Rowwen Héze: Blieve Loepe - Ruud Lenssen

Rowwen Héze: Blieve Loepe op IMDb (7,5)
 Rowwen Héze- Blieve Loepe op Moviemeter (3,75)

Ik ben niet de grootste pleitbezorger van hun muziek, maar sympathie voor de band kan ik wel degelijk opbrengen. Dat komt mogelijk met name door het charisma van voorman Jack Poels, in wie we het type "gekwelde kunstenaar" zien die in het dagelijks leven misschien moeilijk met zijn gevoelens te koop loopt maar die alles eruit gooit zodra ie die gevoelens in liedteksten vormgeeft. Dat mag ik graag zien: mensen met een poëtische inslag voor wie niet alles in het leven even zeker is, voor wie echt niet alles vaststaat.

In deze documentaire volgen we de band aan de vooravond van het grote Slotconcert dat ze in een voor hen speciaal jaar gaan geven: ze bestaan 40 jaar inmiddels, het jongensachtige is er inmuddels van af omdat het stijgen van de leeftijd nu eenmaal andere verantwoordelijkheden en dito problemen met zich mee brengt. 
We leren dat de band niet altijd even harmonieus (pun intended) met elkaar is omgegaan, dat elk van de leden zijn stapeltje persoonlijk leed heeft te verwerken en hoe zich dat uit in de tóch onvoorwaardelijke liefde die er voor hun bloedeigen Rowwen Héze bestaat. Op en top Limburgs, op en top volks en dat blijkt een bewuste keuze: het houdt de heren met beide benen op de grond en plaatst ze - ook na zoveel jaren - nog midden in de maatschappij. Poels sprokkelt de teksten en onderwerpen bij elkaar, multi-instrumentalist Tren van Enckevort zorgt dat dit "in noten gegoten" wordt. Een geoliede machine, zo lijkt het. Maar wij weten nu beter.

FIN - song : Rowwen Héze - Breef an Thoes (finale)

Phantom Thread - Paul Thomas Anderson

Phantom Thread op IMDb (7,8)
Ze had gewaarschuwd moeten zijn, de tamelijk groene Alma. Ze had de reputatie van Reynolds Woodcock allang kunnen kennen, maar de spanning en de wereld van de upperclass maakten haar behoorlijk verblind. Ze is serveerster in een hotel op het platteland, precies in het plaatsje waar de beroemde kledingmaker Woodcock zijn buitenhuis heeft. Ze valt voor zijn charmante benadering en laat zich - ahum - in het pak naaien door de man die haar overlaadt met uiterlijke complimenten. Complimenten die ze normaal nooit krijgt.
Wij weten dan al dat de modeman een moeilijke man is die zijn partners inwisselt zoals hij rollen stof vervangt. De enige vrouw die hij feitelijk naast zich duldt, is zijn pedante zus Cyril. Deze blijkt gaandeweg de film de echte baas van het modeconcern: Reynolds is weliswaar de creatief zonder weerga, bij alle beslissingen en uiteindelijke keuringen van de robes raadpleegt hij zijn zus.
Alma komt daartussen te staan. Aanvankelijk is ze zijn topmodel, ze groeit in haar rol. Wel vindt ze het raar dat er zoveel afstandelijkheid blijft bestaan tussen haar en de man van haar dromen. Als de nieuwigheid eraf is en de irritaties beginnen op te borrelen, verzint Alma een manier om Reynolds afhankelijk van háár te maken, om zelf de belangrijkste vrouw in zijn leven te worden. Ze kiest een radicale weg en moet dat behoorlijk bezuren.

Een parel van een film, als je het louter over de beelden en het acteerwerk hebt. Een stugge film, dat ook. Vooral wat betreft het moeizaam uitrollen van het verhaal wordt er enig uithoudingsvermogen van de kijker verlangt. Dat wordt beloond , dat voorspel ik u. Even door een stukje zoetsappigheid heenbijten, daarna neemt de film al weer snel zijn hardvochtige positie in.

