vrijdag, maart 01, 2024

Gold - Anthony Hayes

Gold op IMDb (5,4)
 Gold op Moviemeter (2,76)

Daar moest ie toch even echt aan de bak. Moiboi Zac Efron zag ik nog niet eerder in zo'n fysieke rol, Hij brengt het er aardig van af, vooral omdat ie niet overdreven veel bewegingsruimte heeft. De film is overigens niet van noemenswaardige betekenis, het is een lang uitgesponnen "Trust Nobody" verhaal. 

Efron heeft in de film niet eens een naam, hij speelt Man One. Meneer heeft duidelijk iets meegemaakt in het verleden waardoor hij van zins is alles achter zich te laten. Blijkbaar heeft hij werk aanvaard op een afgelegen "compound", waar hij na een pittige treinreis alleen nog heen vervoerd moet worden. hij heeft daarvoor een jeep met chauffeur geregeld, maar deze chauffeur "Man Two" blijkt al snel niet de gezelligste.

Eerst rukt hij Man One een poot uit door de ritprijs naar de compound te verdubbelen, daarna blijkt hij op allerlei manier tegen zijn zin in dit avontuur verzeild te zijn, hetgeen hij botviert op meneer Eén.

Ze moeten in de gloeiendhete woestijn zuinig zijn met water en materialen en Man Two is dan ook woest op zijn passagier als blijkt dat hij door het aanzetten van de airco de motor aan de kook heeft gebracht, Terwijl hij zijn jeep repareert, struint de ander een beetje rondom de auto heen en ziet plots iets bijzonders. Midden in de woestijn stuit hij op een mega-goudklomp die in een zware rots verwerkt zit. Die rots graven ze niet zomaar uit met hun handen, daar moet materieel bij komen.

De twee steggelen om wie er bij het rotsblok blijft en wie terug gaat om een graafmachine te regelen. Omdat hij de ontdekker van het goud is, staat One erop om te blijven. Two gaat terug en belooft binnen enkele dagen met een graver terug te zijn. Hij laat water en blikvoer achter en rijdt weg. U snapt, de ontberingen in de woestijn knagen aan Man One (soms letterlijk), het water raakt op en de eerste hallucinaties komen. Waar blijft die meneer Twee toch?

Met : Zac Efron, Anthony Hayes, Susie Porter

FIN - song : Nick Cave & the Bad Seeds - People ain't no good

The Kitchen - Daniel Kaluuya/ Kibwe Tavares

The Kitchen op IMDb (4,8)

The Kitchen op Moviemeter (2,41)
 

Een 4,8 op IMDb? Daar begrijp ik weinig van. Goed, het regiedebuut van acteur Daniel Kaluuya (oa "Get Out" is overwegend gitzwart en pessimistisch van toon, maar de toekomst is nu eenmaal niet zonnig. Ik zie wel degelijk lichtpuntjes in de film en ben vooral gecharmeerd van het overtuigende acteerwerk van hoofdrolspeler Kano (aka Kane Robinson) die in de film een mooi pad aflegt. 

Kano speelt Izi, een man die in de kracht van zijn leven een bescheiden baantje vervult bij een uitvaartcentrum. Helaas geen rustig baantje want men heeft er iets teveel klanten de laatste tijd, klanten die vooral komen uit de nabijgelegen woonwijk The Kitchen. Het is een van de laatste woonwijken in London die nog niet door de autoriteiten zijn schoongeveegd (met behulp van de ME). De overwegend zwarte bevolking leeft er in continue spanning, wachtend op de volgende razzia. 

Izi wordt geconfronteerd met een bekende: de dame die voor hem op tafel ligt om te worden voorbereid op de uitvaart kent hij uit een ver verleden maar hij laat - mogelijk uit angst voor represailles, mogelijk uit angst voor zijn baan- niets blijken. Toch zegt zijn blik voldoende voor de puberzoon van de vrouw: hij wacht Izi op na diens werk. 

