donderdag, juli 16, 2020

Unfaithful - Adrian Lyne

Unfaithful op IMDb (6,7)
De vernietigende werking van overspel in al zijn facetten, in deze typische Adrian Lyne. Lyne kiest ervoor om het pittige onderwerp vooral heel sexy aan te pakken, kijkers verzekerd. :Van eerder werk als "9 1/2 weeks" weten we dat de regisseur dat mooi in beeld kan werken, met veel tegenlicht voor de nodige effecten. Het maakt dat de thriller nog niet gedateerd overkomt, ondanks dat ie alweer 18 jaar oud is.

Connie heeft het allemaal voor elkaar, zo lijkt het. Prachtig huis in een villa-buitenwijk. liefhebbende man die hard werkt en veel centen binnenschuift. Een zoontje die het best goed lijkt te doen. Niks te klagen.
Ze kan het dan ook helemaal niet gebruiken dat ze in een pittige storm plots tegen een wonderschone jongeman aanbotst. Ze valt, schaaft haar knie en hij biedt aan de wond te verzorgen. Ze wisselen telefoonnummers uit en van het een komt het ander: Connie begint uit te zien naar de zinderende ontmoetingen en voor ze het weet, zit ze verzeild in een seksuele verhouding met een totaal onbekende man.
Ze worstelt ermee, maar wil ook niet zonder. Haar man is altijd aan het werk, het ontbreekt haar aan aandacht en dat die jonge Franse romanticus dat wel geeft, doet haar alle schroom van zich af gooien. Natuurlijk merkt haar man dat aan haar en natuurlijk begint hij een onderzoek. Terwijl zij nog maar net de deur uitgaat na het volgende slippertje, staat hij even later bij zijn nemesis voor de deur en gaat het gesprek aan. Een gesprek met gruwelijke gevolgen.

Met : Diane Lane, Richard Gere, Olivier Martinez


dinsdag, juli 14, 2020

Never Rarely Sometimes Always - Eliza Hittman

Never Rarely Sometimes Always op IMDb (7,3)
Maandagavond half 8 was al nooit de drukste tijd in de filmzaal, maar in Corona-tijd is dat blijkbaar nog een stapje verder. Ik zat alleen in de zaal gisteravond, terwijl de film toch nog maar net een weekje draait. En meer publiek verdient, dat vooral. Echte Sundance-titel dit, leve de Amerikaanse indie-filmindustrie.

Autumn , 17 jaren oud,  komt over als een somber en in zichzelf gekeerd meisje. Ze gaat dan weliswaar op een podium staan met een gitaar, maar we proeven haar weerzin voor de spotlights. Haar moeder weet haar nog een beetje te bereiken maar met haar vader is het contact niet goed, sterker nog: het contact is louter negatief.
De reden voor Autumn's stugge gedrag ligt aan de oppervlakte: ze is zwanger en dat is niet wat ze wil zijn. Pas verderop in de film leren we - voor een heel klein deel - hoe het zover gekomen is, maar voor nu richt het verhaal zich op de oplossing: hoe komt zij van haar zwangerschap af zonder dat haar ouders weten hoe en wat?
De enige die ze in vertrouwen neemt, is haar nichtje Skylar. Deze helpt haar onvoorwaardelijk: gezamenlijk romen ze de kassa af van de supermarkt waar ze werken, er verdwijnt wat geld in de jaszakken zodat de dames hun reis naar New York kunnen ondernemen, Het bureau hier in Pennsylvania komt met doemverhalen uit de ProLife-hoek , daar moeten ze het niet zoeken. In New York zijn anonieme bureaus die uitkomst kunnen bieden, waarmee ze Autumn weer meer perspectief op haar leven kunnen bieden. Eenmaal daar aangekomen ontdekt de jonge vrouw echter dat het ook hier niet vanzelf gaat. De intakegesprekken zijn intensief, de ingreep zal niet in een uurtje gepiept zijn , er zitten veel risico's aan vast en daarom zal ze zich voor meerdere dagen aan het bureau moeten committeren. Dat was buiten verwachting (!) , plots moeten de dames enkele dagen en vooral nachten in de metropool overleven. Zonder geld, zonder slaapplek en uitermate kwetsbaar. Ze hebben alleen elkaar.

De film is kalm, nergens sensationeel. Wel geeft het een indringend beeld van de belevingswereld van jonge vrouwen én het geeft een inzicht hoeveel fantastische mensen er toch in de wereld van de (medische) hulpverlening werkzaam zijn. Jonge vrouwen als deze geef je niet op hun lazer, die ga je helpen. Het geeft de film kracht en vitaliteit.

Met : Sidney Flanagan, Talia Ryder , Sharon Van Etten

zondag, juli 12, 2020

Nadie Sabe Que Estoy Aqui (aka Nobody Knows I'm Here) - Gaspar Antillo

Nobody knows i'm here op IMDb (6,5)
Fijne kleine film, voorzien van schitterende beelden. Goed vermaakt bij deze eigengereide arthouser.

