Son of the South - Barry Alexander Brown

Son of the south op IMDb (6,3)
 Son of the South op Moviemeter (2,63)
Son of the south op Wikipedia 

Ze zullen nooit meer zo'n impact op me maken als "Mississippi Burning" destijds met me deed, maar toch blijf ik zo goed als alle films over de KuKluxKlan en rassenscheidingsproblematiek met interesse bekijken. Deze SotS viel daardoor bij mij ook in de smaak, niet per se omdat ie goed was maar vooral omdat dit een biografisch verhaal betreft, op waarheid gebaseerd derhalve. Hulde voor de moed van deze man.

1961, Alabama, Verenigde Staten. Bob Zellner lijkt het al op jonge leeftijd goed voor elkaar te hebben: welgestelde familie, kansrijke studie in aantocht, knap vriendinnetje en gewaardeerd in de vriendenkring. En toch knaagt het aan hem. Wanneer hij met klasgenoten een scriptie maakt over de legendarische Rosa Parks zit er voor hem een andere uitkomst aan dan bij de anderen: hij heeft sympathie voor de zaak, de vrijheidsstrijd lijkt hem logisch. Tja, dat kan hij nu wel denken maar zo werkt het natuurlijk niet in het door-en-door racistische Zuiden.

Bob loopt mee met marsen, die stuk voor stuk op geweld uitdraaien. Bob zoekt contact met zwarte dominees en gaat zelfs vrijwilligen op het kantoor van de organisatie die het zwarte verzet mede vormgeeft. Daarmee wint hij een boel (sympathie van de zwarte bevolking voornamelijk) maar verliest hij net zo veel: zijn KKK-opa berispt hem, zijn vriendin wil de relatie verbreken, zijn oude maten verwijten hem te ver te gaan en zijn neven timmeren hem op zijn gezicht. Menigeen zou zwichten, maar Bob zet vastberaden door. Met nogal wat gevolgen.

Met: Lucas Till, Jake Abel, Lucy Hale, Sharonne Lanier, Nicole Ansari Cox

FIN - song : Damon Aaron - Roughshod

O Último Azul (aka The Blue Trail) - Gabriel Mascaro

O Ultimo Azul op IMDb (7,3)

The Blue Trail op Moviemeter (1,50)
 O Ultimo Azul op Wikipedia

Mijn vrouw vond het maar "zo zo" maar ik kwam heel tevreden de zaal uit. Ik kon hier wel wat mee, met deze zoektocht van een eigenzinnige onafhankelijke vrouw. Zelf had ik het idee dat de maker deze film baseerde op de verdeeldheid zaaiende plannen van de voormalige Braziliaanse president Bolsonaro, maar dat neem ik voor eigen rekening. Feit is wel dat het opnieuw een sterke film uit Brazilië is, na het imponerende "I'm Still Here" en het al net zo indrukwekkende "Manas". Net als bij die laatste titel begeven we ons naar het immense rivierengebied van Zuid-Amerika.

Terwijl ze rustig de plantjes rondom haar kleine huisje aan het bewateren is, krijgt de oude Tereza bezoek van een vertegenwoordiger van de overheid. Ze is nu zo oud geworden (77, lees ik in de filmrecensies) dat ze met haar ouderdom alleen al een bijdrage heeft geleverd aan de maatschappij. Haar huis zal blijvend worden versierd met decoratieve slingers, zodat iedereen weet: dáár woont een respectabel oud mens.
Tereza wil het niet, maar zal er toch aan moeten geloven. Ze weet immers wat dit betekent: binnenkort zal ze op transport worden gezet, binnenkort zal ze zich moeten vestigen in "De Kolonie", een schimmig gebied aan de randen van het land waar alle oudjes bijeen worden gebracht om nog even lekker verwend te worden en met elkaar te keuvelen over hun voltooide leven. Want dát is de crux van deze politiek: de vluchtige maatschappij heeft niets aan oude sukkelaars, die moeten uit de samenleving worden weggenomen en veilig opgeborgen. U snapt: Tereza heeft daar geen zin in, ze wil helemaal niet onder voogdij van haar dochter staan. Ze pakt haar spaarcentjes, vult een tasje en breekt uit. Onder de radar, uit zicht van de immer controlerende overheid: ze wil gewoon nog een paar bucketlist- dingen doen in haar leven. Inschepen, gaan!

Met: Denise Weinberg, Rodrigo Santoro, Miriam Socarras

FIN - song : Maria Bethania - Rosa dos Ventos

Gezien in : Cinema Oostereiland

William Tell - Nick Hamm

William Tell op IMDb (5,7)
 William Tell op Moviemeter (3,00)

William Tell op Wikipedia

Het werd weer eens tijd voor een stukje historisch actiewerk, na die lange reeks serieuzere werken. Films als deze, gebaseerd op een oude volkslegende maar verpakt in een krijgshaftig epos, kijken lekker weg en doen het dus prima op de zondagavond. De uitdaging zat hem erin om alle bekende gezichten te spotten, het werd een "waar kennen we die ook alweer van?".

