Vroeger was ik een spierwit knulleke van kapsel, een echte verdwaalde Scandinaviër.
Wat me gisteren op het kleurriijk multi-cultureel feest overkwam, had ik dan ook in mijn levensdagen niet kunnen voorzien.
Als presentator mocht ik de bos bloemen uitreiken die een wethouder nu eenmaal verdient met zijn openingswoorden. Waarop hij tegen mij zegt: aha, bent u de voorzitter van de Turkse stichting?
Nu ben ik wel donkerder geworden dan in mijn tienerjaren, maar zo veel? ik voelde me helemaal op mijn plek gisteren! (en heb me dus legitiem op de Dürüm Dóner gestort!)
Ik, male caucasian, heb duidelijk turkse invloeden. Kon ik dat mijn ouders nog maar vertellen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
The Last Showgirl - Gia Coppola
The Last Showgirl op IMDb (6,5) The Last Showgirl op Moviemeter (3,22) The Last Showgirl op Wikipedia Omdat mijn vrouw deze film van amper...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
Les Amours d'Anaïs op IMDb (6,4) Les Amours d'Anaïs op Moviemeter (2,83) Les Amours d"Anaïs op Wikipedia Deur in huis? Stomve...
-
The Voice Of Hind Rajab op IMDb (8,5) The Voice of Hind Rajab op Moviemeter (3,25) The Voice of Hind Rajaab op Wikipedia De zaalwacht stak...
1 opmerking:
Geen Ata Turk, maar Ata Begt!
Peterter
Een reactie posten