Jurassic World Rebirth - Gareth Edwards

Jurassic World Rebirth op IMDb (5,8)
 Jurassic World Rebirth op Moviemeter (2,83)

Jurassic World Rebirth op Wikipedia

Hele hordes filmkijkers zijn destijds naar de bioscoop gesjeesd om de nieuwe sensatiefilms over tot leven gewekte dinosauriërs te gaan zien. Ik behoorde niet tot die hordes, al ben ik later wel het eerste deel een keer gaan kijken. Dat kwam mede door het enthousiasme van een van mijn broers die de film in geuren en kleuren zat over te brengen op familiefeestjes. Ik moest dus ook een keer. Gisteravond, na een bezoek aan een best pittig toneelstuk, zaten wij weerloos op de bank: deze dus maar aangeklikt op een van de streamers. Het is voorlopig het laatste deel uit de grote Jurassic - reeks. Het mocht wat kosten: vette CGI en een stevige sterrencast (Scarlett Johansson, Mahershala Ali, Rupert Friendd)

Na de grote uitbraken is de mensheid slimmer omgegaan met de plots weer springlevende dinosaurus-populatie. Ze worden gecontroleerd op een eiland rondom de evenaar, alwaar ze in een laboratorium worden onderzocht. Dat gaat natuurlijk mis: een slordigheidje van een onderzoeker leidt tot de uitbraak van een tot leven gewekte klomp dino-DNA. 

7 jaar later gaat een samengestelde groep van wetenschappers, huurlingen en farmaceutica-giganten op weg naar dat eiland: ze denken door middel van het tappen van bloed van de drie herleefde dinotypes (landdieren, zeedieren en vliegende dieren) een perfecte combinatie te kunnen maken voor een medicijn tegen vervroegde hartkwalen. Per boot naar het eiland dus. Onderweg pikken ze een gezinnetje schipbreukelingen op dat blijkt aangevallen door onze eigen Mosasaurus, maar die het net hebben overleefd. In een afmattende race tussen zeedieren en bootjes bereiken ze alsnog dat equator-eiland, waarna een lange en vooral gevaarlijke zoektocht begint naar de bloedsamples. En is het overleven tussen deze agressieve dieren al moeilijk, vergeet dan niet hoe lastig mensen onderling naar elkaar kunnen zijn: ieder blijkt een eigen belang te hebben om deel te nemen aan deze jacht.

Met: Scarlett Johansson, Mahershala Ali, Jonathan Bailey, Rupert Friend, Manuel Garcia-Rulfo, Luna Blaise

FIN - song : Alexandre Desplat- Sailing away

The Second Best Exotic Marigold Hotel - John Madden

The Second Best Exotic Marigold Hotel op IMDb (6,5)
 The Second Best Exotic Marigold Hotel op Moviemeter (2,74)

Deze voelde u natuurlijk aankomen. Nadat ik vorige week al "The Best Exotic Marigold Hotel" beschreef omdat ik die had opgenomen van de VRT-zender, wisten we natuurlijk allemaal dat de door het succes afgedwongen sequel daar ook terecht moest komen. En daarmee dus ook in mijn recorder, om vervolgens hier te belanden. Beide films heb ik eerder beschreven net nadat ze uitkwamen, reden om eens terug te lezen of mijn mening veranderd is. 

Welnu: that's a fact. Iets milder ben ik geworden in mijn beoordeling. De formule van deel 1 wordt goed vastgehouden, de acteurs zijn nog steeds om stuk-voor-stuk stapelverliefd op te worden en de mozaïekende verhaallijnen krijgen elk de nodige aandacht. We zaten zónder verrast te worden, doch mét veel plezier op de bank gisteravond.

Mijn recensie can destijds: BEGT recensie The Second Best Exotic Marigold Hotel (2016)

FIN - song : Shankar Ehsan Loy- JBJ
FIN - song :Daler Mehndi - Aila Re Aila

The Son - Florian Zeller

The Son op IMDb (6,5)

The Son op Moviemeter (3,36)

The Son op Wikipedia

Een verfilming van het zelfgeschreven toneelstuk van Florian Zeller, die ons eerder al verraste met het prachtige "The Father". De ouder-kind thematiek is blijkbaar bij Zeller het overheersende thema, want ook deze film draait om diezelfde as. Met het verschil dat dit keer de medische problematiek nadrukkelijker bij de jongere generatie ligt. Deze film is niet zo goed als "The Father" maar kent wel degelijk zijn goede momenten (én opnieuw kijken we even naar Anthony Hopkins, die hier de bikkelharde (groot)vader speelt.

