Les Cyclades (aka Two Tickets to Greece) - Marc Fitoussi

Les Cyclades op IMDb (6,1)
 Les Cyclades op Moviemeter (2,92)

Les Cyclades op Filmkrant

Niemendalletje. Wel een vrolijk niemendalletje hoor, deze film van regisseur Marc Fitoussi is best een vrolijk geheel. Overwegend vrolijk, moet ik zeggen. En er zijn fijne beelden van prachtige Griekse eilanden, wie wil dat nou niet zien? Nou dan!

Na hun middelbare schooltijd zijn ze elkaar uit het oog verloren, maar dankzij bemiddeling van Blandine's zoon komen zij en jeugdvriendin Magalie toch weer op elkaars pad. Twee totaal tegengestelde personen zijn ze geworden (nou ja, misschien waren ze het altijd al) maar toch spreken ze af om een destijds uitgesproken jeugddroom te gaan realiseren: ze gaan op vakantie naar de Griekse eilandengroep die de Cycladen worden genoemd. 
De frigide Blandine kan maar moeilijk wennen aan de onbezorgheid die haar vroegere vriendinnetje Magalie omringd. De twee tegengestelde karakters vallen van de ene teleurstelling in de andere, maar u weet natuurlijk ook dat hen een ommekeer te wachten staat. Die kondigt zich aan in de persoon van een vriendin van Magalie. Deze vrouw, Bijou genaamd, is een volbloed hippie die met haar open mind beide vastgeroeste dames van hun respectievelijke sokkel weet te trekken.

Met: Olivia Côte, Laure Calemy, Kristin Scott Thomas

FIN - song : Nefeli Fasouli - O Kosmos Sou 

Àma Gloria - Marie Amachoukeli-Barsacq

Ama Gloria op IMDb (7,0)
 Ama Gloria op Moviemeter (3,37)

Ama Gloria op Wikipedia

Kinderen in de hoofdrol, het is altijd een riskante onderneming. Je kunt stevig raak schieten (Little Miss Sunshine, anyone?) maar je kunt ook tegen mindere goden aanlopen. Welnu, net als bij eerder genoemde titel is het bij "Àma Gloria" onmogelijk om je niet volledig in te laten pakken door de ontwapenende rol die kindactrice Louise Mauroy-Panzani neerzet. Wie hier niet meeleeft, wie hier niet méévoelt, heeft een tamelijk ernstig gevoelensprobleem. 

Cléo is gek op haar, ze houdt van Gloria. Dat is ook niet zo gek, want de Kaapverdische oppasmoeder is hartverwarmend en zorgzaam, ze is andersom zo gek op Cleo. Cléo's vader werkt altijd en laat daarom een groot deel van de opvoeding over aan Gloria. U begrijpt het onherstelbare verdriet als Gloria meedeelt dat ze teruggaat naar haar familie in Kaapverdië, omdat haar eigen dochter moeder wordt en ze daar oma wil gaan zijn. Ontroostbaar, onhandelbaar: Clèo gaat door alle fasen heen en stampvoet haar vader in de richting die zij wil: ze wil zijn toezegging dat ze de schoolvakantie bij Gloria mag doorbrengen, zodat ze - al is het tijdelijk- herenigd worden.

Het lukt, Cleo blij. Toch blijkt dat ze een lichte misrekening heeft gemaakt: niet voor niets is Gloria terug gegaan naar haar eigen gezin. Cleo ziet het gebeuren: Gloria is net zo hartelijk en net zo zorgzaam als eerst, maar ze spendeert die aandacht eerst en vooral aan haar eigen kinderen, Cleo zal moeten leren dat ze gast is en niet meer de hoofdpersoon. Opgroeien gaat van "AU". 

Met: Louise Mauroy-Panzani, Ilca Moreno-Zego, Abnara Gomes Varela, Fredy Gomes Tavares

FIN - song : Nilda Fernandez - Mon Amour

How to have sex - Molly Manning Walker

How to have sex op IMDb (6,5)

How to have sex op Moviemeter (3,16)

Aanvankelijk dacht ik dat ik in een filmversie van "Oh oh Cherso" terecht was gekomen, maar ik bleef toch kijken. Immers, deze film heeft vorig jaar bij ons in het filmhuis gedraaid en niet in de multiplex-bioscoop. Dan moet er dus wel iets meer achter zitten dan het platte vermaak waar je aanvankelijk mee geconfronteerd wordt. Louter om die reden zette ik de film niet na 10 minuten af: er moest toch wel íéts van catharsis, iets van bewustwording komen? Ja, dat kwam.

