The Invite - Olivia Wilde

The Invite op IMDb (7,8)
The Invite op Moviemeter (3,50)
The Invite op WIkipedia

De treinenloop was in de war, daarmee ook mijn zaterdagplanning. Ik had een bezoekje aan Eye in gedachten, maar daar zou ik niet op tijd kunnen komen. Dan maar de blik de andere kant op gericht: go east, young man! Want in het pittoreske Enkhuizen is immers dat schitterende Film in de Drom-theater, waar ook immer mooi spul voorhanden is. Een korte check leerde mij dat ik daar "The Invite' kon gaan zien, het nieuwste werk van de intense actrice/regisseuse Olivia Wilde. Haar eerdere films spraken zeer tot de verbeelding dus pakte ik met vreugde de trein de andere kant op. En dat ik dan ook nog een dikke cast (Wilde zelf, Seth Rogen, Edward Norton en de immer sprekende Penelope Cruz) erbij kreeg, in een setting die sterk aan "Carnage" deed denken ook nog: het maakte het treinreisje een waardige. 

Er staat spanning op, zoveel is duidelijk als Joe thuiskomt van zijn werk. Zijn vrouw Angela staat op scherp, ze is hyperdepieper en heeft totaal geen aandacht voor Joe's verhalen over zijn problematische reis. Wat gebeurt er? Al snel wordt duidelijk waarom Angela als een werkbij door het huis sjeest: de buren komen! Ze heeft de bovenburen uitgenodigd om nu eindelijk eens kennis te maken. De dochter is uit logeren, Angela pakt uit met een mooie reeks kazen en hapjes, Joe hoeft alleen maar de wijn te verzorgen. Joe is onaangenaam verrast en maakt duidelijk dat hij helemaal geen zin heeft in een etentje met de buren. Bovendien: hij vindt het maar een luidruchtig en snobistisch stel, met hun lawaaiige seks en hun overduidelijke tevredenheid met zichzelf. Joe's bezwaar valt in het luchtledige, na langdurig gekibbel gaat dan toch de bel. 
Angela doet haar best de perfecte gastvrouw te zijn voor haar invitées maar al snel blijkt dat het burenkoppel veel te classy is voor de toch wel eenvoudige Joe en Angela. Er wordt wel honderuit gepraat maar nog weinig losgelaten, aanvankelijk dan. Want net op het moment dat Joe op het punt staat om de buren te zeggen waar het op staat, doen zij een ontboezeming die de sfeer als een blad aan een boom doet omslaan. Zozeer zelfs dat Angela en Joe gedwongen worden diep in hun binnenste te kijken om te zien wie zij zelf zijn, wie ze samen zijn en waar hun diepere wensen en dromen liggen. Dit kan niet goed gaan, dit wordt een verbaal bloedbad.

Met: Olivia Wilde, Seth Rogen, Penelope Cruz, Edward Norton

Gezien in : Film in de Drom
FIN - song : Graham Nash/Joni Mitchell - Our House (demo)

Maria - Pablo Larrain

Maria op IMDb (6,24)
 Maria op Moviemeter (3,27)

Maria op Wikipedia

Steeds maar weer durfde ik het niet aan om deze in de zaal te gaan zien (diverse keren gehad dat de film op het op dat moment beste tijdsslot zat), achteraf denk ik nu dat ik gelijk heb gehad dat ik niet in een pluchen stoel in het donker ben gaan zitten. Vermoedelijk had ik dan veel meer naar het einde zitten uitkijken dan ik nu deed (even op pauze, even een bakkie thee et cetera: het maakte de film beter verteerbaar voor me). Niet dat dit nu een slechte film zou zijn, helemaal niet. Maar het is wél met afstand de minste van de drie indrukwekkende "sterke vrouwen in de knel"-films die regisseur Pablo Larrain maakte. De film over de nooit meer overtroffen zangeres Maria Callas (ik heb zelfs een paar 7"-singletjes van haar weten mee te krijgen uit het ouderlijk huis: mijn vader hield blijkbaar van haar indrukwekkende bereik) staat aan het zijkantje op het erepodium: voor de kijkers links, op de tweede plek, staat "Spencer" (de Lady Di-story) en op het hoogste schavot staat met afstand het fenomenale "Jackie" (over Jacqueline Kennedy-Onassis-Bouvier). Net als nummer 1 en 2 is dit ook weer een prachtig visuele film, maar de personificatie van La Callas door Angelina Jolie is niet op alle vlakken even sterk. Als liefhebber van fijn acteerwerk kwam ik desondanks aan mijn trekken want de twee belangrijkste bijrollen waren voor favo-acteur Pierfrancesco Favino en voor Alba Rohrwacher, ook al zo'n acteerkanon. Al met al dus wel blij dat ik deze gezien heb, er zitten voldoende sterk filmische punten in om de film te waarderen. 

