dinsdag, november 13, 2018

Gräns - Ali Abassi

Gräns op IMDb (7,2)
Magische film. Vooral letterlijk, trouwens, maar ik moet gewoon eerlijk toegeven dat ik me goed vermaakt heb bij deze tamelijk aparte vertoning.

Tina heeft niet echt vooraan gestaan bij het uitdelen van de zeven schoonheden, ze lijkt slecht bedeeld door moeder natuur. Toch heeft ze een aantal bovenmenselijke gaven: ze kan gevoelens ruiken bij andere mensen. Dat klinkt raar, maar het helpt haar uitstekend bij haar werk als douane-medewerker: slechts door enkele snifjes lukt het haar steeds genadeloos de smokkelaars en de slechteriken uit de rij te pikken. Haar collega's vinden haar vreemd maar profiteren maar wat graag van haar kundigheid. Dat neemt een enorme vlucht als ze hierdoor een kinderporno-netwerk helpt op te rollen.
Privé gaat het Tina allemaal wat moeizamer af. Omdat ze zo anders is dan de mensen om haar heen, voelt ze plotseling wel verwantschap als ze een zonderlinge man aan haar controle-tafel krijgt. De man oogt net zo prehistorisch als Tina zelf en al snel leren we wie deze Vorej is en wat hij komt doen.
Tina zorgt dat ze van haar egoïstische partner afscheid neemt en richt zich op romantisch contact met Vore. Dat lijkt allemaal wel meant to be, maar de man blijkt wel wat onmenselijke eisen te stellen aan Tina. In haar zoektocht naar haar eigen identiteit gaat Tina ver. Maar gaat ze ver genoeg?

Eigenlijk is deze film niet te beschrijven: het is fantasy, maar het is ook romantiek. Het is een stukje bovennatuurlijk maar het is ook weer hartstikke menselijk. Een knappe regie-prestatie.

Met : Eva Melander, Eero Milonoff

Mijn familie in tijden van oorlog - Chris de Ceuninck van Capelle



Met speciale belangstelling naar de zaal getogen: niet alleen omdat persoonlijke oorlogsontboezemingen vaak zeer interessant zijn om te volgen, maar ook omdat ik in dit geval de hoofdpersoon gekend heb: ik heb les van hem gehad. Daarvan waren er meer in de zaal overigens, gisteravond.

Na het overlijden van zijn vader Archibald vond zijn vader in diens persoonlijke spullen een doos. Een Rode Kruis-box die speciaal voor krijgsgevangenen was samengesteld. Mijn oude aardrijkskundeleraar bleek lang geïnterneerd te hebben gezeten in Jappenkampen: eerst in Bandung, later een paar eilanden verderop en uiteindelijk belandde hij in het Aziatische vasteland. Gruwelijke ontberingen, ziektes en mishandelingen: de verhalen zijn op zich bekend maar het heeft toch nog steeds een mokerend effect als je het hoort voorlezen. Zoonlief vond vele brieven, correspondentie tussen zijn vader en zijn tevens geïnterneerde moeder. 

Naar is het om te horen wat deze mensen allemaal is overkomen, bijzonder is het om te leren hoe krachtdadig zij uit hun problematiek vandaan proberen te komen en een gewoon (gezins)leven te leiden wanneer de oorlog eenmaal is afgelopen. Ik vond het indrukwekkend. 