Direct na hun eindexamen, nog voordat ze de uitslag daarvan kennen, trekken de drie vriendinnen Tara, Skye en Em naar Griekenland om daar de stress van zich af te feesten. Een van de belangrijkste doelen die ze zich stellen is de ontmaagding van Tara, de meest bleue van de drie.

De kansen daarop liggen voor het grijpen, maar Tara houdt aanvankelijk de boot af: ze gaat wel mee in de liederlijke zuippartijen die de jongeren op het eiland aanrichten, maar ze laat zich daarbij (nog) niet verleiden tot het zo gewenste stapje verder. Nog niet de juiste bloke ontmoet, denken we aanvankelijk.

Steeds meer wordt duidelijk dat Tara minder impulsief is dan de andere twee, sterker nog: dat ze er nu eigenlijk pas achter komt hoe hard de vriendinnen eigenlijk met elkaar omgaan, soms op het gemene af. Dit terwijl ze zich óók nog eens zorgen moet maken om de uitslag van haar examen: in tegenstelling tot haar vriendinnen zijn haar resultaten steeds op het randje geweest: ze kan slagen, maar ze kan net zo makkelijk zakken. 

Terwijl Tara de vakantie voornamelijk in haar hoofd beleeft en dikwijls geforceerd een feeststemming voorwendt, doet daar opeens de kans op seks zich voor: zal ze dan inderdaad op dat Griekse strand haar maagdelijkheid verliezen? Is dat dan waar ze het allemaal voor doet? De groepsdruk zorgt voor verschrikkelijke ervaringen.

FIN - song : Romy & Fred Again - Strong

There's always hope - Tim Lewiston

There's always hope op IMDb (5,0)
 There's always hope op Moviemeter (1,88)

Gewoon een zoetsappig filmpje, maar dat kon deze kijker op zich wel gebruiken na die buitensporige somberte van de film hieronder. Dit is er een die ik alweer vergeten was toen ik m van de schijf verwijderde. Pluspuntje vond ik desondanks ook nog: ik kan acteur Colm Meaney altijd wel velen. 

Het is een rommeltje in de relaties van de familie. Dochter Hope heeft net haar vriendje met een ander zien weglopen en wil voorlopig geen contact met hem. Komt goed uit want ze heeft haar handen vol aan (de relatie van) haar ouders: die lijken plotseling ook uit elkaar te gaan waarbij vader naar Portugal vlucht om zich terug te trekken voor het schrijven van een boek terwijl moeder blijkbaar een relatie heeft aangeknoopt met een collega van de literaire uitgeverij. 

Hope reist haar vader achterna, ze wil uitleg (en stiekem tussendoor wel even haar hoofd verzetten aan de zonnige Portugese kust). Terwijl haar zus in Stratford-upon-avond inpraat op haar moeder, probeert Hope uit alle macht informatie uit haar vader te trekken wat er nou precies is mis gegaan. Dat lukt mondjesmaat, mede doordat ze zelf de aandacht trekt van een stoere surfdude. Relaties knipperen aan en uit. 

Met: Colm Meaney , Hannah Chinn,  Kate Ashfield, John Light

FIN - song :  Sammy Davis Jr. - There is no greater love

De terugreis (aka Homeward) - Jelle de Jonge

De terugreis op IMDb (7,7)
 De Terugreis op Moviemeter (3,62)

Eerlijk is eerlijk: met een grote berg scepsis ging ik met mijn vrouw mee naar de filmzaal, ik was bang voor weer een volautomatische Nederlandse romkom. Ik kwam bedrogen uit (en dat bedoel ik zeer positief): dit is gewoon een sterke film, vol met prachtige ontroering en uitstekend acteerwerk (applaus voor Leny Breederveld). Goed, gewoon goed. 

