donderdag, april 19, 2018

Mia Madre - Nanni Moretti

Mia Madre op IMDb (6,8)
Ik mag mezelf wel liefhebber noemen van de films van Nanni Moretti. Diep menselijke films vaak (o.a. Caos Calmo en het fantastische La Stanza del figlio) met een veel minder drukke sfeer dan veel andere films uit zijn vaderland. De film die ik gisteren zag, was niet zijn beste.

Margherita heeft het moeilijk. Dat is niet zo vreemd, ze is zelf ook nogal moeilijk. Ze is regiseusse en krijgt maar met heel veel moeite haar nieuwte filmproject van de grond. Daarnaast ligt haar moeder in het ziekenhuis en het lijkt op dier laatste dagen aan te lopen. Alle reden voor Margherita om te somberen en ook nog eens lastig te zijn voor haar omgeving. De Amerikaanse steracteur die ze heeft ingehuurd voor de hoofdrol lijkt er opeens niets meer van te kunnen. Kritiek krijgt ze van alle kanten: van haar moeder, van haar dochter. van haar acteurs en crew. Slechts één iemand verlaagt zich niet tot kritiek, hij ziet dat ze beter gebaat is bij hulp en begrip dan bij onverbloemde kritiek. Die iemand is haar fantastische broer Giovanni, die feitelijk voor iedereen in zijn omgeving zorgt.
Juist als de problemen zich dusdanig opstapelen dat alles lijkt te crashen, komt Margherita tot inzichten. En u snapt dat haar kritische moeder daar een belangrijke rol in zal spelen.

Met : Margherita Buy, Nanni Moretti, John Turturro

woensdag, april 18, 2018

Doof kind - Alex de Ronde

Doof kind op IMDb (7,6)
Uitermate boeiende documentaire, afgelopen jaar reeds op IDFA te zien.
Alex de Ronde - in het dagelijks leven zakelijk leider van Het Ketelhuis in Amsterdam- filmde de opgroeifase van zijn zoon Tobias. Tobias is een bijzonder kind, zo blijkt al snel: hij is een dove jongen in een horende wereld. Ouders en broer zijn horend, hij neemt helemaal niets waar. Het gezin maakt de keuze om van begin af aan te gaan voor de gebarentaal om zo Tobias een zo inclusief mogelijk leven te kunnen geven.
De verplichte logopedie-lessen vindt hij verschrikkelijk, maar in de gebarentaal redt hij zich uitstekend. In het gezin zijn geen communicatieproblemen, die ervaren ze pas als ze de buitenwereld in gaan. Logisch uiteraard, maar het is verwarmend om te zien hoe tegemoetkomend anderen zijn : de scene waarop vader Alex zijn zoon een bestelling laat plaatsen op een terras is hilarisch en bemoedigend tegelijk.
Aan het eind van de film is Tobias een volwassen jongen, we weten dan dat hij sterk en optimistisch in het leven staat. Maar we weten ook welke weg hij daarvoor heeft afgelegd.

Sympathieke documentaire, die terecht met lof is overladen.

Met : Tobias de Ronde, Joachim de Ronde,

dinsdag, april 17, 2018

Finding your feet - Richard Loncraine

Finding your feet op IMDb (6,6)
Lekker niemendalletje dat prettig volgens verwachting verloopt. 100 procent feelgood, dit: tikkeltje komisch, stukje verdriet en veel kwinkslag-gebabbel. Het is goed te doen, maar gaat geen prijzen winnen.

Net op het moment dat Sandra verwacht samen met haar man van diens pensioen te gaan genieten, komt zij erachter dat hij haar al enkele jaren bedriegt. Ze vertrekt, gaat tijdelijk bij haar zus inwonen. Opgelost, zou je zeggen, maar er is een probleem: Sandra is nogal anders dan haar zus, feitelijk staan hun levens diametraal tegenover elkaar. Sandra is een lady geweest, met een landhuis en personeel. Bif is een radicale feministe, die altijd voor zichzelf en de maatschappij heeft gezorgd. Maar wat moet, dat moet. De twee zijn op elkaar aangewezen.
Bif probeert haar zus mee te trekken in haar eigen dynamische leventje: maatschappelijke randfiguren met een joie de vivre waar je jaloers op kunt worden. Allemaal met hun eigen levensleed, maar ze proberen er wat van te maken. Vooral de wekelijkse dansles is een ontsnapping voor de meesten.
U begrijpt: na behoorlijke aarzeling lukt het Bif om haar zus weer aan het dansen te krijgen, ze ontmoet daardoor mensen waar ze voorheen in een grote boog omheen zou zijn gelopen. En, belangrijker, ze heeft er lol in en komt los.

Volgens vaste patronen ontwikkelt zich de film, maar dat geeft niks: voldoende scenes om blij van te worden, fijn uitstapje naar het prachtige Rome en tongue-in -cheeck humor. En wat mij betreft de topattractie van de film: Timothy Spall , die op onnavolgbare wijze de aarzelende Charlie speelt. Een bescheiden man met een zware taak, maar behept met een bijzonder optimistische kijk op wat er op hem af komt. Alleen voor hem ga je al naar deze film, die mij met regelmaat aan "Brassed off" deed denken.

Met : Imelda Staunton, Celia Imrie, Timothy Spall, Joanna Lumley , David Hayman

dinsdag, april 10, 2018

Lady Bird - Greta Gerwig

Lady Bird op IMDb (7,6)
Zelfs voor egoïstische meisjes bestaat het recht op de zoektocht naar geluk. Als je door het puberale gedrag heen kijkt, zie je overheersende onzekerheid en zelftwijfel.
Je moet door ruzies en onhebbelijkheden heen. Pas als daarin de lucht geklaard is, zie je de werkelijke onderlinge verhoudingen. En dan blijkt het vaak best mee te vallen met de haat en afkeer.

