woensdag, januari 11, 2017

Under the skin - Jonathan Glazer

Under the skin op IMDb (6,3)
Als er dan toch wezens uit het buitenaardse dan wel bovennatuurlijke naar hier moeten komen, laat het dan maar in de vorm van Scarlett Johansson zijn. Veel minder mensen zouden het als angstig ervaren immers.
Zekers als die mensen zich zo zouden gedragen als The Female, zoals ze in deze film heet. Dit zeer vrouwelijke wezen lijkt op aarde te zijn om liefde te brengen, om mensen te verlokken. Gesitueerd in het mistroostige Glasgow rijdt ze rond in haar busje van waaruit ze gesprekken aanknoopt met jonge mannelijke bewoners. Nogal logisch dat een aantal van hen de verlokking niet kan weerstaan als ze ze een ritje in de auto aanbiedt. Doorgaans gaan die ritjes rechtstreeks naar haar huis.
Daar begint het loswerken en wegwerpen van het ene kledingstuk na het andere. Zij begint. En gretig volgt de manspersoon. De vooruitzichten van een erotisch samenzijn doen ze gedwee de dame volgen. Helaas lokt die ze rechtstreeks de val in, het gaat te ver om hier te beschrijven hoe precies maar bijna niemand keert terug van het "in the flesh" onderonsje.
Alles gaat goed totdat The Female tegen een meelijwekkende jongeman aanloopt, die duidelijk zijn plek niet kan vinden in de maatschappij waar zij hem nou juist uit zou moeten weghalen. De jongen is mismaakt, maar teder en lief. Femaletje begint na te denken, begint haar taak te verzaken.

Helemaal niet mijn genre, maar ik zie wel een kundig vormgegeven film en ben daarnaast niet ongevoelig voor de charmante aanwezigheid van mevrouw Johansson. Wil niet zeggen dat ik deze film bij iedereen aanbeveel, maar dat is allang niet meer nodig denk ik, het is al "een oudje".


vrijdag, januari 06, 2017

The Founder - John Lee Hancock

The Founder op IMDb (7,3)
Uitermate interessante film. Ik kwam er anders uit vandaan dan ik vooraf dacht. Weliswaar is het biografisch, maar het is ook in een bepaalde vorm stichtelijk. Kijkers moeten zichzelf na afloop een morele vraag stellen. Dat vind ik leuk, dat vind ik goed. Dat maakt dat deze film sterk blijft hangen. (Ik heb niet alle andere kandidaten gezien, maar ik begreep dat deze film een Oscar-nominatie in de wacht heeft gesleept. We gaan het zien.)

Aanvankelijk zie je dat er allemaal niet aan af. Michael Keaton speelt (sterk) de rol van Ray Kroc, een ietwat sullige verkoper die in de jaren 50 de VS doorkruist om zijn milkshake-machines te slijten. Veel nul op rekest, hij is niet bijster succesvol. En we begrijpen alras dat het zijn zoveelste ambacht is (en net één ongelukje meer).
Alles verandert als hij de broers Dick en Mac Macdonald ontmoet. De twee hebben óók een hamburgertentje, maar zoals deze is er geen een in de hele VS. Dick is de uitvinder van de twee en die heeft een productiestraat bedacht waarmee hij de hamburger opnieuw uitvindt en sowieso een nieuwe formule bedenkt voor het fastfood-genre. Kroc staat ademloos te kijken naar die twee mannen, naar hun keurig gedrilde personeel en naar de effectiviteit van hun werk. Hij besluit nog één keer de gok te wagen: hij sluit een contract met de mannen, steekt zich in de schulden en probeert hun formule in franchise-vorm over andere VS-staten uit te rollen. De rest is geschiedenis, u weet.

De film richt zich echter niet zozeer op het succes van de keten met de grote M. De film richt zich vooral op de morele strijd die gevoerd wordt tussen de contractanten: aan de ene kant de McD-broertjes die vooral goede producten willen verkopen, aan de andere kant de gedreven Kroc die overal dollars ziet opborrelen. En die ook verdomd goed weet op te rapen. Steeds meer drijven de oorspronkelijke zakenpartners uit elkaar, waardoor ook u als kijker gedwongen wordt een keuze te maken. Wat zou u doen? Ging u voor het grote geld of ging u voor eerlijk zakendoen?