Classic Martin van Waardenberg, zoals hij de filmzaal binnendrong: Jaap, een mopperende oude man die wars is van sociaal gedrag en die in onvrede leeft is met de moderne wereld om zich heen. Het zangkoor, daar gaat ie niet meer heen vanwege die oude valsigheid. Het nieuws, dat is louter ellende en de omgeving wordt er niet veiliger op. En nu moet hij ook nog mee met zijn vrouw om een nieuwe relaxfauteuil uit te kiezen. Geef van Waardenberg een vinger, hij pakt deze met tien tegelijk aan om eens even lekker de chagrijn uit te hangen. Zijn vrouw Maartje, daar kunnen we al veel meer sympathie voor opbrengen. Dromerig maar helaas ook erg vergeetachtig. En dat laatste, dat wordt steeds meer een probleem: de eerste verschijnselen van dementie zijn aan alle kanten waarneembaar bij deze verder nog krachtige vrouw. 

Wanneer ze post krijgen van de uitbater van hun favoriete oude vakantieadres vlakbij Barcelona, neemt Maartje een kloek besluit: we gaan naar Spanje! Jaap ziet dat uiteraard niet zitten, zeker niet gezien de fysieke toestand van Maartje, maar ze is vasthoudend. De oude gezinsauto wordt afgestoft en ze gaan op weg. Met alle trubbels van dien: zij heeft alleen wat oude wegenkaarten meegenomen en hij is de drukte van het huidige verkeer totaal ontwend. Het gaat vaak maar net goed, maar ze komen ergens. Onderweg blijkt het langetermijngeheugen van Maartje nog pico bello, maar helaas zorgt ze toch op vele plaatsen voor problemen. Gaat het dit oude koppel lukken om überhaupt de grens over te komen, laat staan Spanje te bereiken?

Vele komische momenten, vele pijnlijke momenten: dit is een film van vlees en bloed.

Met: Martin van Waartenberg, Leny Breederveld

FIN - song : John Coggins- Taylor

Gezien in : Cinema Oostereiland

Faithfully Yours - Andre van Duren

Faithfully Yours op IMDb (5,8)
 Faithfully Yours op Moviemeter (2,77)

Doorsnee thriller, die oogt als een boekverfilming maar ik heb nog niet kunnen ontdekken op wiens boek dit dan gebaseerd zou moeten zijn. Hoewel an sich de regels van het spel wel aardig gevolgd worden en je beurtelings van verdenking kunt veranderen, kent de thriller te weinig verrassing om meeslepend te zijn. 

In de trein naar hun vakantiehuisje bespreken de vriendinnen het scenario voor het weekend. Ze hebben net allebei hun man gedag gezegd op het station maar dat zit de dames niet in de weg om een lijstje op te stellen van de heimelijke dingen die ze komend weekend gaan doen. Ze plannen het samen, maar de uitvoering zal onafhankelijk van elkaar zijn. Het belangrijkste is dat rechter Bodil met de modige leugens het alibi wil leveren voor de wilde Isabel. 

Isabel gaat namelijk helemaal niet met haar vriendin in een vakantiehuisje aan de Belgische kust zitten, nee: ze trekt direct voor geheime afspraakjes door naar het casinohotel en vervolgens naar een wilde fetishparty in een pakhuis. Bodil heeft hun beider telefoons en maakt keurig de foto's voor het thuisfront; de hotelkamer, de lezing die ze bezoekt van een Belgische hoogleraar (over leugens en halve waarheden, mind you): het thuisfront denkt dat de dames een gezellige tijd samen hebben.

Terwijl Isabel feest, brengt Bodil de nacht door met de charmante lezing-hoogleraar. Als ze vanaf het strand terugkeert bij het huisje vindt ze een grote plas bloed in de entree, die alleen maar van Isabel afkomstig kan zijn. Wel bloed, wel sporen van braak maar nergens een lichaam; de politie verdenkt Bodil van meet af aan. Die moet haar functionele rechtvaardigheid laten varen en raakt steeds meer verstrukt in een web van leugens. Inmiddels zijn zowel haar man als de man van Isabel overgekomen naar het huisje en is ook haar zus onverwacht langs geweest: de spanningen onderlingen lopen hoog op.