Na die lange inleiding heb ik eigenlijk nog maar een korte beschrijving van de film nodig: we aanschouwen de onovertroffen operazangeres in haar nadagen. Ze komt nog zelden haar fraaie woning in Parijs uit, ze beseft terdege dat de buitenwereld daar hongerig wacht op nieuwe activiteiten, op een mogelijke terugkeer naar de podia zelfs. Dat zal lastig gaan: niet alleen is de lust om op te treden haar vergaan, het gaat ook simpelweg niet meer. Haar stem laat haar in de stek: hevig medicijngebruik, ouderdom en langdurige overbelasting hebben hun tol geëist. Niet dat ze niet zou willen overigens: in weerwil van de uitermate goed bedoelde doch beklemmend voelende zorg van haar personeel maakt ze afspraken met een pianist om samen met hem te testen of haar stem ooit nog podiumvullend zou kunnen worden. Dokter raadt het af, personal assistent Ferruccio raadt het af, huishoudster Bruna raadt het af maar Callas is stronteigenwijs: ooit werd ze gestimuleerd (en welhaast gedwongen) te zingen, daarna werd het haar door de arrogante opkoper Aristoteles Onassis verbóden om te zingen om dan nu in een stadium te zijn beland dat ze niet meer zou kunnen zingen? Callas is er de persoon niet naar om dat historische verval zonder slag of stoot te accepteren.

Met: Angelina Jolie, Pierfrancesco Favino, Alba Rohrwacher, Haluk Bilginer

FIN - song : Brian Eno - An Ending (Ascent)

The apartment - Billy Wilder

The apartment op IMDb (8,3) !!!

The Apartment op Moviemeter (3,80)

Ongelooflijk genoten gisteren, in het prachtige instituut LAB111 (daar ademt men film).

Hoewel de film van Billy Wilder ouder is dan ikzelf ben, is er werkelijk niets gedateerds aan. Er is klucht, er is dynamiek, er is romantiek, er is een licht stukje maatschappijkritiek. Heel goed gewoon, niet voor niets haalt de film 65 jaar na verschijning nog gewoon een 8,3 als waarderingscijfer binnen. Komt natuurlijk mede door het sprankelende acteerwerk van de geweldige sterren Jack Lemmon en Shirley MacLaine: alles oogt nog tintelfris. Voor de filmstudenten die het grootste deel van de bezoekers van LAB111 vormen, is het basismateriaal. Fijn voor hen dat dermate oude films, die we thans klassiekers mogen noemen,  nog gewoon bekeken kunnen worden. Leer ervan (net zoals wij als verwend kijker overigens moeten doen). 

Daar zit hij weer, de ambitieuze kantoorklerk C.C. Baxter. Zoals elke dag neemt hij zijn positie in op de 19e etage van het majeusteuze kantoorgebouw van zijn werkgever, verzekeringsgigant Consolidated Life. Voorzichtig bouwt hij aan zijn carrière, hij wil letterlijk hogerop in het gebouw. Al snel merken we dat hij daar een bijzondere service voor moet verlenen: met iets te grote regelmaat verhuurt hij zijn appartement voor een paar uurtjes onder aan (een pool van) collega's. Die kunnen daar hun buitenechtelijke escapades botvieren. Het maakt dat Baxter regelmatig overwerkt omdat hij zijn appartement niet in kan, hetgeen bij collega's overkomt alsof hij er alles voor overheeft om door te groeien in zijn bedrijf. Het mes snijdt daarmee aan alle kanten. Maar het kan natuurlijk niet altijd goed blijven gaan.

