Posts tonen met het label adoptie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label adoptie. Alle posts tonen

woensdag, september 03, 2025

Return to Seoul - Davy Chou

Return to Seoul op IMDb (6,9)
 Retour a Seoul op Moviemeter (3,19)

Return to Seoul op Wikipedia

Er zijn een aantal van die landen die steeds terugkeren in verhalen over adoptie. Midden-Amerika wordt daarbij vaak genoemd, maar ook de namen van China en Zuid-Korea. Het geeft een tijdsbeeld weer: mensen zagen in hun eigen land een minder goede toekomst weggelegd voor hun kinderen dan in het Westen en overwogen dus adoptie (één van de redenen natuurlijk, er waren ook minder nobele). In Nederland danken wij er een programma als "Spoorloos" aan: de generatie die hier opgroeide, gaat vaak toch op zoek naar waar het voor hen allemaal begon, zonder er verder enige band mee te hebben. Op dit punt stappen wij de film binnen.

De jonge Frederique (die zichzelf liever Freddie noemt) reist naar Zuid-Korea, om op zoek te gaan naar haar moeder. Ze weet dat in de stad Gunsang een adoptiebureau actief is waar zij geregistreerd zou moeten staan. Freddie is vlot, Freddie is communicatief en Freddie is onconventioneel: het levert haar al direct de nodige contacten op in het eerste de beste restaurant dat ze bezoekt. Ze sluit vriendschap met Tena, die voor haar als tolk wil optreden. 

Het lukt Freddie wél om via het bureau contact met haar vader te krijgen, haar moeder blijft halstarrig weigeren haar te zien. Reden tot een eerste juichkreet, zou je zeggen, maar Freddie merkt dat ze iets ontketend heeft bij zichzelf én bij haar familie dat ze niet geheel in de hand heeft. Ze moet eerst weer terug naar Frankrijk, maar het staat vast dat ze terugkeert naar Seoul en dan de tijd neemt om haar zoektocht te vervolmaken. Met alle gevolgen van dien.

Met: Park Ji-Min, Oh Gwang-Rok, Guka Han

FIN - song : Christophe Musset- All the people you'll never be

vrijdag, augustus 29, 2025

Caché (aka Hidden) - Michael Haneke

Caché op IMDb (7,3)
 Caché op Moviemeter (3,41)

Caché op Wikipedia

Peak Michael Haneke dit, deze ongemakkelijke thriller die inmiddels ook alweer twintig jaar oud is. Haneke toont aan dat je niet al te veel middelen nodig hebt om toch een grote spanning op te bouwen. Hij wordt daarbij goed geholpen door sterk in hun rol zittende topacteurs als Daniel Auteuil en Juliette Binoche. Ze tillen de film gezamenlijk naar een belachelijk hoog niveau, waarbij de intense kijkervaring het uiteindelijk wint van het ongemak.

Het verhaal is op het oog simpel: het succesvolle creatieve stel George en Anne wordt sinds enige tijd onaangenaam verrast met een reeks videobanden die in hun brievenbus worden gedumpt, steeds verpakt in papier met daarop bloedrode tekeningen. Op de banden zelf valt weinig te zien: onafgebroken beelden van hun voordeur, waarbij ze zelf af en toe in en uit gaan of waarin te zien is dat hun zoontje Pierrot thuis komt. Niet de beelden wekken dus de angst op, nee, het is het feit dat ze weten dat ze in de gaten gehouden worden die de spanning binnenshuis tot een kookpunt brengt. 

Na intensief peinzen begint George zich langzaam een idee te vormen van wie hier achter kan zitten, daarvoor moet hij terug naar een onafgerond verhaal uit zijn jeugd. Hoewel hij niet zeker weet of hij goed zit, gaat hij toch op zoek naar de toen jongen/nu man die destijds een tijdje bij zijn ouders woonde. Welk gevaar hij daarbij loopt, weet hij aanvankelijk nog niet.

Met: Daniel Auteuil, Juliette Binoche, Annie Girardot, Maurice Bénichou

donderdag, januari 16, 2025

The year Dolly Parton was my mom (aka Dolly Parton is mijn moeder) - Tara Johns

The year Dolly Parton was my mom op IMDb (6,2)
 The year Dolly Parton was my mom op Moviemeter (3,22)

Prettige jeugdfilm waarin - op een lichtkomische manier- meerdere sociale problemen aan bod komen, om uiteindelijk te leiden tot wijze inzichten waar de kijker prima mee uit de voeten kan. Ik had regelmatig een glimlach om de mond, dus het werkte blijkbaar.