Christine is zo'n meisje. Ze wil veel meer dan er ogenschijnlijk in haar vermogen ligt. Ze woont in het voor haar boerse Sacramento en wil op zeker na haar highschooldiploma door naar steden met veel meer cultuur. New York voorop. Ze heeft op voorhand al haar naam veranderd: Christine bekt niet goed in culturele kringen, ze wil "Lady Bird" genoemd worden.
Maar het is thuis geen vetpot: moeder slooft met haar ziekenhuisbaan, vader is IT'er op leeftijd en ontslag zit er aan te komen. Er is dus eigenlijk helemaal geen geld voor het financieren van een studie aan de andere kant van het land.
Lady Bird droomt groter: ze droomt zichzelf in de huizen aan de andere kant van het spoor, die statige villa's met zwembad en carport. Samen met haar vriendin Julie fantaseert ze zich een toekomst aan de rijke kant van het leven, met een knappe en gefortuneerde vent aan hun zijde.
Maar afkomst verloochent zich niet: ondanks de leugentjes om bestwil lukt het Lady Bird maar moeizaam om zich in te likken in het hogere culturele volksdeel. Haar vader steunt haar in het hebben van dromen, maar moeder is realistischer en harder. En daarmee dus ook confronterender.
Wanneer haar dochter achter haar rug om inschrijvingsformulieren heeft aangevraagd voor universiteiten aan de andere kant van het land, zal dan ook de boel gaan clashen. Vader en dochter doen er dus alles aan om dit voor haar geheim te houden.

Uitstekend spel van Saoirse Ronan, lichtvoetige regie. Alles lijkt ok aan deze film maar toch had ik het gevoel ergens nog iets te missen. Anders gezegd: ik zag de vele Oscar-nominaties er niet geheel aan af.
Met Saoirse Ronan, Laurie Metcalfe, Tracy Letts

zaterdag, april 07, 2018

Wilson - Craig Johnson

Wilson op IMDb (5,8)
Zelf zou ik al snel ruzie met hem hebben, maar an sich bedoelt een typetje als Wilson het niet kwaad. Hij wil dat de mens bewuster wordt van zichzelf, dat ie minder volgzaam en passief wordt. De mobieltjesgeneratie is hem een horror, maar ook veel van zijn leeftijdsgenoten zijn murwgeslagen in hun dagelijkse gedrag. Te pas en te onpas knoopt Wilson gesprekken aan met mensen die daar niet om hebben gevraagd, hij dringt irritant binnen in hun leefwereld. Met niet altijd goede gevolgen.
Maar Wilson pakt ook zichzelf aan: wanneer zijn vader overlijdt en hij daardoor weer eens in zijn oude woonplaats komt, zoekt hij nog een keer oude vrienden op. Om te constateren dat vertrekken destijds al een goede optie was en dat hij door moet met verandering. Hij speurt zijn ex op , die gillend bij hem vertrokken is. Er ontstaat langzamerhand enig mislukt contact en Wilson staat op het punt van de grootste omwenteling van zijn leven: hij hoort van haar dat ze destijds hun in haar buik groeiende kind niet heeft laten aborteren maar laten adopteren. Klinkt bijna hetzelfde, maar is een wereld van verschil. Want Wilson is nu opeens vader. En vindt een levensdoel.
Ook zijn dochter weet hij op te sporen en hij begint - op bijna stalking-achtige wijze - haar te contacten. Bloedirritant. Eigenlijk kan dat niet anders , want vader én moeder waren bloedirritant, daar kan bijna geen fris kind uit voortkomen.
Het gedrag van Wilson gaat dermate ver dat de adoptie-ouders van het meisje besluiten in te grijpen. Met voor Wilson tamelijk destructieve gevolgen.

Met : Woody Harrelson, Laura Dern, Isabelle Amara

woensdag, april 04, 2018

Aus dem nichts - Fatih Akin

Aus dem nichts op IMDb (7,3)
Zijn "Gegen die Wand" heb ik lang met me meegedragen als de beste film die dit millennium verscheen. Inmiddels is daar wel het een en ander tussen gekomen, maar feit blijft dat ik nog precies weet hoe schokkend en direct ik die film vond. Zijn nieuwste, "Aus dem Nichts" , kent diezelfde urgentie. Is waarschijnlijk niet zo beklijvend maar is absoluut een film die indruk maakt, die je meesleept.

Katja levert haar zoontje af bij het kantoor van haar man, ze gaat lekker een dagje met haar zus naar de hamam. Ze ontspant. Als ze terugrijdt, botst ze op een blokkade van linten en politiewagens rondom de straat van het kantoor. "Ga terug, mevrouw". Al snel ontdekt ze dat er een explosie is geweest. En die blijkt bij het bewuste kantoor te zijn afgegaan. Binnen enkele uren is ze van zorgzame moeder én weduwe én kinderloos geworden: haar man en kind zijn omgekomen.
Ze dempt haar verdriet met alcohol en drugs, maar niets neemt de pijn weg. Ze moet immers weten wat er gebeurd is: hebben haar geliefden pijn geleden en vooral: waaróm ? 
Tijdens de verhoren met de politie blijkt ze de valide informatie te geven die het onderzoek openbreekt: het is een aanslag en het is er een met nazistische grondslag. Twee jonge Duitsers worden opgepakt.
Het proces is zwaar. Alles tezamen lijkt het bewijs overduidelijk , het kan niet anders dan tot een veroordeling leiden. Katja ondergaat het als een marteling: gruwelijke details hoort ze, vreselijk ondermijnende pogingen van de verdediging moet ze zich laten welgevallen. Maar ze houdt vol: dit móét tot een veroordeling leiden. Ze zullen hun verdiende straf krijgen. Hoe dan ook.

Met: Diane Kruger, Denis Moschito, Numan Acar, Ulrich Tukur

maandag, april 02, 2018

Genius - Michael Grandage

Genius op IMDb (6,5)
Er zijn van die films waar je niet doorheen lijkt te komen, die je dan maar opknipt. Deze keek ik ook in twee delen. Achteraf komt dat vooral door de trage aanloop want gaandeweg wordt dit een heel interessante film.
De film is een ode aan het schrijverschap , maar meer nog is het een ode aan de editor, de eindredacteur. Max Perkins is er een. En een hele goeie. Hij werkt met "the great novelists" : Scott Fitzgerald en Ernest Hemingway leggen hun ruwe werken bij hem neer, waarna hij gaat schuren en schaven om er een coherenter boek van te maken. Bescheiden en op de achtergrond voert hij zijn werk uit, de bepalende finesses in de zinnen leggend. Zijn wereld komt op de kop te staan wanneer een nieuwe schrijver zich aandient: Thomas Wolfe.
Wolfe is in alles een tegenpool van Perkins: hij leeft het leven ten volle, is inconsequent in meningen en gevoelens en heeft een obsessieve dwang tot schrijven. De hele dag door maakt hij zinnen, plakt woorden aan elkaar en schrijft kisten vol met tekstvellen. U snapt: het is aan Perkins om een beetje samenhang te creëren en Wolfe op het juiste pad te houden om het altijd moeilijke "tweede boek" te realiseren. Dag en nacht zijn de mannen samen bezig: Wolfe fabulerend en declamerend, Perkins schrappend en corrigerend. Hun beider privé-levens lijden eronder, relaties staan onder druk.
Maar het komt er. Het tweede boek wordt juichend ontvangen en Wolfe wordt overmoedig. Hij haalt uit naar andere schrijvers, waant zich een ware held en ziet niet in hoeveel pijn hij de bescheiden Perkins daarmee doet. Steeds meer komen de beide mannen tegenover elkaar te staan. Een breuk is onvermijdelijk, ze zijn op ramkoers.