De jongeman, Benji, staat er nu alleen voor en Izi laat duidelijk blijken dat hij wel voor hem wíl, maar mogelijk niet voor hem kán zorgen. Izi heeft namelijk spaargeld opgebouwd en staat op het punt de spanningen in The Kitchen achter zich te laten door naar een nieuw bouwproject te verhuizen. Benji beschouwt dat als verraad aan de medebewoners van de achterstandswijk. Stukje bij beetje komen de twee tot elkaar, om elkaar vervolgens weer net zo hard af te stoten. Er is een clash nodig, een harde clash, om hun onderlinge verstandhouding duidelijk te maken. En op die clash hoef je in the Kitchen niet lang te wachten.

Niet vrolijk, deze film. Wel intrigerend.

Met: Kano, Jedaiah Bannerman, Hope Ikpoku Jr

dinsdag, februari 27, 2024

Poor Things- Yorgos Lanthimos

Poor things op IMDb (8,4)
 Poor Things op Moviemeter (4,10)

De eerste de beste kans na mijn vakantie aangegrepen om deze te gaan zien. Ben tot nog toe zeer onder de indruk van het oeuvre van de eigenwijze regisseur Yorgos Lanthimos, dus deze moest ik - mede gezien de lawine aan lovende kritieken- snel zien. Welnu, ik zag niet één film: ik zag drie films in één. Het minste deel vond ik de melige koddigheid die het personage Bella Baxter moet uithalen om geloofwaardig te zijn in haar ontwikkeling. De andere twee grote lijnen bevielen me beter: uiteindelijk werkt de film naar een plot toe en naar personages met gevoelens en gedragingen. Daarin had Lanthimos me te pakken, net als in de fantastische visuele verzorging van de beelden (groothoeklenzen, Escher-achtige ruimtes en kleurrijke variaties van zwart-wit tot fluorescent) waarbij beroemde stadsgezichten als die van Lissabon, Parijs en London onherkenbaar vervormd werden tot sprookjestuinen. Heel bijzonder gemaakt, het zorgt er weer voor dat Lanthimos opnieuw terechte waardering krijgt voor een heus meesterwerk. Een ongekende reeks krachtige films heeft hij nu reeds op zijn naam staan. 

We gaan zo'n anderhalve eeuw terug in de tijd en belanden in de Londense  artsenpraktijk van de wonderlijke chirurg Godwin "God" Baxter. Deze is zelf al een product van zijn medisch experimenterende vader en zet deze chirurgische ontdekkingsreis op bijzondere wijze voort: hij pikt een drenkelinge op uit de Theems. Ze is nog maar net verdronken maar de baby in haar buik leeft nog. "Waarom niet?", denkt Baxter. Hij redt de baby maar gaat een stap verder: hij implanteert de hersenen van de baby in het hoofd van de moeder die daarmee op wonderlijke wijze weer tot leven komt. Hiermee creëert hij een lieve Frankenstein: een volwassen vrouw met het brein van een baby. Baxter wil een experiment uitvoeren: niet alleen testen of hij iemand tot leven kan wekken maar ook of hij haar dingen kan aanleren. Woordjes leren, aan tafel eten, motoriek: dat alles probeert hij uit met het wonderlijke schepsel dat hij Bella noemt. hij roept zijn student Max McCandles erbij om alle vorderingen bij te houden,. 

Het lijkt te lukken, Bella loopt (houterig) rechtop en gaat vooruit. Het gaat mis als ze ontdekt dat ze pret kan hebben wanneer ze haar seksueel ontwaken vooropstelt: aanvankelijk redt ze het met zelfbevrediging maar er moet meer zijn. Dat betekent dat ze deur uit wil, de wereld ontdekken. De maffe notaris Duncan Wedderburn lijkt daar bij uitstek geschikt voor: die denkt een gemakkelijke prooi gevonden te hebben voor zijn eigen escapades maar als hij met Bella de artsenpraktijk ontvlucht, ontdekt hij al snel dat Bella een eigen wil heeft waarmee ze hem radeloos maakt en zelfs begint te overvleugelen. Dokter God en zijn assistent zijn radeloos, maar voorlopig keert zijn Bella niet terug van haar ontdekkingsreis.