zondag, november 11, 2018

Loro - Paolo Sorrentino

Loro op IMDb (6,7)
Nooit laten lopen, de kans om een Paolo Sorrentino-film te zien. Steeds verder gaat de regisseur in het verzamelen van visuele pracht. Hoogtepunt was natuurlijk "La grande bellezza" maar ook opvolger "Youth" was bij vlagen oogstrelend.
Deze film is een combinatie van vele dingen: het is een beetje biografsch, het is moralistisch en het is fantasie. Maar het is ook wervelend, , protserig en het kent ook een heuse serieuze afronding.
De film geeft een beeld van wat er allemaal gebeurd zou kunnen zijn aan het hof van Silvio Berlusconi. Ondanks de openingstitels waarin gezegd worden dat gelijkenis met bestaande personen toeval zou kunnen zijn, wordt "De kaaiman" gewoon met naam en toenaam genoemd. We vallen er als kijker in als het politieke imperium van de playboy-president begint te wankelen. Zakelijk gaat het best nog oké, maar tegenstanders en pers hebben echt wel in de smiezen welke tactieken Berlusconi hanteert om macht te verkrijgen en te behouden.
Veel mensen ruiken hun kans om ook een stuiver te verdienen aan het naar corruptie riekende handelen van de narcistische ijdeltuit. Pooiers bij de vleet, damessterretjes in de dop en veel jet-set ambities, het lijkt alsof de politieke wereld één grote poolparty is.
Wij weten wel beter, als kijker worden wij op de hoogte gehouden van de groeiende twijfel van Berlusconi, van de door zijn vingers glippende invloed en van zijn krampachtige poging om jong te blijven overkomen. Meer en meer zien we dat het over lijkt met de carrière. MAAR: dan hebben we dus geen rekening gehouden met deze politieke overlever. Alles kantelt.

De film kent een veel te lange aanloop, het duurt zeker anderhalf uur voordat de showbizz plaatsmaakt voor gevoel en karakter maar wie blijft zitten, krijgt dan een prachtige apotheose waarbij Toni Servillo het schmieren opzij zet en plots fantastisch begint te acteren. Waarmee het alsnog een goede film wordt.

Met: Toni Servillo, Riccardo Scamarcio, Elena Sofia Ricci , Kasia Smutniak

The Commuter - Jaume Collet-Serra

The Commuter op IMDb (6,3)
Als je hier net na de introductie-titels in was gevallen, zou je gedacht hebben dat je naar "Taken 4" zat te kijken. Alles in deze rol ademt de wraakzucht en daadkracht die Liam Neeson een bepaald type karakteracteur hebben gemaakt. Maar nee, het is niet zo, dit is een op zichzelf staande film. Een film die wat mij betreft bedroevend weinig brengt. De actie is matig, het acteerwerk dito en het verhaaltje is onwaarschijnlijk. Maar goed, we doen een poging:

Michael MacAuley is een jaar of 10 geleden teleurgesteld uit het politiekorps gestapt en is verzekeringen gaan verkopen. Dat ging ok, totdat de financiële crisis er overheen kwam. Nu moet hij met dubbele hypotheken en leningen de eindjes aan elkaar knopen: naast het huis moeten ook de studies van de kinderen worden betaald. Ziehier de situatieschets van de noden van onze held van de dag.
Van de ene op de andere dag krijgt hij te horen dat hij overbodig is op zijn werk. Hij schrikt. Niet alleen vanwege zijn deplorabele financiële status, maar ook omdat hij al 60 is en dus lastig opnieuw kan beginnen met andere jobs. Aarzelend pakt hij - na een borrel met een oude politiemaat- de trein naar huis om te bedenken hoe hij het zijn vrouw en gezin gaat vertellen. De trein is vol, vol met dezelfde mensen waarvan hij al tien jaar tegen dezelfde koppen aankijkt. Als hij eindelijk een zitplekje vindt, komt een vrouw tegenover hem zitten. Ze stelt hem wat hypothetische vragen die uiteindelijk eerder dwingend dan hypothetisch blijken te zijn: er ligt voor Michael een enorm geldbedrag klaar - in deze trein, jawel- als hij een bepaalde reiziger opspoort die ook in deze trein zit. Die zou in zijn tas iets bij zich dragen wat de opdrachtgevers graag willen hebben.
Al snel leren we dat ze het serieus menen en dat ze daarvoor over lijken gaan. In zijn zoektocht komt onze held diverse mogelijke verdachten tegen, hij moet goed selecteren tussen alle gezichten die hij kent van zijn dagelijkse forensentrip. Steeds nauwer sluit zich het web, nog maar twee haltes resten Michael om zijn zoekobject te vinden, het is hem inmiddels duidelijk dat anders de wraak zich op hem en zijn gezin (Taken!) zal richten.