Begin van de 14e eeuw, in de bergen van Zwitserland jodelodelo. Buurland Oostenrijk is agressief bezig het bergvolk te overheersen: onmogelijke heffingen moeten de Zwitsers betalen aan de groepen soldaten die de afgeperste penningen komen ophalen. Dat gaat mis als een arme doch sterke boer de leider van het incassogroepje ombrengt nadat die zijn vrouw verkracht en vermoord heeft. Boer Baumgarten weet dat de wraak van de Oostenrijkers hard en ongenadig zijn, hij slaat op de vlucht en belandt enkele dorpen verderop in de nederzetting van jager en topschutter Wilhelm Tell. Die besluit hem te helpen, ondanks zijn plechtige eed om geen geweld meer te gebruiken nadat hij aan de kruistochten had deelgenomen.

Tell is echter een man van rechtvaardigheid en besluit Baumgarten te helpen, dit in het besef dat die hulp hem zwaar zal worden aangerekend. De Oostenrijkse koning stuurt zijn wreedste luitenant, de sadistische Gessler, op de Zwitsers af. Die mobiliseren zich echter in steeds groter getale, omdat ze beseffen dat leven onder Oostenrijks juk hun bestaan onveiliger én onzekerder maakt. Een confrontatie tussen de troepen van Gessler en de Zwitserse garde van Tell kan niet uitblijven, waarbij vooral de rivaliteit tussen Gessler en Tell bepalend gaat zijn voor het verloop van de strijd. 

Met : Claes Bang, Tobias Jewett, Connor Swindells, Golshifteh Farahani, Emily Beecham, Ben Kingsley, Ellie Bamber, Sam Keeley, Jake Dunn, Jonah Hauer-King, Jonathan Pryce

FIN - song : Stephen Price - Is this mercy?

The Promise - Daan Veldhuizen

The Promise op IMDb (8,5)
 The Promise op Moviemeter (3,50)

The Promise op Movies that Matter

Aangrijpende documentaire over een hoofdstuk uit de Nederlandse koloniale geschiedenis. Een hoofdstuk dat voor een enorm deel onderbelicht is gebleven, alleen al om die reden is het goed dat regisseur Daan Veldhuizen helpt om de laakbare houding (of beter: voor een flink deel laakbare houding) van Nederland op de pijnbank te leggen. 

De film begint met een veelzeggend citaat van schrijver/filosoof Jean Jacques Rousseau : 

Elk verhaal heeft vier kanten: jouw kant, hun kant, de waarheid en tenslotte wat er echt gebeurde. 

Veldhuizen deelt de documentaire op in deze vier hoofdstukken en gaandeweg wordt duidelijk wat er had kunnen gebeuren, wat er eigenlijk moest gebeuren en wat er daadwerkelijk gebeurd is. Als inwoner van de stad die nog steeds kolonisator/moordenaar Jan Pieterszoon Coen met een standbeeld vereert, mag ik niet verrast zijn door de nalatigheid die Nederland toepaste op een andere kolonie. 

We zien eerst de wetenschappers aan land komen op het afgelegen eiland van West-Papua, het tegenwoordige Irian Jaya. Stichtelijk en stichend werk, antropologisch werk leek het devies. We kwamen er handel en welvaart brengen, we zouden de bosjesmannen wegtrekken uit de prehistorie. Toen Nederland vervolgens de oorlog aanging met het vrijheid zoekende Indonesië deed men West-Papua de belofte dat ze ooit een vrij en onafhankelijk volk zouden zijn, Nederland zou zich daarvoor inzetten. Een flink deel van het vervolg kent u: Nederland verloor die oorlog, verloor zijn invloed in die regio én verloor zijn inkomsten uit die regio. Dat zou allemaal nog niet zo'n probleem zijn als niet bleek dat de Indonesische praatjesmaker Soekarno met harde hand de Papoea's ging onderdrukken. Een bloederige vrijheidsstrijd begon, een diaspora begon. Indonesië zocht steun bij de VS, die vonden dat Nederland zich toch al niet zo goed gedragen had in de koloniale strijd en betoonden daarom hun steun aan Soekarno. Het ontnam Nedeland de mogelijkheid om de belofte aan Westelijk Nieuw-Guinea (zoals het gebied toen nog heette) ook maar enigszins na te komen. Nederland vond het wel best, Irian werd een Indonesisch wingewest waar Amerikaanse bedrijven de rijkdom aan grondstoffen kwamen incasseren. Ja precies, ook toen al.

Gezien in : Cinema Oostereiland

Kneecap - Rich Peppiatt

Kneecap op IMDb (7,6)

Kneecap op Moviemeter (3,64)

Kneecap op WIkipedia

Late to the party, ik weet het, maar dat maakte de pret er niet minder om. Wat een heerlijk aanstekelijke film, wat een ongelooflijke drive van deze hiphopband die momenteel in een stroomversnelling drijft. Immers, na de stormacbtige opkomst die je in deze biografische film verbeeld ziet, is de band onderwerp van discussie gebleven. Dat heeft vooral te maken met hun stellingname rondom de moordpartijen in Gaza: het werd hen door festivalorganisaties niet in dank afgenomen dat ze daar hun zorgen over uitspraken, het kostte ze een reeks optredens. (Dan heb je mijn sympathie dus al gewonnen, als er "zero fucks given" worden om je reputatie of je inkomsten en je het belangrijker vindt om uit te spreken waar je staat. Kneecap maakt niet de muziek die ik veel beluister, ik versta er ook geen moer van (waarover hieronder meer) maar ik zou alleen al om hun mentaliteit wel makkelijk een plaat van ze kopen. 