Met: Colin Firth, Jude Law, Nicole Kidman, Guy Pearce, Laura Linney , Dominic West

zondag, april 01, 2018

T2 Trainspotting - Danny Boyle

T2 Trainspotting op IMDb (7,3)
Natuurlijk moest ik deze nog zien. Heb destijds erg genoten van de wervelende voorstelling die de eerste film gaf. Toonzettend, spraakmakend, bepalend. Erg belangrijke film destijds.
Van deze had ik al veel reacties gehoord, gek genoeg omschreven de meesten de sequel als "teleurstellend". Die mening deel ik niet. Uiteraard is veel van de verrassing eraf omdat de personages nog steeds geheel hun egoïstische zelf zijn, maar juist de 20 jaar meer levenservaring die ze alle vier hebben zet de bouwsteentjes van de groep nu op een heel andere manier in elkaar. Leuke invalshoek van de film vind ik dat, we hebben er met genoegen naar zitten kijken.

20 jaar later dus. Hernieuwde kennismaking met de bizarre club levensgenieters, drugsverslaafden, psychopaten en randcriminelen die in Edinburgh hun vriendenclubje vormen. En nu weer proberen te hervormen. Renton, Sick Boy, Begbie en Spud hebben elkaar nog heel wat te vertellen na deze rare periode van elkaar missen. Op het oog lijkt Renton de best geconserveerde van het stel: hij keert uit Amsterdam terug in Schotland om een en ander recht te zetten. Hij beseft dat hij zijn maten van destijds een klotestreek heeft geleverd door er met de poen van de drugsdeal vandoor te gaan en wil nu tot vereffening komen. Sick Boy is nog steeds een randcrimineel die alles wat hij met zijn duistere dingetjes verdient rechtstreeks zijn neus in snuift. Spud is de loser van de club, zo lijkt het: teruggevallen in zijn heroïneverslaving nadat hij baan en gezin verloor. Begbie lijkt van iedereen het minst veranderd: nog steeds razend agressief en gevaarlijk, alleen heeft hij dat twintig jaar lang tussen de muren van de gevangenis moeten zijn omdat keer op keer de gratieverzoeken worden afgekeurd. Ziedaar de setting , zie het gesternte waaronder het viertal met de hernieuwde kennismaking begint.
Er heerst groot wantrouwen tussen de vrienden, Renton wordt niet echt geloofd in zijn goede bedoelingen. Gelukkig speelt Sick Boy's vriending Veronika een bemiddelende rol. De twee oude vrienden tasten elkaar af, doen weer wat kruimelig misdaadwerk en smeden langzamerhand grootse plannen. Spud wordt door de heren uit zijn moeras getrokken en moet een belangrijke rol gaan spelen in het opzetten van hun nieuwe plan: een hoerenkast onder het mom van een sauna. Allen hebben zij echter gerekend buiten Begbie, die na de zoveelste njet op zijn vrijlatingsverzoek besluit om dan de gevangenis maar te ontvluchten. En vervolgens zijn oude makkers maar eens op te zoeken om verhaal te halen: waarom was hij de enige die de bak in draaide, waarom hebben de anderen bijna ongestoord hun gang kunnen gaan?

Veel humor, nog redelijk wat snelheid en fijne visuele grapjes: de film staat op zichzelf. Is op vele vlakken niet met de eersteling te vergelijken, maar is toch heel goed het uitzitten waard. Vermakelijk, mag ik het zo noemen?

Met : Ewan McGregor, Ewan Bremner, Robert Carlyle , Jonny Lee Miller, Anjela Nedyalkova

vrijdag, maart 30, 2018

The Windmill Massacre - Nick Jongerius

The Windmill Massacre op IMDb (4,8)
Je had ooit the Johnsons, er was zoiets als Sl8n8 maar heel veel verder is het horrorgenre in Nederland niet gekomen. En als ik deze film zie, denk ik : terecht. Toegegeven, ik had twee werkdagen van 10 uur achter de rug en was dus wellicht niet alert genoeg om deze prent op waarde te schatten , maar toch: het was allemaal te voorspelbaar, teveel 10 kleine negertjes.

Jennifer is een Australisch meisje dat om een of andere reden in Nederland is bekend. Ze speelt au-pair bij een rijk gezin maar wordt daar ontslagen als de gastheer ontdekt dat ze een dubbel paspoort gebruikt. Ze zwerft door de stad en komt, op de vlucht voor de politie, in een horde toeristenbusje terecht dat Nederland gaat doorkruisen: op zoek naar die befaamde windmolens.
De groep is een allegaartje maar al snel komen we erachter dat eenieder wel iets op zijn kerfstok heeft staan. Middenin een bos valt de motor van de bus uit en u snapt dat de ellende begint. Jennifer gaat met een van de reisgenoten om hulp uit bij de nabijgelegen windmolen: het aftellen kan beginnen. Steeds minder reisgenoten blijven over.

