Deze na enkele jaren weer eens opnieuw gekeken, blijft een arthouse-film met een sterke sfeer. Wederom was ik onder de indruk van het magistrale spel van Maria Kraakman, een actrice die ik van het kaliber Sandra Hüller acht: sterk in sociale drama's met vooral een ijzig goede blik. Ze switcht moeiteloos van vertwijfeld naar ijzig hard, van hulpeloos naar kordaat. Uitstekend sociaal drama derhalve.
Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "In Blue", januari 2019
Verrassend leuke comedy-of-errors. die ik met een glimlach en een "eigen schuld, dikke bult" gevoel zat te bekijken. Opnieuw keek ik met goedkeuring naar het acteerwerk van Toni Colette, die elke film waar ze in verschijnt een stukje optilt. Naast haar nog een paar leuke bekende gezichten en een fijn alle kanten op springend plot, goed te doen derhalve.
Er hangt veel van dit diner af. Het posh echtpaar Anne en Bob zijn allang al op elkaar uitgekeken maar hangen beiden veel te veel aan hun status. Om die status te behouden zal Bob een schilderij uit zijn privécollectie moeten verkopen, waarmee hij het dure leventje van zijn vrouw weer zal kunnen financieren. Om die reden is kunsthandelaar-taxateur David uitgenodigd. Net voordat het diner aanvangt, komt plots Bob's lanterfant-zoon Steven op bezoek, die uiteraard ook aan tafel wil aanschuiven. Daarmee brengt hij het aantal couverts op 13, hetgeen natuurlijk een ongunstig signaal is voor de succesvolle verkoop van de Caravaggio. Er moet dus iemand bij.
In allerijl en uit grote nood neemt Anne een radicale beslissing: hoofd-huishoudster Maria zal moeten aanschuivenl. Ze is Spaanse en zal voor deze gelegenheid een Spaanse gravin moeten zijn die toevallig in Parijs op bezoek is. Niet deelnemen aan de discussies, niet te veel drinken, gewoon ja-knikken en zoet zijn. Dat pakt natuurlijk anders uit: Maria wordt naast David geplaceerd en dat heeft grote gevolgen.
Met: Toni Colette, Harvey Keitel, Rossy de Palma, Michael Smiley, Tom Hughes
Het duurde even voor ik een beetje in deze film van succesregisseur Michael Apted kwam: vooral het begin was nodeloos complex waardoor je nauwelijks wist wiens uitspraken en daden je nu op welke waarde moest schatten. Dat werd later beter, op een gegeven moment kon ik zelfs met het aloude "plotje raden" beginnen. Ik had het uiteindelijk niet goed, dus de verwarring van het begin bleek niet nodeloos gesticht.
Alice Racine heeft zich teruggetrokken in London, ze heeft daar haar redenen voor. De geheim agente voelt zich verantwoordelijk voor de vele doden bij een aanslag in Parijs, waarbij zij de veiligheidsoperatie leidde. Gedesillusioneerd heeft ze zich in London gestort op sociaal werk. Door dit werk raakt ze al snel op de hoogte van de ondergrondse activiteiten die radicaal-islamisten in haar wijk voorbereiden. Ze blijkt dermate goed ingevoerd dat ze toch weer een telefoontje krijgt van haar MI5-baas om poolshoogte te nemen.
Er blijkt een aanslag te worden voorbereid met biologische wapens bij een americanfootballwedstrijd tussen Engeland en de VS. De respectievelijke geheime diensten van beide landen duiken erop, maar Racine komt er al snel achter dat ze niemand vertrouwen kan. Er wordt gelekt, zoveel is duidelijk, en Alice weet niet of haar opdrachtgevers mogelijk ook dubbelspel spelen. De tijd dringt, het stadion loopt vol en Alice hoopt dat ze nog op tijd is met de conclusies die ze getrokken heeft nadat ze ziet hoe haar eerdere informatie misbruikt is. Wie is wie? Wie doet wat?
Een behoorlijk gevulde cast duwt dit complexe thrillerverhaal naar een climax.
Met: Noomi Rapace, Toni Collette, Orlando Bloom, Michael Douglas, John Malkovich
Even een inhaalslagje doen. Heb de afgelopen dagen wel thuis wat films gezien, voornamelijk om de harde schijf leeg te trekken voordat de films de vervaldatum bereiken. Veel schrijfwerk dus vandaag. Gelukkig kan ik over sommige films kort zijn.