Vrijheidsstrijd, daar draait het om in Belfast. Daar draait het al decennia lang om maar de heren die we in deze film de band zien vormgeven voeren een heel andere strijd. Hun verzet tegen de Engelse overheersing (om maar niet van "bezette gebieden" te spreken) richt zich op de taalstrijd. Ze tergen de instanties door te weigeren Engels te spreken, het oude Gaelic en het platte Iers is de taal waarin ze zich uitdrukken. En hoe!
De straatschoffies Naoise en Liam lijken gedoemd een leven als drugskoeriertjes (en - gebruikertjes) te leven, totdat ze op een bijzondere manier aanraking komen met muziekleraar JJ. Die wordt als tolk bij een verhoor neergezet waar Liam voor op het politiebureau zit. JJ merkt dat de rechercheur Detective Ellis een sterk vooringenomen houding aanneemt tegen randfiguur Liam. JJ permitteert zich een wat vrije vertaling van de uitgestoten Gaelic klanken van Liam, bovendien redt hij hem door de agenda van Liam weg te moffelen omdat daar compromitterende teksten van diens hand in staan. Die teksten, die worden later dus de basis van de vlijmscherpe raps, waar JJ vervolgens zijn handtekening onder zet door ze van strakke beats te voorzien. Terwijl de politie zijn best doet om deze overduidelijke randcrimineeltjes opgesloten te krijgen, begint hun zegereeks langs lokale podia vorm te krijgen: hun teksten evolueren van drugsgerelateerde poëzie tot  militante straattaal tegen de bezetter. 
In de spaghetti van verhaallijnen (de onderwijscarrière van JJ, de politieke carrière van zijn vrouw, de liefde van Liam voor een Engels meisje die de nicht blijkt van de chagrijnige politie-inspecteur, de doodgewaande vader rvan Liam die een heldenstatus heeft in de wijk én door rivaliserende drugsbestrijders) komt steeds duidelijker naar boven dat de achtergrond van deze jongens geleid heeft tot waar ze nu staan: strijders tegen onderdrukking, maar wel héél creatieve strijders. 

Met: Moglai Bap, Mo Chara, DJ Provai, Josie Walker, Simone Kirby, Michael Fassbender

FIN - song : Kneecap - H.O.O.D.

Robert the Bruce - Richard Gray

Robert tthe Bruce op IMDb (5,4)
 Robert the Bruce op Moviemeter (2,54)

Maar wat gebeurde er ná "Braveheart"? Wat gebeurde er met de strijdmakkers van William Wallace? Kon Schotland eindelijk zijn eigen stempel drukken op het bestaan of hield de Engelse onderdrukking stand? Voor antwoorden op die vragen kijke men deze film, die de wording van koning Robert 1 van Schotland volgt. Spoiler! Waarvoor excuses, maar dat is nu eenmaal het risico met het kijken van historische films.

Het jaar 1306. De opstand van de legendarische William Wallace is neergeslagen en het onderdrukte Schotland is in kampen uiteengevallen. Veel van de clans sloten zich uit overlevingsdrang aan bij de Engelse koning terwijl het gedecimeerde opstandelingenlegioen de wonden likte en zocht naar hergroepering. Robert the Bruce heeft al vijf battles op rij verloren en staat dichterbij opgeven dan bij doorvechten. Hij stuurt zijn kleine leger trouwe volgelingen weg omdat hij niet verantwoordelijk wil zijn voor hun dood in het vervolg van de strijd. 

Alleen trekt hij door maar doordat de Engelse koning een prijs op zijn hoofd heeft gezet, gaat die reis niet zonder slag of stoot. Hij moet premiejagers verslaan en bij een van die gevechten raakt hij zwaargewond. Een kleine boerenfamilie treft hem aan, liggend in de sneeuw. Toevallig zijn het Bruce-gezinden, hun man en vader vocht aan zijn zijde maar kwam daarbij jammerlijk om. Robert the Bruce kan bij de lieve weduwe Morag en haar gezin op krachten komen. Morag's broer staat op het punt onder de wapenen geroepen te worden door Morag's agressieve vader Brandubh. Het hele gezin werkt mee aan het geheime herstel van de aanstaande koning, maar kan niet voorkomen dat het tot een confrontatie komt met Brandubh's gevechtstroepem. 

Met: Angus MacFayden, Anna Hutchison, Talitha Bateman, Gabriel Bateman, Brandon Lessard, Jared Harris, Zach McGowan

The Albanian Virgin - Bujar Alimani

The Albanian Virgin op IMDb (7,5)
 The Albanian Virgin op Moviemeter (3,89)

Eerder deze maand werd deze film verkozen tot publieksfavoriet op ons lokale filmfestival, de Hoornse Filmdagen. Terecht dat de bezoekers een hoge waardering gaven voor deze volbloed arthouse-film, die een mooie brug probeert te slaan tussen vrouwenstrijd, tradities en onbereikbare liefde. Dit alles vervat in prachtige beelden, de film laat zich het best op groot doek bekijken. 