Het jonge gezinnetje koetelt zichzelf lekker de dagen door met hun verse baby wanneer de deurbel de serene rust plots verstoort. Aan de deur staat Kate, de ex-partner van Peter en moeder van hun zoon Nicholas. Kate meldt dat ze de zorg voor hun tienerzoon niet langer kan dragen: Nicholas is niet meer vooruit te branden, is school-dropout en overduidelijk depressief. Of Nicholas misschien niet bij Peter en Beth kan wonen, mogelijk zou de gezinssituatie zijn gevoelens en gedachten op een ander spoor kunnen brengen. Peter zegt uiteraard ja (en stapt daarmee meteen over Beth's gevoelens heen) maar blijkt zich maar moeilijk te kunnen schikken in een begripvolle rol. Hij snapt niet dat zijn zoon (automutilerend, suïcidaal) zichzelf niet bij de kladden pakt, hij breekt niet door het sombere pantser van zijn zoon heen en blijkt zich zelfs geconfronteerd te voelen met een eigen stukje onverwerkt verleden. Dat blijkt stiefmoeder Beth een stuk beter te kunnen, ze weet Nicholas toch enigszins te bewegen tot contact. De vraag blijft of de anders gevormde zorg en aandacht voldoende zijn om Nicholas uit zijn diepe persoonlijke dal te trekken. 

Met: Hugh Jackman, Zen McGrath, Vanessa Kirby, Laura Dern, Anthony Hopkins

Force of Nature: The Dry 2 - Robert Connolly

Force of Nature: The Dry 2 op IMDb (5,9)
 Force of Nature: The Dry 2 op Moviemeter (2,75)

Force of Nature: The Dry 2 op Wikipedia

Nog meer natuur dan in het eerste deel: de beelden zijn schitterend, het verhaal net iets minder boeiend dan het eerste deel van Jane Harper's reeks over inspecteur Aaron Falk. Dat komt mede door het iets meer gekunstelde plot dat in de opvolger zit: regisseur Connolly moet hard werken om de verschillende verhaallijnen bij elkaar te krijgen, zodat we uiteindelijk ook iets meer van de persoon achter de actieheld begrijpen. Ik moet zeggen: direct ná deel 1 hapt dit wel goed weg, mede door die prachtige ruige natuur die hier eigenlijk de hoofdrol voor zich opeist.

Na het nodige succes met het oplossen van moordzaken is agent Falk inmiddels opgeklommen tot inspecteur: hij stapte over van het veldwerk naar de wereld van financiële criminaliteit en corruptie. Ze hebben hun ogen gericht op de magnaat Daniel Bailey en zijn Bailey Tennants-company. Net als Falk met zijn compagnon Carmen Cooper het net rond Bailey dreigt te kunnen sluiten, overkomt die laatste iets dramatisch: op een bedrijfsuitje (survival-hike door het onherbergzame Giralang National Park verdwijnt een medewerkster van het bedrijf: de mannengroep belandt keurig bij het tweede kamp, maar de vrouwengroep slaagt daar niet in. Ze raken de adjunct-directeur Alice kwijt, waarna een zoektocht moet worden opgezet in het berggebied. De tijd dringt, storm is coming. Falk loopt met gemengde gevoelens rond: hij wil uiteraard zijn zaak afronden, maar de verdwijning van Alice roept bij hem emotionele herinneringen op aan zijn eigen eerdere bezoek aan het Giralang Park. Hoe om te gaan met die tijds- én emotionele druk? Hoe krijgt Falk deze zaak zonder gezichtsverlies en ontmaskering tot een goed einde?

Met: Eric Bana, Anna Torv, Deborra-Lee Furness, Robin McLeavy, Sisi Stringer, Lucy Ansell, Jacqueline McKenzie

FIN - song : Peter Raeburn - Nature holds us all to account

The Dry (aka Jane Harper's The Dry) - Robert Connolly

The Dry op IMDb (6,8)
 The Dry op Moviemeter (3,25)

The Dry op Wikipedia

Vergadering gisteravond ging plots niet door dus werden de plannen veranderd. Niet alleen die van mij maar ook die van mijn vrouw. Haar "serie-avond" werd dus ingeruild voor een avondje filmkijken met manlief. En wel dusdanig dat we er meteen twee uit één reeks keken. Met de blik op de Australische natuur én de blik op acteur Eric Bana pakten we twee boekverfilmingen van schrijfster Jane Harper mee. Te beginnen met deze.

Voor de uitvaart van een jeugdvriend keert officer Aaron Falk na twee decennia terug in zijn geboorteplaats Kiewarra. Dat valt hem niet licht: niet alleen wordt de overleden vriend verdacht van het ombrengen van zijn vrouw en kind (waarna hij de hand aan zichzelf sloeg), ook brengt deze hereniging met zich mee dat de dood van een gemeenschappelijke vriendin wordt opgerakeld: Aaron werd destijds met de dood van het meisje in verband gebracht omdat hij op de dag van haar overlijden een afspraak met het meisje had. 
De lokale bevolking is daarmee behoorlijk tegen Aaron gekant, er zijn slechts een paar mensen die hem dulden. Aaron wil zichzelf van blaam zuiveren en duikt opnieuw in de situatie van de vier vrienden van destijds. Terwijl het land zucht onder enorme droogte en immer uitblijvende regen gaat Aaron terug naar de restanten van de toenmalige rivier waar het meisje destijds gevonden werd.