Met : Michael Keaton, Nick Offerman, John Carrol Lynch

zondag, januari 01, 2017

The happiest girl in the world (Cea mai fericata fata din luma)- Radu Jude

The happiest girl in the world op IMDb (7,0)
Die titel is ironisch he, mensen! Zo blij gaat Delia niet door het leven. Ik moet toegeven, het wordt haar ook niet makkelijk gemaakt door haar ouders. En door de filmploeg die die dag een reclamefilmpje met haar moet opnemen.
Delia is 18 jaar en heeft een auto gewonnen in een prijsvraag van een frisdrankmerk. Die nemen een filmpje met haar op waarin ze moet vertellen waarom ze het gelukkigste meisje ter wereld is. Door die auto natuurlijk, maar ook door die heerlijke frisdrank.
Haar ouders zien in de gewonnen auto een mogelijkheid om geld te genereren voor hun toekomstplannen. Ze motiveren dat door Delia duidelijk te maken dat ze alles in hun leven opzij hebben gezet om het hun dochter naar de zin te maken. En dat ze nu iets terugvragen daarvoor.
Maar het meisje stribbelt tegen. Nooit in haar leven heeft ze iets voor zichzelf gehad en deze auto zou het eerste zijn, de eerste keer dat ze een beetje geluk heeft in haar leven.
Tussen alle takes van de reclame door kibbelen ouders en dochter voortdurend. En dat heeft zijn weerslag op haar acteerprestaties. Ze straalt niet echt uit dat ze het gelukkigste meisje van de wereld is.

Met Andreaa Bosneag, Doru Catanescu

zaterdag, december 31, 2016

Mission Impossible Ghost Protocol - Brad Bird

Mission Impossible Ghost Protocol op IMDb (7,4)
Laatste film van het jaar is een oude actiefilm. Omdat ik thuis op de bank zat, voordat ik naar een feestje ga. Dan krijg je dat.

MIGP is een actiefilm van de klassieke soort. Geheim agenten, nucleaire wapens, de Russen als slechterik maar toch weer niet en de Amerikaanse geheime dienst als superhelden die van alles kunnen. Beetje veel James Bond, maar dan op z'n Amerikaans.

Ethan Hunt moet een supercrimineel oppakken die Rusland en de VS tegen elkaar probeert op te zetten. Hunt wordt van alles verdacht door beide partijen maar het lukt hem uiteindelijk toch om de boef te pakken en de reeds gelanceerde nucleaire bom van koers te doen veranderen. Oef!

Met Tom Cruise, Jeremy Renner, Paula Patton, Simon Pegg, Michael Nyqvist

vrijdag, december 30, 2016

London has fallen - Babak Najafi

London has fallen op IMDb (5,9)
Terrorisme is de excuustruus van het wederzijdse geweld. Om het te bestrijden schaft men wapens aan van types die tegelijkertijd met je vijand handelen. Als je dus een cel uitschakelt, kun je er zeker van zijn dat er een nieuwe opstaat. Die je weer moet bestrijden, voordat ie jou bestrijdt.
Dit spelletje heeft een naam gekregen en heet "wapenwedloop". We zullen er nooit vanaf raken, niet in our lifetime.

Dat gezegd hebbende kun je deze film in ieder geval iets beter accepteren: het is een pief-paf-poef verhaal dat dit keer in London handelt. Opnieuw wordt de Amerikaanse president belaagd door terroristen uit het Midden Oosten. Dit keer heeft de onheilsprofeet Aamir Barkawi ook nog een persoonlijke reden om het verfoeide westen te attaqueren: zij hebben immers een bom laten droppen op het huwelijksfeest van zijn dochter, waarbij een groot deel van de familie omkwam. Nog meer dan wereldheerschappij is wraak dus de drijfveer voor zijn misdaden.
De Britse premier wordt in een ziekenhuis vergiftigd en alle wereldleiders draven op voor de begrafenis. Een mega-operatie natuurlijk, die ook om mega-beveiliging vraagt. Helaas: politie en geheime dienst blijken geinfiltreerd door kwaadwillende terroristen. Drie a vier wereldleiders komen om, half London stort ineen maar de zo vurig gewenste scalp van de Amerikaanse president hebben ze nog niet. Een klopjacht volgt. Met opnieuw veel heldendaden van de super-agent Mike Banning, die niet alleen persoonlijk beveiliger maar ook persoonlijke vriend van de president is. Dus waagt hij zijn leven een keer of zeven. En , spoileralert, hij wint het van de boeven.