Memo is immens. Een grote en brede kerel die zwijgzaam zijn werkzaamheden uitvoert op en rondom de boerderij. Samen met zijn oom heeft hij zich bekwaamd in het bewerken van schapenvachten, die ten dele van hun eigen dieren komen en ten dele van het vasteland. Sporadisch komt er een bootje aan gevaren met wekelijkse levensbehoeften en - voor de handel - met nieuwe onbewerkte huiden. De boodschap is duidelijk: Memo en zijn oom hebben weinig nodig, zeker geen pottenkijkers.
Heel langzaam leren we Memo kennen en ontdekken we de redenen van zijn zwijgzame bestaan. "Dance like nobody's watching" lijkt hem op het lijf geschreven : wanneer er niemand in de buurt is, zien we hem danspasjes maken in zijn kamer, we zien hem achter de naaimachine om showbizzkleding te maken.

De glitter en de glamour, het blijkt Memo ooit allemaal te zijn beloofd.
Hij is gezegend met een ongelooflijk goede stem, maar is behept met een onmogelijk lijf. Hij is formaat Peter Beense en was als klein jongetje al te mollig en te krullig om voor de camera's te kunnen. Zijn vader probeerde van alles, maar de producers en impresario's waren onverbiddelijk: we gebruiken zijn stem, maar zetten er een mediagenieker figuur in beeld. Deze Angelo boekt succes na succes en Memo kan het maar moeilijk verkroppen, krijgt zelfs een dermate woede-uitbarsting dat hij Angelo aanvalt. Een daad met grote gevolgen.
Wanneer de dame van het bevoorradingsbootje Memo een keer betrapt als hij in vol glitterornaat in het bos staat te zingen, weet ze dat zijn zwijgzaamheid een masker is. Stukje bij beetje ontmantelt ze zijn zwijgzaamheid, stukje bij beetje leert ze de gekwetste man kennen die achter dat immense schild zit. Ergens moet er openheid van zaken komen, maar kan Memo die waarheid wel aan?

Met : Jorge Garcia , Millaray Lobos ,

Despre oameni si melci (aka Of Snails and Men) - Tudur Giurgiu


Balkanfilms zijn doorgaans dynamische films, vaak uitersten. Het is of loodzwaar en behoorlijk traag, of het is droogkomisch met een neiging naar slapstick. Deze film neigt naar het tweede, de aanpak is komisch maar ondertussen is het onderwerp (dreigende werkloosheid in een toch al kansarme regio) tamelijk aan de zware kant. Terloops pakt de film knipogend de vaak dubbele seksuele moraal aan die in de regio vaak heerst. 

We beginnen op het dak van de aftandse Roemeense autofabriek. Daar maakt de knappe directie-assistente een snelle wip met een van de fabrieksarbeiders. Terwijl zij hun vluggertje volbrengen, staat beneden in de hal de directeur zijn personeel toe te spreken: de fabriek is in de problemen en zal tijdelijk worden gesloten. Er zijn onderhandelingen gaande met een Franse onderneming, zij willen de zaak overnemen. En waarschijnlijk is er dan voor zo'n 10 a 15 procent van de werknemers ook wel een kans op een nieuwe betrekking.
De paniek slaat toe: de werknemers berusten niet direct in hun lot. De slimme en welbespraakte George (de man die we net op het dak hebben leren kennen) bedenkt een plan: wat nu als de werknemers de fabriek zelf overnemen? Dan is hun baan immers verzekerd. Klinkt goed, maar hoe komen ze aan geld? Eerste idee is een brief schrijven naar de steenrijke sultan van Brunei, voor wie het overnamebedrag doorgaans iets is wat ie aan een dagelijkse lunch besteedt. Instemmende reacties , maar al snel wordt er kansberekening op toegepast. Een nieuw plan bedacht dus: men heeft gehoord van de grote wens naar spermadonoren: er blijkt een bureau in Boekarest te zijn dat 50 euro per zaadschenking betaalt omdat hun product in de VS grote aftrek vindt. (pun intended).
Het mannenplan drijft de meningen uit een: hoe krijgen ze dit aan hun vrouwen en gezinnen uitgelegd? Is het de manier om dreigende armoede en terugval te voorkomen ?

Met : Andi Vasluianu , Monica Barladeanu , Dorel Visan



Ida- Pawel Pawlikowski



https://begt.blogspot.com/search?q=ida

Herzien, had hem recent weer opgenomen van tv. Opnieuw getroffen door de filmische kracht van Pawlikowski. De schoonheid van de beelden is ongekend. Glashard in zwart-wit, messcherpe sfeerbeelden. En opnieuw dat intense verhaal van de twijfelende kloosterzuster. Erg mooi allemaal.


zaterdag, juli 11, 2020

Jackie & Ryan - Ami Canaan Mann

Jackie & Ryan
Vriendelijk niemendalletje met een positieve boodschap : kijk niet al te veel achterom, kijk waar je naar toe gaat en hoe je daar komt.

Ryan is een muzikant die deze instelling reeds lang toepast: hij springt op treinen om gratis mee te reizen en zo nieuwe bestemmingen te vinden waar hij zijn muziek kan laten horen. Zijn leven zit in zijn rugzak en vooral in zijn gitaarkoffer. Hij bezit weinig , maar voelt zich rijk.
Jackie kan zich deze losse levensstijl niet veroorloven: ze is net bij haar man weg, verliet met haar dochter het chique appartement in New York en is tijdelijk terug in het aftandse plattelandshuisje van haar moeder. Een lastige echtscheidingsprocedure staat voor de deur: ze heeft amper keuzes.