"Secondhand hearts" is een flutfilm met een quasi complex plot. Het gaat aldus: jonge fotograaf reist naar Japan voor reportage en ontmoet daar een aantrekkelijk landgenote die hem op zijn fototochten begeleidt. De jongeman vergeet even dat ie in zijn thuisland een meisje heeft zitten dat dolgraag snel met hem wil trouwen. De ring gaat af, terwijl het eigenlijk de alarmbellen hadden moeten zijn. Ze kussen, ze trekken naar een hotelkamer, dat werk.
Eenmaal terug in de VS bezoekt hij voor de eerste keer zijn aanstaande schoonouders, waarbij haar zusje en zwager ook aanwezig zijn. En dan mag u raden wie dat zusje is. Toestanden!
Met: Ben Isaacs, Mallory Corinne, Allie-Rae Taherne, Jericho Lopez
Hoe het u vergaat, weet ik niet maar ik heb altijd wat moeite met Ben Stiller. Te Amerikaans, te lach-of-ik-schiet, te neurotisch. Die mening is waarschijnlijk gevormd door zijn vroege werk, want in zijn laatste films probeert hij wel degelijk wat serieuzere rollen en onderwerpen te brengen. Zo ook bij deze, een film die geen hoge ogen gooit maar ook weer niet echt zwak te noemen is. Voldoendetje, laat ik het daarop afronden.
Stiller speelt opnieuw een nerveuze vent. Ditmaal is hij Brad, man en vader in een ogenschijnlijk goed lopend gezin. Ogenschijnlijk, zeg ik, want Brad heeft het idee dat hij meer had moeten doen. Al zijn oude vrienden zijn binnen, zakelijk geslaagd of hebben in ieder geval carrière gemaakt. Ze bellen hem niet meer, hij is niet interessant genoeg voor ze. Brad midlife't er op los: hij licht zijn hele leventje door en is maar matig tevreden. Of nee, matig is zwak uitgedrukt: hij ligt wakker van het mijmeren over "what could've been".
Wanneer hij met zijn zoon een week naar Boston trekt om een universiteit te zoeken, besluit Brad er wat aan te doen. Hij moet en hij zal zijn zoon aan een plek op een prestigieuze unief helpen, zonder daarbij op de wensen van zoon Troy te letten. Het moet en zal Yale of Harvard worden, al moet hij ervoor door roeien en ruiten gaan. Gek genoeg moet hij daarvoor toch de hulp van zijn oude studievrienden inschakelen, anders krijgt hij de deuren niet open. Terwijl Brad denkt dat hij daarmee de voorbeeldige vader speelt, bekijkt Troy hem met een schuine blik: zet pappie nou zichzelf voor schut of straalt dat ook op hem af? Heeft de man dan helemaal geen zelfinzicht?
Met : Ben Stiller, Austin Abrams, Jenna Fischer, Michael Sheen, Shazi Raja
Er ging toch weer een onweerstaanbare aantrekkingskracht van uit toen ik deze titel op mijn filmzender zag staan. Het eerste deel was ongekend iconisch, een hele generatie nam de film als voorbeeld van wat contemporaine cinema zou moeten zijn: snelheid, humor, actie en satire bleken de cocktail voor vermakelijke filmverhalen. Net als deel 1 is dit vervolg gebaseerd op de boeken van Irvine Welsh, net als deel 1 is het door Danny Boyle - de man die deze filmische tijdgeest misschien wel het beste aanvoelt van allemaal- flitsend en (droog)komisch verfilmd. Ook bij het opnieuw bekijken van deze film voelde ik uitstekend behandeld, het is heel geen straf om films als deze eens in de zoveel tijd opnieuw te bekijken.
Mijn recensie van destijds: BEGT recensie T2 Trainspotting in 2017
Met: Ewan McGregor, Ewen Bremner, Jonny Lee Miller, Robert Carlyle, Angela Nedyalkov
Zowel in 2016 als in 2017 kwam er een film uit met deze titel. Ik kwam uit op deze laatste, terwijl de korte synopis op Film1 verwees naar de eerste Ik zal dus nooit weten of die eerste beter was dan de tweede, ik weet alleen dat deze me maar matig kon bekoren. Wel een leuk gegeven, dus ik keek m wel tot aan de aftiteling.