Zelf heeft Baxter zijn blik laten vallen op de charmante ongecompliceerde liftbediende Fran Kubelik. Zij lijkt niet ongevoelig voor zijn charme-offensief maar hapt steeds maar niet toe. Terwijl Baxter de agenda van de verhuur van zijn appartement ietwat in het honderd laat lopen, komt hij er op een gegeven moment achter waarom. Fran blijkt een van de dames te zijn met wie zijn collega's afspreken in zijn appartement. Sterker nog: ze doet het met directeur Sheldrake, die op zijn beurt Fran aan het lijntje houdt met loze beloftes dat hij voor haar zal kiezen. Baxter snapt dat hij nooit verder naar Fran toe zal kunnen groeien omdat hij daarmee zijn carrière op het spel zal moeten zetten door tegen de directeur op te staan. De oplossing komt uiteindelijk van Fran zelf, al is haar keuze vele malen dramatischer dan iedereen kan vermoeden.

Met : Jack Lemmon, Shirley MacLaine, Fred MacMurray, Ray Walston, Jack Kruschen

Gezien in : LAB111

Deux (aka Two of us) - Filippo Meneghetti

Deux op IMDb (7,2)
 Deux op Moviemeter (3,48)

Uitermate sfeervolle, ja zelfs warme film over de spanningsvelden tussen onvoorwaardelijke liefde en liefde onder voorwaraden. Twee ervaren acteurs dragen de film, waarbij ik vooral het weerzien met Barbara Sukowa een positieve opsteker vond: die heb ik in de jaren 80 een aantal loodzware rollen ijzersterk zien neerzetten, om haar nu opeens in een Franse film haar grote kunsten te zien etaleren, was een prettige openbaring.

Sukowa speelt Nina, een vrouw op leeftijd die al jaren een verborgen leven leidt. In een ver verleden - toen ze als reisleidster in Rome werkte- ontmoette ze de vriendelijke Francaise Madeleine. De twee werden verliefd, Nina reisde achter haar aan naar Frankrijk. Er was echter één grote maar.

De twee konden hun liefde niet openbaren, daarvoor was Madeleine's scheiding te vers. Daar werd ze toch al op aangekeken door haar kinderen. Het bekendmaken van een nieuwe liefde, die dan ook nog eens een vrouw is, zou de band met haar kinderen (en daarmee ook die met haar geliefde kleinzoon) mogelijk definitief doorbreken. De dames vinden de oplossing door in een trappenhuis twee appartementen tegenover elkaar te bewonen. Elke avond, als de visite weg is, zoeken ze elkaar op. 

Nu ze op leeftijd raken, groeit de wens om permanent samen te zijn: ze denken over terugkeren naar Rome, daar een leuk appartementje te kopen van de opbrengst van hun eigen twee woningen. Maar ja: hoe vertel ik het mijn kinderen? Terwijl de makelaar al over de vloer is, dringt Nina nog een keer op openheid aan bij Madeleine. Die vindt dat lastig. Er ontstaat een clash tussen de geliefden, met bijna fatale afloop. Ineens liggen alle kaarten anders, ineens moeten zowel toekomst als verleden herschikt worden.

Met: Barbara Sukowa, Martine Chevalier, Lea Drucker 

FIN - song : Betty Curtis- Sul mio carro

8, rue de l'Humanité (aka Stuck Together) - Dany Boon

8, Rue de l'Humanité op IMDb (5,7)
 8, Rue de l; Humanité op Moviemeter (-,-)

Er zijn inmiddels al een aantal corona-films verschenen, nu is er de eerste Franse corona-komedie. Uiteraard komt die van Dany Boon, die met "Bienvenue chez les Ch'tis" een van de succesvolste Franse films van de laatste jaren maakte. Vol ingezet op de humor, die niet in alle gevallen even geslaagd is maar die in deze actuele mozaïekvorm wel werkt. 

De regelgeving rond de pandemie was in Frankrijk een stuk strenger dan bij ons: verlaten straten tijdens de lockdown, kans op boetes voor diegenen die zich zonder geldige verantwoording op straat waagden. De bewoners van een Parijs' appartementencomplex hebben moeite zich er aan te houden, maar doen het wel. 

Twee gezinnen, een jong stel , een oude weduwe en een wetenschapper bevolken het trappenhuis en het binnenplein waar de conciërge vanuit zijn huis voor iedereen klaar staat. Zijn vrouw ligt al met corona in het ziekenhuis, maar dat weerhoudt enkele bewoners er niet van om van hem voortgang van de taken te verwachten. Schoonmaak, afvalverwerking en reparaties: ze vragen hem overal voor , de door gemis en verdriet verteerde man kan het amper bolwerken. 