Ryan en Jackie ontmoeten elkaar toevallig: wanneer Jackie in gedachten wordt aangereden , schiet de straatmuzikant te hulp. Hij brengt haar naar huis en blijft eten. En mag in de schuur slapen. En biedt aan het lekkende dak te repareren, hij heeft toch nog wel even de tijd voordat hij naar nieuwe studio-opnamen moet.
Jackie kan zich die flexibele instelling helemaal niet veroorloven, maar ze is er natuurlijk wel heel blij mee. En , belangrijker, ze leert ervan: door zich de levenslessen van Ryan ter harte te nemen, durft ze langzamerhand beslissingen te nemen in haar scheidingsperikelen. En dat maakt haar losser. En ontvankelijker.

Met : Ben Barnes, Katherine Heigl


Da Hong Deng Long Gao Gao Gua (aka Raise the red lantern) - Zhang Yimou


Gisteravond op de Belg, ik ging er weer eens even lekker voor zitten. De derde grote film van meesterfilmer Zhang Yimou vestigde definitief de status van deze grote cineast, destijds nog weerbarstig en opstandig maar later toch volledig ingekapseld door het Chinese regime. Zijn eerdere films "Ju Dou'  en "Red Sorghum (het Rode Korenveld)" waren spraakmakend, het maakte dat de regisseur scherp gevolgd werd door de starre Chinese autoriteiten. En, ook niet onbelangrijk, het toonde ons de ster Gong Li, zijn onwerkelijk goed acterende muze die als een van de eerste Chinese acteurs ook internationaal naam zou maken. Omdat de film nog stamt van voor mijn filmrecensentenbestaan geef ik het hieronder nog maar eens kort weer. 


Songlian wordt geboren in een straatarme omgeving, er is voor meisjes als zij weinig toekomst. Tenzij ze slim weten te trouwen. Songlian weet dat ze mooi is, bloedmooi zelfs. Ze weet dat ze eigenwijs is en vastberaden. Ze besluit het hogerop te zoeken: ze laat zich uithuwelijken aan een rijke paleisheer. Ze weet dat ze een concubine wordt, slechts één van zijn vrouwen. In dit geval de vierde vrouw van de rijkaard, die het elke avond voor het kiezen heeft bij welk van zijn vrouwen hij gaat slapen. De uitverkorene van de dag krijgt een voorkeursbehandeling : die mag de maaltijden bepalen , die krijgt voetmassages en die krijgt volop aandacht.
Songlian is nieuw en weet zich dus verzekerd van veel aandacht van de baas. Echter: de competentiestrijd is hevig en de andere drie doen in meer of mindere mate steeds hun best om in het gevlei te komen zodat die avond bij hen de lantaarns zullen worden opgehangen. Er wordt een machtsspel gespeeld waarbij de dames elkaar het vel over de oren trekken. Songlian lijkt goede kaarten te hebben, maar ondervindt last van een samenspanning tussen haar persoonlijk assistente en de andere concubines. Langzaam verliest ze haar grip en begint haar achterdocht het te winnen. Ze glijdt af, wetende dat ze daarmee ook steeds minder interessant wordt voor de polygame baas. Ze weet dat één rol heersend is: ze moet moeder worden.

Met : Gong Li , Jingwu Ma , Saifei He


woensdag, juli 08, 2020

Lat den rätte komma in (aka Let the right one in) - Tomas Alfredson

Let the right one in op IMDb (7,9)
Films als deze vermijd ik doorgaans , want ver buiten mijn league. Potsierlijk gedoe met zombies en vampiers, ik loop er niet zo warm voor. Deze film had echter in de tussentijd een aardige reputatie opgebouwd en toen ie afgelopen week op tv kwam, drukte ik toch maar op {KLIK} . Heb me - ondanks het continue verzet tegen het onzinnige onderwerp- toch wel aardig vermaakt gevoeld.

Oskar is een tienerjongen die gepest wordt op school. Omdat ie wat stiller is, wat meer leest dan andere jongens en omdat ie waarschijnlijk gewoon een makkelijk willoos doelwit is, heeft een drietal jochies van school het op hem gemunt. Hij ondergaat het, hij draagt het. Op zijn kamer speelt hij wel wraakacties na, met messen en al, maar het komt er nooit van.
Er komt een nieuw meisje in de buurt wonen die ook vaak op dezelfde binnenplaats speelt. Eli is vreemd, er klopt weinig van haar afwijkende gedrag maar Oskar staat wel open voor een beetje vriendelijk contact. Steeds meer avonden ontmoeten ze elkaar, ze maakt hem al snel duidelijk dat ze niet zijn vriendinnetje kan zijn.
Wij weten inmiddels waarom: Eli is een vampier met een grote behoefte aan vers bloed. Haar vader wordt ingezet om buurtbewoners om te brengen en af te tappen, Eli moet eten. Steeds meer verdwijningen, steeds meer slachtoffers: de buurt zit met de handen in het haar. Dit doet echter allemaal niets af aan de vriendschap van Oskar en Eli. Hij vindt haar apart maar leuk, zij vindt hem te lief om de strot af te bijten en wil hem dus beschermen. Sterker nog: ze leert hem weerbaarheid om ook die pestkoppen op school te weer te staan. Hoe lang kunnen hun ontmoetingen nog doorgaan.