Met: Bracha van Doesburg, Elise Schaap, Nasrdin DChar, Gijs Naber, Matteo Simoni, Hannah Hoekstra

FIN - song : Nona- Victorious

Triq Salama - Najib Amhali

Triq Salama op IMDb (6,1)
 Triq Salama op Moviemeter (2,17)

Jaarlijks loop ik warm voor een nieuwe reeks Telefilms: oorspronkelijk voor televisie bedoelde films die soms een grotere vlucht nemen. Wat mij ervoor inneemt is dat - net als bij de Nacht van de Korte Film- kans bieden aan nieuw talent, of dat nou de opstartende regisseur is of dat dit beginnende acteurs zijn. Deze week begon een nieuwe reeks en "Triq Salama" (Goede reis) nam de aftrap. Wel een bekende naam, die regisseur, maar dat is meer omdat we hem goed kennen van zijn cabaretshows maar toch ook wel van zijn film- en tv-rollen. Dit is Najib Amhali's regiedebuut en we krijgen precies wat we van hem kunnen verwachten. Niet al te diepgaande humor, gewoon rechtdoor en flink gebruik makend van vooroordelen en cliché's. Maakt de film nog niet onverdienstelijk hoor, Amhali geeft echt elk van zijn karakters de kans even te shinen. 

Hoewel we volcontinu het hele gezin in the picture hebben, draait de film eigenlijk om de belevingswereld van Nadia, een lieve en zorgzame jonge vrouw. Ze probeert het voor iedereen goed te doen: op haar werk in de hulpverlening, in haar relatie met de enthousiaste Nofel maar vooral in haar traditionele Marokkaanse gezin. Ze heeft dermate veel respect voor haar ouders dat ze amper durft te vertellen dat ze enige tijd geleden een jongen heeft ontmoet en dat ze trouwplannen heeft. Vooral haar verhouding met moeder is complex: die heeft alleen oog voor oudste zoon Samir en vergelijkt zijn "succes" met de achterblijvende resultaten van haar andere kinderen: naast Nadia is daar de jongste zoon Ahmed die als enige in het gezin nog vrij religieus is ingesteld. Nadia's zus Kauthar is een zorgenkindje dat in haar tienertijd in de psychische problemen kwam en daardoor steeds met argwaan door moeder bekeken wordt. 

Terwijl Nadia vele pogingen doet om haar relatie aan haar ouders bekend te maken, wordt ze steeds onderbroken door haar ouders die zich voorbereiden op de jaarlijkse autotrip naar Marokko, waar ditmaal ook een huwelijk van een nichtje bezocht gaat worden. Nadia doet alles om bij haar ouders in het gevlij te komen, terwijl zij niet weet dat haar vriendje met een auto achter ze aan zit om zijn ouders de kans te geven een oude familievete uit de wereld te helpen. Alles grijpt in elkaar, alles dwars door elkaar heen. Drukke film derhalve, maar bij vlagen best vermakelijk.

Met: Hajar Fargan, Asma el Mouden, Fatima Khanfour, Nizar el Manouzi, Redouan Azmi

FIN - song : Outlandish- Aicha

Sundown - Michel Franco

Sundown op IMDb (6,6)
 Sundown op Moviemeter (3,19)

Zo, dit was goed zeg. Minimale middelen, maximaal effect. Aan de korte kant, en dat is tegenwoordig een pre. Meesterlijke rol van Tim Roth, die optimaal gebruik maakt van zijn vermogen om zowel sullig als vilein over te komen. 

Cocktails, luchtbedden, zonnestoelen: de familie neemt het ervan. Vanuit het verre Londen trokken ze naar de gouden stranden van Acapulco. Alice is blij dat Neil mee is gekomen, zo bekent ze hem. Op deze manier kan hij wat aandacht aan de kinderen besteden terwijl zij af en toe lichtjes aan het werk is. Neil is de gelatenheid zelve. 

Een droevig telefoontje verandert alles: moeder is naar het ziekenhuis overgebracht, op stel en sprong pakt de familie de koffers en haast zich naar het vliegveld. Nog in de taxi krijgen ze te horen dat moeder overleden is. Dat is nog niet de laatste schok: op het vliegveld blijkt Neil zijn paspoort niet bij zich te hebben, waardoor Alice met de kinderen alvast vooruit reist. 

Vanaf dat moment krijgen we een andere Neil te zien: hij ontspant, gaat helemaal niet op zoek naar zijn paspoort maar boekt gewoon een ander hotel en zet zijn strandvakantie voort. Dusdanig opvallend de toerist uithangend dat de jonge Bernice opzichtig naar zijn aandacht hengelt. Neil vindt het allemaal best, aanvankelijk stelt hij telefonisch de familie gerust ("ja, ik moet naar de ambassade maar die is pas maandag open") maar daar is hij op zeker moment ook klaar mee. Heel langzaam ontvouwt zich het web van geheimen dat Neil met zich meedraagt. 