We betreden de zolderkamer van Jed Triplett, een supervaardige Photoshopper die voor zijn opdrachtgevers elke gewenste uiting maakt waarbij de geportretteerde mensen afmetingen en houdingen meegeeft die niet realistisch zijn maar die wel lekker smoelen. In schril contrast met zijn vakkundigheid staat Jed's sociale leven. Nerd for life, zo voelt hij zich.
Dat verandert als hij op een receptie tegen een oude klasgenote aanloopt. Zij is actrice en begeeft zich in kringen waar Jed nooit van gehoord heeft. Ze verbaast zich erover dat ze hem na highschool nooit meer gezien heeft en "zelfs niet op Facebook is tegengekomen". Dat is blijkbaar een wake-upcall voor Jed, want hij gaat daar eens een nieuwsgierige blik werpen. Zijn photoshop-vaardigheid gebruikt hij om een schijnwereldje om zich heen te bouwen waardoor het lijkt alsof zijn leven razend interessant is en boordevol bijzondere ontmoetingen zit. Dat valt op bij een marketing-dame die Jed's account als een interessant media-experiment ziet en die hem daarom als sponsored account wil inzetten.
Dat gaat natuurlijk slechts beperkte tijd goed. Jed maakt in een dronken bui een fotofuck-blunder, waarna alle volgers op hem los gaan. Tijd voor zelfinzicht dus, maar is het daar niet al te laat voor?
Met : Nick Thune, Halston Sage, Kaily Smith Westbrook, Carly Chaikin, Nicholas Rutherford, Usher
Nog even heftig als de eerste keer dat ik deze film zag. Goed om deze nog een keer opnieuw te bekijken, want terwijl we hier in Nederland geloven dat antisemitisme de enige vorm van discriminatie is, weet men in heel veel landen dat racisme eigenlijk in alle maatschappijen voorkomt. Sterker nog: dat racisme nog maar een paar decennia geleden staand beleid was. Als je boos wordt bij het kijken van deze film, dan zit het met je empathie nog wel goed.
Mijn recensie van destijds (2017) : Recensie "Detroit"- BEGT 2017
Helaas een wat warrige film, maar het gegeven blijft razendinteressant. Want deze film gaat niet over een huidig plaatsvindende oorlog (nou ja, misschien toch een beetje), nee, het woord "current" moet je hier vertalen in de zin van "stroom". En dan meer specifiek: electriciteit. We kunnen het ons haast niet meer voorstellen, maar er was een tijd waarin men overwoog het eeuwenoude kaarslicht te vervangen door een nieuwe vorm van energie. Terug naar die tijd.
1880, VS. Thomas Alva Edison heeft inmiddels al de eerste geluidsopnamen uit de geschiedenis van de mensheid op wasrol vastgelegd, maar zijn tomeloos gevulde hoofd draaft verder. Om maar niet te zeggen "dóór", Hij is bezig met de uitvinding van de gloeilamp: als dit werkt, kan hij zijn uitvinding verkopen aan welke stad dan ook. Steden, die daarmee hun eigen wijken in het licht kunnen zetten.
Op hetzelfde moment, iets verderop in de VS, loopt een man rond met een vergelijkbaar idee: George Westinghouse denkt ook hard na over de verlichting van de wereld, maar baseert zijn ideeën op het gebruik van gaslicht. Westinghouse is een betere handelaar dan Edison, maar Edison is de betere uitvinder. Om die reden gluurt Westinghouse stevig over de schutting bij Edison: hij snapt dat electriciteit een goedkopere vorm van energie gaat worden, zeker als hij dat koppelt aan de waterkracht van bijvoorbeeld de Niagara Watervallen.
Terwijk Edison een hoge moraal vasthoudt en zijn uitvindingen weigert te gebruiken voor gewelddadige doeleinden (jaja, de electrische stoel is zo'n toepassing), handelt Westinghouse sneller. Letterlijk: hij haalt gemeentes over door het gebruik van wisselstroom te promoten, een idee dat hij van de ook al zo fameuze Nikola Tesla heeft geleend. Tesla is oud-werknemer van Edison en neemt - na teleurstellende ervaringen met zijn baas - wraak door zijn idee min of meer weg te geven aan diens concurrent. Terwijl Edison waarschuwt voor de gevaren van wisselstroom (en daarmee vasthoudt aan het kostbare gelijkstroom), verliest hij de ene deal na de andere aan de voortvarender Westinghouse. Beide mannen koesteren hun reputatie, beide mannen schaden noodgedwongen die van elkaar.