Met: Eric Bana, Genevieve o'Reilly, Keir o'Donnell, John Polson, Matt Nable

FIN - song : The Church - Under the milky way  

The Naked Gun - Akiva Schaffer

The Naked Gun op IMDb (6,4)
 The Naked Gun op Moviemeter (2,76)

The Naked Gun op Wikipedia

Bij voorbaat: Sorry! Velen van jullie zullen een film als deze niet op mijn blog verwachten. Welnu, ik ook niet. Maar - lang verhaal kort- mijn vrouw had vroege dienst gisteren, 's avonds dus uitgeteld op de bank én ze had recent een klein fragmentje van deze film gezien: "ik ga die huren, je mág meekijken". En ik ben nog steeds verliefd op haar, dus ik keek mee. Resultaat: omdat ik niet van de Amerikaanse humor ben, focuste ik me op andere zaken: Is oude actieheld Leslie Neeson (niet te verwarren met acteur Liam Nielsen) geloofwaardig als komediant? En: wat kan ik wél waarderen in deze film? Antwoord 1 laat ik in het midden, antwoord 2: de dialogen zijn knap geschreven. Vooral dat vond ik het pluspunt: men gaat er duidelijk niet van uit dat kijkers van deze film álle soorten grappen kan waarderen, dus stort men gewoon een lawine over hen uit. Dan blijft er altijd wel wat hangen, dan zit er voor iedereen wel wat leuks tussen. Van zuks dus: ik haalde met een (flauwe) glimlach de eindstreep en laat dit genre volgende keer met graagte aan de liefhebber. 

Er zijn wat jaren verstreken sinds de vorige Naakte Wapens. Inmiddels is de (gelijknamige) zoon van inspecteur Frank Drebin de stuntelende opvolger van zijn net zo stuntelende pa bij het Police Squad van Los Angeles. Hij wordt ingezet om een bankoverval op te lossen, maar gebruikt daarbij te excessief geweld tegen de overvallers en wordt aangeklaagd. Hij mag zich voor een tijdje gaan richten op verkeersongevallen. Dat treft: hij mag uitzoeken hoe de zakenman Davenport dodelijk heeft kunnen verongelukken? Drebin ontmoet Davenport's zus en ontdekt via haar al snel een verband tussen de bankoverval en het auto-ongeluk. Samen gaan ze achter de mogelijke connectie aan: de griezelige tycoon Richard Cane blijkt uit op technologische beïnvloeding van de bevolking van LA. Zaak opgelost, zou je zeggen. Maar dan hebben we buiten de invloedrijke touwtjes van Kane gerekend: die lopen tot aan de leidinggevenden van Drebin. Een klopjacht op elkaar, zeg maar.

Met: Liam Neeson, Pamela Anderson, Paul Walter Hauser, Danny Huston, CCH Pounder

FIN - song : Enya - Only time

FIN - song : Frank Drebin jr. - My Sweet Beth

Gezien in : Pathé Thuis

Red Riding: In the year of our lord 1983 - Anand Tucker

Red Riding 1983 op IMDb (7,1)
 Red Riding 1983 op Moviemeter (3,32)

Red Riding 1983 op VPRO Cinema

Derde en laatste deel van deze naargeestige, doch uitstekend gespeelde filmreeks. De reeks overziend geeft het een sterk tijdsbeeld: de jaren 70 en 80 waren in de meeste plattelandsgebieden weliswaar periodes van bevrijding uit de beklemmende opbouwjaren, maar er waren teveel mensen die sociaal-maatschappelijk achterbleven. In de arme wijken kon men de weelde van steeds meer vrijheden lang niet altijd aan, in de rijkere wijken greep men juist die vrijheden aan om nog meer touwtjes in handen te krijgen. Het Britse Noorden heeft daar lang onder te leiden gehad, maar ik denk dat we in elk Europees land wel zulke streken kunnen aanwijzen. De vaart der volkeren, ja ja, maar niet voor iedereen op dezelfde snelheid.

Deel 3 brengt catharsis, dat móét natuurlijk wel in dat laatste deel. Deze film draait vooral om hoofdcommissaris Jobson, die weliswaar tot zijn bovenarm in de aars van zijn hogergeplaatsten zit maar die steeds meer ziet dat de financiële voorspoed die hem in het vooruitzicht is gesteld niets waard is als hij er moreel niet meer tegen kan. Gewetensbezwaren, derhalve. 