Met : Tim Roth, Charlotte Gainsbourg, Iazua Larios

Roter Himmel (aka Afire) - Christian Petzold

Roter Himmel op IMDb (7,5)
 Roter Himmel op Moviemeter (3,52)

Wederom slaagt regisseur Christian Petzold erin een indringende, ja zelfs ongrijpbare film te maken. Zelf had ik in ieder geval nog wel een aantal vragen bij het verlaten van de filmzaal, zowel over het gedrag van de hoofdpersonen als over de bedoelingen van de regisseur. Dat maakt Roter Himmel voor mij een geslaagde film, omdat ie voor mij dus veel langer duurt dan de 105 minuten die ik naar het doek keek. 

We richten de blik op schrijver Leon, die samen met zijn goede vriend Felix een vakantiehuisje aan de Oostzeekust betrekt. Hoewel ontspanning zeker een doel is, hebben beide mannen ook werk te doen: Felix moet een portfolio opleveren voor de kunstacademie en Leon wil zich volledig richten op het afronden van het manuscript voor zijn tweede boek. 

Leon blijkt zich volledig misrekend te hebben: in plaats van ontspannen werken aan het schrijven, wordt hij van meet af aan gestoord in zijn rust. Er blijkt nog een derde huurder in het huisje te zitten: de schone Nadja trekt teveel aandacht weg bij Leon en ook de focus van Felix leidt hem af. Waar die vol energie begint met fotograferen voor zijn project en het met aandacht optrekken met Nadja en haar vrijpostige vrijer, dwaalt Leon telkens af met zijn hoofd. Ook de voortwoekerende bosbranden die de streek teisteren, stellen hem niet gerust. 

Hij komt uiteindelijk tot de afronding, maar zit vol met twijfels. Om die reden laat hij Nadja het manuscript lezen, waarna hij al gauw beseft dat hij dat niet had moeten doen. En dan moet zijn uitgever nog langskomen, Leon gaat steeds wankeler in de dag staan. 

Met: Thomas Schubert, Paula Beer, Langston Uibel, Enno Trebs, Matthias Brandt

FIN - song :Wallners - In my mind

Great White - Martin Wilson

Great White op IMDb (4,1)
 Great White op Moviemeter (2,15)

Geen enkele verrassing in deze rampenfilm. Script verloopt volgens het boekje, beelden lijken uit stockmateriaal geplukt en zelfs de spanning kun je vooraf voorspellen. Maar oke, er zijn liefhebbers van dit genre, dus af en toe pik ik er eentje mee.

Charlie is piloot van een klein propellervliegtuigje waarmee hij toeristen naar afgelegen idyllische koraaleilandjes vliegt. Zijn vriendin vliegt mee, hij heeft een boordmedewerker bij zich, samen begeleidden ze de twee toeristen naar hun vakantiebestemming. 

Ze vinden een half afgekloven lichaam op het strand, zien aan de telefoon van de man dat hij met een dame op zeilreis was. Ze stappen in het vliegtuig om het bootje op te sporen , landen op het water en gaan op zoek naar de partner van het slachtoffer. Die vinden ze inderdaad, maar ze vinden niet alleen haar: dáár is de haai waar dit verhaal om draait. Het beestje ramt de drijver van het vliegtuigje waardoor ze allen dreigen te zinken en te verworden tot levend aas. 

Oef, gelukkig net op tijd klapt zich de reddingsboot uit. Met zijn vijven moeten ze overleven, ze peddelen met de stroom mee in de richting van het vasteland. De haai heeft de tijd en die neemt ie ook.

Met : Katrina Bowden, Aaron Jaakubenko, Kimie Tsukakoshi, Tim Kano, Te Kohe Tuhaka

FIN - song : Annie Hamilton - Panic

Speak no evil (aka Gaesterne) - Christian Tafdrup

Speak no evil op IMDb (6,6)
 Speak no evil op Moviemeter (3,14)

Het kán heel erg leuk zijn: mensen ontmoeten op vakantie met wie je later nog een keer contact zoekt. Wij hadden onlangs weer een heerlijk etentje met een stel dat we vijf jaar geleden in Indonesié ontmoeten en met wie we sindsdien steeds contact hebben gehouden (en nieuwe plannen smeedden). Maar wie deze film ziet, beseft dat het ook allemaal heel anders kan gaan. 