Elisabeth zit met zichzelf in de knoop. Meerdere meisjes in haar klas zijn al zover, maar bij haar wil het "groot meisje worden" maar niet lukken: elke dag checkt ze op het toilet of de eerste tekenen van menstrueren (en dus volwassen worden) zich al aantekenen maar nee, niets daarvan. Het maakt haar steeds meer tot een paria in de klas, zelfs bij haar beste vriendinnetje die na deze grote stap voorwaarts ook overstapt naar een andere vriendinnengroep. 

Maar dat is nog niet Elisabeth's grootste probleem: na een biologieles over bloedgroepen duikt ze in haar eigen gezinssituatie en ze ontdekt dat ze niet het biologische kind van haar ouders kan zijn: ze is geadopteerd! Haar vertrouwen in haar ouders verdwijnt als sneeuw voor de zon: waarom hebben ze haar hier nooit iets over verteld? Wie is ze eigenlijk, waar komt ze vandaan? 
Op haar kamertje draait ze de platen van haar heldin Dolly Parton en het onvermijdelijke gebeurt; in de teksten van de countryzangeres hoort Elisabeth de waarheid over haar eigen afkomst. Dolly móét haar moeder zijn, zo raak zijn de liedjes voor haar. Ze zoekt uit waar ze haar moeder, haar heldin, kan ontmoeten en sluipt het huis uit. Op de fiets naar Dolly!

Met; Julia Sarah Stone, Macha Granon, Rebecca Croll, Gil Bellows

FIN - song : Marie-Christine Depestre- The seeker

dinsdag, december 31, 2024

True Mothers (aka Asa Ga Kuru) - Naomi Kawase

True Mothers op IMDb (7,0)
 True Mothers op Moviemeter (3,69)

Geen moment in mijn leven heb ik overwogen om naar het populaire Japan op vakantie te gaan: wat mij betreft een te grote mierenhoop in een geautomatiseerde maatschappij. Gek genoeg overtuigt de Japanse cinema mij steeds weer van het omgekeerde. Geen drukte, integendeel: een weldadige rust straalt er uit de films, het leven lijkt een bepaalde gelatenheid te hebben omdat de omgangsvormen alles bepalend zijn. Daar steekt de horkerige en vaak egoïstische westerling maar flets bij af. Het is daarom dat ik eens in de zoveel tijd wel Japanse films wil kijken omdat ze zo goed zijn voor de reflectie. Deze week zelfs twee!

We vallen in een soort mini-mozaïek: de film volgt twee verhaallijnen die uiteraard wel ergens bij elkaar komen. Echter: hier geen flitsend heen-en-weer springen tussen die lijnen, nee: ze worden onafhankelijk van elkaar verteld maar pakken ergens in "deel 2" het andere verhaal op waar we gebleven waren. Dat brengt rust in de film en dat is nodig: het onderwerp is al heftig genoeg.

Het welgestelde koppel Satoko en Kiyokazu heeft alles wat hun hartje begeert. Nou ja, bijna alles, want al hun weelde en rijkdom leveren ze gaarne in voor de komst van een baby. Het lukt maar niet, medische oorzaken verhinderen dat het stel op natuurlijke wijze zwanger wordt. Op zoek naar oplossingen stuiten ze op een stichting die bemiddelt tussen zoekende ouders en moeders die hun kind niet (zelf) willen grootbrengen. Daar ontmoeten ze de jonge Hikari, die emotioneel doch gelaten haar zoontje Asato aan het gezin overdraagt. "Het zal hem aan niets ontbreken", belooft het koppel.