Al vroeg in haar leven ervaart Luana dat het oneerlijk verdeeld is in het leven. Ze groeit op in de jaren 50 in Albanië, op dat moment onder dictatoriaal bewind. Religie is in de ban gedaan door communistisch dictator Hoxha maar het gebied waar zij woont leeft desondanks nog volgens de strenge regels van de Kanun, hun variant op traditioneel-christelijke waarden. 

Onder die "waarden" zit de afspraak dat haar vader een geschikte huwelijkspartner voor haar vindt, zelf heeft ze daar niets over te zeggen. De man die pappie uitkiest, de knappe maar onuitstaanbare Flammur, is echter niet de man die zij zelf wenst. Zelf ziet ze veel meer in de vriendelijke Agim, een armlastige jongen uit het dorp die haar verhalen vertelt en zelfs leert lezen. 

Hoe dichter zij bij de huwbare leeftijd komt, hoe groter haar verzet. Aanvankelijk innerlijk en stiekem, maar steeds openlijker probeert zij haar vader te overtuigen dat ze niet geeft om de rijkdom van haar aanstaande schoonfamilie en dat ze wil kiezen voor liefde en cultuur. Ze gaat daarin echter niet te ver omdat ze ook haar familie niet te schande wil maken. Het onvermijdelijke moment breekt aan dat ze opgehaald wordt door de vertegenwoordiging van haar nieuwe familie. Ter plekke ervaart haar vader dat hij de verkeerde keuze voor zijn dochter heeft gemaakt en dat een bloedvete tussen de beide families onvermijdelijk is.

Met: Rina Krasniqi, Mimoza Azemi, Alban Ukaj, Igli Zarka

Harriet - Kasi Lemmons

Harriet op IMDb (6,7)

Harriet op Moviemeter (3,14)

Van het acteerwerk moet deze film het niet hebben, het verhaal daarentegen is ijzersterk. En op waarheid gebaseerd, dat ook nog eens. Daarom: geen moment verveeld bij het bekijken van dit historische drama, dat een van de donkerste perioden uit de mensheid behandelt: de gruwelijke kant van de mens die slavernij legitimeert. We kijken er nu - ruim 150 jaar later - met een andere bril naar, we begrijpen nu enorm goed dat de onderdrukte bevolking begon te vechten voor haar eigen rechten, haar recht om een onafhankelijk leven te leiden, om niemands eigendom te zijn. Asgrauw is ons verleden, we moeten alles in het werk stellen om dingen recht te zetten. 

Het jaar 1849, het platteland van de VS. Minty werkt als slaaf bij een welgestelde blanke familie, ze is getrouwd met een reeds vrijgekochte man die elders in het dorp werkt. Haar vader maakt de plantage-eigenaar bewust van de afspraken die hij maakte: hij zou Minty's moeder op haar 45e levensjaar vrijstellen, zij zou zich met haar familie in vrijheid elders mogen vestigen. De plantage-eigenaar verscheurt de bevestigingsbrieven, hij zit in zwaar weer en kan het zich niet veroorloven afstand te doen van enkele van zijn slaven. 

Minty pikt dit niet en besluit te vluchten. Alleen. Ze wil haar man niet het recht op zijn vrijheid ontnemen als hij tijdens haar vlucht wordt opgepakt. Hoewel Minty nauw op de hielen wordt gezeten door de slavenbaas die met honden de achtervolging inzet, lukt het haar om via de Delaware-rivier te ontsnappen. Meer dood dan levend bereikt ze de naburige staat Pennsylvania, waar ze opgevangen wordt door leden van een organisatie die de Underground Railroad wordt genoemd. Deze organisatie helpt slaven vanuit het gehele zuiden te vluchten naar vrijere gebieden. 

Minty is vastbesloten haar familie ook in vrijheid te brengen en neemt daarom de moedigste beslissing die ze kan nemen: ze gaat terug naar de plek van haar kwellingen en gaat proberen haar familie net zo te laten vluchten als haarzelf al eerder lukte.

Met : Cynthia Erivo, Janelle Monae, Leslie Odom Jr, , Joe Alwyn

FIN - song : Terence Blanchard- Harriet comes home 

The Trial of the Chicago 7- Aaron Sorkin

 The Trial of the Chicago 7 op IMDb (7,8)

De perfecte boosmaker , deze film. Met toenemende woede kijk je naar de onrechtvaardige taferelen. En dat kon ik gisteravond uitstekend gebruiken. Prima rechtbankdrama , in een goede Amerikaanse traditie van onrechtvaardige processen. 

1968, VS. Martin Luther King vermoord, Robert Kennedy vermoord, Vietnam-oorlog in volle gang. Het ging niet echt lekker daar op dat moment. Geen wonder dat de protestbewegingen de grond uit schieten, geen wonder ook dat ze stuk voor stuk twijfelen over de strategie. Er is nog een restantje dat vreedzaam wil blijven, er zijn er ook die voor harde actie zijn. 