Eigenlijk een zoet jeugdliefde-verhaaltje, maar dan gelardeerd met het nodige nachtelijke bloed. Best een aparte combi.

Met : Kare Hedebrant, Lina Leandersson


dinsdag, juli 07, 2020

Cria Cuervos - Carlos Saura

Cria Cuervos op IMDb (8,0)
Fameus psychologisch drama dat we gisteren kregen voorgeschoteld tijdens onze filmclub. Onze gastheer zorgt altijd voor een thematische verrassing : we weten niet wat we te zien krijgen, we weten alleen een cryptisch omschreven onderwerp. "Vrouwen, moeders en kinderen" was het label van gisteravond. Maar dan weet je nog niks.

Cria Cuervos is een veelgeroemde film, een 8,0 op IMDb haal je niet zomaar. Klassiek jaren 70, klassiek vooral in het tijdsbeeld: de film is gemaakt aan het eind van het Franco-regime in Spanje. De worsteling met het fascisme zat het land - en vooral de bevolking - dwars.

Ana is een dromerig en gevoelig kind. Ze mist haar moeder, dat is wat het meest aan de oppervlakte ligt in haar handelen en denken. Ze ziet haar moeder verschijnen, niet alleen in haar dromen maar ook als ze maar even stevig haar ogen dichtknijpt. Ook haar vader overlijdt, aan het begin van de film al, maar die mist ze veel minder. Papa bemoeide zich niet met de opvoeding , papa had het veel te druk met werken voor het leger en met rokkenjagen. Papa was een egoïstische man die desondanks graag de baas wilde spelen. Moeder leed daaronder, was eenzaam en ziek. Het is voor Ana niet moeilijk om partij te kiezen.

Als haar beide ouders zijn overleden, komt een betrokken tante de zorg voor de kinderen over nemen. Goed bedoeld allemaal, maar Ana en haar zusjes vinden geen klik. Niet zoals ze die met mama hadden, niet zoals ze die met de schattige en warme huishoudster Rosa hebben. Door al het gebeurde is Ana veel en vaak met de dood bezig, te veel en te vaak voor zo'n jong meisje. Haar trauma ligt aan de oppervlakte.

Met : Ana Torrent, Geraldine Chaplin , Monica Randall , Florinda Chico

maandag, juli 06, 2020

Tully - Jason Reitman

Tully op IMDb (7,0)
Tamelijk interessante psychologische oefening. Niet alleen over de vraag of de roze wolk wel zo zoet is als ie lijkt, maar ook over de vraag of mooie mensen zich wel lelijk mogen voelen, of je mensenkennis wel voldoet wanneer je plots een nieuw iemand veelvuldig over de vloer krijgt en of onze maatschappij wel is ingericht op het omgaan met problematische gezinnen. Gek genoeg pakt de film het luchtiger aan dan u uit het voorgaande zou denken, dat is regisseur Jason Reitman wel toevertrouwd.

Marlo is hoogzwanger en ze heeft het zwaar. Niet alleen het fysieke ongemak verhindert een gelukzalig gevoel van aanstaande gezinsuitbreiding, ook de mondjesmaat geboden hulp van haar echtgenoot en de aanwezigheid van twee schoolgaande kinderen zitten een ontspannen voorbereiding in de weg. Een van de twee kinderen , de vijfjarige Jonah, is een druk en "lastig" kind dat met veel temperamentwisselingen een handenbindertje is voor zijn omgeving. Jonah is moeilijk te handhaven op school, de ouders wordt verzocht uit te kijken naar passend onderwijs voor hun wandelende rugzakje.

Onder dit gesternte gaat kind nummer 3 , het meisje Mia, ter aarde komen. Marlo ziet er geen gat meer in, ze verslonst en verwaarloost zichzelf en haar omgeving. Haar broer zit er financieel warmpjes bij en biedt aan het gezin van zijn zus te helpen: hij financiert een nachtnanny, een soort kraamhulp die 's nachts de zorg voor de baby overneemt zodat de ouders meer aan rust toe komen. Aanvankelijk hebben de verse ouders de nodige weerstand, maar dat verandert al snel als de energieke Tully hun huis binnenstapt. Tully is een zonnekind, ze is vrolijk en energiek en ze brengt optimisme in het huis. Marlo voelt zich van veel lasten bevrijd en er ontstaat een innige band tussen de twee. Uiteraard rijst de vraag hoe dit kan zijn ontstaan, waarom hebben ze het niet eerder gedaan en hoe lang dit feestje kan duren. Er moet iets niet in de haak zijn , maar wat?

Een prachtige rol van Charlize Theron, die haar superbe schoonheid in deze film volledig te grabbel gooit. Ook de frisse Mackenzie Davis maakt indruk in de wervelende titelrol.