Hij laat zich inspireren door de armetierige advocaat Piggott die - onder druk van de familie- besluit om een aantal langgestraften in deze zaak een bezoek te brengen. Hij krijgt steeds meer bouwsteentjes van een mega-foute zaak naar boven. De rol van de dominee, de rol van de eerdere advocaat, de rol van de bouwmagnaat en vooral de rol van het politie-apparaat : alles krijgt van Piggott een duwtje en zo belandt hij uiteindelijk ook bij Jobson aan het bureau. Een bureau waar het niet fris ruikt, waar wat ramen open moeten.

Met: David Morrissey, Mark Addy, Jim Carter, Peter Mullan, Sean Harris, Sean Bean, Daniel Mays

Red Riding: The Year Of Our Lord 1980 - James Marsh

Red Riding 1980 op IMDb (7,1)
 Red Riding 1980 op Moviemeter (3,25)

Red Riding 1980 op Letterboxd

Het tweede deel van de reeks over politiecorruptie in het - in die tijd- zwaar misdadige Yorkshire. Dit deel gaat voornamelijk over de jacht op vrouwenmoordenaar "The Yorkshire Ripper" die in die dagen gruwelijk huis hield. De film wordt gedragen door een fenomenale Paddy Considine, die meer dan geloofwaardig een oprechte copper neerzet die juist daardoor een eenzaat blijkt in het door-en-door verrotte team.

Considine speelt Peter Hunter,  die als rechercheur wordt ingevlogen om het moeizaam opererende korps in Leeds te ondersteunen. Er vielen (en vallen) teveel doden en het team lijkt het niet tot een veiliger oplossing te kunnen brengen. Terwijl Hunter een klein team formeert om de diverse moordzaken van begin tot einde door te nemen, ervaart hij steeds meer tegenwerking vanuit het politie-apparaat zelf. Sterker nog: vanuit zijn eigen team mekrt hij al dat er voortdurend twijfel gezaaid wordt, met name door de sinistere agent Craven. Wij weten dan al dat Craven in het team geplaatst is door de hooggeplaatsten, omdat hij hun positie in het corrupte bouw- en misdaadwereldje moet verzekeren. Hunter komt verder, steeds verder maar merkt dat zijn collega's liever bezig zijn hem te corrumperen dan dat ze luisteren naar zijn valide argumenten om te denken dat het in de regio om meerdere moordenaars gaat. Maar dat wil de leiding nu juist niet horen, dus richt men de pijlen op Hunter.

Met: Paddy Considine, Sean Harris, Maxine Peake, Tony Pitts, David Morrissey, James Fox

FIN - song : Dickon Hinchcliffe- Peace at last

Red Riding: The Year of our Lord 1974 - Julian Jarrold

Red Riding 1974 op IMDb (6,9)
 Red Riding op Moviemeter (3,07)

Red Riding op Wikipedia

Vergadering ging niet door gisteravond, dus probeerde ik mijn vrouw te overtuigen om haar serie de serie te laten en samen voor een film te gaan. Blijken we daar een soort "best of both worlds" van te maken: we pakten de Red Riding-trilogie op, dat is ..eh..een serie films over spraakmakende misdaden in de Britse geschiedenis. Op zeker heb ik deze reeks (of in ieder geval enkele) van deze films gezien, maar ik kan er niets van terugvinden op mijn blog en in mijn eigen databasejes. Van voor af aan dus maar. 

Wat de serie goed doet, is de delen weliswaar op zichzelf te laten staan maar toch meermaals naar gebeurtenissen uit de andere plots terug te grijpen. Dat geeft coherentie. Voeg daarbij dat er echt een grote reeks aan bekende acteerkoppen voorbij komt (de een wat sterker dan de ander, maar toch) en de basis is gelegd.

In de 1974-film leven we mee met Eddie Dunford, beginnend journalist bij the Yorkshire Post. Hij krijg de zaak toegewezen van een vermist meisje, een zaak die de regio verontrust. Al snel legt Dunford een verband met eerdere verdwijningen. Hij voelt een bepaalde tegenkracht, zowel bij zijn collega's op de redactie als op het politiebureau waar hij werkt aan zijn onderzoek. Dunford lijkt de goede verstandhouding tussen politie en redactie onder druk te zetten met zijn voortvarende vragenvuur. Hoe meer hij over de zaak ontdekt, hoe meer hij zelf in gevaar komt, helemaal als hij een connectie ontdekt met een groot lokaal bouwproject. Iedereen lekt, iedereen praat met iedereen waardoor Dunford voortdurend om zich heen moet kijken.