Onder dat gesternte zijn is de conventie van de Democratische Partij in Chicago de perfercte gastheer voor een lawine aan protesten. De stad bereidt zich voor, de triggerhappy politiehorden bouwen een "no pasaran" maar uiteraard slaat de vlam toch in de pan. 

We springen naar een jaartje verder: wisseling van de macht in Washington, de Democratische president heeft moeten wijken voor de Republikein Nixon. Nieuwe minister van justitie, ruk naar rechts, we kennen het. En precies op dat moment moet het proces tegen de arrestanten van de Chicago-protesten beginnen. Ze zijn kansloos tegen een vooringenomen rechter, tegen een waaier aan getuigen die stuk voor stuk infiltranten van de politie blijken te zijn. De 7 stevenen in volle vaart recht op een veroordeling af, maar zijn vast van plan de huid duur te verkopen. 

Laat het gebeuren, laat je het verhaal in zuigen, kijk wat het met je sympathie doet. Sterke film. 

Met : Eddie Redmayne, Alex Sharpe, Sacha Baron Cohen, Jeremy Strong, John Carroll Lynch, Yahya Abdul-Mateen II , Mark Rylance, Joseph Gordon-Levitt, Frank Langella

L'incredibile storia dell'isola delle Rose (aka Rose Island) - Sydney Sibilia

 L'incredibile storia dell'isola delle Rose op IMDb (7,0)

Ik ben er altijd wel van, van die David vs Goliath-verhaaltjes. Zeker als ze ook nog eens op waar gebeurde feiten berusten. Het is wonderlijk, maar blijkbaar is het ooit - in de nog vrij recente geschiedenis= min of meer zo gebeurd. 

1968, Italië. Giorgo Rosa is net afgestudeerd als ingenieur maar lijkt een man van 12 ambachten, 13 ongelukken. Diverse kunstige bouwsels en apparaten die hij ontwerpt leiden tot arrestaties en boetes en zelfs bijna tot een strafblad. Giorgio's ouders zijn er niet gerust op dat het goed komt met hun zoon, zijn vriendin heeft hem inmiddels al verlaten voor iemand die meer zekerheid lijkt te bieden, maar die in werkelijkheid doodsaai is. 

In zijn drang om iets iets unieks te doen en de ultieme vrijheid te vinden ontwerpt Giorgio een soort booreiland, dat net buiten de Italiaanse territoriale wateren moet komen te liggen. Samen met zijn studievriend maakt hij daadwerkelijk zijn dromen waar: ze bouwen het eiland en roepen een vrijstaat uit. Dat gaat goed zolang het niet al te opzichtig is, zolang de autoriteiten het als een disco op zee beschouwen, maar als op een gegeven moment eigen paspoorten worden uitgegeven en er burgers niet langer Italiaan willen zijn maar Rosaa , dan raakt Rome in paniek. En met hen het Vaticaan. Ze beginnen terug te slaan en Rosa ziet nog maar één uitweg: hij schrijft de Verenigde Naties aan en stapt naar de Europese raad. De boot is aan. 

Bijzonder grappig om te beseffen dat dit ooit zo gebeurd is, dat er daadwerkelijk marineschepen opstoomden naar een booreilandje van 400 vierkante meter. Want bedreigend voor Republica Italia. 

Dat is de grote verdienste van deze film, die verder iets te licht is om serieus genomen te worden. Maar leuk is het allemaal wel. 

Met : Elio Germano, Matilda de Angeliss, Francois Cluzet

The Age of Shadows (aka Mil-jeong) - Jee-Woon Kim

The Age Of Shadows op IMDb (7,1)
Hyper-Aziatische film. Waarmee ik niet wil zeggen dat de film hyper is, maar eerder dat de stijl van filmen en vertellen typerender is. Donker gefilmd, de nodige mystiek en symboliek, tamelijk competitieve en hormoongedreven personages en - om er nog wat cliché aan te pakken - goed verzorgde vechtscenes. Er gebeurt veel, heel veel, de kijker moet zich inspannen om overal bij te blijven.
In dit specifieke geval gaan we 90 jaar terug in de tijd, we kijken naar de periode van de bezetting van Korea door Japan. Dat dit, zoals elke bezetting, niet zonder slag of stoot gaat en dat er een forse ondergrondse beweging gaande is, dat leren we al snel. Iedereen lijkt dubbelspion of in ieder geval de meer dan één pet in de garderobe te hebben.
De politieagent Lee Jung-Chool krijgt de opdracht de verzetsbeweging in het gevang te zetten, liefst door middel van arrestaties maar waar nodig mag hij grovere middelen gebruiken. Wat wij al snel weten is dat de agent van oorsprong Koreaans is en stiekem de nodige sympathie heeft voor de ondergrondse. Sterker nog; hij speelt doorgeefluik en blijkt steeds dieper in beide organisaties door te dringen.
Zijn Japanse politie-commissaris heeft vermoedens maar kan ze niet staven en zet daarom een tweede agent op de zoektocht. Deze meneer Hashimoto kent minder scrupules en slaat  hard om zich heen. Stukje bij beetje komt hij dichter bij het oprollen van de organisatie, uiteindelijk staat hij met de dubbelspelende Jung-Chool voor het beslissende moment. Dan moeten er keuzes gemaakt worden.