Met : Charlize Theron, Mackenzie Davis, Ron Livingston , Mark Duplass

vrijdag, juli 03, 2020

Wasp Network - Oliver Assayas

Wasp Network op IMDb (5,8)
Warrige film , gek genoeg wel op waarheid gebaseerd. Je moet als kijker goed je best doen om te blijven volgen aan welke kant iedereen op dat moment staat: er is spionage en contra-spionage, er is terrorisme en contra-terrorisme, er is activisme en er is misdaad. Voor mij teveel van het goede, de maker zal er vast iets anders mee bedoeld hebben dan er bij mij uiteindelijk bleef hangen.

1990, de wereld zag er opeens anders uit. De Koude Oorlog was beëindigd: de Muur was gevallen en de Sovjetunie was geïmplodeerd. Met angst en beven keek het communistische Cuba naar de gevolgen voor hun bestaan. Ze hadden altijd kunnen bouwen op de steun van de Russen maar die hadden nu genoeg aan hun eigen problemen.
In Miami, de zuidoostpunt van de Verenigde Staten, had zich een groeiende kolonie Cubaanse vluchtelingen gevestigd. Steeds vaker lukte het mensen om met bootjes en met kleine vliegtuigjes het Amerikaanse vasteland te bereiken en daarmee te ontsnappen aan honger en armoede. Er ontstond een verzetsbeweging die - uiteraard gesteund door de Amerikaanse overheid - van plan was om generaal Castro af te zetten en het land "te bevrijden".

Deze voorkennis is nodig om de film een beetje te kunnen bevatten. We zien piloot Rene zijn parachutespring-vliegtuigje plots in de richting van Miami koersen, hij vlucht. Daarbij laat hij vrouw en dochter achter, in de veronderstelling dat er snel een hereniging zal komen. Dat blijkt lastiger dan gedacht:  moeder en dochter worden gevolgd en beschimpt vanwege de verrader die Rene voor land (en voor hen ) was. Rene komt in contact met de verzetsbeweging en zet zich in als piloot voor verkenningen van de wateren tussen Cuba en de VS. Op een gegeven moment stapt hij zelfs over naar de FBI, die ook heel graag willen poken in de moeizame relatie van deze groepering met hun vaderland.

Zoals gezegd: ik vond het verhaal te warrig om het goed te laten landen (pun intended). Ik sta sympathiek tegenover vrijheidsbewegingen, maar ik sta ook sympathiek tegenover de dappere pogingen van Cuba om zich tegen het imperialistische Amerika te verzetten. Maar bij deze film weet ik echt niet welke kant ik nou had moeten kiezen.

Met  : Edgar Ramirez, Penelope Cruz, Gael Garcia Bernal , Wagner Moura , Ana de Armas

A simple favor - Paul Feig


A Simple Favor op IMDb (6,8)

Zo erg als ik aanvankelijk dacht dat het zou zijn, was het niet, maar doorgaans zijn dit geen films voor mij. Het zal mijn moeizame verhouding met Amerikaanse comedy zijn, vermoed ik, ik vind types als Anna Kendrick doorgaans louter aanstellerig. Maar hey, af en toe moet de boot nieuwe wateren bevaren, nietwaar?

Anna speelt Stephanie, een bezig bijtje dat de hele dag in touw is om het mensen naar de zin te maken. Ze is de overdreven schoolpleinmoeder die zich altijd als eerste aanmeldt voor alle klusjes. Ze kan koken en ze is creatief, ze is energiek en ze is nog alleenstaande moeder ook. Zoals ik hierboven zeg: andere ouders vinden haar aanstellerig.
Wanneer haar zoontje meldt dat hij s middags bij zijn vriendje wil spelen, merkt Stephanie dat ze die andere moeder nog nooit op het schoolplein heeft gezien. Bij de eerste ontmoeting valt haar mond open : een filmster-achtige vamp stapt uit de auto , geheel in stijl met een minachtende blik naar het schoolpleintafereel.
Door de kinderen komt Stephanie in contact met de mysterieuze Emily en er ontstaat een vriendschap op zeer ongelijke voet. Emily heeft een drukke baan en vraagt Stephanie al gauw om de kinderen van school te halen, op te passen, eten te geven en zelfs te laten logeren. Sterker nog : er komt een moment dat Emily al langer dan 4 dagen niets van zich heeft laten horen. Dan blijkt waarom: de vermissing is veranderd in de vondst van een lijk. Emily wordt gevonden in een meer. Stephanie gaat op onderzoek uit en komt er steeds meer achter dat haar vriendin meerdere dubbellevens leidde.

Met : Anna Kendrick, Blake Lively, Henry Golding

dinsdag, juni 30, 2020

Per non dimenticarti (aka Forget you not) - Mariantonia Avati

Per non dimenticarti op IMDb (6,9)
1946, Rome, de kraamafdeling van een ziekenhuis. Mariella is er net opgenomen, ze is acht maanden zwanger maar de baby beweegt niet goed. Voor de zekerheid wil de arts haar in het zicht houden , ze komt op een mudvolle afdeling met vrouwen van allerlei pluimage. De afdeling gaan we de hele film niet meer verlaten, de afdeling is een metafoor voor de hoop én de vrees die er na de oorlog heerst.
Het is een komen en gaan , familiebezoek voor de een wisselt zich af met de voormalige lover van de ander. De bijna beroepsmatig zwangere moeder ligt er naast de wanhopige vrouw die alles zal doen en geven om toch maar één keer moeder te worden.
Mariella groeit uit tot de verbinder van de groep: ze heeft contact met alle verschillende medebewoners. De zwijgende vrouw die voor het eerst in jaren weer praat, de norse vrouw die onder de blauwe plekken zit die door "een val van de trap" veroorzaakt zijn, de schijnzwangere vrouw die het psychisch niet volledig onder controle heeft. Zij heeft het er zo druk mee dat ze bijna vergeet waarvoor ze er zelf ligt. Maar ook voor haar komt het moment dat ze op een gegeven moment de afdeling zal worden afgereden op weg naar de verloskamer.