De vader van het ene gezin is een hypochonder, doodsbenauwd dat hij het virus oploopt. Hij beperkt daarmee de bewegingsvrijheid van zijn gezin. De andere vader is tegenovergesteld: die gelooft dat het allemaal een verzinsel is en probeert zoveel mogelijk regels te ontduiken. 

De oude weduwe moet haar kleine cafeetje gesloten houden vanwege de regelgeving, alleen het zoontje van 1 van de gezinnen bezoekt haar en bouwt een fraaie band op. Sterker nog: ze verzinnen samen een handgel-productielijn, waardoor ze al meer succes oogsten dan de wetenschapper, die naarstig naar het verlossende corona-medicijn op zoek is. 

Alle ingrediënten voor een komedie met heel veel verwikkelingen. Het is niet per se een goede film, maar wel een uitermate sympathieke. 

Met : Dany Boon, Laurence Arné, Francois Damiens, Yvan Attal

El Autor (aka The Motive) - Manuel Martin Cuenca

El Autor op IMDb (6,5)
Hij is gemaakt voor grootse daden , deze Alvaro. Aan zijn schlemielige uitstraling en zijn timide voorkomen zou je het niet zeggen, maar deze man gaat schrijven. En niet zo maar schrijven, nee: het grote werk, een boek dat in de wereldliteratuur zijn plek zal gaan veroveren.
Echt niet, hij is niet jaloers op zijn vrouw die wel een succesvol schrijfster is maar dat bereikt via flutromannetjes voor de massa. Dat is niet Alvaro's ding, dat is niet zijn doel. Ze groeien uit elkaar en hij belandt op een appartement in een trappenhuiscomplex.
Zijn leraar op de creatiefschrijvencursus laat hem alle hoeken zien als hij weer eens een hoogdravend schrijfsel inlevert , hij wordt gefileerd voor de hele klas. Er rest hem nog maar één mogelijkheid: hij moet het boek van zijn leven maken, en in dit geval letterlijk. Hij gaat het dagelijks leven in zijn flat beschrijven en hij is zeer bereid om de dagelijkse gang van zaken een beetje bij te sturen. Hij begint met een snoeiharde manipulatie van al zijn buren: de nymfomane benedenbuurvrouw, het Mexicaanse immigrantenstel dat moeizaam het hoofd boven water houdt en de rijke, aan schaak verslaafde kluizenaar van de bovenste verdieping. Zolang Alvaro al zijn buren tegen elkaar uit kan spelen, ontstaat er vanzelf een script om de vingers bij af te likken , vol van spanning en seks en bloed.

Met: Javier Gutierrez , Maria Leon, Antonio de la Torre , Amanda Paz

My Old Lady- Israel Horovitz

My old lady op IMDb (6,4)
Feelgood uit 2014. Met Maggie Smith : altijd goed. Met Kristin Scott Thomas: extraatje. Met Kevin Kline: kan alle kanten op.

Kline speelt Mathias, een mislukte vijftiger die in Parijs arriveert. Hij heeft van zijn overleden vader een luxe appartement geërfd dat hij nu te gelde wil komen maken. Er zit één probleem aan de deal vast: de verhuur is "en viager" , wat wil zeggen dat de verkoop gesloten is met de afspraak dat de huidige bewoner er tot zijn dood in mag blijven wonen (en zelfs een maandelijkse toelage krijgt uitgekeerd).
De dame in kwestie, Mathilde Girard, is al 90 maar nog kwiek van lijf en leden. Mathias zal dus op de handrem moeten: of genoegen nemen met een mindere doorverkoopprijs omdat de huurster nog leeft, of wachten tot de dame gaat hemelen. Bijkomend probleem is dat haar dochter er ook nog bij inwoont: een pinnige lerares Engels die als een leeuwin voor de rechten van haar moeder vecht.
Mathias heeft klappen gehad in zijn leven. Zoveel tegenslag dat hij dit ook wel kan hebben, sterker nog: hij gaat met zwier de strijd aan. Hij bouwt het contact met de dames steeds verder op en u snapt dan natuurlijk allang dat het niet alleen maar haat en nijd is.

Met : Maggie Smith, Kevin Kline, Kristin Scott Thomas