Met: Kang Ho-Song, Yoo-Gong, Byung Hun-Lee,

Ballon- Michael Bully Herbig

Ballon op IMDb (7,6)
Natuurlijk is het acteerwerk - op een enkele uitzondering- aan de amateuristische kant, maar de spanning en het nog immer actuele onderwerp vergoeden veel. In de zaal werd duidelijk meegeleefd met de hachelijke avonturen van het gezin Strelzyk.

Dat gezin is een doorsnee gezin, zeker voor Oostduitse begrippen. Moeder werkt bij de Sparkasse, vader is electricien, oudste zoon heeft net zijn studentengelofte afgelegd en de jongste is de jongste. In alles een modelfamilie, maar dat is buitenkant. In het hoofd van vader broeit het plan om te vluchten naar het Westen, hij heeft genoeg van alle controle en beperkingen. Overbuurman is een bemoeial , maar erger nog is dat hij dat in dienst doet van de Stasi. Zijn hele leven moet de electroman dus al op zijn tellen passen.
Samen met een bevriend echtpaar werken ze heimelijk aan het bouwen van een luchtballon, die hen bij een gunstige wind net die paar kilometer door de lucht over het grenshek moet tillen. De eerste geplande poging - waarbij de vrienden zelfs afhaken omdat het platform volgens hen niet berekend is op twee gezinnen- strandt jammerlijk. Ze laten de ballon en nog wat spullen achter in het bos. Die worden natuurlijk gevonden  en een ongekende klopjacht op de "deserteurs en verraders" begint. Strelzyk beseft dat hij snel moet zijn als hij nog een tweede poging wil wagen, wachten betekent immers zonder twijfel ontmaskering en de gevangenis. Het wordt een race tegen de klok, het worden nachtelijke uren van klussen en heimelijke inkopen. Maar ze gáán de lucht in. Dat moet.

Met; Friedrich Mücke, Karoline Schuch, David Kross, Thomas Kretschmann , Alicia von Rittberg

Outlaw/King - David Mackenzie

Outlaw/Kings op IMDb (7,0)
Tweede VPRO-Netflix tip was al iets beter te pruimen. De film valt te zien als een soort vervolg op "Braveheart". Het begint namelijk op het moment dat William Wallace in ondergedoken na de slag bij Falkirk. Engeland neemt de macht in Schotland weer terug en dat valt maar moeilijk. Hoewel de koning leniging van de noden belooft, eist hij toch nog steeds belastingbetaling wegens alle geleden schade.
Robert the Bruce (hij heeft echt bestaan) gaat in eerste instantie mee met het verhaal maar wanneer zijn vader sterft, belooft hij toch plechtig om Schotland te ontdoen van het Engelse juk. En dat gaat niet zomaar: uiteraard is de overmacht te groot, bovendien erkennen niet alle Schotse clans Robert als hun koning to be.
Er wordt hard gevochten, Robert's vrouw en dochter worden natuurlijk gevangen genomen maar hij vecht dapper door. Aan u om de film uit te zien en te kijken of hij uiteindelijk slaagt in zijn missie.

Met : Chris Pine , Florence Pugh, Stephen Dillane

Free State of Jones - Gary Ross

Free State of Jones op IMDb (6,9)

Mooie geschiedkundige vertelling. Ik houd er wel van. Dit is het op waarheid gebaseerde verhaal van een oorlog binnen de Burgeroorlog. De zuidelijke staten vechten al tijden een uitzichtloze strijd tegen het noorden en om de troepen gemotiveerd te houden wordt een 10 procentsbelasting ingevoerd op de bezittingen en oogsten van de bevolking. Oorspronkelijk gaat het om het opeisen van 10 procent maar al snel blijkt dat het erop neerkomt dat de bevolking slechts 10 procent van zijn bezittingen (vee, katoen, oogst) mag houden. Dat betekent armoede en uithongering, hetgeen verzet betekent.
Op dat moment is Newt Knight (een bespiegelende doch activistische rol van de steeds meer groeiende acteur Matthew McConaughey) al gedeserteerd. Hij verloor in de strijd het kleine neefje dat hij probeerde te beschermen.
Newt gaat in verzet tegen het leger dat de bevolking kaalplukt. Dat maakt hem tot een opgejaagde, hij vlucht de moerassen in. Waar hij dan weer ontsnapte slaven tegenkomt die geen toekomst meer zagen in het blijven bij hun exploiterende baas, Het komt tot een verbond tussen Knight en de slaven en een klein legertje ontstaat. Terwijl het einde van de burgeroorlog nadert, laait de strijd rondom de vrijstaat op.

Met : Matthew McConaughey, Mahershala Ali. Gugu Mbatha-Raw

Bram Fischer- Jean van de Velde

Bram Fischer op IMDb (8,0)

Wauw! Wat een aangename verrassing. Vorige maand voerde ik de titel in diverse programmeringsoverzichten en ik weet nog dat ik met de nodige scepsis de filmbeschrijving las. Waarschijnlijk daarbij ook getriggerd door de naam van de hoofdrolspeler en de regisseur. Die hebben beiden al veel dingen gedaan, ik heb er ook het nodige van gezien, maar nog nimmer kwamen ze met zo'n boeiend geheel als deze film. De lovende recensies na de première van gisteren zijn terecht: dit is een sterke film. Ik ben onder de indruk van de manier waarop dit op waarheid gebaseerde verhaal wordt gebracht. Goed acteerwerk, spannend en goed dichtgetimmerd plot.
Als je in de zaal gaandeweg een hekel krijgt aan bepaalde personages , als het daarbij om zaken van groot onrecht gaat, dan weet je dat de regisseur zijn werk goed heeft gedaan. Pluim!