Met: Benedict Cumberbatch, Michael Shannon, Tuppence Middleton, Matthew Macfadyen, Nicholas Hoult
Ondanks het pittige onderwerp een tamelijk lichtvoetige film. De twee acteermastodonten hoeven zich voor hun hoofdrol niet bovenmatig in te spanen om er toch een onderhoudend geheel van te maken. De regisseur kiest voor de karikatuur om zo de verschillen tussen de echtelieden nog wat uit te vergroten. Niet uitzonderlijk, maar goed te doen.
Op het moment dat zoonlief bij het huis van zijn ouders arriveert om ze te begeleiden naar het ziekenhuis, blijken ze niet thuis te zijn. Papa's auto staat er nog gewoon, zouden ze een taxi gepakt hebben. Nee, zoon William komt tot een schokkende ontdekking: de camper is weg!
Zijn ouders blijken het oude bakbeest de weg op gestuurd te hebben om aan de reeks van dokters en artsen te ontsnappen: moeder Ella denkt dat een herhaling van hun vroegere vakanties helend kan werken op de toenemende dementie van haar man John, helemaal nu ze hem beloofd heeft door te karren vanuit Massachusetts naar Florida om daar de wegen van John's favoriete schrijver Ernest Hemingway na te gaan.
De reis verloopt problematisch: John is nauwelijks verkeersveilig en vergeet zelfs een keer zijn vrouw mee te nemen bij het pompstation door in zijn eentje de weg op te gaan. Toch ontstaat er wel een ander soort begrip tussen de twee: ook Ella heeft haar gezondheidsproblemen waarin ze door haar man ondersteund wordt. In de avonden zitten ze naast de camper met een diaprojector om al hun oude reizen en herinneringen door te nemen. Dat leidt niet altijd tot prettige herinneringen - de twee zijn lang niet altidj zo begripvol naar elkaar geweest - waardoor de twee louter via flinke omwegen nader tot elkaar komen.
Met: Helen Mirren, Donald Sutherland
Dit jaar kregen we er nog een tv-zender bij in het pakket, Filmbox genaamd. Voor gratis, dus toch eens kijken. Voornamelijk tv-films en b-materiaal, af en toe een bekende oude titel. Ik kan zonder dus, maar toch klik ik af en toe eens iets aan. Dat had ik bij deze wel kunnen overslaan, een voorspelbaar en amateuristisch geheel werd het.
Ze krabbelt net weer een beetje op, de nog verse weduwe Julie Stevens. Na het overlijden van haar steenrijke man stort ze zich weer op haar kunstgalerie, die ze samen met een goede vriendin drijft. Daar gebeurt het: er komt een knappe vreemdeling de zaak binnen die zich voorstelt als Martin Hale. Hij is nieuw in de buurt en nu op zoek gaat naar inrichting van zijn huis. Julie vindt hem mysterieus en reageert afhoudend, maar is toch meer geïnteresseerd dan ze van zichzelf dacht.
Wij weten dan al meer: we weten dat Hale een oplichter is die vrouwen verleidt om hen vervolgens het een en ander af te troggelen. Hale's dochter Dana is dat gedrag van haar vader meer dan zat omdat ze om de zoveel tijd moeten verhuizen vanwege pappie's misdragingen. Hij heeft haar beloofd dat dit de laatste verhuizing is en dat hij zijn leven betert. Dana hoopt het van harte, want ze komt op school de verdomd interessante (want razend knappe) Charlie tegen. Deze is zelf ook enthousiast van zijn nieuwe klasgenote en nodigt haar uit om te komen eten, haar vader mag mee. U raadt het al: als Dana met haar vader aanbelt, wemelt het van de verraste blikken. "Nou ja zeg, wat toevallig..".
Om er nog een sausje overheen te gooien, is er ook de wraakzuchtige ex van Hale, die ten tonele verschijnt.
Met: Chandra West, Steve Bacic, Cate Sproule, Lucie Guest, Madison Smith
Hoewel deze geen al te hoge waardering oogst op de filmsites heb ik me er prima mee vermaakt. Schitterende plattelandsbeelden, een complex plot en een uitstekende acteerprestatie van Ruth Wilson, die ik zo langzamerhand goed kan waarderen om haar eigenwijze rolkeuze. Ze is zelden sympathiek in haar karakters, maar weet er steeds wel een mooie onderhuidse spanning in aan te brengen. Voor mij voldoende elementen om de film te waarderen.