Met: Emma Stone, Mark Ruffalo, Willem Dafoe, Ramy Youssef, Vicki Pepperdine 

FIN - song : Jerskin Fendrix- "Poor Things"finale and end credits

Svart Krabba (aka Black Crab) - Adam Berg

Svart Krabba op IMDb (5,7)
 Svart Krabba op Moviemeter (2,90)

Niemendalletje met een beetje gemaakte sfeer, het neigt sterk naar formulefilm maar blijkt wel gebaseerd te zijn op een boek. Trending op Netflix, daarom trapten we erin: nu we nog herstellend waren van een jetlag was een makkelijk te behappen film de logische keuze. Actie dus maar. 

De wereld is grauw en onbestemd, er worden door ons onbekende partijen oorlogen gevoerd in de Zweedse straten. Caroline Edh houdt zich met haar dochter Vanja verscholen voor de langstrekkende schutters, maar ze worden ontdekt. Vanja wordt uit de auto gesleurd en verdwijnt, Caroline is aangeschoten wild. 

Niet lang daarna wordt ze benaderd door een legercommandant: ze krijgt informatie over de vermoedelijke verblijfplaats van haar dochter. Daarbij de melding dat het leger wil helpen haar terug te krijgen als zij bereid is deel te nemen aan een onmogelijke missie: door de ijzige kou zijn de Zweedse meren bevroren, waardoor het mogelijk zou kunnen zijn om twee kleine pakketjes op de schaats achter de vijandelijke linies te brengen. Caroline moet dat, met 5 andere rekruten, gaan doen. Als ze slaagt, wacht daar de beloning. 

Een gevaarlijke tocht begint, waarbij enkele rekruten door beschietingen niet overleven. Bovendien ontdekt Caroline dat de pakketjes ingrediënten bevatten waarmee biologische wapens kunnen worden gemaakt. Ze komt in tweestrijd: ze kan hiermee de oorlog beëindigen, maar daarmee ook veel menselijke slachtoffers. Ze kan haar dochter bevrijden, maar de wereld ketenen. Duivels dilemma.

Met : Noomi Rapace, Jakob Oftebro, Dar Salim, Erik Enge, David Dencik

FIN - song : Dead People - Stay Dead

zondag, februari 25, 2024

A haunting in Venice - Kenneth Branagh

A Haunting in Venice op IMDb (6,5)
 A haunting in Venice op Moviemeter (2,84)

Slappe verfilming van een van Agatha Christie's mindere boeken. Waar haar werk meestal uitblinkt in doorwrochte raadsels, wordt er bij deze nogal veel overgelaten aan het bovenaardse, aan boze geesten en spoken. Niet mijn ding. Voeg daaraan toe dat het gemaakte accentje van de doorgaans toch vaardig acterende Branagh met de minuut irritanter wordt en je snapt dat voor mij deze film maar tot één conclusie leidt: gauw vergeten. 

Detective Hercule Poirot heeft zich, na het succesvol oplossen van vele mysterieuze zaken, teruggetrokken in Venetië. Hij negeert de vele mensen die met vragen aan zijn deur kloppen, niemand wordt door zijn assistent binnengelaten. Nou ja, niemand, plots lukt het een iemand wel: de schrijfster Ariadne Oliver weet met een trucje tot hem door te dringen en vraagt hem een bijzondere zaak op zich te nemen: in een huis in Venetië is recent een jong meisje overleden en de achterblijvende bewoners worden sindsdien geplaagd door onverwachte gebeurtenissen. Of Poirot kan onderzoeken wat er met het meisje gebeurd is, zodat de vrede in het huis terug kan keren.

Een parade aan types komt voorbij (een paragnoste, haar twee buitenlandse assistenten, de ex-minnaar van het meisje, de moeder, de huisdokter en zijn vroegwijze zoontje en de schrijfster en Poirot's assistent zelf natuurlijk). Hoewel hij aanvankelijk niet alles kan verklaren, legt hij uiteindelijk op wonderlijke wijze toch alle draadjes keurig recht. Hij zal het wel weer oplossen en de dader aanwijzen.

Met: Kenneth Branagh, Michelle Yeoh, Jamie Dornan., Tina Fey, Riccardo Smamarcio, Kelly Reilly

FIN - song : Hildur Guonadottir- Money in the mattress

Don't Worry Darling- Olivia Wilde

Don't worry darling op IMDb (6,3)
 Don't Worry Darling op Moviemeter (3,01)

In mijn herinnering deed deze film het niet zo geweldig bij de critici, maar was er wel een grote toeloop van jeugdige kijkers. Dat kwam natuurlijk door de eerste grote filmrol die popidool en stijlicoon Harry Styles hierin speelt. Styles is weliswaar het gezicht van de film, maar deze wordt vooral gedragen door een uitblinkende Florence Pugh, die met haar intense spel de kijker magnetisch naar zich toe trekt. 