Met Hikari gaan we verderop in de film naar hoe ze in deze situatie terecht kwam. Ze is een tiener, nog op school en raakt op een onbewaakt ogenblik zwanger van haar grote tienerliefde. Ze is nog nat achter de oren en kan de verantwoordelijkheid dan ook niet aan. Met haar ouders wordt het besluit genomen dat ze zich aanmeldt bij een stichting die - gevestigd op een afgelegen eiland- aanstaande moeders de kans geeft hun zwangerschap uit te dragen en zich verder voor te bereiden op de onvermijdelijke keuze die dan volgt: het kind houden, betekent er levenslang voor zorgen. Het kind afstaan, betekent een levenslang gemis. Voor Hikari wórdt gekozen, ze is als 14-jarige immers zelf nog niet gerechtigd.

Wat klinkt als de ideale oplossing voor deze lastige problematiek gaat natuurlijk op een gegeven moment schuren. Aan beide kanten.

Met : Hiromi Nagasuku, Arata Iura, Aju Makita

dinsdag, april 09, 2024

Foster Boy - Youssef Delara

Foster Boy op IMDb (6,3)
 Foster Boy op Moviemeter (3,30)

Dat was een sterke meevaller: een krachtige rechtbankfilm waarbij je zelf alvast op de stoel van de jury gaat zitten. Sterke rol van de goed opgedroogde Matthew Modine en een ouderwets indringende rol van de zeer recent overleden Louis Gossett jr

Niet het type waar je direct sympathie voor opvat, de iets te geslaagde advocaat Michael Trainer. Succesvol zaken winnend voor grote bedrijven, altijd de kant van het grote geld kiezend: voeg daar een scherpe dossierkennis en een net zo scherpe tong aan toe en je weet dat je praat over een "winner". 

Rechter George Taylor heeft al vaak met hem te maken gehad en wil de over het paard getilde advocaat eens een loer draaien: hij dwingt hem een pro deo-zaak op, op straffe van berisping en melding in het advocatenregister. Trainer ziet zich voor het blok gezet: wat moet hij nou met zo'n lowlife randcrimineel, die al een joekel van een strafblad heeft staan? Het alternatief is ook niet aanlokkelijk, want hij wil zijn brandschoon blazoen netjes houden. 

Plots moet Trainer zich inlezen in de zaak van de jonge Jamal Randolph, een 19-jarige jongen die van pleeggezin naar pleeggezin is gegaan en die nu de grote zorginstelling Bellcorp aanklacht omdat ze hem willens en wetens bij een gewelddadige medebewoner in een gezin hebben geplaatst waardoor Jamal meermaals verkracht en mishandeld is. Dit terwijl Bellcorp daarvan op de hoogte was maar simpelweg gel verdiende aan dit soort plaatsingen. 

Trainer staat in enen tegenover een type firma dat hij zelf altijd vertegenwoordigde. Hij merkt dat deze firma al haar macht aanwendt om van Jamal de mislukte randcrimineel te maken die hij ook lijkt te zijn. Trainer wil niet verliezen en graaft zich dieper in de zaak. Een opstelling die grote gevolgen heeft voor hem, zijn kantoor en uiteindelijk zelfs voor zijn gezin. 

Met: Matthew Modine, Shane Paul McGie, Lex Scott Davis, Julie Benz




zondag, oktober 08, 2023

This is your captain speaking - Idriss Nabil

This is your captain speaking op IMDb (7,0)
 This is your captain speaking op Moviemeter (2,90)

Nacht van de korte film, een jeugdfilm ditmaal. Fijn dromerig idealen-beeld wordt er in geschetst.

De jonge Asare vindt het allemaal maar stom. Heeft ie een keer een leuke muziekleraar (de Ghanees Seydou), moet die verdorie het land verlaten omdat hij illegaal in Nederland verblijft. Asare zelf is geadopteerd door twee liefdevolle vaders en hoopt eigenlijk dat zijn pappa's dit nog een keer willen doen, maar dan voor Seydou. 

Asare's grootste wens is piloot worden, hij bouwde een cockpit na op zijn woonkamer. En dat brengt hem op een idee: hij gaat geld ophalen door mensen mee te nemen op reis, ze mogen allemaal meevliegen in zijn cockpit. Alom wordt het een sympathiek idee gevonden, er wordt flink geld gestort maar niemand durft Asare van zijn onmogelijke droom te beroven. Terwijl die ondertussen met een zak met spaargeld op weg is naar een advocaat: Seydou moet blijven!