Met: Patrick Baladi , Charlotte Beaumont , Bart Klever


Billy - Theo Maassen

Billy op IMDb (6,4)
Hoewel niet van vlees en bloed is Billy toch de hoofdpersoon van deze film. Billy is een pop. Een handpop. Een buikspreekpop. Zijn "baasje" Gerard boekt er grote successen mee: hijzelf als de sullige Joris Goedbloed die hij ook in werkelijkheid is, Billy als de sarcastische, negatieve en botte criticus. Zalen lopen vol, boekingen af en aan, de wereld aan zijn voeten.
Maar er knaagt iets: Gerard raakt geen moment los van Billy en wordt zelf helemaal niet gezien, door niemand. Als de mooie Belinda contact met hem zoekt, veert hij op maar opnieuw blijkt dit niet om hem maar om Billy te gaan. De dame raakt opgewonden door de pop, niet door de mens erachter.
Gerard takelt af, raakt verstrikt in zijn gevoelens. Met hulp van de lieve buurvrouw neemt hij een doortastend besluit: Billy gaat weg, in de kluis, het wordt tijd voor persoonlijke ontwikkeling. Hij legt zijn eigen liedjes voor aan de manager, die verschrikt zijn goudmijntje ziet wegvallen. Inderdaad zijn de publieke reacties op de nieuwe Gerard heel slecht, hij wordt weggehoond. De roep om Billy blijft. En wordt sterker. De vraag is of Gerard capituleert. En zoja: hoe?

Met : Bruno van den Broecke , Christine de Boer, Ellen Parren, Ruben van der Meer


Gold - Stephan Gaghan

Gold op IMDb (6,7)
Ietwat slordig geacteerde film, waarin McConaughey net iets te nadrukkelijk de slonzigheid van zijn personage probeert te benadrukken. Verhaaltje is ok, overigens, drama volop.

Kenny Wells is golddigger, maar dan letterlijk: van zijn vader heeft hij een bedrijfje geërfd dat gespecialiseerd is in goudzoeken. Marginale resultaten, het kwijnt weg en dat steekt Kenny. Continu is hij op zoek naar erkenning, maar vooral is hij op zoek naar die ene gelukstreffer.
In een ultieme poging tot "Eureka" investeert hij al zijn geld in een mistig project in Indonesië, hetgeen hij vooral baseert op de reputatie van Michael Acosta. Die heeft de naam een neus te hebben voor plekken waar nog niemand aan gedacht heeft.
En verdomd: het begint te werken. De gedwongen zakenpartners worden langzaam vrienden en boren inderdaad een adertje aan. Aan het thuisfront slaan alle machines op hol: het kleine bedrijfje van Wells gaat naar de beurs en de poen stroomt binnen. Met de poen uiteraard ook de haaien: randfiguren van bedrijfjes die geld aan het geld van Wells en Acosta willen verdienen. Wells tekent een stom contract en wordt naar de zijkant gefigureerd. Toekomstdromen in duigen, vrienden kwijt en verloedering dreigt.
Geluk bij een ongeluk is dat de nieuwe eigenaren ook tegen problemen , hele andere, aanlopen : de Indonesische regering gaat over tot onteigening van het goudgebied, waardoor ook de haaien met lege handen staan. En in de tussentijd blijkt Acosta de slimste van allemaal: die heeft toch een en ander veilig gesteld waarin noch de beursbedrijven noch de Indonesiërs weet van hebben. Er ontstaat een schimmig detectivespel.

Met : Matthew McConaughey, Edgar Ramirez , Bryce Dallas Howard


zaterdag, maart 24, 2018

The Handmaiden (aka Ah-ga-ssi) - Chan-Wook Park

The Handmaiden op IMDb (8,1)
Aziatische erotiek, het is voor sommigen een pleonasme. In de filmwereld komen nu langzamerhand ook titels naar buiten in dit genre, nog geen half jaar gelezen zag ik bijvoorbeeld het vergelijkbare "The Concubine".  Deze titel is veelgeprezen en hogelijk gewaardeerd, zelf kom ik niet zo ver maar vervelend was het allemaal niet.

De film is een triptiek: in drie verschillende delen wordt hetzelfde verhaal verteld van een lastige driehoeksverhouding. Het is aan de kijker om te interpreteren welk verhaal hij voor waar houdt want het draait allemaal om list, lust en bedrog.

Er is een armlastig meisje dat in dienst treedt bij een rijke dame die last heeft van waanbeelden. Althans, zo is het aan de dienstmeid verteld door een slinkse vent die haar inzet om de rijke dame tot een huwelijk te verleiden, zodat hij het geld kan opstrijken en de dame richting inrichting kan wegzetten.
Er is een rijke dame die erotische verhalen vertelt aan hunkerende mannen. Een van die mannen is een vent die met haar het complot aangaat om te vluchten van haar dominante vader. Daartoe wil hij de dienstmeid inzetten om die - onder de naam van de rijke dame- op te laten nemen in een inrichting en vervolgens onder diens naam te trouwen en de wijk te nemen.
Er is een slinkse kerel die dames tegen elkaar opzet om er zelf heel veel beter van te worden maar die heeft gerekend buiten de erotische spanning die tussen de beide dames ontstaat wanneer zij een baas-knecht verhouding krijgen.
En er is een vader met een dubieuze rol, die manipuleert in deze driehoeksverhouding , dit alles ter verhoging van zijn eigen geile voyeursgenot.

Snapt u er iets van? Nee? Snap ik dan op mijn beurt weer wel. Moet je de film maar kijken.

Met : Min-Hee Kim , Jung-Woo Ha , Jin-woong Jo , Tae-Ri Kim


vrijdag, maart 23, 2018

Mary Magdalene - Garth Davis

Mary Magdalene op IMDb (5,7)
Fantasyverhaaltje dat zo ongeveer 2000 jaar geleden is gesitueerd. Over een waarzegger en zijn volgelingen, waaronder opeens ook een eigenzinnige vrouw.

Nee, dat is flauw, laat ik het iets serieuzer aanpakken: een eigenzinnige bewerking van het overbekende bijbelverhaal van "de dertiende apostel' , van de dame die in de hofhouding van meneer van Nazareth rondliep en die volgens de verhalen meer was dan alleen maar een attent luisteraar.
Mij fascineert het hoe een dermate maatschappelijk opgesteld boek zoveel eeuwen lang kan zorgen voor zoveel onrust. Zo zijn de hoofdstukken over deze mevrouw al meerdere malen herschreven. Ze was achtereenvolgens vriendin, hoer en ideologisch medestander van de profeet. Rome heeft zichtbaar moeite gehad met de vrouwenrol en MM is daar de personificatie van.

In deze film werkt dat heel anders: de film heeft zelfs een licht feministische toon. Mary is eigenwijs, wil niet worden uitgehuwelijkt, sluit zich aan bij de bende van de profeet en gaat mee op tournee. Ze wordt argwanend bekeken door de 12 angry men, de apostelen die vinden dat ze Jezus afleidt van zijn eigenlijke werk. Maar gaandeweg komen ze er stuk voor stuk achter dat haar bedoelingen nobel zijn, van Petrus tot Judas draaien de meningen bij. En weer terug, maar dat is voor later.