Een volbloed Italiaanse film, een sociaal drama zoals het daar wel vaker gemaakt wordt. Geen hoogvlieger, maar ook weer niet vervelend of slecht.

Met : Francesca Antonelli , Ettore Bassi , Anita Caprioli

The End of the Affair - Neil Jordan

The End of the Affair op IMDb (7,1)
Een boeiende combinatie tussen onderkoeling en oververhitting, deze goed geacteerde boekverfilming van Graham Greene. Op en top Brits, vol met voorkomendheid en hoffelijk gedrag, maar ondertussen bulkend van wantrouwen en jaloezie. Destijds volledig gemist deze, maar nu met plezier alsnog bekeken.

Aan het einde van de bewuste relatie treffen we schrijver Maurice Bendrix achter zijn typemachine aan. Hij begint aan "een boek van haat", hij rekent af. We denken aanvankelijk te weten op wie die haat zich richt (dat moet de man van zijn minnares zijn, de man die elke dag leeft en woont met de vrouw die hij begeert). Maar gaandeweg de film zien we dat de haat zich toch ergens anders op richt.
Bendrix is een complexe man: succesvol maar ondanks dat succes ziekelijk jaloers. Hij knoopt een verhouding aan met de vrouw van een hoge landelijke politicus. Deze aristocratische Brit leeft voor zijn werk, doet niet aan romantiek en weet dat hij schromelijk tekort schiet in zijn huwelijk. Om die reden heeft hij er begrip voor dat zijn vrouw avontuurtjes zoekt. Het kan te gek, maar die ruimte is er wel.
De schrijver is jaloers op deze kalme en rechtgeaarde man, hij is dermate bezeten van de vrouw dat hij een detective inhuurt om haar te schaduwen. Hij weet dat de detectives steeds hem zullen aantreffen bij de diverse afspraakjes van de vrouw, maar hij wil weten of hij wel de enige en de ware voor haar is. En zo ontdekt hij dat hij een stevige concurrent heeft. Het haten begint.

Een complex web , boordevol intriges en tegenstrijdige belangen. Drie kolossale acteer-reputaties gaan met elkaar de clash aan.

Met : Ralph Fiennes, Julianne Moore, Stephen Rea

zondag, juni 28, 2020

Matthias & Maxime - Xavier Dolan

Matthias & Maxime op IMDb (6,8)
Het was weer de eerste keer, post-corona. Een film uit het reguliere aanbod, in de zaal. Geen digitale aankoop voor op de bank, nee, gewoon bij de kassa een kaartje halen, de koele zaal binnenlopen en op een van de vooraf aangewezen plekken gaan zitten. U kunt zich niet voorstellen hoe blij dit me maakte. Elke film zou goed geweest zijn, maar ik koos voor de gloednieuwe Dolan.

Xavier Dolan's talent is jaloersmakend. De man is 31 maar speelde al in 25 films en regisseerde er zelfs al 10. En niet de minste : "J'ai tué ma mere", "Les amours imaginaires" en vooral het spraakmakende "Mommy". Dolan kiest nooit voor de makkelijke weg, er wordt wat van de filmkijker gevraagd. Zo ook bij deze. Als een vriendengroep met elkaar een huisje betrekt voor een feestweekend, dan ben je als filmkijker op je hoede: dan gaan we onderhuids.

Maxime rijdt de vele kilometers naar het vakantieadres in zijn eentje. Hij heeft net zijn moeder verzorgd, zonder zijn hulp zou zij allang weer zijn teruggevallen in haar verslaving. De verhouding met zijn moeder is geen fijne, maar Maxime is een keurige en zachtaardige jongen die vanuit een plichtsgetrouwe mentaliteit toch maar mooi de boodschappen haalt en het eten verzorgt. Als hij straks voor twee jaar naar Australië vertrekt, regelt hij zelfs vervangende hulp, hij draagt zijn verantwoordelijkheden.
Matthias is aan de andere kant van de sociale ladder beland: een succesvol advocaat, een aanstaande promotie tot partner van het bureau, mooi huis en een liefhebbende partner. De verschillen tussen de twee kunnen bijna niet groter zijn, terwijl ze vroeger alles samen deden en deelden.
Op het vriendenweekend belanden de twee in een ongemakkelijke situatie : een daar aanwezige filmstudent wil scenes opnemen voor een korte film. Maxime meldt zich spontaan aan , maar Matthias peinst er niet over. Wanneer hij die avond een weddenschap verliest, moet hij alsnog meespelen. Er volgt een scene die hun beide levens op de schop zal gooien: ze moeten een kusscene spelen.
Niets aan de hand zegt u. Vrienden onder elkaar, jeugdvrienden zelfs, die kunnen wel wat van elkaar hebben. Zo lijkt het ook te gaan, aanvankelijk, maar in de dagen die volgen blijken voor beiden veel zekerheden te wankelen. Wat zegt het eigenlijk: dat ongemak dat ze voelden? Wat zegt het dat het achteraf niet eens onprettig was? Wat zegt het eigenlijk dat twee zulke goede vrienden eigenlijk toch zulke onbekenden voor elkaar kunnen zijn? En welke rol speelt het aanstaande afscheid hierin?



