woensdag, mei 24, 2017

Heaven on earth (Sa ock pa jorden) - Kay Pollack

Heaven on earth op IMDb (4,6)
Het kon niet anders dan misgaan. Een vervolg maken op de sympathieke feelgood "As it is in heaven", de filmhuishit van een jaar of 10 geleden. Het gaat dan ook mis. Opnieuw is het verhaal nog wel sympathiek te vinden, maar dit keer gaat het faliekant mis in het amateuristische acteerwerk. De ene karikatuur na de andere springt op het toneel, zelden lijkt een scriptschrijver zo makkelijk weggekomen met knip- en plakwerk.

Klein Scandinavisch dorpje heeft moeite met leeglopende kerk en onttakelende gemeenschapszin. Een countryzangeres , kersverse moeder, neemt het op zich om voor de heropening van de kerk een uitvoering op te zetten van een van de lastigere werken van Händel.
Dat kan niet goed gaan natuurlijk. Oh ja, toch wel.

met : Frida Hallgren, Björn Bengtson , Niklas Falk


zondag, mei 14, 2017

El Ciudadano Ilustre - Gaston Duprat/ Mariano Cohn

El Ciudadano Ilustre op IMDb (7,5)
Onverwacht leuke film. Komisch bij vlagen, cynisch af en toe en tussendoor ook nog een beetje poging tot rechtvaardiging van zowel plattelandsmentaliteit als culturele interesse. Knap geheel, ik heb me vermaakt.

Daniel Mantovani wint de Nobelprijs voor literatuur. Dat mag best een wonder heten, want in zijn romans beschrijft hij op neerbuigende wijze het leven op het Argentijnse platteland. Dat platteland waar ie zelf vandaan komt en dat hij op zijn 20e is ontvlucht. Met een veilige Europese blik beschrijft hij het simplistische bestaan van de arbeidersgemeenschappen , ver verwijderd van de hoofdstad. Feitelijk staan ze model voor elk platteland, in elk land en in elk deel van onze beschaving.
Mantovani wordt bedolven onder de uitnodiging voor spreekbeurten op festivals, voor openingen en voordrachten. Samen met zijn PA weigert hij ze allemaal. Allemaal. Op eentje na. Hij krijgt opeens een uitnodiging om terug te keren naar zijn geboortestadje Salas. Hij zal er tot ereburger (juist ja, tot Ciudadano Ilustre) worden uitgeroepen. Hij wikt en weegt, niet voor niets heeft hij zich er lang tegen afgezet maar hij besluit te gaan. Na 40 lange jaren keert hij terug in Salas.
Wat hem bezield heeft, is voor ons als kijker slechts te raden. Want hij houdt niet van aandacht, niet van ceremonie en al helemaal niet van kleinburgerlijkheid. Maar plots zit hij er midden in: lezingen in het lokale café, jurylid voor de plaatselijke amateurschilder-wedstrijd, onthulling van een beeld en uitnodigingen bij mensen thuis. Daniel ondergaat het aanvankelijk allemaal, maar al snel komt de weerstand van sommige burgers naar buiten. Wie denkt hij in godsnaam te zijn, met zijn Europese meninkjes? Met zijn snobisme en zijn vernederende beschrijving van zijn oude stadgenoten?
Al snel slaat de verering om in een gespannen sfeer en worden zijn lezingen verstoord. Daniel is slechts een weekje terug in zijn oude stad, maar hij krijgt er nog een flinke kluif aan het er zonder kleerscheuren vanaf te brengen.

Erg fijne film, waarbij ik persoonlijk aan beide kanten iets herken: ook ik ben gek op "de hogere cultuur", ik vreet film en muziek en soms literatuur. Maar ik ben ook maar een gewone dorpsjongen, een arbeider en ik ken mijn rituelen. En die van mijn streekgenoten. Prachtig spanningsveld, altijd reden tot verschillen van inzicht.

Met : Oscar Martinez, Dady Brieva, Andrea Frigeio

zaterdag, mei 13, 2017

Sami Blood (Sameblod) - Amanda Kernell

Sami Blood op IMDb (7,7)
Indringende film. Wonderschoon geacteerd, maar wrang van karakter. Wat zit er toch een boel naarheid in de mens, wat bezitten we toch een aangeboren dwang tot onderscheiden van verschillende menstypen. Hokjesdenken, het heeft zoveel belemmeringen opgeleverd in de geschiedenis. En soms, heel soms, dan breekt iemand eruit en ervaart dan welke weerstand dat maatschappelijk oplevert.