Wilson speelt de energieke Alice, een jonge vrouw die na jaren terugkeert op de boerderij waar ze opgroeide. Vader is overleden en Alice weet dat haar broer onvoldoende bedrijfsmatig denkt om de kop boven water te kunnen houden. Maar er is meer..
Broerlief reageert aanvankelijk agressief op de terugkeer van zijn zus: waar ze al die tijd was gebleven en waarom ze het nu wel denkt aan te kunnen? Inmiddels weten wij middels flashbackbeelden de achtergrond van zijn vragen: in haar jonge jaren is Alice stelselmatig misbruikt door haar vader waar ze pas van los kwam door daadwerkelijke alle banden door te snijden. Broer Pete denkt dat ze nooit helemaal van haar verleden los kan komen, hij ziet haar argwanende entree in het huis waar het allemaal gebeurde. Daarnaast bestrijdt hij haar visie dat zij degene is die de zakelijke kant van de boerderij moet gaan organiseren, terwijl Pete de betere boer is. Het knalt en het knettert tussen die twee, waardoor ze niet alleen op de boerderij maar ook bij de notaris tegenover elkaar komen te staan.
Met : Ruth Wilson, Jonah Russel, Sean Bean
Deze kwam ik weer tegen op de filmzender. Dat ik m al gezien had, wist ik. En ook dat ik m destijds als film wel boeiend vond. Derhalve nog maar n keer aangezet. Viel opnieuw niet tegen (nou ja, de film dan he, het verhaal is gruwelijk).
Mijn recensie van destijds:
recensie The Man With the Iron Heart
Kwam voorbij om mijn filmzenders, dus maar weer eens aangeklikt. Dit keer kwam ie wat minder binnen, dit voornamelijk doordat ik geen ondertiteling kon vinden en daardoor meer moeite had met het vetVlaamse taalgebruik dat wordt gebezigd. De grote lijnen van het verhaal blijven natuurlijk overeind: alles is gedaan, niemand is gelukkig, wees niemand!
Recensie van destijds (december 2017) :
https://begt.blogspot.com/2017/12/vele-hemels-boven-de-zevende-jan-matthys.html
FIN - song : Spinvis - Kom Terug
Het was dat ik weer veel trek had in een Scandinavische film had, anders had ik deze niet aangeklikt. Om er - niet voor het eerst deze maand- achter te komen dat ik de film al had gezien. Toch maar uitgekeken, want het is een ontspannen zondagavond.
Mijn recensie van 4 jaar geleden:
https://begt.blogspot.com/2019/04/under-tree-undir-trenu-hafstein-gunnar.html
BEGT: Under the tree (Undir trénu) - Hafstein Gunnar Sigurosson
Vervelend is niet het goede woord voor deze film - die ik onlangs van de Belg opnam- maar naargeestig is het zeker wel. Op waarheid gebaseerd, dat maakt het allemaal nog schrijnender.
Mariam is een knappe studente die een fondsenwerfavond heeft georganiseerd. Ze ontmoet daar de intrigerende Youssef, met wie ze op een gegeven moment naar buiten glipt. Waar de kijker nu wacht op idylle en romantiek, schakelt de regisseur in één keer snoeihard over naar gruwelijke realiteit: Mariam rent door de nacht, ver weg van haar belager. Heel kort verdenken wij Youssef daarvan maar al snel blijkt dat hij haar slechts probeert te helpen.
Mariam is bij haar wandeling op het strand met Youssef overmeesterd door een groepje politieagenten, die haar de auto in sleuren en Youssef in de boeien gooien. In de auto halen ze de gruwelijkste dingen met haar uit, waarna Mariam ontredderd op de vlucht slaat. Youssef weet haar te overtuigen dat ze hiervan aangifte moet doen en probeert met haar eerst een doktersattest te verkrijgen in de kliniek. Als ze dacht dat dit al lastig was, wordt Mariam nog harder op de vreselijke feiten gewezen als ze het politiebureau betreedt. Die doen er alles aan om Mariam en Youssef de criminelen te laten zijn en hun misbruikende collega's vrij te pleiten. Het is naar, het is om moedeloos van te worden.