Guess who's coming to dinner - Stanley Kramer

Guess who's coming to dinner op IMDb (7,8)
Klassieker die vanwege de raakvlakken met de actualiteit makkelijk een nieuwe roulatie zou verdienen. Ik plukte hem van de filmzender en had geen spijt.

1967. Meer dan een halve eeuw geleden , hoe dichtbij het ook lijkt. Het kersverse stel John en Joey reist naar haar geboorteplaats, ze wil hem voorstellen aan haar ouders. Ze hebben elkaar nog maar kort geleden ontmoet - op vakantie op Hawaii- maar ze is stapelgek op hem. Hij is voorkomend, hij is slim , hij is knap. U snapt de beweegredenenen van Joey. Er zit echter even "maar" aan: John is niet zo roomblank als Joey is. En dat kan wel eens problemen gaan opleveren.
Joey's ouders zijn welgesteld én ruimdenkend. Maar dit is toch even een forse schok. John weet de ontvangst op waarde te schatten en vertelt haar ouders dat hij graag met Joey wil trouwen, maar dat hij dat nooit zonder hun toestemming zou doen.

Alle betrokkenen krijgen met gewetensvragen te maken: het stel zelf (is het handelen niet te impulsief?) , de moeder (we wilden altijd het beste voor ons kind, is dat niet belangrijker dan wat anderen gaan zeggen) , de vader (beseffen ze wel hoeveel problemen ze gaan krijgen in deze maatschappij?) , de huishoudster (Is die John wel wie hij zegt dat hij is? Zwarte mensen zoals wij kunnen nooit zomaar dokter worden?) .

John zelf worstelt met net zoveel problemen : hij heeft het zijn ouders nog niet verteld en ook aan hun kant zal de "kleur" van de schoondochter voor problemen kunnen gaan zorgen. Niets menselijks is ons allen vreemd, nietwaar.

Omdat John de volgende dag alweer verder moet vliegen voor zijn werk, moet de hele kwestie dezelfde dag, liefst nog voor het beladen diner, worden opgelost.

Met : Sidney Poitier, Spencer Tracy, Katherine Hepburn , Katherine Houghton

zaterdag, juni 27, 2020

In Time - Andrew Nicholl

In TIme op IMDb (6,7)

Tijd is geld. Cliché, zegt u? Niet als je in de dystopische wereld terecht komt waarin deze film zich afspeelt. Daarin is tijd letterlijk het betaalmiddel dat leven en dood bepaalt. Ieder mens krijgt sowieso 25 jaar bestaansrecht, daarna krijgt ie een eenmalig quotum en zal hij voor de rest zelf moeten voorzien in zijn uren. Werken levert tijd op, handel natuurlijk ook. En als je tijd op is, dan stopt het allemaal. Staat je klok op 0, dan stopt je hart met tikken en zit jouw tijd erop.


Zoals in alle dystopische films zit er een misdadig syndicaat achter dat het geheel aan tijd controleert. Ze zorgen goed voor zichzelf, deze  Time Watch - leden (jaja, er wordt grif met taal gespeeld) . Uiteraard zijn er de bankiers, die tijd lenen tegen woekerrente, uiteraard is er een levendige straathandel en uiteraard zijn er de gangs die overvallen plegen als "tijdrovend" klusje. Er bestaat zelfs een tijd-voedselbank waar wanhopige behoeftigen in de rij staan om te kijken of er voor hen misschien een beetje tijd over is.
In deze moeizame wereld valt een beetje menselijkheid al snel op. Will Salas is er zo een, hij accepteert het niet als hij ziet dat iemand overvallen wordt. Hij redt de man , als dank overhandigt deze man hem zijn tijd. Zijn leven dus eigenlijk, hij hoeft het zelf niet meer. Vanaf dat moment is Will een rijk man , maar het betekent ook dat hij in de gaten wordt gehouden en dat ie voor zijn tijd moet vrezen. Hij belandt in de jetset van de tijd, in de New Greenwich wijk (ook over nagedacht, jazeker) , alwaar hij aan de pokertafel belandt met de rijkste bankier van het land. En met diens dochter in contact komt. Zij walgt van pappies praktijken en sluit zich aan bij Will om de strijd met de Time Watch aan te gaan. Als een moderne Bonnie en Clyde vervolgen zij hun rooftocht, als een Robin Hood delen ze de buitgemaakte tijd weer uit aan de tijdloze bevolking. Dat kan natuurlijk niet lang goed gaan.