Elle Marja is zo iemand. Ze is Sami, hetgeen betekent dat haar toekomst is vastgelegd als lid van een rendieren verzorgend volk, dat semi nomadisch leeft in de noordelijke regionen van Finland. Traditioneel, uiteraard. Maar ook onderdrukt, armoedig en zonder al te veel kansen op moderne ontwikkelingen. Elle Marja ziet het voor zichzelf heel anders. Als ze - aan de overkant van het water - op het internaat belandt om de Zweedse taal en manieren te leren, besluit ze dat ze dan ook all the way wil gaan. Niet ruiken aan de maatschappij om vervolgens weer terug te gaan naar de eigen toendra's, nee. Ze wil lezen, ze wil leren , ze wil vooruit. Maar helaas, ze is Sami en dat betekent dat het voor haar is voorbestemd.
Maar dan heeft men buiten haar wil gerekend: ze ontdoet zich van de traditionele Sami-kleding, grijpt een jurk van een waslijn en stapt dapper binnen op een dansfeestje. Ze ontwijkt de vreemde blikken, ze zet - ondanks de ene terugval na de andere- door. Uiteindelijk belandt ze zonder onderdak in Uppsala, de eerste grote stad in de buurt. Ze zal moeten knokken, ze zal moeten liegen om hier een bestaan op te bouwen. Ze gaat er zich hard voor maken.

Een film waar je even stil van wordt. Je gaat nadenken over je eigen aannames. Hoe normaal vind jij het dat afkomst bepalend is voor je levensreis?

Met : Lene Cecilia Sparrok , Mia Erika Sparrok , Maj-Doris Rimpi

A Perfect Day - Sebastian English, Fernando Leon de Aranoa

A Perfect Day op IMDb (6,8)
Balkan, 1995. De oorlog loopt op zijn eind, maar daar merkt de bevolking nog bitter weing van. Een clubje vredeswerkers/hulpverleners heeft de handen vol aan het lenigen van de nood van de lokale bevolking. Ze rijden van hot naar her en laveren tussen rebellen, VN- troepen en agresssieve dorpsbevolkingen. Vooral proberen ze zich niet uit de tent te laten lokken door de respectievelijke belangengroepen, ze proberen goed te doen waar goed te doen valt. Een dag uit hun leven.

Voor water is de bevolking afhankelijk van de waterputten in de bergachtige omgeving. Het gaat mis als in één van de drie putten een lijk wordt aangetroffen dat als de wiedeweerga omhoog getakeld moet worden voordat het bederf het water gaat besmetten. Haast is geboden, de andere twee putten zijn immers door mijnen omgeven en daardoor niet te benaderen. De hulpverleners doen hun best om te helpen takelen maar het ontbreekt aan normaal goed touw. Een zoektocht door de regio begint, steeds opnieuw stuiten ze op blokkades die hen verhinderen de hulp te verlenen die ze zo graag zouden willen. Regels, belangen en macht: of het nou rebellentroepen zijn of UNPROFOR, vaak blijkt dat de in het nauw gedreven burger de dupe is van alle tegenstrijdigheden.

Dat is de grootste verdienste van deze film, dat het je doet inzien dat wij natuurlijk ook maar de helft horen van wat er zich in oorlogsgebieden afspeelt. Vaak denken we dat niemand iets doet om het leed te stoppen, terwijl er altijd wel mensen en kleine organisaties zijn ter plaatste enige nood proberen te lenigen.

Met: Benicio del Toro, Tim Robbins, Olga Kurylenko , Melanie Thierry

vrijdag, mei 12, 2017

Song to Song - Terrence Mallick

Song to song op IMDb (6,6)
Je weet waar je aan begint als je de nieuwe Terrence Malick boekt. En dus ook als je hem bezoekt.
Vrijdagmiddag, 2 mensen in de zaal waarvan er een ook nog eens halverwege vertrok. Bij Mallick is het simpel: je houdt ervan of je vindt het pretentieuze snobfilms. Ik ga - met enig voorbehoud - voor het eerste. Het lijkt of hij knipt en plakt uit sequenties om de kijker bewust op het verkeerde been te zetten. Tijd en plaats verspringen vaak, en het geheel wordt verpakt


Zoals gezegd: visueel wordt je al behoorlijk verwend maar ik zag ook nog eens een zich langzaam ontspinnend web van relatieproblemen tussen mensen die werkzaam zijn in de muziekbusiness en hen die daar graag bij willen horen. De film is volop zinnelijk, sensueel, sexy desgewenst. En zoals er de clichématige conclusie aan hangt dat rock-n-roll-leven een lege huls is, zo hangt er ook een conclusie aan dat er desondanks mensen zijn die over hun teleurstellingen heen stappen en van elkaar begrijpen dat ze het samen moeten rooien.


Vier echte stevige acteurs en actrices dansen om elkaar heen in een poging elkaar te verleiden. Die verleiding heeft zowel het minnespel op het oog als roem en succes. Iedereen wil het maken in die branche en de een heeft daar meer touwtjes voor in handen dan de ander.
Een belangrijke rol is weggelegd voor de voormalige punk-priesteres Patti Smith, die de jonge Faye begeleidt in haar stappen in het wereldje. Tekstueel en moreel is ze de absolute piek van deze film. Naast haar flitsen ook Iggy Pop, Lykki Li, Red Hot Chili Peppers en vergelijkbare muzikanten voorbij.
Ik heb het doorstaan, het waren twee pittige uren, maar ik heb weer wat geleerd.