Met : Daniel Day Lewis, Vicky Krieps, Lesley Manville

Florence Foster Jenkins - Stephen Frears

Florence Foster Jenkins op IMDb (6,9)
Vermakelijke film. Nee maar echt! Dat komt vooral door de overtuiging waarmee de acteurs hun stuk voor stuk truttige rol op zich nemen. Het is vooral het meesterlijke acteerwerk dat dit knullige verhaaltje handen en voeten geeft.
Want dat is in no time verteld: een society-dame gedraagt zich als filantrope voor de culturele instellingen in het naoorlogse New York. Doordat ze zo dicht op de kunstenaars (dirigenten, componisten, zangers en theatermakers zit) zit, raakt ze er langzamerhand van overtuigd dat ze zelf ook wel wat kan. De duurste zangleraars worden ingehuurd. Zij knipmessen en loven de prestaties van FFJ , terwijl ze in werkelijkheid jaloers moet zijn op de schorheid van de gemiddelde kraai. Het is niet om aan te horen maar niemand zegt het. Ook haar liefhebbende echtgenoot niet.
Deze man is een Britse immigrant , van adellijke afkomst en met gesneefde wensen het te maken in de theaterwereld van Broadway. Hij en zijn vrouw hebben een platonische relatie, omdat FFJ al op jonge leeftijd besmet raakte met syfilis en daar nu nog de vernietigende sporen van draagt. Dus heeft manlief St.Clair een bijvrouw genomen, die hij elke nacht bezoekt als de zangeres uitrust van haar inspanningen.
Derde wiel aan de wagen is de bescheiden pianist Cosm/e McMoon, die graag carrière wil maken en daarom auditeert bij een rijke dame zonder dat ie weet dat haar zang niet om aan te horen is. Wat hij wél ervaart is volle zalen, groot applaus. Allemaal onderdeel van de grote maskerade die de puissant rijke amateurdiva omringen. Florence werkt toe naar een groot optreden in Carnegie Hall, maar de pers begint zich te roeren. De vraag is of haar man haar buiten de kritieken weet te houden.

En vergis je niet: deze dame heeft echt bestaan.

Met : Meryl Streep, Hugh Grant, Simon Helberg

A Bigger Splash - Luca Guadagnino

A Bigger Splash op IMDb (6,4)Vreemde film ,weet niet precies wat ik er van moet vinden. Mooie mensen, lege hoofden en weinig inzichten. We bevinden ons op het eiland Panterellia (mooi trouwens). In een chique villa herstelt een beroemde zangeres van een soort burn-out. Ze is haar stem kwijt en moet ontspannen: tournee afgezegd , even weg van de mensen. Hopen maar dat de stem terug komt.
De rust wordt wreed verstoord door een telefoontje van haar ex-partner: "over een kwartier landen we. Lachen, joh!".
Ze moet in een keer de knop omzetten: weg is  de rust, haar ex-man is een narcistische adhd'er die alle aandacht naar zich toe trekt, die je leeg zuigt.
Hij is in het gezelschap van zijn dochter, een mooie jongedame die het leven allemaal maar met een kritische blik bekijkt.
De rust is weg, direct is de situatie explosief. Ondanks alle pogingen om gezellig van feestje naar feestje, van etentje naar borreltje te trekken, zien we dat er iets staat te gebeuren. De spanningen tussen de ex-geliefden zijn voelbaar, maar ook de groeiende interesse van de vriend van de zangers voor de dochter van haar ex is opvallend. Er gaat iets knallen. Met een grote plons.

Het acteerwerk, dat is dan weer wel zeer oké. En het einde van de film wist iets van de leegheid die het eerste deel kenmerkt.
Met : Tilda Swinton, Matthias Schoenaerts, Ralph Fiennes, Dakota Johnson.

Absolutely Fabulous: The Movie - Mandie Fletcher

Absolutely Fabulous: The Movie op IMDb (6,0)
Het was natuurlijk onvermijdelijk, dit zat er al lang aan te komen. Na de seizoenlange reeks van dolkomische afleveringen van het overjarige societyduo Patsy en Edina moest er een zinderende apotheose komen.
Nog eenmaal vlammen de beide dames in een verhaal dat illustreert hoe wanhopig hun pogingen zijn om hip te blijven, om mee te blijven tellen.
Eddie is vervallen tot het managen van langzaam in de vergetelheid geraakte artiesten. Als ze hoort dat Kate Moss " vrij" komt, is ze vastbesloten haar diensten aan te bieden en aldus een grote vis te strikken. Die grote vis, dat neemt ze iets te letterlijk want als ze Moss ontmoet op een party stoot ze haar in grote onhandigheid van het balkon: pardoes in de Theems.
Moss komt niet boven water en Eddie wordt ervan verdacht het lievelingetje van de Britse jetset te hebben omgebracht. Omdat het ook effect heeft op de " carriere"  van Patsy, besluiten de beide dames te vluchten uit het benauwde London en strijken ze neer in Cannes.
Daar moeten ze werken aan plannen om hun toekomst veilig te stellen. Terug naar Engeland kan niet, het moet hier gebeuren. Als er in het casino een rijke weduwe verschijnt, een barones die toevallig de rijkste vrouw op aarde is, zijn de dames het snel eens: Patsy verschijnt als man ten tonele en vraagt de barones ten huwelijk. Nu alleen nog maar het testament zien aan te passen.