We gaan naar begin jaren 60 (het favoriete filmtijdperk van heel veel regisseurs de laatste jaren). We zitten in Zuid-Afrika. Nelson Mandela is reeds opgepakt en we zijn getuige van de arrestatie van zo ongeveer de hele kopgroep van zijn beweging. De mensen die samen de leiding van het ANC en diens militante tak Umkonto we sizwe belanden in het gevang, hen wacht een proces wegens landverraad en sabotage. Vooral dat laatste prikt, want dat is al voldoende aanleiding voor de doodstraf.
De gevangenen (waaronder ook 2 blanke Zuidafrikaners) krijgen een advocaat toegewezen die overduidelijk sympathie heeft voor hun doelen maar die tegelijkertijd van alle kanten het advies krijgt zich - omwille van zijn gezin, zijn carrière en zijn leven - afzijdig te houden van deze netelige zaak. Op voorhand kent de zaak alleen maar verliezers: de verdachten uiteraard, maar ook de advocaten, de aanklagers, de rechter én de staat lopen grote kans zware smetten op hun blazoen te krijgen.

Zonder al te veel weg te geven, verklap ik u alvast dat advocaat Fischer steeds meer in het nauw raakt, ondanks zijn geweldige betogen. En ik verklap u ook niks als ik zeg dat zonder het bestaan van deze man de latere volksheld Nelson Mandela al in 1963 gestorven zou zijn. Op het schavot.

Echt waar. Hele sterke film. Ga zien.

Met: (een heel goede) Peter Paul Mulller, Antoinette Louw, Sello Motloung

Special Correspondents - Ricky Gervais

Special Correspondents op IMDb (5,8)
Niet alles wat hij aanraakt, verandert in goud. Er gaat er wel eens de mist in, nou ja: minder goed dan ander werk. Wat mij betreft is Ricky Gervais de grappigste man op aarde, dus ik zal veel van hem blijven volgen en proberen. Deze film is echter mager qua vermaak, bij vlagen is de film zelfs een herhalingsoefening. Anyways, het is geen straf om naar te kijken maar je moet wel je verwachting bijstellen als je op iets van het niveau Office/Extras/Derek verwacht.

In deze Netflix Only-productie speelt Gervais maar weer eens een sukkel. Hij is Ian, een geluidstechnicus bij een radiostation, hij is voorspelbaar saai en maakt nooit wat mee. Exact dat krijgt hij steeds als verwijt van zijn vrouw mee. Als deze de kans krijgt om de flamboyante ster van het radiostation te ontmoeten, zet ze dan ook een sneeuwbal in werking.
Frank is een bluffer, een praatjesmaker die van niets iets maakt met gladde volzinnen. Daarop bouwt hij zijn carriere als sterreporter van hetzelfde radiostation. U snapt het al: het lot verbindt de twee diametrale persoonlijkheden aan elkaar. Ze krijgen de opdracht om een aanstaande revolutie in Ecuador te verslaan. Uiteraard gooit de sulligheid van sukkeltje Ian roet in het eten: de tickets en paspoorten van de journalisten belanden bij vergissing in de vuilnisbak.
Om geen gezichtsverlies te lijden bouwen ze in New York een nepstudio van waaruit ze hun fake-reportages richting radiostation sturen. Langzamerhand raakt Amerika in de ban van hun levensechte bovenop-het-nieuws verslagen. Helemaal als de heren volgens hun reportages gegijzeld raken door vrijheidsstrijder uit het ZuidAmerikaanse land. Het land leeft mee, ambassadeurs en leger worden erop gezet en het volk raakt in de ban van het dappere journalistenduo.
Echter, deze heren zien nog maar 1 uitweg uit hun zelfgeschapen wespennest. Ze zullen echt naar Ecuador moeten om daar zichzelf te bevrijden.

Comedy of errors, zo noemt men dat. Ach, beetje pret zult u er wel mee hebben.

Met: Ricky Gervais, Eric Bana

Suffragette - Sarah Gavron

Suffragette op IMDb
Tuurlijk is het een draak. Tuurlijk is het een goede film.
Beide kanten van het spectrum hoorde ik van beoordelingen van filmhuiscollega's en wat mij betreft hebben ze beiden een stukje gelijk. Er zitten overdramatische momenten in, die dik op het gevoel aansturen. Maar het historische stukje, het stuk sociale strijd, dat komt ook echt wel binnen.
Juist voor dat laatste stukje ben ik een sucker, want gek op geschiedenis en nogal een voorkeur voor de sociale invalshoek. Alleen daarmee al haalde de film dus bij mij een voldoende.