Met : Mariam al Ferjani, Ghanem Zrelli, Noomen Hamda
Het is de makers toch maar mooi gelukt om ophef te creëren rond deze tamelijk kabbelende film. Verenigingen van slechtzienden trokken van leer tegen de keuze van de regisseur om een niet-gehandicapte acteur de rol van blinde hoofdpersoon te spelen. Daar had iemand anders moeten staan, vonden ze. Nobel streven om 'disabled actors" aan werk te helpen, zeer zeker, maar is de kern van acteren niet juist dat je iemand moet kunnen spelen die je juist zelf niet bent? Zegt u het maar.
Het verhaal begint niet bij de blinde schrijver, nee, het verhaal begint bij de vrouw van een onsympathieke zakenman die probeert zijn vrouw te overheersen en voor haar te bepalen wat ze wel en niet mag doen. Hij zal immers altijd voor haar zorgen, is zijn motivatie daarvoor. Pas als de man wegens frauduleuze praktijken de gevangenis in draait, onstaat er enige ruimte voor de vrouw (die overigens in het geheel niet weet wat ze met die ruimte moet).
Suzanne, de echtgenote, wordt met een taakstraf te werk gesteld in een blindeninstituut waar zij de blinde schrijver en literatuurdocent Bill Oakland gaat helpen met het voorlezen van werk van zijn studenten. Oakland is verbitterd en cynisch (zo geworden na het dodelijk ongeval dat hij veroorzaakte waarbij zijn vrouw omkwam en hijzelf blind raakte).
De twee kunnen moeilijk aan elkaar wennen, maar wanneer Suzanne meer te weten komt over handel en wandel van haar man stort ze zich met meer overgave op het voorleeswerk bij schrijver Oakland. En daaruit komt langzamerhand meer begrip voort voor elkaars aanvankelijk zo botte houding, de muren worden geslecht.
Met: Alec Baldwin, Demi Moore, Dylan McDermott, Eden Epstein
Story of a girl op Moviemeter (2,76)
Kwam ik daar effe mooi bedrogen uit. Wat aanvankelijk oogde als een "dertien in een dozijn"film ontwikkelde zich plotseling toch nog best tot een acceptabel verhaal.
Deanna wordt slachtoffer van sexting. De leuke jongen van school bij wie ze in de auto stapte, blijkt zijn camera te hebben aangezet tijdens hun amoureuze samenzijn. En erger: de beelden zijn al snel op social media te zien. Deanna wordt verguisd op school, ze raakt vriendinnen kwijt en wordt door haar vader met de nek aangekeken.
Ze is vastbesloten direct na het afronden van school het slaperige stadje te verlaten, maakt daar zelfs al plannen voor met haar broer en diens gezinnetje (die ook nog gewoon bij zijn ouders inwonen), maar overal gaan strepen doorheen. Ze moet zichzelf dus gaan redden.
Verlichting komt er als ze bij een lokale pizzatent aan het werk kan en de eigenaar een ontzettend flekse vent blijkt te zijn, die haar ook nog eens van de nodige levenslessen voorziet. Dat is verdomde handig, want haar collega bij de pizzeria blijkt....de jongen van haar eerste sekservaring. Gaandeweg leert Deanne alle tegenslagen te bevechten en soms zelfs om te turnen tot kansen en openingen.
Met: Ryann Shane, Kevin Bacon, Tyler Johnson,
Alles aan deze film is fout, zelfs de titel. Want een huisvriendin die even thuis blijft bij je tienerdochter, dat mag geen babysitter heten. U hoeft niet meer verder te lezen, mensen.
Susan moet weg voor een gesprek over de nasleep van de moord op haar man en vraagt om die reden of vriendin Teri even bij haar 15-jarige dochter Christy.kan blijven. Teri doet dat, maar Teri is een beetje fout. Want Teri doet aan kidnappen voor losgeld, daar heeft ze twee sukkels van misdadigers voor rondlopen die alleenlopende schoolmeisjes moeten gijzelen. Doordat de kans zich nu voordoet om een tienermeisje zo voor het grijpen hebben, komen de twee sukkels Teri opzoeken en ja hoor, ze gijzelen het meisje Christy. Maar ja, Christy is behoorlijk zelfstandig en bovendien ook nog eens amateur-speurder. Dan volgen ontsnappingen en onthullingen waarbij de sukkelige handelingen elkaar opvolgen.
Met : Daphne Zuniga, Ava Hughes, Lisa Marie Caruk, Matt Bellefleur
Silent Rebellion op IMDb (6,8) Silent Rebellion op Moviemeter (3,00) Silent Rebellion op Wikipedia Op dagen zoals gisteren heb ik weinig m...