Het jonge Deense stel Björn en Louise ontmoet op gezinsvakantie in Zuid-Europa een Nederlands koppel dat ook hun kind op het resort verblijft. Hoewel het zoontje van de Nederlands een ietwat aparte indruk maakt, klikt het verder heel goed. Björn en Louise kijken dus niet vreemd op als ze een paar maanden later thuis een ansichtkaartje krijgen met de uitnodiging het stel in Nederland te komen bezoeken. Auto volgepakt, dochter een nieuwe ontmoeting met het jongetje beloofd: op naar Nederland.

Eenmaal daar blijken er rare dingen te gebeuren rondom en binnen het Nederlandse gezin: het zoontje is nog even dreigend als eerder maar ook vader vertoont rare streken. Zo blijkt hij helemaal geen dokter te zijn zoals hij op vakantie beweerde, wat hij wel doet wordt ook niet helemaal helder gemaakt. Maar goed: de kindertjes spelen enigszins samen, er lijkt iets van de vakantiesfeer opgeorepen te worden. 

Dat gaat helemaal mis als blijkt dat de Nederlandse vader zijn zoontje aan alle kanten uitfoetert, hetgeen ongemak oplevert bij de Denen. Eigenlijk willen ze stiekem wegsluipen en naar huis rijden, maar dat blijkt ongelukkig uit te pakken: ze moeten terug voor de knuffel van hun dochter. Daar aangekomen treffen ze een geagiteerde gastheer aan die gekwetst lijkt door het aanstaande vertrek van de twee. Hij speelt het hard, het wordt spannend. 

Met : Morten Burian, Sidsel Siem Koch, Fedja van Huêt, Karina Smulders

FIN - song : Sune "Koter" Kolster - Amor of Death (Lamento)

Just getting started - Ron Shelton

Just getting started op IMDb (5,4)
 Just getting started op Moviemeter (1,84)

Aan bed en bank gekluisterd, herstellende van een narrige buikgriep. Dat leidde er toe dat ik me beperkte tot lichte kost, blijkbaar is mijn verzet op dagen als deze iets minder. Romkommetje hier, romkommetje daar, zonder nadenken de nacht in. 

Een aanstekelijk duo wel, de beide heren om wie deze film heen gebouwd is. Morgan Freeman speelt Duke, de eigenaar van een luxueus vakantiepark voor ouderen, waarbij hij zelf onderdeel vormt van het dagelijkse entertainment. Geen vuiltje aan de lucht. Totdat..

Totdat er een nieuwe bewoner in het park komt. Deze Leo is een oude macho die op werkelijk elk onderdeel wél blijkt waar te maken wat Duke alleen maar belooft. Duke ziet dus zijn populaire rol tussen de welgestelde dames in het gedrang komen. Helemaal als..

Als dan ook nog de ravissante Suzie verschijnt. Deze houdt zich zo afzijdig mogelijk van alle verwikkelingen op het park, we leren al snel waarom. Suzie blijkt te zijn gestuurd door de eigenaren van de vakantiepark-keten, zij moet Duke's boeken checken en waar nodig de activiteiten bijsturen. 

Duke probeert haar aandacht af te leiden door een versiertoertje toe te passen, hetgeen jammerlijk mislukt. Waar hij door Leo grijnzend op gewezen wordt. Duke en Leo kibbelen nog wat voort, totdat er plots iets heftigs gebeurt: een ontploffing op de golfbaan. Duke weet direct genoeg en maakt zich uit de voeten. Het moment is gekomen om aan iedereen op het park, dus ook aan Leo en Suzie, helderheid te verschaffen over zijn verleden. Hij blijkt een maffia-organisatie teleurgesteld te hebben, die hem nu dus eindelijk hebben getraceerd. Duke strijdt voor zijn leven en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek.

Met : Morgan Freeman, Tommy Lee Jones, Rene Russo, 

Aftersun - Charlotte Wells

Aftersun op IMDb (7,7)

Aftersun op Moviemeter (3,58)
 

Had al zeer uiteenlopende meningen over deze film gehoord, dan is er nog maar één manier om echt mee te kunnen praten: ga de film zelf zien. Gistermiddag, samen met mijn vrouw de zaal binnengetrokken en er eens goed voor gaan zitten. Eerste reactie? Verontrustend. Tweede reactie: prachtig. "Aftersun" is een film die niet alles vertelt en toont, de kijker wordt aan het werk gezet: welke signalen pik jij op uit de diverse dromerige scenes, uit de herhaaldelijk afgespeelde video's, uit de onvoorwaardelijke liefde die de twee hoofdrolspelers volop laten stromen?