In de jaren 00 en 10 van de vorige eeuw was het hommeles in Engeland. Slechte werkomstandigheden voor man en vrouw, maar voor de laatste kwam er dan ook nog eens de volstrekte rechteloosheid bij. Niets hadden ze in te brengen op de werkvloer, thuis hadden ze alleen letterlijk wat in de melk te brokkelen , voor de rest moesten ze de man volgen.
Er ontstaat een beweging die ijvert voor vrouwenkiesrecht, onder aanvoering van de beroemde Emeline Parkhurst. Zij krijgt her en der volgelingen, maar die moeten zwaar boeten voor het uitkomen voor hun mening. Ontslag, ontzetting uit de ouderlijke macht. Toch, eenmaal bewust van het onrecht, blijkt er geen weg meer terug. De vrouwen betalen een zware prijs maar streven toch naar gelijkheid. In onze tijd lachen we erom, zo vanzelfsprekend als sommige van die rechten nu zijn, maar in die periode moest elke decimeter worden veroverd. Dát is het belang van deze film, dat ie dat laat zien. Dan neem je de rest op de koop toe.

Goeie rollen van Carey Mulligan en Brendan Gleeson.  Bij elkaar een goed onderhoudende film.

 

Wildflowers- Alieke van Saarloos

Wildflowers op IMDb

Telefilm die gebaseerd is op een sympathiek idee, maar beroerd is uitgewerkt.

Juke is boerin. Althans, ze is vrouw van een boer, zo zegt ze zelf. Ze voelt zich meer thuis op de motor op de vrije baan dan in de koeienstal, toch helpt ze al jarenlang trouw. Er moet meer zijn, denkt ze, maar in de benauwde Friese gemeenschap waarin ze huist zal dat niet gauw komen.

Er verandert veel als er een vrijgevochten vrouw aanmeert bij de steiger bij het meertje. Haar boot is niet meer zeewaardig, ze moet eerst gaan opknappen voordat ze verder kan. Juke gaat helpen en ziet een kans om weg te komen. Ze vertrekt dan ook daadwerkelijk voor enige tijd en probeert zelfs even de damesliefde.
Puntje bij paaltje acht ze zichzelf nog niet rijp voor de vrijheid en trekt zich toch weer terug op de boerderij. Bij haar man. Veiligheid is toch belangrijk, zo blijkt

Das Wochenende - Nina Grosse

Das Wochenende op IMDb
Niet geheel geslaagde verbeelding van het post- RAF trauma van Duitsland.
Als een oud- RAF lid na jaren in de gevangenis vrijkomt, wordt hij door zijn zus meegenomen naar een buitenhuis. Dit om langzaam weer aan zijn vrije status te kunnen wennen.
Om dat iets makkelijker te laten verlopen, nodigt ze twee oude vrienden uit die gaandeweg de film ook verwikkeld blijken in het RAF-verleden.
Naast de morele blik op het verwerken van de keuzes in het verleden ("Waar haalde je de moed vandaan? Hoe heb je zo met mensen om kunnen gaan? Wat dachten jullie eigenlijk toen? ") komt ook de persoonlijke kant van deze zwarte bladzijde naar voren.
De ex-gevangene Jens (Sebastian Koch) heeft zich al die jaren verraden gevoeld door zijn medestrijders en wil nu van zijn oude vrienden weten hoe het toen is gegaan, wie hem erbij heeft gelapt? Daarnaast komen de oudere intieme verhoudingen boven water en de dramatische gevolgen die dat in de mensenlevens daarna gehad heeft.

Zoals gezegd: niet geheel geslaagd. Geen slechte film, maar gezien het heikele onderwerp had de film puntiger en directer gekund.

Omar- Hany Abu Assad

Omar op IMDb
Intrigerende film over de onoplosbaarheid van het Palestijnse probleem: de bezetting.
Omar leeft opgesloten achter de Palestijnse muur. Hoewel hij manieren weet om er overheen te komen en dus "aan de andere kant" te kijken , groeit zijn bewustzijn dat hij is gedwongen tot verzet.
Samen met twee anderen bereidt hij een aanslag op Israëlische soldaten voor. Zijn ene partner is de broer van het meisje waarmee hij wil trouwen, de andere is daarin juist zijn concurrent.
De aanslag lukt, maar kort daarna wordt Omar opgepakt. Gemarteld en onder druk gezet kiest hij voor de enige oplossing om zijn eigen leven te redden: hij houdt de bezetters voor dat hij hen de moordenaar kan leveren. Hij krijgt daar een maand voor.
Eenmaal weer vrij zoekt hij contact met de andere twee, maar ook met zijn aanstaande geliefde. Er is een sneeuwbal van geruchten gaande achter de Palestijnse muur: iedereen is verdachte van collaboratie, iedereen is vrijheidsstrijder én overlever.
Hoe gaat Omar zich staande houden met de ongelooflijke druk van de Israëlische politie op zijn ene schouder en de ziekmakende achterdocht en intriges van zijn broeders en zusters op de andere?

De strijd is hard. Deze film toont eens te meer aan dat wij het niet mee gaan maken in our lifetime, dat daar iets zal worden opgelost. Iedereen betaalt een hoge prijs voor zijn eigen relatieve vrijheid.