Met : Benjamin Mukanda Kandi van de Kamp, Isis Huizinga, Mees Saers, Mass Diallo

FIN - song : Alexandros Tomagian - This is your captain speaking

vrijdag, september 29, 2023

Filho (aka Son) - Tomas Ponsteen

Filho op IMDb (6,5)
 Filho op Moviemeter (2,83)

Door met de voorraad korte films van de "Nacht van de korte film" van vorig jaar. Terwijl dit niet eens een korte film is maar een korte documtaire...

Tomas is geadopteerd en in een heel fijn gezin terecht gekomen. Liefdevol, begripvol, warmte en openheid: hij heeft alles gekregen wat elk mens graag wil krijgen. Maar toch, maar toch: nature calls. 

Dat is in het geval van Tomas nog helemaal niet zo logisch. In deze documentaire toont hij zijn twijfel: moet hij al het goede dat hij heeft wel in de waagschaal stellen door op zoek te gaan naar de onzekerheid van zijn afkomst? Wat doet het met zijn pleegouders, die veel meer zijn dan de term "pleegouders" doet vermoeden? Wat doet het met hemzelf? En - mogelijk het verrassende deel van deze documentaire - wat doet het met andere pleegkinderen of met ouders die kinderen hebben afgestaan als hij eigenlijk zegt het wel best te vinden, als hij zijn fijne veilige leven van nu niet op scherp wil zetten door naar onzekere en mogelijk pijnlijke achtergronden op zoek te gaan.




vrijdag, januari 20, 2023

Beurokeo (aka Broker ) - Hirokazu Kore-Eda

Broker op IMDb (7,1)

Broker op Moviemeter (3,37)

Waar criminaliteit en barmhartigheid elkaar raken. Ongeveer daar moet je deze film zoeken. Opnieuw lukt het Kore-Eda (regisseur van oa "Shoplifters" en "Parasite") een groep mensen elkaar te laten treffen die aanvankelijk weinig tot niets met elkaar te maken lijken te hebben maar die gaandeweg dusdanig naar elkaar toe groeien dat ze voor elkaar op de bres gaan staan. Het is me een meesterhand, die de regisseur hierin toont: types die met een afstandelijke of met een hoogst originele blik naar de samenleving kijken en er daarbij geen been in zien om af en toe buiten de lijntjes te kleuren. Als nuchtere westerling kijk ik er geamuseerd naar, het wekt interesse omdat het zo origineel afwijkt van de strak ingerichte blik waarmee wij naar buiten kijken. Fijne film derhalve. 

Broker, een tussenhandelaar ben je dan. De kalme maar gedecideerde Sang-Hyun is zo iemand, maar het is me nogal een handel: hij werkt voor een kerkelijke organisatie die vondeling- en adoptiekinderen opvangt. Buiten medeweten van de leiding sluist hij er af en toe een kind tussenuit om te verkopen aan ouders met een onvervulde kinderwens. Uiteraard komt hij hierdoor met de hardere kant van de criminaliteit in aanraking, hij wordt afgeperst en tot nieuwe transacties gedwongen. 

Hij is met zijn compagnon Dong-Soo (ooit als adoptief kind daar beland) aan het werk als er 's avonds een wolk van een baby bij het baby-luik wordt afgeleverd. Er zit een briefje bij van de moeder dat ze "ooit haar kind weer zal opzoeken", maar verder geen naam, geen telefoonnummer , niks. 

De jonge moeder blijkt al gevolgd te worden door de politie die hun schaduwactiviteiten ook op de opvang van Sang-Hyun hebben gericht. Als gevolg hiervan keert moeder So-Young (!!) terug bij de opvang , ze wil erop toezien dat de verkoop van haar bloedeigen kind louter aan goedwillende en goedbedoelende ouders gaat gebeuren. Gaandeweg komt het drietal meer van elkaar te weten, er ontstaat een band tussen hen onderling maar ook een band van elk met die prachtige baby. Het bemoeilijkt alle onderhandelingspogingen met potentiële "kopers". De politie is op zoek naar heterdaadjes maar het drietal wordt steeds behendiger in het omzeilen van hun volgers.