Met : Justin Timberlake, Amanda Seyfried, Cillian Murphy


zondag, juni 21, 2020

Midnight Express - Alan Parker

Midnight Exporess op IMDb (7,6)
Klassieker die al een tijdje op de harde schijf klaarstond om herzien te worden. Rauw, realistisch en tamelijk hard. De kijker wordt gedwongen te kiezen tussen twee kwaden: ben je voor het systeem van hard straffen van drugscriminelen ? Dan sta je deze gehele film aan de kant van de bewakers.
Ben je voor het tweedekansprincipe en geloof je erin dat ook gevangenen recht hebben op een beetje menselijkheid? Dan schuif je in deze film steeds meer de richting op van Billy de smokkelaar.
Billy is de sukkel die aan het begin van de film een grote hoeveelheid hash probeert mee te smokkelen in het vliegtuig dat hem van Istanbul naar de VS moet brengen.
Billy wordt gepakt en krijgt een op het oog eerlijk proces. Daarin wordt de nadruk gelegd op het bezit en niet de smikkel, dat verzacht zijn straf aanzienlijk. Hij maakt de kans na 3,5 jaar vrij te komen.
Het loopt anders. Hoewel Billy zich voorbeeldig gedragen heeft in zijn detentie-jaren, wordt het proces toch heropend en wordt het vonnis omgezet in levenslang.
Dat Billy doordraait, is logisch. De behandeling is inhumaan, dat houdt hij nooit 30 jaar vol. Met een aantal medegevangenen zint hij op ontsnapping, maar dat zal niet zonder slag of stoot gaan.

Met: Brad Davis, Irene Miracle, John Hurt, Randy Quaid

A kid like Jake - Silas Howard

A Kid Like Jake op IMDb (5,3)
Onvervalste psych, flink traag en moeilijk. Niet hartstikke goed, maar goed genoeg.

Het rommelt in het gezinnetje van Alex en Greg Wheeler. Alex heeft een miskraam gehad en moet zich sterk maken om de zorg voor hun zoontje Jake weer op te pakken. Jake is een bijzonder kind, en dat zorgt voor spanningen. Spanningen tussen ouders en kind, spanningen tussen de ouders onderling en spanningen tussen het kind en peuterspeelzaal-genootjes.
Jake is een meisjesachtig jongetje: hij is gek op verkleden , op sprookjes en op Disneyverhalen. Niets om je zorgen over te maken, maar het bemoeilijkt de weg van de ouders om een goede school voor hun zoon te vinden. Jake is daarnaast namelijk ook nog eens lastig, bij vlagen agressief en niet altijd coöperatief.
Het zet de felle moeder en de rustige vader tegen elkaar op, sterker nog : het zet hen ook tegen hulpverlening en instanties op. De vraag is of hun relatie sterk genoeg is om hun kind zich rustig te laten ontwikkelen tot het creatieve wezen dat er in zit.

Met : Claire Danes, Jim Parsons, Octavia Spencer, Priyanka Chopra

Perfetti Sconosciutti - Paolo Genovese




https://begt.blogspot.com/2016/11/perfetti-sconosciutti-paolo-genovese.html

Er is veel gebeurd sinds de eerste keer dat ik deze film zag. Er zijn inmiddels 12 remakes verschenen, een Nederlandse versie staat in de planning. Blijkbaar een zeer universeel thema.

Gisteren zag ik hem opnieuw, in het kader van "het nieuwe normaal". We huurden met een vriendengroep 1 van de filmzalen van Cinema Oostereiland in Hoorn. Arrangementje bestond uit 2 drankjes vooraf en daarna de voorstelling van een film naar keuze. Ze hadden mij laten kiezen, ik kwam op deze (om redenen die ik ten overstaan van de "volle" zaal heb uitgelegd).
Schot in de roos, zo bleek. Er werd hard gelachen en er werd op de juiste momenten gezwegen. Pijnleuk leuk , dat is dan ook een mooie omschrijving voor deze heerlijke film.

zaterdag, juni 20, 2020

Widows - Steve McQueen

Widows op IMDb (6,9)
Energieke wraakthriller van Steve McQueen. Normaal niet mijn genre, maar hier zaten wel een aantal laagjes in die het boeiend hielden.

Vier vrouwen worden in één klap weduwe wanneer hun partners een mislukte overval plegen en daarbij omkomen. Aanvankelijk rouwen ze elk voor zich in stilte, maar al snel pakt de alertste van het stel de handschoen op. Ze roept de vrouwen bij elkaar en vertelt dat haar man, de leider van de bende, betrokken was bij een aantal heel vieze zaakjes maar dat zij weigert daarvan de dupe te worden.
Ze vertelt van de corruptie op het gemeentehuis, ze vertelt over de schimmige activteiten van de tegenkandidaat en ze legt uit dat er kansen liggen om die beide partijen tegen elkaar uit te spelen en er zelf beter van te worden.
Dat betekent echter wel dat deze kersverse weduwen de stap moeten maken om - al dan niet eenmalig - het misdadige pad op te gaan. Het duurt even maar al snel werken drie van de vier vrouwen samen (waarom de vierde niet meedoet, leren we ook al gauw). Ze beramen een overval op het kantoor van de corrupte zoon van de wethouder, een gladde kerel die zelf aspiraties heeft om de stad naar zijn hand te zetten. Dat gaan de dames eens even voorkomen.

Met: Viola Davis, Michelle Rodriguez , Elizabeth Debicki , Liam Neeson, Colin Farrell , Robert Duvall