Naast deze feminiene insteek is de film ook het bekijken waard vanwege de visuele rijkdom. Breed uitgemeten beelden met als duidelijk doel: de wereld is immens, wij zijn zelf maar kleine radertjes in het grote koninkrijk. Prachtige shots, lekker traag verpakt.
Niet dat de film een vette voldoende haalt, maar het is zeker geen weggegooid geld. Er zit van alles in dat het aankijken de moeite waard maakt.

Met : Rooney Mara, Joaquin Phoenix, Chiwetel Ejiofor

woensdag, maart 21, 2018

Bankier van het verzet - Joram Lürsen

Bankier van het verzet op IMDb (7,1)
Derde Tweede Wereldoorlog-film in 1 week. Ik ben blijkbaar een sucker voor dat werk. Ook hier geldt weer dat ik het onderwerp zo razend interessant vind, dat de film al bij voorbaat een voldoende haalt. Dat doet deze dus ook, al is het niet heel ruim. Of het nu komt door de cliché-stoffige filmische aanpak van Nederland in die dagen (oh zo burgerlijk, oh zo bedompte huizen en kantoren) of door het her en der iets te lichte acteerwerk, ik weet het niet. Van dat deel moet de film het niet hebben, zeg maar.
Maar het verhaal, dat is boeiend in optima forma. Hoe er bij twee iets te keurige zakenlieden toch een rechtvaardigheidsgevoel de kop opsteekt, dat is prachtig om te zien. Gaandeweg rijpt bij de broers Gijsbert en Walraven van Hall het plan dat ze iets moeten doen met hun financiële vernuft. Ze zetten - naast hun reguliere werk voor een zakenbank - een illegale bank op die steunfondsen opzet voor stakers en mensen die door de oorlog zonder werk of verbannen in het buitenland zitten. Die gezinnen moeten gesteund. Dat gaat simpelweg door het verstrekken van op het oog nutteloze aandelen, die echter met een schaduwadministratie allemaal te koppelen zijn aan grote stortingen door goedwillende rijkere families. Het is de bedoeling dat na de oorlog alles wordt terugbetaald, dus er wordt tot op de komma geadministreerd.
Als men de Nederlandse staat zover krijgt zich voor 30 miljoen (gulden) garant te stellen, gaat het echt los. Men gaat over tot een heuse fraude-actie: in de kluizen van de Nederlandse Bank liggen promessen, waardepapieren aan toonder. Die worden door het team van de broers omgeruild door nagemaakte promessen. Zo ligt er toch iets in de kluis , maar kan in de tussentijd het heuse waardepapier verzilverd worden. Het werkt, de Duitsers worden misleid en pas lang na de oorlog heeft DNB hierover opening van zaken gegeven; het blijft tenslotte om bankfraude gaan.
De Duitsers zetten alles in het werk om de organisatie te ontmaskeren en ontmantelen maar dat kost ze veel moeite. Het einde van de oorlog nadert, delen van Europa zijn al bevrijd en nog hebben de nazi's niet hun vingers achter het bancaire verzet gekregen. Gaat dat ze lukken voor de capitulatie?

Met : Barry Atsma, Jacob Derwig, Pierre Bokma, Jochum ten Haaf , Raymond Thiry

maandag, maart 19, 2018

Alone in Berlin - Vincent Perez

Alone In Berlin op IMDb (6,4)

Het is ontzettend jammer als een goedbedoelende en op papier interessante film verloren gaat aan houterig acteerwerk. Zeker als de hoofdacteurs ervaren rotten zijn (Brendan Gleeson, Emma Thompson, Daniel Brühl). Zelf vermoed ik dan altijd dat de vorm een keuze is van de regisseur, ik weet namelijk zeker dat de acteurs het echt wel kunnen. Hoe dan ook, "Alone in Berlin" is interessant om naar te kijken. Helaas dus geen goede film, maar als je je op het script richt, blijft er voldoende over.

Otto en Anna Quangel krijgen het verschrikkelijke bericht dat hun enige zoon is gestorven op het slagveld van WO2. Het keurige burgerstel raakt verlamd van verdriet en verstrikt in menselijke gevoelens. Het kan de enige verklaring zijn waarom twee van deze modelburgers gaandeweg een steeds opzichtiger vorm van verzet organiseren.
Het enige wat Otto feitelijk doet in briefkaarten schrijven. Hij roept daarin mensen op in verzet tegen de oorlogsmachine, tegen Hitler en tegen het nazisme. Dit omdat het zijn eigen kinderen doodt, omdat het niet alleen maar goeds oplevert voor de Duitse burger. De kaarten legt hij neer op volstrekt willekeurige plaatsen in de stad: in trappenhuizen, in kantoren, op straathoeken. Altijd anoniem en nimmer voorspelbaar.
De nazi's die de stad beheersen, vinden dit uiteraard verschrikkelijk. Welke ongrijpbare macht keert zich tegen zich, hoe wijd verbreid is het? Er wordt een team op gezet en Otto komt een aantal keren net op tijd weg. Uiteindelijk is het apparaat te groot om uit handen te blijven van de macht, maar Otto merkt dat er veel van zijn lijdzaam verzet is blijven hangen. Hij heeft geen enkel slachtoffer gemaakt en feitelijk toch één hele grote.

Met : Brendan Gleeson, Emma Thompson, Daniel Brühl


zondag, maart 18, 2018

Film Stars Don't Die In Liverpool- Paul McGuigan

Film Stars Don't Die In Liverpool op IMDb (6,9)
Larmoyante film. Maar daar is in dit geval geheel niets mis mee. Schaamteloos werkt deze film op uw gemoed, u wordt alle kanten op geslingerd. Van ergernis over het irritante tiepje dat Gloria Graham is, via ontroerd over de begripvolle ouders van haar vriendje Peter naar verdrietig en zelfs ontdaan over het slopende proces dat de hoofdrolspeelster meemaakt. Overal zit warmte, in deze film. En dat maakt hem heel prettig te aanschouwen. Daar komt bovenop dat er ijzersterk geacteerd wordt, bij vlagen memorabel zelfs. Sterke film, dus.