Met : Song Kang-Ho, Gang Dong-Won , Ji-Eun Lee, Bae Doona , Lee Joo-young

FIN - song : Jung Jaeil - Forgiven 

zondag, juni 26, 2022

Nowhere special - Uberto Pasolini

Nowhere Special op IMDb (7,4)

Nowhere special op Moviemeter (3,60)
 

Parel van een film, deze dikke-kelen-productie. Zonder ook maar ergens over de schreef te gaan of op goedkope wijze het sentiment te zoeken, grijpt deze film je bij de strot. Een alledaags verhaal, een triest-maar-waar verhaal. Gaat hoog komen in mijn jaarlijstje, voorspel ik. 

John is nog maar halverwege 30, maar heeft al een zeer bewogen leven achter de rug. De eerste jaren opgevoed door zijn vader, slapend in diens vrachtwagencabine. Daarna bij adoptief-ouders beland, op jonge leeftijd getrouwd met een Russische vrouw die hem kort na de geboorte van hun zoon alweer verliet en spoorloos verdween. John heeft vanaf dat moment de zorg voor het ubercute jongetje Michael op zich genomen en doet dat consciëntieus. Maar er doemt een nieuw onvermijdbaar probleem op. 

John blijkt terminaal ziek te zijn, een tumor maakt dat binnenkort aan zijn leven een einde komt. Voor die tijd wil John regelen dat zoon Michael op een nieuw en liefdevol adres terecht komt: samen met het adoptiebureau gaat hij op zoek naar een passend nieuw huis voor zijn zoon. Een hele reeks types passeren de revue, maar hoe meer John er ontmoet hoe minder zeker hij wordt. Hij kan op geen enkele manier voorspellen welk stel zijn zoon in de toekomst het meeste veiligheid biedt, welk stel Michael het gelukkigst gaat maken. 
De tijd dringt en John staat voor een aantal onmenselijke keuzes: hoe gaat hij zijn zoon inlichten over de precaire situatie en hoe gaat hij de juiste adoptie-keuze maken? Hartverscheurende dilemma's. 

Hoe ingetogen zijn rol ook is, James Norton is de absolute drager van deze film (oa de scene dat vader en zoon een taart voorzien van verjaardagskaarsjes is van grote schoonheid). Hij zet een empatische, twijfelende vader neer voor wie deze vragen, of beter: voor wie het leven eigenlijk veel te groot is. 

Met: James Norton , Daniel Lamont, Eileen o'Higgins

  FIN - song : Andrew Simon McAllister - Nowhere special

vrijdag, februari 18, 2022

Hjertestart (aka Handle with Care) - Arild Andresen

Hjertestart op IMDb (6,7)

Hjertestart op Moviemeter (2,95)

Verfijnd sociaal drama dat ruim de tijd neemt om te vertellen wat je reeds lang van te voren ziet aankomen. Te prijzen valt de insteek van de regisseur, die sympathie probeert te kweken voor een in beginsel onsympathiek personage. 

Kjetil lijdt, Kjetil heeft het moeilijk. Sinds de ongelukkige dood van zijn vrouw heeft hij moeite het leven aan te gaan. Groot stoorzender daarbij is zijn adoptiezoontje Daniel, destijds door Kjetil en zijn vrouw Camilla hoopvol uit Colombia gehaald om hem in Noorwegen een liefdevolle opvoeding te geven. Die opvoeding komt overigens zo goed als geheel voor rekening van Camilla, want vader is veel van huis vanwege zijn werk als technicus op een booreiland. 

Nu Daniel niet meer op zijn moeder kan terugvallen, vertoont hij onhandelbaar gedrag. Wil niets van zijn vader weten, verstoort de rust en orde op school: het gaat niet lekker met hem. Vader krijgt de vinger er niet achter en komt tot de schokkende ontdekking dat hij eigenlijk helemaal niets om zijn zoon geeft. Het was Camilla's project, zo gaat hij denken. 

Na meermaals in de knel te zijn gekomen met de opvang en na nieuwe problemen op school besluit Kjetil definitief dat er iets moet gebeuren: hij gaat met Daniel terug naar Colombia, huurt een privéchauffeur in en gaat op zoek naar de biologische moeder. Hij hoopt daar meer liefde en warmte voor Daniel te vinden, want uiteraard wil hij het beste voor dat joch, hoewel dat niet per se met hemzelf erbij hoeft te zijn. 