Pugh speelt de frisse Alice Chambers, een jonge vrouw die met haar man Jack in een keurig aangeharkte wijk in het kleine stadje Victory woont. De stad heeft een volledige jaren 50- Amerika uitstraling: mooie villa's, aangeharkte tuintjes, schone straten, frisgewassen kindertjes en nette huisvrouwen die elke ochtend hun mannen met een lunchpakketje naar  de auto begeleiden. Aldaar rijden ze allemaal een stuk de woestijn in waar ze bij de Victory-fabriek werken. Vragen over wat ze daar doen, worden niet op prijs gesteld. De vrouwen moeten tevreden zijn met hun mooie huis, dat ze elke dag goed mogen schoonhouden en waar ze na het werk de hardwerkende man mogen trakteren op een goed stuk vlees. In het weekend een feestje met de buren, het is allemaal keurig afgemeten. Leven langs een liniaal, zou je kunnen zeggen. 

Alice vertrouwt het allemaal niet: is dit het dan? Waarom zwijgen de mannen over wat ze doen? Waarom is fabriekseigenaar Frank zo onuitstaanbaar vriendelijk en goed en keurig? En vooral: waarom wordt die ene buurvrouw die kritiek levert plotseling onder medische behandeling gesteld en wordt haar kind uit huis geplaatst? Steeds meer vraagtekens leiden tot een initiatief van Alice waarmee ze zichtbaar een grens overschrijdt: ze gaat op zoek naar het verhaal achter het bedrijf en achter de leider. Dat is riskant, want ze isoleert zichzelf niet alleen van de happy gemeenschap, maar ook van haar loyale man. Tot hoever kan haar nieuwsgierigheid gaan?

Met : Florence Pugh, Harry Styles,. Olivia Wilde, Chris Pine

FIN - song : Ella Fitzgerald - Someone to watch over me

zaterdag, februari 24, 2024

God's Creatures- Saela Davis/ Anna Rose Holmer

God's creatures op IMDb (6,0)
 God's creatures op Moviemeter (2,62)

Opeens is hij overal, de nieuwe ster Paul Mescal. Vooral zijn rol in "Aftersun" maakte indruk, maar hij heeft meer pijlen op zijn boog, zo blijkt. Hij speelt blijkbaar net zo makkelijk een getroebleerde vader als een verloren zoon. Dat laatste doet hij in deze film, die ik hoog boven de oceaan bekeek. Klein maar fijne film, die overigens vooral gedragen wordt door Emily Watson. 

Watson is de moeder van die verloren zoon Brian, die na een langdurig verblijf in Australië terugkeert in het besloten Ierse visserplaatsje, waar zijn moeder Aileen floormanager is in de visfabriek waar zo ongeveer het hele dorp werkzaam is. 

Wat Brian precies uitgevreten heeft down under blijft onduidelijk, dus ook waarom hij zo lang weggebleven is. Het maakt Aileen niet echt uit, ze is allang al blij dat ze haar zoon weer in haar armen kan sluiten. Zo blij is ze dat ze zelfs bereid is voor hem te liegen als het dorp opgeschrikt wordt door een brute verkrachting: Brian's vroegere vriendinnetje Sarah doet daar aangifte van bij de politie en alle vingers wijzen naar Brian, die inderdaad de avond voor het gebeurde met Sarah in de pub is gesignaleerd. Moeder Aileen schenkt haar zoon een alibi, maar krijgt daar langzamerhand spijt van wanneer blijkt dat haar zoon lang niet zo zuiver op de graat is als hij zegt.

Met: Emily Watson, Paul Mescal, Aisling Franciosi

FIN - song : Lankum - Go dig my grave

Gold - Anthony Hayes

Gold op IMDb (5,4)   Gold op Moviemeter (2,76) Daar moest ie toch even echt aan de bak. Moiboi Zac Efron zag ik nog niet eerder in zo'n ...