Met : Andrew Garfield, Rebecca Hall, David Morrissey, John Henshaw, Anthony Flanagan, Warren Clarke, Eddie Marsan, Peter Mullan, Sean Harris

FIN - song : Adrian Johnston - Never come back

Bridget Jones: Mad about the boy - Michael Morris

Bridget Jones: Mad about the boy op IMDb (6,6)

Bridget Jones: Mad about the boy op Moviemeter (2,87)

Bridget Jones: Mad about the boy op Wikipedia

Een onwaarschijnlijk succes was het, zo'n 25 jaar geleden, toen deze filmreeks haar eerste deel losliet op de bioscoopwereld. De zalen stroomden vol om de onbeholpen Bridget door haar volwassen leven te zien struikelen. Vooral haar liefdesleven was daarbij het onderwerp, maar gaandeweg de reeks kwam daar ook haar gezin en haar eigen veroudering bij als komische mikpunten. Enige botox-ingrepen later komt mevrouw Jones begin dit jaar dan plots nog een keer in de schijnwerpers: deel 4 was een feit. Ik had geen hoge verwachtingen, gelukkig maar.

Haar echtgenoot Mark verongelukte enkele jaren geleden en Bridget blijkt daar maar moeizaam van te herstellen. Nu ze zijn steun en liefde moet ontberen, krijgt ze maar moeilijk de dagen rond. Het gezin is - hoewel liefdevol- een rommeltje, de deur komt ze niet graag uit en werken doet ze ook al een tijdje niet. Peptalk-time dus, Bridget's vriendinnen praten op haar in.
Als ze niets doet, mist ze de slag op de liefdesmarkt. Als ze niets doet, zullen haar kinderen nooit enige mate van zelfstandigheid bereiken. Als ze niets doet, gaan de beste en vooral fijnste banen aan haar voorbij. Nou vooruit, er wordt geTinderd, er komt een nanny en Bridget boekt zowaar enkele kleine successen: ze bemachtigt een toyboy, ze pakt haar oude baan weer op en ze verdedigt haar kinderen bij die strenge, maar stiekem wel heel interessante hoofdonderwijzer. Tevreden kijken Bridget's vriendinnen hoe ze het leven weer lijkt te omarmen. Vallen en opstaan, maar de blik is weer naar buiten gericht.

Met: Renee Zellweger, Colin Firth, Hugh Grant, Chiwetel Ejiofor, Leo Woodall, Sally Phillips

FIN - song : Olivia Dean- It isn't perfect but it might be 

Mission: Impossible - The Final Reckoning - Christopher McQuarrry

Mission Impossible- The Final Reckoning op IMDb (7,5)

Mission Impossible- The Final Reckoning op Moviemeter (3,37)

Mission Impossible- The Final Reckoning op Wikipedia

Omdat deze film niet in mijn stad (althans, niet in een voor ons betaalbaar theater) draaide, pakten we gisteren de trein naar Amsterdam om naar het prachtige The Movies-theater te wandelen. Aldus konden wij drie uur schuilen voor de regen, terwijl we ons lieten vermaken door de ditmaal verzonnen kolder rondom actieheld Ethan Hunt. U weet allang al dat het niet mijn genre is, maar mijn vrouw kan altijd wel even lekker wegzakken in speelfilms als deze. The things we do for love.

Het was dus nog niet helemaal klaar met de boefjes. Hoewel Ethan Hunt door alle instanties wordt uitgekotst (de spionagediensten, de VS-regering én uiteraard de boefjes zelf) lijkt hij toch de enige aangewezen persoon om de wereld van de ondergang te redden. De geheimzinnige organisatie die zich "The Entity" noemt, werkt aan een AI-tool die alle kernwapenarsenalen van de diverse nucleaire mogendheden kan overnemen met inventieve hacks. Valt niks aan te doen, aan die dreiging de wereld te vernietigen.

Nou ja, niks: natuurlijk heeft Hunt  hier wél een antwoord op. Daartoe moet hij op zoek naar de in de vorige aflevering gezonken nucleaire onderzeeër, alwaar een pod met daarop de broncode van de AI-tool. Dat apparaatje heet de Podkova en ligt dus begraven onder het poolijs in de Beringzee. Hunt's vriend Luther, de oude whizzkid van de groep, heeft een programma geschreven dat die code kan ontregelen, ontzenuwen. Als Hunt die op de Podkova weet te bevestigen, heeft hij een bliksemflits de tijd om de voortgaande bewapeningsrace te stoppen. Maar ja, niet alleen Hunt en zijn team jagen op die technische combinatie: ook de ondermijnde spionagediensten én aarstvijand Gabriel spinnen op die programmeertools. Het is effe knokken, maar dan heb je ook wat.