De film zit - net zoals destijds de serie - bomvol met dezelfde clichegrappen, met de archetypes van de mode- en reclamewereld, met de verstandige maar chagrijnige dochter, met de onbeholpen maar komische assistente, met de geringe zelfkennis van de beide dames. Maar het werkt opnieuw. Verwacht geen verrassingen, maar dompel je onder in de cliche wereld van de Abfabs. Dan is de film heel goed te doen.

Met: Joanna Lumley, Jennifer Saunders, Kate Moss

Cafe Society - Woody Allen

Cafe Society op IMDb (7,1)

Van mij mag ie nog jaren doorgaan. Het zal niet allemaal even hoogstaand zijn wat Woody Allen de laatste jaren maakt, maar de man is zonder twijfel een begenadigd verteller. Ook deze film is weer een verhaaltje wat je in twee minuten aan de mensen kunt uitleggen, maar Allen gebruikt de volledige duur van de film om zijstapjes te maken, om karakters uit te tekenen en om zijn bekende tongue-in-cheek humor los te laten op de dialogen. Niks verrassend, maar wel onderhoudend.

Bobby is een jongeman die in de vroege jaren van de vorige eeuw van New York naar Hollywood verhuisd. Zijn oom heeft daar een uitstekend lopend managementbureau van grote filmsterren, die heeft vast wel werk voor zijn kleine neefje.
Inderdaad krijgt hij na enig aandringen een taak, waarbij hij ingewerkt wordt door de bevallige secretaresse Vonnie. Bobby ontwikkelt gevoelens voor haar,  maar ze houdt af omdat ze al "involved'  is. Langzamerhand blijkt wie haar verkering is: Vonnie doet het met haar baas.
Als zij de keuze moet maken tussen de twee mannen, kiest ze voor de luxe en de zekerheid. Waarop Bobby teleurgesteld terugkeert naar New York. Daar bekwaamt hij zich in het managen van een nachtclub, een waarvoor zijn broer de dubieuze financiering verzorgt.
Bobby bouwt een nieuw leven op, trouwt en wordt vader maar de oude gevoelens slijten niet. Zeker niet als Vonnie plots met haar partner verschijnt in zijn nachtclub. De twee blijken nog steeds goed met elkaar te kunnen praten. En meer. Maar ach, ze zitten beiden verstrikt in andere verplichtingen.

Met oa: Jesse Eisenberg, Kirsten Stewart, Steve Carell

Alfie - Charles Shyer

Alfie op IMDb
Te gemakzuchtige remake van jaren 60-film. Toen Michael Caine, nu Jude Law. Dat is natuurlijk al inleveren, maar ook voor het overige kiest de film voor teveel gemakzucht. Terwijl het verhaal an sich voldoende introspectie in zich heeft om goed over het voetlicht te worden gebracht.

Alfie is vrouwenversierder, nog net niet van beroep. De hele film door is er een tweestrijd aan de gang tussen het ongedwongene van nieuwe scores en de hang naar zekerheid en bestendigheid.
Totaal verschillende vrouwentypes passeren, maar Alfie lijkt steeds dezelfde te blijven.
Totdat de twijfel toeslaat, jazelfs de afwijzing. Alfie ziet dat ie mensen kwetst met zijn levenswijze: vrouwen, collega's en vrienden. En beklaagt zich daarover.

Had beter gekund.

The Great Gatsby - Baz Luhrmann

The Great Gatsby op IMDb

Na een overdonderend begin had ik t al gauw gehad met deze film. Alles was vorm, pure vorm.
Baz Luhrmann is al niet van dat benauwde (Moulin Rouge, need i say more) maar nu lijkt het echt alsof de man een speeltje voor zn verjaardag heeft gekregen en alles wil uitproberen.

Tweeënhalf uur heeft hij nodig om het an sich niet al te moeilijke verhaaltje te vertellen van de driehoeksverhouding rond beursmannetje Nick Carraway, zijn lieve en redelijk schone nichtje Daisy en de puissant rijke Jay Gatsby.
Er gaat wat mis in de aanloop, maar gaandeweg de film weten ze elkaar te vinden, de geliefden van weleer. En neefje Nick mag het aan elkaar denken en praten.
Pas aan het eind van de film komt er enige diepgang, voor die tijd moet je eerst door een overdaad aan groots opgezette galafeesten en scheurende ouwe auto's heen. Het duizelt je af en toe.

Zal best Luhrmann's bedoeling geweest zjin, dat duizelen, maar bij mij kwam het over als een langdradige en bij vlagen zelfs vervelende gimmick. Niet voor mij gemaakt , deze Cannes-opener. Oordeelt u zelf!