Met: Liam Neeson , Sam Neill, Vera Farmiga , Patrick Wilson, Jonathan Banks

vrijdag, november 09, 2018

The Vanishing of Sidney Hall - Shawn Christensen






The Vanishing of Sidney Hall op IMDb (6,9)

Flinke meevaller, deze Amerikaanse schrijversfilm. Bij films met een titel als deze verwacht ik doorgaans thrillerachtige spooksituaties, geen sprake van bij deze film. Het spookt wel, maar dan voornamelijk in het hoofd van onze hoofdpersoon.
Sidney is een highschoolstudent die the American way of life van een afstandje bekijkt. Hij duikt in de literatuur, daarbij aangemoedigd door zijn leraar Engels. Wanneer hij begint met schrijven, raakt alles in een stroomversnelling. Zijn sombere boek lijkt een uiting van complete depressiviteit en onvrede met het leven, maar gek genoeg slaat het enorm aan. Hij vindt een uitgever en boekt enorme successen.
Dit alles staat in schril contrast tot zijn sociale vermogens. Hij communiceert lastig, weet zich in de klas geen houding te geven en is ronduit verlegen en stuntelig naar meisjes toe. Ook naar die prachtige dame die hem een brief schrijft en , na enig gepuzzel, aan de overkant blijkt te wonen.
Terwijl Sidney's schrijverschap alleen maar groter wordt en hij richting de fameuze prijzen gaat, terwijl hij vorderingen maakt in de omgang met dat mooie meisje Melody, begint zijn hoofd steeds vreemder kronkels te krijgen. Via grote sprongen in de tijd weten we dat hij vervreemdt van de wereld, dat hij als een kluizenaar door de wereld strompelt en daarbij semi-misdadige dingen uithaalt. Heel langzaam ontdekken we hoe het zover gekomen is.

Die Elle Fanning, ze is nog maar net 20 maar ze heeft toch al een mirakels mooi portfolio opgebouwd.

Met : Logan Lerman, Elle Fanning, Kyle Chandler


woensdag, november 07, 2018

Our souls at night- Ritesh Batra


Mierzoete maar daarom nog niet onprettige film. Dat komt vooral door het naturelle spel van zowel de heer (Robert Redford) als de dame (Jane Fonda) die deze film kleuren.

Louis is een man op leeftijd, richting krakkemikkig. Hij redt zich prima in zijn huisje, af en toe eens een telefoontje van zijn dochter en regelmatig een bakkie in het koffiehuis waar zijn oude maten met hem de dagen aftellen. Maar dan ineens...
Een rimpeling! Zijn overbuurvrouw Addie staat voor de deur. Net zo op leeftijd, net zo getekend door het leven en aarzelend komt ze tot haar vraag: wat hij ervan vindt om een keer samen te slapen.
Ze blijkt het letterlijk te bedoelen: ze komt slecht de nachten door en denkt dat het wellicht anders wordt wanneer er iemand naast haar ligt. Verder niks, no strings attached. Louis vraagt om een dagje bedenktijd, het is immers niet niks. Zijn knopen tellend komt hij tot de conclusie dat hij de gok maar eens moet wagen. Hij sluipt achterom (want ja, wat zullen de andere buren wel zeggen als ze hem het pad van de alleenstaande weduwe op zien sluipen?).
De eerste nachten zijn ongemakkelijk: hij is geen prater en zij is een ongeduldig luisteraar. Maar het eerste doel is bereikt: ze valt weer eens makkelijk in slaap. Ze voeren de frequentie op en er ontstaat genegenheid. Maar verder niks. Er gaan praatjes  door het dorp en hoe meer dat toeneemt, hoe opener het nieuwbakken koppel wenst te zijn. Provocatief wandelen ze door het dorp, men went er maar aan. De zoon van Addie reageert dwars en afstandelijk, terwijl Louis' dochter groot voorstander is van een nieuw elan voor haar vader.

Gaat alles dan maar goed in deze film? Nee, natuurlijk niet. Zo tegen het einde van de film ervaren we dat het niet allemaal maar zonder slag of stoot gaat, zo'n liefde op leeftijd ontwikkelen.

Met :Robert Redford, Jane Fonda, Matthias Schoenaerts