Met Gerard Butler, Aaron Eckhardt, Morgan Freeman

zondag, december 25, 2016

Belgica - Felix van Groeningen

Belgica op IMDb (6,8)
Het is eigenlijk nooit een goed idee om films in delen te bekijken. De betrokkenheid bij het verhaal sijpelt weg en je komt er lastig weer in. Bij deze film deed ik dat toch: twee dagen achtereen in de opstartende uren van de nacht bekeek ik hem. Het maakte dat ik met een minder goed gevoel naar keek als ik wellicht had gehad als ik hem gewoon in de zaal had gezien. Iets te vlot kwam ik tot een "oh ja, zo zat het' gevoel. Jammer, want er zitten mooie kanten in dit verhaal. Advies dus: kijk hem in één ruk.

Dan zie je een mooi dramatisch verhaal over de groeiende verwijdering tussen twee broers. Heel enthousiast beginnen ze aan hun project: ze kopen een kroeg/concertzaal in de stad en willen hem ombouwen tot de hottest spot in town. Dat lukt inderdaad, de zaken gaan aanvankelijk zeer goed.
Maar waar de ene broer de boekhouding doet en ziet dat er wel heel veel geld gespendeerd wordt aan(consumpties van) het personeel zelf, waant de andere broer zich god op aarde.
Deze broer leeft op van alle aandacht. Jarenlang van baantje naar baantje gesappeld en nu opeens staat ie in het midden van de aandacht. Hij verwaarloost zijn vrouw en kind, begint met hoeren en snoeren, snuift zich de versuffing (ja, letterlijk) en ziet niet in dat ie Jan en alleman van zich vervreemdt.  De andere broer ondertussen wil zo zoetjes aan weg van het feestleven, hij is eigenlijk toe aan de opbouw van een gezin maar treft nu juist een vriendin die nog niet klaar is met het vreugdevolle leven. En die derhalve de ongeboren vrucht van hun samenzijn laat verwijderen.

Aan alle kanten is duidelijk dat men danst op de vulkaan. Het succes kan niet anders dan tijdelijk zijn.

Met : Stef Aarts, Tom Vermeir

zaterdag, december 24, 2016

Krigen (A war) - Tobias Lindholm

Krigen op IMDb (7,1)
Wat aanvankelijk de zoveelste oorlogsfilm over Irak of Afghanistan lijkt, pakt uiteindelijk toch interessant uit. Krigen is namelijk wel een oorlogsfilm, maar dan een die zich gaandeweg richt op het lastige onderdeel "oorlogsrecht" en "mensenrechten". En dat dan verpakt in een menselijk verhaal over een commandant die de beste beslissingen voor zijn personeel wenst te nemen, die een liefhebbende vader voor zijn kindertjes in het thuisland is, die idealen heeft over hoe de wereld eruit zou moeten zien maar die het een niet met het ander verenigd krijgt.

Claus Michael Pedersen leidt een compagnie Deense soldaten middenin de brandhaarden van Afghanistan. Dagelijks voert zijn groep patrouilles uit om Taliban-strijders te pakken en uit te bannen. Wantrouwen van en naar de bevolking: wie is zuiver, wie is dubieus en wie is hoe dan ook fout? Achter elke muur zit een vijand, totdat het tegendeel bewezen is.
Bij een van die patrouilles gaat het faliekant mis, een van zijn mannen raakt zwaargewond. Uitgerekend de man die hij enkele weken "binnendienst" had beloofd omdat deze bang was nadat een van zijn maten was omgekomen. In het heftige vuurgevecht dat volgt neemt Claus overhaast een zware beslissing: hij vraagt om luchtsteun zodat de plek waar de schoten vandaan komen tot stilte wordt gebombardeerd. Zodat hij zijn mannen weg kan dirigeren van deze plek des onheils.
Bij die bombardementen komen elf onschuldige burgers om. Het maakt niet uit dat er ook Taliban tussen verstopt zaten, de burgerslachtoffers worden Pedersen zwaar aangerekend. Hij moet stoppen, hij moet naar huis en hij moet voor de krijgsraad.
Een zwaar proces volgt, het OM is vastberaden haar morele gelijk te halen en Pedersen voor vier jaar achter de tralies te krijgen. Maar dan is er buiten de compagnie gerekend: stuk voor stuk laten de mannen in hun antwoorden zien dat het hier om een hele complexe situatie ging, dat er snel gehandeld en besloten moest worden. Te snel wellicht, maar dat is acheraf makkelijk praten vanuit het thuisland

Interessant spel , het maakt de film een morele test voor jezelf. Oorlog is natuurlijk nooit goed, maar kun je je verplaatsen in de beslissingen van mensen die daar hun nare werk moeten doen?

Een keur aan bekende Deense acteurs komt voorbij, alsof de film tussen de opnamen van Borgen en nog wat is opgenomen.

Met: Pilou Asbaek, Tuva Novotny, Soren Malling, Dar Salim