Peter Turner is een Brits kruimelacteur die plots kennismaakt met een heuse wereldster. Deze Gloria Graham zit in de nadagen van haar carrière, maar ooit straalde zij met in de linkerhand een  Oscar  en in de rechterhand een sigaret die zij op de filmset deelde met Humphrey Bogart. Ze is inmiddels op leeftijd en kan dat maar niet onder ogen zien. Nog eenmaal wil zij Shakespeare spelen in een Engels theater, liefst zelfs de rol van de jonge Julia. Ze huurt een appartement waar Peter haar buurman is. Langzamerhand komen de twee nader tot elkaar en ontstaat er een (ongelijke) relatie. Zowel op carrièrevlak als op het vlak van levenservaring kan Peter niet aan haar tippen, maar zijn liefde voor haar staat buiten kijf. 
Door de grote verschillen loopt de relatie uiteindelijk op de klippen, maar pas enkele jaren later ontdekt Peter waarom: Gloria was destijds al ziek. Ze komt nu naar Engeland terug om zich door Peter en zijn liefdevolle moeder Stella te laten verzorgen. Het zet druk op het Turner-gezin , er ontstaan kleine ruzies maar ze willen in hun zorgzaamheid van geen wijken weten. Het duurt lang voordat Gloria inziet dat ze dit niet allemaal van deze familie mag vragen. Peter zal moeten leren loslaten, net zoals zijn ouders dat trouwens moeten. Gloria moet er zelf doorheen.

Fantastisch acteerwerk, van Julie Walters en Jamie Bell maar vooral van Annette Bening. Haar mimiek is onovertroffen, prachtig geeft ze de onttakeling van schoonheid weer.



zaterdag, maart 17, 2018

Elser- Olivier Hirschbiegel (a.k.a. 13 Minutes)

Elser op IMDb (7,0)
"Van de maker van "Der Untergang"."
WOII- films doen het altijd goed bij mij. Je moet het wel heel bont maken wil je bij de waardering verliezen als je een film maakt over dit bizarre tijdperk. Deze , een waargebeurde, zit al snel aan de goede kant. Dit omdat het compleet onwaarschijnlijk dat het zo gegaan is. Maar het is zo gegaan.
Iedereen kent Von Stauffenberg , daardoor kennen velen "Valkyrie" , maar weinigen weten dat er al jaren daarvoor een bijna geslaagde aanslag op Adolf Hitler is gepleegd.

Georg "Schorsch" Elscher is - we schrijven jaren 20 van de vorige eeuw- een eigenwijs mannetje. Muziek maken is zijn passie, maar geld ermee verdienen : ho maar. Hij werkt bij op de boerderij van zijn alcoholistische vader, maar doet dit uiteraard vooral om zijn lieve moeder een draagbaar bestaan te geven.
Alles verandert als we de jaren 30 instappen en het nazisme zijn naargeestige intrede doet. Ook in het kleine dorpje waar Elser woont, wordt de bevolking direct gespleten. De heulers gaan bij "de goeden" horen, de laatste paar vakbondsactivisten worden meer en meer belaagd en zij die met joodse mensen omgaan, hebben het helemaal gedaan. Aanvankelijk is Elser een zijlijn-figuur, hij bekommert zich meer om de muziek en om de mooie (doch getrouwde) Elsa. Elsa's man is hardvochtig en drankzuchtig, is geen goede man voor haar en gaandeweg wordt Elser de ridder die haar wil redden. Niet geheel zonder eigenbelang, Elsa ontpopt zich tot de vrouw van zijn toekomst.
In de tussentijd wordt de situatie in Duitsland onhoudbaar en Schorsch kan zich steeds minder afzijdig houden. Hoewel officieel partijloos kiest hij steeds meer de kant van lijdzaam verzet, uiteindelijk zelfs actief verzet. Zijn verleden als klokkenmaker, zijn handigheid als meubelmaker en zijn heldere verstand maken dat hij in zijn eentje een heuse intelligente bom weet te fabriceren, die hij in wil zetten in de Braukeller van München. Die zaal heeft hij meermaals grondig geïnspecteerd en de aanstaande ledendag van de nazis is het moment bij uitstek.
De aanslag lukt, maar niet op Hitler zelf. Die is 13 minuten daarvoor vertrokken. Onschuldige burgers komen om en dat zit Elser danig dwars. Terecht. Wanneer hij opgepakt wordt, blijkt al snel zijn schuld. De officieren geloven echter niet dat hij dit - zoals hij blijft beweren - helemaal in zijn eentje heeft opgezet. Namen willen ze hebben en als die uitblijven zijn vele martelingen het gevolg. Elser houdt voet bij stuk, zelfs nadat hij ziet dat de nazi's zijn Elsa onder dwang zetten. Hij neemt een moedig besluit: hij zal volledig schuld bekennen als hij ze mag laten zien hoe hij het eigenlijk allemaal gedaan heeft. Stap voor stap worden de nazi's voor lul gezet als blijkt dat één enkele man het gemotiveerd niet met hun uitgangspunten eens is en er bijna in geslaagd was om in zijn eentje hun hele machinerie omver te werpen.

Erg interessante film. Niet altijd prettig om te kijken, maar het verhaal moet verteld.

Met : Christian Friedel, Katharina Schütller, Burghart Klaussner, Johan von Bulow


donderdag, maart 15, 2018

The Edge of Seventeen - Kelly Framon Craig

The Edge of Seventeen op IMDb (7,4)
Over naar de volgende bloedirritante dame. Deze kan het iets minder helpen, want ze is nog maar op het randje van 17 jaren oud. Strontverwend, egoïstisch en onmogelijk in de omgang: dat is Nadine. Behalve voor haar vriendinnetje Krista, die kan wél overweg met de intelligente Nadine en voert dan ook al vanaf hun vroege tienertijd existentiële gesprekken met haar.
Alles verandert als Krista een fling krijgt met Darian, de stoere sporthunk van de school. Darian is behalve dat ook nog eens de broer van Nadine. Die voelt zich meer en meer alleen en verbreekt het contact met Krista. Ze is dwars, tegendraads en heeft eigenlijk alleen nog contact met de futloze leraar Mr. Bruner. Die weet haar bij tijd en wijle toch een stukje levensles mee te geven. En dan is er nog Erik , een jongen die stiekem een crush heeft op Nadine maar die niet weet hoe hij door haar onmogelijke pantser moet breken.