Met; Tom Cruise, Hayley Atwell, Ving Rhames, Simon Pegg, Esai Morales, Pom Klenentieff, Angela Bassett

FIN - song : Max Aruj/Alfie Godfrey - Curtain Call

Gezien in :  The Movies 

Joker - Todd Phillips

Joker op IMDb (8,4)

Joker op Moviemeter (3,94)

Aanstaande donderdag gaat de nieuwe Joker-film in première, wij gaan er samen naar toe. Omdat mijn vrouw het eerste deel van deze Batman-spinoff nooit zag, keken we die gisteravond. Voor mij een hernieuwde ontmoeting met de psychotische en bovendien gevaarlijke Arthur Fleck. Vijf jaar na verschijning heeft die dikke prijzen pakkende film nog weinig aan kracht ingeboet, de acteerprestatie van Joaquin Phoenix oogst alleen maar meer waardering. Benieuwd of hij dit kan toppen. 

Ik herlas ook mijn eigen recensie uit 2019, sta er nog steeds achter. Al moet ik wel toegeven dat ik iets verder van de criticasters af sta en meer richting bewondering en waardering voor deze acteerprestatie ben gaan staan. Dit schreef BEGT in 2019 : https://begt.blogspot.com/2019/10/joker-todd-phillips.html

FIN - song : Frank Sinatra - That's life/ Send in the clowns 

The man with the golden gun- Guy Hamilton

The man with the golden gun op IMDb (6,7)
 The man with the golden gun op Moviemeter (3,24)

Allemaal, dat ga ik net niet redden: na een jaar vervallen de films van mijn harde schijf en er is ook steeds nog zoveel anders te doen. Maar gisteravond werkte ik er weer twee weg van de grote reeks James Bond-films die vorig jaar in korte tijd werden uitgezonden via Film1, het filmkanaal waarop ik al jaren ben geabonneerd. Deze zag ik destijds als tiener ('live', zeg maar, gewoon toen ie uitkwam). Vond het spectaculair destijds, maar ben nu natuurlijk wel anders gaan kijken. Daarover: bij deze valt op dat de Bond-formule wel is toegepast (world destruction, knappe vrouwen, snelle auto's en een onvervalste schurk als opponent) maar dat de schurk ditmaal minder extreem slecht is. Scaramanga is bij vlagen zelfs een heer met een voorliefde voor blingbling en omgangsvormen. Ook wel een keer leuk.

Alphonso Scaramanga heeft het desondanks niet goed voor met de wereld. Voor nu is hij nog een huurmoordenaar, een hele dure maar wel een huurmoordenaar. Voor een miljoen dollar helpt hij je vijand naar een andere wereld. Hij doet dat met een ingenieus in elkaar gezet gouden pistool (AHA!) waarmee hij gouden kogels afvuurt. Die kogels zijn schaars en al snel komt James de fabrikanten op het spoor die Scaramanga bevoorraden.

Maar James komt toch niet voor een huurmoordenaar opdraven? Nee klopt, Scaramanga heeft andere en veel gevaarlijker objectieven. Op zijn zonnige Thaise eiland (Noot van de schrijver: tegenwoordig toeristische trips daarheen te boeken onder de naam James Bond Island) heeft hij een installatie gebouwd die zonne-energie verzamelt. Nog niet ernstig, maar de boef heeft dus ook wapens gebouwd op zonne-energie. Deze kunnen met een allesvernietigende straal de grootste objecten (vliegtuigen, huizen en mogelijk zelfs steden) in de as leggen. Om te voorkomen dat de onderwereld dit wapen in productie krijgt, moet James - samen met de schone Goodnight, Bondgirl for a week- via omwegen op dat eiland terecht komen.

Met: Roger Moore, Christopher Lee, Britt Ekland, Hervé Villechaize, Maud Adams

FIN - song : Lulu - The man with the golden gun

Thunderball - Terence Young

Thunderball op IMDb (6,9)
 Thunderball op Moviemeter (3,20)

Misschien wel de eerste uit de immense James Bond-reeks waarvan ik me kan herinneren dat ik die als tiener keek. Dat was dan nog altijd een jaar of tien na verschijning, maar toch: de imposante reeks onderwaterscenes zijn me goed bijgebleven. Qua genre is het allemaal verder van me af gaan staan, maar als tiener stel je nog gewoon andere prioriteiten, nietwaar? En dat de film zestig jaar later nog steeds bijna een 7 scoort op IMDb zegt ook wel iets. 

Onze vriend James krijgt opnieuw de opdracht om de foute organisatie Spectre tegen te houden. In de persoon van de gevaarlijke slechterik Emilio Largo hebben die de hand weten te leggen op een jachtvliegtuig met aan boord twee nucleaire wapens van de NAVO. Als deze organisatie niet snel een dikke losgeld-som betaalt, zullen ze de raketten richten op een grote stad in de VS of Europa. James moet zorgen dat ze dit niet lukt. 