Met : Kristoffer Joner, Marlon Moreno , Kristoffer Bech, Ellen Dorrit Petersen, Patricia Castaneda

 FIN - song : Sophie Ellis Baxtor/Carl Hanaghan - Starlight

woensdag, februari 02, 2022

The Song of Names - Francois Girard


 The Song Of Names op IMDb (6,5)

The Song of Names op Moviemeter (3,27)

Stijlvolle film over de zoektocht van een man naar zijn adoptiebroer, overschaduwd door het immer gruwelijke verhaal van de holocaust. Zonder al te veel op gruwelijke details in te gaan, maakt de film duidelijk welke verschrikkingen er binnen joodse families hebben plaatsgevonden. 

1939, London. De jonge Dovidl doet auditie bij een gerenommeerd orkest. De orkestleider is niet direct overtuigd, maar wil hem een kans geven. Daartoe moet hij wel veel lessen nemen en daarvoor zal hij in London moeten blijven. Zijn vader reist terug naar het op dat moment al zwaar geplaagde Warschau terwijl Dovild intern gaat bij de zaakwaarnemer van het orkest. Die heeft een zoon Martin in dezelfde leeftijd als de kundige violist. Martin is aanvankelijk niet zo gecharmeerd van de hooghartige creatieveling die ook nog eens op zijn kamer moet komen slapen. Maar langzamerhand groeit er een vriendschap die een leven lang zou kunnen meegaan. Terwijl op het Europese vasteland de gruwelen van de wereldoorlog voortwoekeren, raakt Dovidl het contact met zijn familie kwijt, het laatste wat hij hoort is dat ze vanuit het Warschau-ghetto naar concentratiekamp Treblinka zijn verplaatst. 

1951. De jongens zijn jonge mannen geworden, Dovidl is uitgegroeid tot een ongeëvenaard violist en staat  aan de vooravond van de presentatie van zijn eerste plaat. Terwijl de zaal volgepakt zit en zijn pleegvader en -broer nerveus wachten op wat komen gaat, blijkt Dovidl verdwenen. Geschokt probeert Martin zijn pad in het leven te vinden, wat nog moeilijker wordt als zijn vader als een gebroken man sterft met de naam van Dovidl op zijn lippen. Martin begint een zoektocht die decennia zal duren, maar nooit , nooit geeft hij op. Hij zoekt naar informatie over de speciale Galliano-viool en vindt langzaam aanwijzingen van mensen die in aanraking moeten zijn geweest met zijn broer/vriend. 

Met : Tim Roth, Clive OwenStanley Townsend , Amy Sloan , Catherine McCormack

 FIN - song : Howard Shore & Ray Chen - The Song Of Names (for violin)


vrijdag, januari 14, 2022

Kona fer i strid (aka Woman at war) - Benedikt Erlingsson

Woman at war op IMDb (7,4)

Woman at war op Moviemeter (3,27)
 

Wat een fijne film, deze komedie met serieuze ondertoon. Idealisme, natuurbehoud, relaties en kinderwens, zussenliefde, muziek en politiek. Het zit er allemaal in. En dan speelt dit zich ook nog eens allemaal af in de onwaarschijnlijk mooie Ijslandse natuur. Adembenemend gefilmd, bij vlagen. 

Om die natuur is het ook allemaal begonnen, de strijd van Halla, een middelbare vrouw aan wie je het activisme niet afleest maar die doortastender te werk gaat dan menige milieuorganisatie. Halla strijdt tegen de oprukkende industrie in het fraaie Ijslandse landschap. Ze slaat aan op de verkoop van opgewekte energie aan China, volgens Halla het begin van het einde voor IJslands schoonheid én voor IJslands zelfstandigheid. 

Ze saboteert elektriciteitspalen en - draden, waardoor de opwekkingsfabriek stil komt te vallen. Ze verwacht veel steun te krijgen vanuit de lokale bevolking, maar dat valt bitter tegen. Haar wordt zelfs door sommigen terrorisme verweten, ze is een gevaar voor de economie en zet banen op de tocht, het bekende verhaal dat boodschappers "van de vooruitgang" eigenlijk altijd naar voren brengen. 
Het lukt Halla maar net om onder de radar te blijven, waarbij ze enigszins geholpen wordt door een dwarse boer die het ook niet zo op de inmenging heeft. Niemand in haar omgeving kan vermoeden dat de keurige Halla "de Bergvrouw" is waar het hele land naar op zoek is. Niemand, de mensen in haar koor niet. Niemand, de mensen van het adoptiebureau waar ze mee bezig is niet. Niemand, haar tweelingzus niet die zelfs vindt dat Halla af en toe te wereld is. Niemand, waardoor Halla zich bijna onbespied waant als ze besluit om nog één keer te laten zien dat alle mensen het verzet serieus moeten nemen. 