U snapt: er moet eerst van alles mis gaan in het leven van Nadine voordat ze inziet wie de mensen zijn die daadwerkelijk om haar geven . Ze weet dat ze moet veranderen, want zij is uiteindelijk de sleutel in alle communicatie met haar omgeving. Het komt goed, echt.

Met : Hailey Steinfeld, Haley Lu Richardson, Blake Jenner, Woody Harrelson

Get lost - Mirjam de With

Get lost op IMDb (5,7)
Telefilm reeks 2018, ik schreef er al eerder over. Gisteravond was deze. Opnieuw kon het me matig bekoren. Maar je weet maar nooit of er een pareltje of nieuw talent opduikt, dus volgen doe ik het met plezier.

Femke is een tamelijk irritante vrouw, althans: ik zou niet heel ver met haar komen. Besluiteloos, veranderlijk als het weer en enorm "ik weet niet zo goed wat ik wil". Alles lijkt goed te gaan, an sich: leuke vriend, her en der een baantje en langzaam bestendigt zich haar leven en haar toekomst. En dat is precies wat dames als deze benauwt: ze slaat het huwelijksaanzoek af en zegt dat ze op zoek moet naar zichzelf. Daartoe besluit ze alles achter te laten en een ticket naar India te boeken. So far so good.
Enige probleem van haar omwenteling is dat ze helemaal nooit daadwerkelijk vertrekt: eenmaal op het vliegveld slaat de angst toe en ze besluit niet op te stijgen. Op het vliegveld ontmoet ze een hippie-achtige groep reizigers die allemaal vanuit het youth hostel Amsterdam willen gaan verkennen. Ze speelt het spel mee, ze is plots een Zweedse toeriste en hangt met de groep rond in Amsterdam, ondertussen alle toeristische sites bezoekend die buitenlanders hier nu eenmaal zien.
Via de telefoon doet ze haar vriend geloven dat het heerlijk is in Mumbai, een leugen die goed werkt totdat de hele wereld plots hoort van een zware aardbeving in Mumbai. Natuurlijk is Fem ongedeerd maar het wordt heel lastig haar leugenachtige verhaal vol te houden.
Meer geef ik niet weg, daar is het verhaal niet gevuld genoeg voor.

Met : Anna Raadsveld, Willem Voogd, Set Sjöstrand

maandag, maart 12, 2018

Black Butterfly - Brian Goodman

Black Butterfly op IMDb (6,1)
Van ongeloofwaardigheid aan elkaar hangend verhaaltje. Ik kan er niks aan doen, op welke manier ik het script ook probeer uit te legen: er klopt wat mij betreft geen hout van. Poging!
Schrijver leeft afgezonderd in blokhutje en dat is niet voor niets, hij heeft zowel een writer's block als een drankprobleem. Hij krijgt ruzie met een botte vrachtwagenchauffeur maar wordt "gered" door een onbekende vreemdeling die ingrijpt.
Hij neemt de man mee in zijn auto , biedt hem een slaapplaats aan als dank en er lijkt een goede maar tijdelijke vriendschap te ontstaan. U snapt: dat kan niet lang goed gaan.
De bezoeker biedt eerst allerlei huishoudelijke en verbouwingshulp aan, maar al gauw ontpopt hij zich daarbij als een tiran. Schrijver raakt steeds meer vrijheden kwijt en voelt zich uiteindelijk zelfs opgesloten in zijn huis.
De politie komt langs, er worden vrouwen vermist in de regio. Logisch natuurlijk dat alle verdenkingen naar de vreemdeling gaan. Die heeft ondertussen Schrijvertje gedwongen een verhaal te maken van de situatie. En daarbij een beetje fantasie te gebruiken.
Zonder al te veel weg te geven, kan ik u natuurlijk vertellen dat schrijver en voorbijganger verder tegenover elkaar komen te staan en dat de verdenkingen over en weer schieten
De ontknoping is grotesk, raar en onlogisch. Maar daar mag u anders over denken.

Met : Antonio Banderas, Jonathan Rhys Meyers , Piper Perabo

zondag, maart 11, 2018

El Clan - Pablo Trapero

El Clan op IMDb (7,0)

Arquimedes Puccio werkt voor de generaals van de Argentijnse dictatuur, maar hun radicale activiteiten vormen voor hem slechts een dekmantel. Het moet hem een keurig volgzame burger doen lijken, maar in de tussentijd heeft Arquimedes (mooie voornaam , bijdewee) er een eigen handeltje bij. En een tamelijk lugubere. 
In het geheim heeft de familie Puccio namelijk een complete ontvoering-industrie opgezet : men focust zich louter op rijke mensen, die worden afgeperst. Terwijl in de tussentijd de gegijzelde keurig wordt verzorgd en te eten krijgt, wordt het losgeld geregeld en uiteindelijk de zaak opgelost. Het hele gezin is verplicht mee te werken: moeder en de oudste dochter doen de zorg voor de gevangene, de oudste zoon moet mee als stroman voor het afleiden van het slachtoffer en het innen van de centjes. Veel hebben de gezinsleden daar overigens niet over te zeggen: vader is dwingend en kiest zijn slachtoffers ook rustig uit bevriende families of uit mensen waar zijn kinderen mee omgaan. Vooral de oudste zoon Alex krijgt daarmee te maken omdat hij op een nogal sjieke rugbyclub zit waar veel geld in omgaat. En waar dus ook veel rijke families hun gezicht vertonen.
Wanneer het in een van die uitvoeringen mis dreigt te gaan en er ontmaskering dreigt, komen de spanningen binnen het gezin naar buiten. De barsten springen in het misdaadsyndicaat. 

Een wrange film, niet per sé heel goed maar toch: het is helaas op waarheid gebaseerd en dat maakt het kijken al een stuk dwingender. 



donderdag, maart 08, 2018

Gelukzoekers - Hanro Smitsman

Gelukzoekers op IMDb (7,0)
Ik had al een en ander gelezen over de kwaliteit van de telefilms dit jaar. Na het zien van "Gelukzoekers" snap ik dat. Een tamelijk amateuristisch geheel, deze poging tot feelgood verbeelding van serieuze actuele problematiek.
Het speelt allemaal in Groningen, waar de lokale jeugd brommers rijdt en bierdrinkt achter het bushokje. Thuis hebben hun ouders het  moeilijk met uit elkaar vallende huizen die na elke aardbeving verder wijken, even verderop in het dorp wordt hun toch al geringe toekomstperspectief nog verder gemarginaliseerd door de komst van vele gelukzoekers in het opvangcentrum. Die term "gelukzoekers" wordt constant gebezigd , dit om aan te tonen waar de mening van de lokalo's ligt en wat ook de inzet is van de ontmaskering en terugzending van de vele vluchtelingen.