Hij komt hiervoor op het idyllische eiland Nassau terecht waar hij - precies ten tijde van het lokale carnaval- ten strijde trekt. Daarbij wordt hij, zoals zo vaak, begeleid door FBI-man Felix Leiter die de Amerikaanse belangen benadrukt. James heeft het - duh - aangelegd met de bevallige Domino, die dan wel het liefje van Largo is, maar dat nie tgeheel vrijwillig blijkt te doen en die toch ook wel ontvankelijk is - ja duh- voor de charmes van 007. James speurt het onder water geparkeerde vliegtuig op en trekt maar eens zijn duikerspak aan. Imponerende onderwaterscenes volgen, de wereld staat immers op knappen.

Met : Sean Connery, Claudine Auger, Adolfo Celi, Luciana Paluzzi

GoldenEye (aka Golden Eye) - Martin Campbell

Golden Eye op IMDb (7,2)
 Golden Eye op Moviemeter (3,45)

Bijna 30 jaar na dato nog steeds een van de beter gewaardeerde James Bond-films, dit Goudoogje. Of dit nu komt door het acteerwerk (de charmante Brosnan of door het Nederlandse tintje dat Famke Janssen er aan geeft) weten we niet, het zal in ieder geval niet door het verrassende verloop van de film komen. Mogelijk was het doordat op dat moment het computertijdperk ook voor de reguliere burger een aanvang nam, zodat men zich beter kon inleven in de IT-technieken die altijd al een deel van de filmreeks uitmaakten. Hoe dan ook, weer dik twee uur vermaak waarin weer met de slechterik wordt afgerekend. Sorry, dat heb ik alvast verpest.

Hoewel Bond meestal in zijn eentje opereert, wordt hij bij een actie diep in Rusland dit keer begeleid door vakbroeder 006. Samen moeten ze een lanceringsdepot van chemische wapens onklaar maken. Dat lukt maar ten dele: Bond schakelt flink wat tegensoldaten uit, maar raakt zijn collega 006 kwijt als die wordt neergeschoten door de troepen van generaal Ouroumov. Deze slaagt er toch in om nog een ruimtelancering plaats te laten vinden waardoor de dreiging blijft. De rest gaat in vlammen op.

Gaandeweg de film blijkt niet iedereen het loodje te hebben gelegd: de agressieve vechtjas Xenia Onatopp (een - ahum- "beklemmende" rol van Famke Janssen) duikt weer op als Bond vlucht met de overlevende en overlopende computerprogrammeur Natalya, die spijt heeft van haar vernietigende werk en nu als Bond-girl aan de zijde van James ten strijde trekt om te voorkomen dat die ene satelliet vanaf een andere basis toch in werking kan worden gezet. Daar ontmoet hij 006 plotseling ook weer: hij is niet dood, hij leeft. 006 blijkt Alec Trevelyan te zijn, en eigenlijk Oostblokker die een appeltje met Engeland te schillen heeft. Alle ballen op GoldenEye!

Met: Pierce Brosnan, Sean Bean, Izabella Scorupco, Famke Janssen, Joe Don Baker, Judi Dench, 

FIN - song : Eric Serra - The Experience of Love

Moonraker (aka Ian Fleming's Moonraker) - Lewis Gilbert

Moonraker op IMDb (6,2)
 Moonraker op Moviemeter (2,95)

Van alle James Bond-titels die ik de laatste jaren gezien en herzien heb, vind ik dit misschien wel de zwakste. Doorgaans moeten de Bonds het al niet van het verhaal hebben, maar Moonraker is daarin misschien wel de dunste van allemaal. Naast de continue focus op het vrouwelijk schoon en de hippe gadgets waarmee Bond op pad wordt gestuurd, is er maar ternauwernood aandacht voor de standaard-bedreiging van de mensheid die onze special agent doorgaans moet bestrijden. In ieder geval komt de film aardig gedateerd over, een gevoel dat ik bij andere films uit de reeks een stuk minder had. 

Ditmaal bestrijdt Bond de griezel Sir Hugo Drax, die een bedrijf runt in het bouwen van space shuttles die hij aan verschillende regeringen aanbiedt vanaf zijn fabrieksplantage in Californië. Er verdwijnt er eentje, die net is aangeboden aan de Amerikaanse regering. Bond wordt erbij geroepen natuurlijk en gaat op onderzoek uit. Hij bezoekt de fabriek en ziet verdacht gedrag waarna hij in de rest van de wereld op zoek gaat naar de foute helpers van Drax. Aldus belanden we in de grachten van Venetië, op het carnaval in Rio de Janeiro en uiteindelijk gaan we zelfs de ruimte in. Ondertussen moet Bond meermaals zijn oude vriend Jaws zien af te schudden, die door Drax steeds op Bond en Bond-girl Holly Goodhead af wordt gestuurd. Iedereen krijgt de ruimte voordat Shirley Bassey het podium neemt.