Met : Halldora Geirhardsdottir, Johann Sigurdarsson



zondag, oktober 20, 2019

Figlia Mia- Laura Bispuri

Figlia Mia op IMDb (6,2)
Vittoria wordt bijkans doodgeknuffeld door haar moeder. Het meisje is haar alles, zo lijkt het .Al snel leren we waarom: Tina is weliswaar niet de moeder, maar wel degene die altijd de zorg voor Vittoria heeft gedragen. Haar echte moeder blijkt wel in de buurt te wonen , in een boerderijtje buiten het dorp. Deze Angelina bleek van begin af aan niet voorzien van moederlijke gevoelens , bleek bovendien een slonzige , welhaast alcoholisch bestaan te lijden.
Wanneer Angelina een aanzegging van de de deurwaarder krijgt om haar boerderij te verlaten, vraagt ze Tina of ze nog eenmaal met Vittoria bij haar langs wil komen. Zonder de waarheid op tafel te brengen, blijkt dit bezoek de gamechanger van de film.
Het meisje is slim, ze voelt dat er iets speelt bij deze buitenissige vrouw, ze vult stukje bij beetje de puzzel in. Er ontstaat een verwijdering met haar pleegmoeder, er ontstaat een toenadering tot Angelina. Hetgeen weer alles tussen de beide moeders op spanning zet. Er vormt zich een hard spel , een strijd zelfs. Hoewel de dames beiden zeggen Vittoria's belangen boven alles te stellen, blijkt hun egoïsme dat nogal in de weg te zitten. Met levensgevaarlijke capriolen als gevolg.

Met : Alba Rohrwacher, Valeria Golino , Sara Casu

zondag, september 08, 2019

De Dirigent (aka The Conductor) - Maria Peters

De Dirigent op IMDb (7,2)
Er zijn zeker voorbeelden waarbij het gelukt is om een Nederlandse film een internationale uitstraling te geven ( Antoinette Beumer, Martin Koolhoven slaagden daar bijvoorbeeld heel goed in). Bij deze film van Maria Peters (die ik gisteren op tv zag) gaat het echter weer ouderwets houterig. De film speelt in New York, in Berlijn én een beetje in Nederland, maar het ontstijgt nergens het amateurtoneel niveau. En dat is jammer. Want het verhaal is boeiend genoeg.

Jaren 20, vorige eeuw. Jonge vrouw is gek van muziek , maar ziet nergens kans om het te beoefenen. Dit omdat het simpelweg niet gebruikelijk is dat vrouwen piano spelen, laat staan dat vrouwen dirigent willen worden. Willy is echter wél zo'n type en is vastberaden. Ze moet een enorme hoeveelheid weerstand overwinnen, ze neemt de stomste baantjes aan om haar lessen maar te kunnen betalen maar gaandeweg krijgt ze de deur toch op een kiertje. Stukje bij beetje toont ze dat ze niet onterecht zo'n drive heeft, de afkeuring van de jetset en de hogere cultuur ten spijt. Ze klampt de bekende dirigent Mengelberg aan voor een opstapje en met de nodige tegenzin bezorgt hij die haar ook. Een Berlijnse dirigent is bereid haar klaar te stomen voor het echte werk, ze moet daarvoor echter wel het nodige slikken.
Sideline van het verhaal is dat Willy er gaandeweg achterkomt dat ze Willy helemaal niet is: ze is op haar tweede geadopteerd en van Nederland naar New York verhuisd. Een zoektocht naar identiteit én naar passie, er zijn er voor minder door het ijs gezakt.

Met : Christianne de Bruin, Benjamin Wainwright, Scott Turner Schofield

Playtime - Jacques Tati

Playtime op IMDb (7,8)   Playtime op Moviemeter (3,68) Playtime op Wikipedia   Het is smullen voor filmliefhebbers de laatste zomers. Steeds...