Drie Dagen Vis - Peter Hoogendoorn

Drie Dagen Vis op IMDb (7,0)

Drie dagen vis op Moviemeter (3,47)

Drie dagen vis op Wikipedia

Deze draaide vorig jaar met aardig succes in de filmhuizen, ik kwam hem op een van de tv/streamzenders tegen en besloot mijn kansje te wagen. Het is een film die - als hij in andere landen gemaakt zou zijn - gelauwerd zou worden om de bijzondere sfeer die wordt uitgestraald, maar die in ons kleine taalgebied slechts een beperkte doelgroep bedient: filmhuizen dus, de plek waar vaker films met ongemakkelijke dialogen, een traag tempo en een minimaal script worden vertoond. Voor mij is dat film zoals film bedoeld is, dus ik kan hier wel wat mee. 

Het is weer zover: vader Gerrie is weer een paar dagen in het land. Overgekomen vanuit een zonnig zuiden logeert hij weer drie dagen  bij zijn schoondochter Nadia, van waaruit hij zijn geplande bezoekjes coördineert. Hij moet langs de dokter voor zijn jaarlijkse COPD-checkup, hij moet even langs de tandarts en hij wil natuurlijk ook zijn oud-collega's op de busremise even bezoeken. Bij zijn tripjes wordt hij vergezeld door zijn bedachtzame zoon Dick, een continu twijfelende man die niet alleen veel vragen aan zijn vader heeft, maar die zijn overduidelijke problemen met invulling van het dagelijks leven etaleert.

Gerrie en Dick zijn overduidelijk gek op elkaar, maar hebben net zo overduidelijk moeite dat aan elkaar te tonen. Gevoelens zijn er zichtbaar, maar ze blijven onuitgesproken, ze komen amper aan de oppervlakte. Visite en vis blijven drie dagen fris, zo wil het gezegde: net lang genoeg voor vader en zoon om middels het oproepen (én oplossen) van kleine conflictjes nader tot elkaar te komen.

Met: Ton Kas, Guido Pollemans, Neido dos Santos Livramento

FIN - song : Christiaan Verbeek - Arriving 

Wreckers - D R Hood

Wrecker op IMDb (6,0)
Niet onaardige, maar wel ongemakkelijke film. Er wordt ons tamelijk veel misère voorgeschoteld in een kleine anderhalf uur. Gelukkig wordt dat gered door goed acteerwerk en door veel verstild camerawerk. Dat maakt de film nog steeds niet vrolijk, maar het is goed te doen.

Jong stel, Dawn en David , betrekt een kleine woning in het geboortedorp van David. Er moet veel gebeuren: aan het huis maar zeker ook aan elkaar. Gaandeweg de film komen we er achter dat het stel elkaar nog niet zo heel goed blijkt te kennen. En als je aan kinderen wilt beginnen, is dat natuurlijk wel een vereiste.
De wankele basis komt aan het licht wanneer Dvid's broer Nick plots voor de deur staat. De twee hebben elkaar - om diverse redenen-  jarenlang niet gezien. Nick is uitgezonden geweest naar Afghanistan en is met een flinke shock teruggekomen. Het maakt hem moeilijk te doorgronden, het is lastig echt contact te maken. Aan alles is te zien dat de broers veel om elkaar geven, maar dat ze zowel aantrekkende als afstotende krachten naar elkaar voelen.
Dawn probeert de situatie te doorgronden om er het beste van te maken: ze wil weten wie ze onderdak geeft en probeert begripvol te weten te komen wat de achtergrond is van deze gezinsverhouding. Heel langzaam komt alle drek naar boven: de idyllische plannen van Dawn raken steeds verder op de achtergrond, ze voelt zich ingesloten in een hard psychologisch spel.

Met : Claire Foy, Benedict Cumberbatch, Shaun Evans