Met: Roger Moore, Lois Chiles, Richard Kiel, Michael Lonsdale, Corinne Clery

FIN - song :  Shirley Bassey - Moonraker

The Hunger Games : The Ballad of Songbirds ands Snakes - Francis Lawrence

The Hunger Games Songbirds op IMDb (7,2)
 The Hunger Games Snakes op Moviemeter (3,51)

Mijn vrouw is van de boeken, zoals ik van de films ben. Zij heeft deze boekenreeks dan ook gelezen en troonde me om die reden mee. Avondje uit met mijn vrouw, altijd goed, ook als ik vooraf weet dat de film me niet heel erg gaat pakken. Ik heb wel eerdere Hunger Games-filmdelen gezien en vond een enkele daarvan zelfs goed, vooral door het innemende acteerwerk van Jennifer Lawrence. Die ontbreekt in dit deel volledig: in de prequel-periode is Katniss Everdeen nog lang niet in beeld. 

We gaan in The Ballad of Songbirds and Snakes wat verder terug in de tijd, de film draait volledig over de wording (en verwording) van Coriolanus Snow. Hier nog een jongeman die het verlies van zijn vader- die ooit een belangrijk leider van het dystopische land Panem was- te verwerken en zelf een positie te verwerven. Briljant student als hij is, verwacht hij in aanmerking te komen voor een dikbetaald stipendium, maar hij komt bedrogen uit. Dit jaar gaat er geen prijzengeld uit naar de beste studentengroep, nee zij hebben eerst nog een wedstrijd met elkaar te spelen: zij worden elk als mentor gekoppeld aan een jongen en een meisje uit de 12 onderdrukte districten: pas als hun kandidaat de winnende overlevende wordt van the Hunger Games maken zij kans de prijs en het aanzien alsnog in de wacht te slepen. Een flinke tegenvaller voor Snow, die veruit de kansrijkste student leek maar nu maar moet afwachten aan wie hij gekoppeld wordt.

Dat valt niet mee: het spichtige meisje Lucy Gray lijkt in niets op de vechtmachine die je moet zijn om de strijd op leven en dood aan te gaan. Wel kan ze heel mooi zingen, waardoor ze veel sponsorgeld in de wacht weet te slepen. En dat komt nog van pas in de battle. Als de strijd begint, wordt Snow langzaam ook de arena in getrokken omdat hij zijn pupil met raad en soms ook daad moet bijstaan. Het doet iets met hem: onder druk van de vileine wedstrijdleider Gaul verlegt Snow zijn grenzen van moraliteit en menselijkheid: zijn team gaat voor de winst. 

De film blijft ver verwijderd van het niveau van eerdere delen. Maar mijn vrouw genoot, dat telt! En ik dronk een lekker biertje in de zaal, dat maak ik ook niet altijd mee want in de theaters waar ik normaal kom, mag dat helemaal niet. 

Met: Tom Blyth, Rachel Zegler, Viola Davis, Peter Dinklage

FIN - song : Olivia Rodrigo - Can't catch me now

Tomorrow Never Dies - Roger Spottiswoode

Tomorrow Never Dies op IMDb (6,5)
 Tomorrow Never Dies op Moviemeter (3,06)

De derde James Bond in ongeveer een week tijd, ik heb er nog een hele reeks op de harde schijf staan. Leuk om opnieuw te bekijken, vooral omdat je nu (deze film is 25 jaar oud) goed kan zien wat destijds als futuristisch werd gezien en wat nu op bepaalde punten werkelijkheid is geworden. Dat moet je de makers van de reeks wel nageven: men heeft hier een fijne neus voor mondiale ontwikkelingen (wees eerlijk, de oude dreiging van Russische wereldheerschappij is opeens weer veel actueler geworden). 

In deze film gaat het echter een keertje niet om een Rus, het is een Britse mediatycoon die door het op zijn mediakanalen grootscheeps naar zijn hand zetten van het wereldnieuws de supermachten tegen elkaar probeert (en weet) uit te spelen zodat een nieuwe wereldoorlog dreigt. 
De boef in kwestie, Elliot Carver, laat in de Zuidchinese zee een Brits marineschip tot zinken brengen waarna hij zijn kranten koppeln laat produceren die suggereren dat China dit op zijn geweten heeft. Onderzoek van Bond wijst uit dat uit het schip een nuclear missile is ontvreemd. Carver! Want die bereidt zich voor op een aanval op China met deze raket, wat hij dan vervolgens weer aan Engeland wil toeschrijven. Vervolgens wil hij daar een stroman op de troon krijgen die hem de komende 100 jaar een media-monopoliepositie in China (en daarmee vervolgens de wereld) moet beloven. Bond vindt dat natuurlijk niet fijn en steekt daar - met de charmante hulp van Chinees geheim agente Wai Lin- een stok voor. Een dikke stok. 

Met : Pierce Brosnan, Michelle Yeoh, Jonathan Pryce, Judi Dench, Teri Hatcher

FIN - song : Sheryl Crow- Tomorrow Never Dies
FIN - song : K.D. Lang - Surrender