We kijken anderhalf uur lang naar de vakantiebelevenissen van gescheiden vader Calum en zijn intelligente en sensitieve dochter Sophie. Maar tussendoor nemen we steeds meer afstand van dat all-inclusive-resort en krijgen we speldenprik-inkijkjes in de reis die beiden hiervóór hebben afgelegd. Sophie observeert, Sophie bevraagt, Sophie droomt een normaal tienermeisjesbestaan zoals ze dat op het resort ook zo vaak om haar heen ziet afspelen. Waarom zeggen haar vader en moeder bij het afsluiten van het telefoongesprek "ik hou van je" terwijl ze niet meer bij elkaar zijn? Hoe komt haar vader aan de diverse wonden en plekken op zijn lichaam? Waarom is hij de ene keer heel innig en open naar haar en de andere keer zo enorm afstandelijk? 

Calum op zijn beurt doet overduidelijk zijn best maar lijkt niet alle vermogens te hebben die het vaderschap nu eenmaal verlangt. Te onzeker, te zelfdestructief, te onwetend. Op andere moment juist weer te verstikkend zorgzaam, te openlijk trots op zijn puberdochter die nog helemaal niet weet wat de wereld van haar verwacht. 

Zoals bovenin vermeld: het is aan de kijker om te oordelen. Je kunt een heleboel negatiefs over vader en dochter zeggen, je kunt ook constateren dat deze twee er onvoorwaardelijk voor elkaar zijn. In dat opzicht heeft deze film een veel langere speelduur dan de 98 minuten die je in de zaal ziet: je bent er na de aftiteling nog lang niet klaar mee. (En dan heb ik het nog niet eens gehad over de fabuleuze acteerprestaties van de beide hoofdrolspelers).

Met : Paul Mescal , Frankie Corio

FIN - song : Oliver Coates - One without

The Lost Daughter - Maggie Gyllenhaal

The Lost Daughter op IMDb (6,8)

The Lost Daughter op Moviemeter (3,19)
 

Heel graag had ik deze op het grote doek gezien maar daar kreeg ik de kans niet meer voor. Second best dan maar, al ben ik ervan overtuigd dat de impact in de zaal op mij groter was geweest. Groter dan ie nu al was, want "wat een film!" , beste mensen, wat een film is dit. IJzersterk geacteerd, dito geregisseerd en ook nog eens een lekker pittig onderwerp. Aanrader derhalve.

Leda is aan vakantie toe, zoveel is duidelijk. Ze is eind 40, taalprofessor en voert overduidelijk een worsteling met het leven. Ze zoekt de zon op en vestigt zich voor een werkvakantie in een Grieks kustplaatsje. Een lekker rustig appartement, het is buiten het hoogseizoen: ze zal vast lekker kunnen werken. 

Helaas komt ze bedrogen uit als al op de tweede dag een grote en vooral drukke familie neerstrijkt op haar strandje. Platte omgangsvormen, veel geschreeuw en een dominante aanwezigheid; het verstoort Leda's rust, bovendien is het bijna onmogelijkheid om aan vertalingen te verken.  

 Leda's aandacht wordt getrokken door het vermoeide gedrag van Nina, de jonge vrouw die door de familie duidelijk kort gehouden wordt. Nina heeft een jong dochtertje dat op een gegeven moment zoekraakt. Zelfs Leda helpt zoeken, ze vindt uiteindelijk het jonge meisje. Ze neemt op dat moment een bepalende beslissing: ze brengt wel het meisje terug maar niet haar pop die Leda ook aantreft. Deze actie zal de rest van de vakantie bepalen: de familie is in rep en roer omdat de kleuter maar niet kan worden getroost, Leda voelt dat ze enige macht kan uitoefenen over deze veel te aanwezige familie. Als kijker worden wij pas dan op de hoogte gebracht van wat mogelijk de drijfveren geweest kunnen zijn: pas nu kijken we niet naar Leda de vakantieganger, maar naar Leda de moeder. Het verklaart alles.