Harko is een van die lokale jongens , het verschil tussen hem en de andere jongens is dat hij in ieder geval nog wat te wensen en te dromen heeft. Hij gaat kaas verkopen in het vluchtelingencentrum en ontmoet daar de lieve Faiza. Faiza woont met haar ouders en broer op een kamer daar, in afwachting van een mogelijke verblijfsvergunning. Ze hoopt door te breken met een glanzende sportcarrière maar wordt steeds maar niet ontdekt.
Iedereen zijn eigen probleem dus en de oplossing ligt ergens in het midden, als men elkaar tenminste tegemoet komt. Zoiets?

Met ; David Elsendoorn, Jouman Fattal, Anniek Pheifer

dinsdag, maart 06, 2018

Phantom Thread - Paul Thomas Anderson

Phantom Thread op IMDb (7,8)
Ze had gewaarschuwd moeten zijn, de tamelijk groene Alma. Ze had de reputatie van Reynolds Woodcock allang kunnen kennen, maar de spanning en de wereld van de upperclass maakten haar behoorlijk verblind. Ze is serveerster in een hotel op het platteland, precies in het plaatsje waar de beroemde kledingmaker Woodcock zijn buitenhuis heeft. Ze valt voor zijn charmante benadering en laat zich - ahum - in het pak naaien door de man die haar overlaadt met uiterlijke complimenten. Complimenten die ze normaal nooit krijgt.
Wij weten dan al dat de modeman een moeilijke man is die zijn partners inwisselt zoals hij rollen stof vervangt. De enige vrouw die hij feitelijk naast zich duldt, is zijn pedante zus Cyril. Deze blijkt gaandeweg de film de echte baas van het modeconcern: Reynolds is weliswaar de creatief zonder weerga, bij alle beslissingen en uiteindelijke keuringen van de robes raadpleegt hij zijn zus.
Alma komt daartussen te staan. Aanvankelijk is ze zijn topmodel, ze groeit in haar rol. Wel vindt ze het raar dat er zoveel afstandelijkheid blijft bestaan tussen haar en de man van haar dromen. Als de nieuwigheid eraf is en de irritaties beginnen op te borrelen, verzint Alma een manier om Reynolds afhankelijk van háár te maken, om zelf de belangrijkste vrouw in zijn leven te worden. Ze kiest een radicale weg en moet dat behoorlijk bezuren.

Een parel van een film, als je het louter over de beelden en het acteerwerk hebt. Een stugge film, dat ook. Vooral wat betreft het moeizaam uitrollen van het verhaal wordt er enig uithoudingsvermogen van de kijker verlangt. Dat wordt beloond , dat voorspel ik u. Even door een stukje zoetsappigheid heenbijten, daarna neemt de film al weer snel zijn hardvochtige positie in.

Met : Daniel Day Lewis, Vicky Krieps, Lesley Manville

zondag, maart 04, 2018

The History of Love - Radu Mihaileanu

The History Of Love op IMDb (6,3)

Warrige mozaïekfilm waar ik - om het maar eerlijk te zeggen - de aandacht moeilijk bij kon houden. Verhaal net iets te onnodig complex gemaakt, bovendien werd er wat overdreven geacteerd. Vooral de twee geronto-kanonnen Derek Jacobi en Elliot Gould maakten er een potje van met hun onnatuurlijk extraverte Jiddische typetjes.

Het idee van de film is dat een driehoeksverhouding uit halverwege 20e eeuw in de 21 eeuw moet leiden tot een ontmoeting tussen een meisje die daarover een boek leest en de uiteindelijke hoofdpersoon van het boek. Feiten en fictie lopen dan een beetje door elkaar heen en het lijkt of het meisje (de enige met een beetje naturelle rol) de kans krijgt om de geschiedenis te herschrijven. En dat allemaal ze toevallig dezelfde voornaam heeft als de vrouwelijke spil in de driehoeksverhouding.

U mag het zelf proberen.

Met : Derek Jacobi, Gemma Arterton, Elliot Gould , Sophie Nelisse, 
Sophie Nelisse

vrijdag, maart 02, 2018

The Birth Of A Nation - Nate Parker

The Birth of a Nation op IMDb (6,3)
Tamelijk gruwelijke film. Maar ook wel weer met een dermate belangrijk verhaal dat het toch verteld moet worden. Op waarheid gebaseerd, immers : de slavenperiode in Amerika heeft af en toe het slechtste in de mens naar boven gehaald.

Daar lijkt het in het begin allemaal niet op wanneer we Nat Turner leren kennen: een jong jochie, zoon van een slaaf en voorbestemd om een grote te worden. Hij speelt met de kinderen van de baas, hij blijkt het vermogen te hebben om te leren lezen en wordt om die reden ietwat gekoesterd door de vrouw van plantage-eigenaar.
In de tussentijd gebeuren er al dingen die Nat de ogen doen optrekken: hij ziet het ene onrecht na het andere maar weet dat hij (nog) weinig kan doen om dingen te veranderen. Hij klimt op tot predikant: in de uren dat hij niet op de katoenvelden staat, vertelt hij zijn medeslaven uit de bijbel. Slavenhandelaren zien het gunstige effect van die bijbellessen en Nat wordt her en der uitgenodigd, hij gaat - onder begeleiding van zijn goedwillende baas- op toernee.
Het loopt uit de hand wanneer ook blanken bij Nat voor geestelijke raad komen, geen baas accepteert het dat Nat ook over blanken iets te zeggen heeft. Zelfs zijn eigen "werkgever" draait een kwartslag: plots staan ze tegenover elkaar, plots wordt Nat hardhandig gestraft. Gemarteld, ik zeg het maar gewoon.
Er breekt iets bij hem. In zijn hoofd rijpt een plan tot hardhandig verzet, de lijdzaamheid heeft lang genoeg geduurd. De slaven komen in opstand tegen de bazen. Het is begin 19e eeuw, u heeft er alles over kunnen lezen.

Met: Nate Parker, Armie Hammer, Penelope Ann Miller , Colman Domingo