Met : Ryan Gosling, Rooney Mara, Michael Fassbender , Natalie Portman , Cate Blanchett

donderdag, mei 11, 2017

Noodkreet in de fles (Flaskepost Fra P) - Hans Petter Molland

Noodkreet in de fles op IMDb (7,0)
Deel 3 van de Jussi Adler-Olsen Trilogie. Opnieuw spelen Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares de moeizaam doch onverbiddelijk met elkaar samenwerkende rechercheurs die de meest onverkwikkelijke zaken moeten oplossen. Zoals deze.

Er spoelt een fles aan met een brief erin. De brief is duidelijk wat jaartjes oud en half aan het vergaan, maar enige deductie leert dat hij van een kind afkomstig is dat in handen is gevallen van religieuze fanaten. Analyse op analyse, het betere speurwerk en enkele eureka-momenten brengen ze op het spoor van een dubieuze priester die in een afgelegen kustdeel van het land de gelovige knoet er flink overheen jaagt. Men ontdekt een patroon in verdwijningen van kinderen en komt langzaam in de richting. Totdat er opnieuw twee kinderen gekidnapt worden en de tijd gaat dringen. Men is gedwongen tot onorthodoxe stappen.

Je bent ervan, of je bent het niet. Ik zweef er tussenin.

Met : Nikolaj Lie Kaas, Fares Fares , Pal Sverre Hagen , Jakob Ulrik Lohmann

woensdag, mei 10, 2017

American Ultra- Nima Nourizadeh

American Ultra op IMDb (6,1)
Niet heel bijzonder actieverhaaltje. Wat mij betreft haalt alleen Kristen Stewart hier een voldoende, voor de rest valt alles onder de maat. Ook Jesse Eisenberg, ja, die ik wel betere dingen heb zien doen.

Hier is hij Mike, een beetje dromerige softie die moeite heeft zijn drugsgebruik en het dagelijks leven te combineren. Zijn lieve meissie Phoebe pikt veel van hem, zelfs als ze weet dat het haar beperkt in haar mogelijkheden. Te vaak vervalt Mike in angsten die hem verhinderen te reizen of een keer normaal in restaurantjes te zitten.
Plots krijgen we een verklaring voor zijn gedrag. Mike is geen softie, nee. In feite is hij een getrainde vechtmachine, die als een soort project door de CIA is opgeleid en ontwikkeld. Door beleidswijzigingen bij de geheime dienst wordt het project waar Mike onder valt opgeheven en dient hij geëlimineerd te worden. Maar u snapt het: hij is iets te goed getraind om zich zomaar gewonnen te geven. Wat volgt is een bloederige strijd waarbij de CIA een staatsondermijnende rol speelt en Mike de ene na de andere strijder moet uitschakelen.

Ik vond het allemaal nogal ongeloofwaardig, nogal dubbel.

Met : Jesse Eisenberg , Kristen StewartChristina Britton


maandag, mei 08, 2017

Eat that question: Frank Zappa in his own words - Thorsten Schütte

Eat that question: Frank Zappa in his own words op IMDb (7,4)
Het werd een bijzondere middag. We organiseren al lang muziekdocumentaire-middagen in ons filmtheater, maar de afgelopen maanden laten we ons daarbij inspirerend door het vuistdikke boek "Het Jasje van David Bowie" van voormalig popjournaliste Elly de Waard. Alle grootheden uit de popmuziek tussen eind jaren zestig en eind jaren 80 kreeg zij aan de interviewtafel, alles is gedocumenteerd. We kiezen een muzikant, we zoeken er een aanstekelijke documentaire of muziekfilm bij en we kleden de middag leuk aan. Elly doet een inleiding met wat persoonlijke ontboezemingen over haar belevenissen met de muzikant et voila: een totaalpakket.
Gisteren was opnieuw een uitverkochte middag, 110 enthousiastelingen beleefden hun persoonlijke band met Zappa even opnieuw. We kregen zeer tevreden en bij vlagen ontroerde reacties. Blij.

De docu zelf was voor mij een bevestiging van de reden dat ik de man ooit volgde. Minder vanwege zijn muzikaal experimenteren en zijn wijdlopige composities maar meer vanwege zijn controversiële opstelling en zijn scherpzinnige taalgebruik. Af en toe plat gericht op seks (maar hey, je kon het me toen al niet kwalijk nemen dat ik dat leuk vond) maar veel vaker nog gericht op het kwaad der machinaties: de muziekindustrie, de industrie in het algemeen, de dubieuze Amerikaanse moraal en vooral de Amerikaanse (buitenlandse) politiek: vlijmscherp ging Francis Vincent Zappa daartegen tekeer. En , het moet gezegd, hij stond voor zijn uitspraken: menigmaal verdedigde hij zijn vrije woordkeuze in rechtbanken, voor commissies en in tv-praatprogramma's. Direct, goudeerlijk en niet van zijn stuk te brengen: geharnaste interviewers kregen het niet voor elkaar hem in een hoek te duwen.
Dát was mijn grote beleving van deze heerlijke documentaire. Een prachtige inkijk in het moeilijke maar tegelijkertijd ook zeer joyeuze leven van een groot muzikant.

En ja, ik zag hem een keer live. En ja, ik draai sommige liedjes nog wel eens. En ja, er zitten nog vele vele teksten vastgebeiteld in mijn hoofd.