Met : Olivia Colman, Jessie Buckley, Dakota Johnson, Ed Harris, Jack Farthing , Peter Sarsgaard

FIN - song : Dickon Hinchcliffe- Let me tell you all about it

Welcome Home - Georg Ratliff

Welcome Home op IMDb (5,2)

Welcome Home op Movemeter (2,41)
 

Ze willen het nog één keer proberen, het jonge stel Cassie & Bryan. Hun relatie verloopt stroef sinds Cassie het eenmalig heeft aangelegd met een collega. Om te weten waar ze aan toe zijn en of ze met elkaar verder kunnen, boeken ze een vrijstaande villa in het Toscaanse heuvelland. Het loopt natuurlijk niet zoals ze verwachten, anders had men er geen film over hoeven maken. 

De eigenaar van het pand is niet in beeld, maar de iets te aardige buurman des te meer. Toevallig rijdt hij langs als Cassie tijdens een hardlooprondje een ongelukkige val maakt. Toevallig moet hij met zijn auto naar de stad als het stel geen taxi kan krijgen. Toevallig komt hij in de kroeg waar Bryan zijn twijfel zit te verzuipen. En meer van die toevalligheden. 

Zijn continue behulpzame aanwezigheid wordt een breekpunt tussen het stel omdat Bryan zo zijn vermoedens van kwade opzet heeft, waar Cassie een man ziet die dingen naar haar wensen doet. Dit kan niet lang goed gaan, toch? 

Met : Aaron Paul, Emily Ratajkowski, Riccardo Scamarcio

 FIN - song : Bear McCreary - Theme from Welcome Home

Was wir wollten (aka What we wanted) - Ulrike Koller

 Was wir wollten op IMDb (5,8)

Fijngesponnen drama, ingetogen doch indringend. Van het type traagheid waar ik wel van ben, als u mijn beschrijvingen vaker leest. De film kan als taai ervaren worden, maar ik vond het een geslaagd drama. 

Ze willen zo graag een kind. Vooral zij, maar hij gaat ook volop mee in de onderzoeken, IVF-behandelingen en ziekenhuisbezoeken. Na een vierde behandeling krijgen ze te horen dat de inspanningen -ahum- vruchteloos wordt geacht: het gewenste resultaat blijft uit, de eitjes nestelen zich niet goed. 

Het jonge stel, Alice en Niklas, krijgt het advies er even voor een vakantie tussenuit te gaan, om de gedachten te verzetten. Maar dat lukt niet volledig: de dure ziekenhuiskosten en een slepende verbouwing maken dat ze niet echt ongedwongen op reis gaan. Ze vinden een fijn appartement dichtbij zee, maar u snapt het al: de buren! 

Naast hem betrekt een overduidelijk succesvol stel, een gezin met alles erop en eraan, een huisje. Dagenlang kunnen Alice en Niklas zien wat het gezinsleven voor geluk brengt (en wat het dus ook hen had kunnen brengen) maar ze zien ook de complicaties. Elk van hen interpreteert de zaken op een eigen manier en vooral Alice wordt met de dag ongelukkiger, een beweging die Niklas niet geheel lijkt te kunnen keren. De twee worden keihard met elkaar en elkaars tekortkomingen geconfronteerd. 

Met: Lavinia Wilson, Elyas M'Barek, Anna Unterberger, Lukas Spisser

Vals - Dennis Bots

Vals op IMDb (5,0) 

Vier vriendinnen op weekend in een kampeerhuisje in de Ardennen. En daar dan een film van maken. What could possibly go wrong? 

Toch wel een paar plot-verrassingen in een verder tamelijk voorspelbare film. De vier vriendinnen zijn als ware het een boyband bij elkaar gezocht: verschillende karakters, die weliswaar iets matchend hebben maar toch vooral ook veel verschillen. De opzet was om nog gezellig een weekje weg te gaan voordat de examens de damesgroep uit elkaar zal gaan drijven vanwege de verschillen in toekomstplannen. 

Het tweetal Abby en Kim kent elkaar het langst, Feline is de stille en wijze kracht en Pippa is de bloedirritante aandachtstrekker en intrigante. Het gaat niet lang goed en het dreigt bloederig te worden. 

Lang denken we te weten waar het heen gaat, totdat we plots enig inzicht krijgen in waar het allemaal vandaan komt. 

Met: Abbey Hoes, Romy Gevers, Holly Mae Brood, Olivia Lonsdale