dinsdag, augustus 14, 2018

Hunt for the Wilderpeople - Taika Waititi


Hunt for the Wilderpeople op IMDb (7,9)
Per ongeluk een jeugdfilm gekeken. Hij werd niet zo geafficheerd, gewoon als komedie (eentje met een bijna 8 op IMDb, dat ook nog eens). Maar alle ingrediënten zaten er wel in.

Ricky is een jonge wees, die van tehuis naar tehuis en van pleegzorg naar pleegzorg gaat. Hij is dan ook een lastig ventje, met een criminele inslag. Hij komt ditmaal terecht bij een kinderloos echtpaar dat ver van de bewoonde wereld een soort bushlife leeft. U snapt: het lijkt Ricky allemaal niks, maar al snel begint hij zijn weg te vinden bij de hartelijke vrouw en de stugge, tamelijk wereldvreemde man. Net als het allemaal echt lijkt te gaan lopen, komt de vrouw te overlijden.
De kinderbescherming claimt het kind terug omdat ze denken dat de man niet voor Ricky kan zorgen en Ricky, die pikt dat niet. Hij rent weg, de wildernis in. Uiteraard kan hij daar niet overleven en er is er maar 1 die hem daar kan opsporen en laten overleven. Hector vindt hem , maar komt tot de ontdekking dat de politie hem zoekt omdat ze hem verdenken van ontvoering (en zelfs erger). Ricky heeft in eerste instantie niets door maar begint het langzamerhand leuk te vinden. Hij vindt het allemaal behoorlijk "gangster", krijgt een prachtige leerschool in overleven. Ze sluiten een pact en besluiten onder de radar te blijven. De inzet van de politie wordt verhoogd, het net sluit zich rond onze vrienden.

Met: Sam Neill , Julian Dennison 


Tiempo Compartido (aka Time Share) - Sebastian Hofmann

Tiempo Compartido op IMDb (6,7)
Vreemde film. Maar toch: leuke film. Een wat mij betreft geslaagd experiment om komedie en horror (nou, eigenlijk meer suspense) te vermengen. Het maakt de film wisselvallig (er gingen dan ook mensen tussentijds de zaal uit) maar tegelijkertijd is ie vermakelijk, beetje spannend zelfs. Een comedy of errors met Hitchcock-elementen, zoiets.

De error bestaat uit een dubbele boeking van een prachtig appartement in een gruwelijk luxueus vakantieresort. Pedro en Eva komen -duidelijk vermoeid - met hun zoontje aan bij hun verblijfplaats voor een fijne ontspannen week. "Sjiek hoor" , is de eerste conclusie. Dat duurt een kwartier. Er wordt aangebeld.
Voor de deur staan twee hotelmedewerkers en een compleet gezin. Waarom ze de deur hebben afgesloten, is de vraag. "Omdat wij deze kamer geboekt hebben en daarvoor de sleutel hebben gekregen", is het antwoord. U snapt: dat heeft het andere gezin ook.  Overleg met de directie leidt nauwelijks tot compensatie, er zit voor beiden niets anders op dan elkaars aanwezigheid te gedogen.
Het zoontje vindt het prima, speelkameraadjes volop. Moeder ook, die schikt zich wat makkelijker, maar Pedro verzet zich. Hij heeft een zwaar jaar achter de rug en kan het niet opbrengen om zijn rust dermate verstoord te zien.
Het hotel blijkt een griezelig timeshare oord te zijn, er wordt gehamerd op het entertainment, het ontspannen verblijf en het "we zijn één grote familie"gevoel. Niet al het personeel slaagt erin dat gevoel over te brengen en Pedro ziet daarin een kans. Hij zoekt naar een mogelijkheid tot ontmaskering van de boevenbende die de hotelleiding in zijn ogen is.

Als je het bovenstaande zo leest, zou het comedy-deel de overhand moeten hebben. Dan heeft u echter buiten de bedoelingen en vermogens van de regisseur gerekend. Op fabuleuze wijze weet hij gebouw, soundtrack, dagelijkse hotelwerkzaamheden en dagelijkse vakantierituelen te vermengen tot een spannende visuele ervaring die best vervreemdend werkt. En daardoor heel interessant wordt.

Oude Liefde (aka Love Revisited) - Nicole van Kilsdonk

Oude Liefde op IMDb (5,9)
Niet heel verrassende, doch wel poëtische film over terugkerende liefde. Fransje en Fer zijn al jaren uit elkaar (we leren later min of meer waarom) en leven op afstand van elkaar. Fer komt niet op de verjaardagen van de kinderen en kleinkinderen en daar heeft hij zo zijn redenen voor.
Wanneer hun zoon plotseling komt te overlijden, is er de confrontatie met elkaar. Schuchter en aftastend formuleren ze, er wordt veel ontweken. Dat zit Fer niet lekker en hij trekt de stoute schoenen aan: hij belt zijn ex op, hij wil praten over dit verdriet.
Ze ontmoeten elkaar zonder dat hun beider partners er weet van hebben, maar zelf weten ze ook nog niet wat het wordt. Het kan opnieuw barsten zoals vroeger, maar het kan ook op een andere wijze knallen. Het begint er tussenin, ze slikken verwijten in en proberen te praten. Als de tranen komen, houden ze elkaar vast. En dan plots is er toch een kus, eerder begripvol dan hartstochtelijk. Ze schrikken, ze vertrekken.
De ontmoeting heeft bij hem meer losgemaakt dan bij haar en hij besluit de stoute schoenen aan te trekken. Hij neemt zijn vrouw (die door de kleinkinderen steevast belachelijk wordt gemaakt) mee naar een van de familieverjaardagen en poogt tussendoor toch weer losjes contact te leggen met zijn ex. Gaandeweg worden de banden weer wat aangehaald, hoe verwarrend ook voor hen beiden. En als het voor hen al verwarrend is, hoe moet dat dan met de kinderen en kleinkinderen?

Minpuntje van de film is de wat mozaïek-achtig opgezette inzet van de gecompliceerde levens van de dochters en schoondochter. Het is blijkbaar nodig om elkanders problematiek in verhouding te zetten.

Met : Beppie Melissen, Gene Bervoets, Halina Reijn, Eva van der Gucht , Hadwych Minis

zondag, augustus 12, 2018

Den Skyldige - Gustav Möller

Den Skyldige op IMDb (7,9)
U moet het meteen maar weten: het kijken naar deze film is een briljante ervaring. Hij vergt heel veel van u, maar dan krijgt u er ook behoorlijk wat voor terug.
Met minimale middelen maar met een ijzersterk script wordt de kijker langzaam in een dwangbuis gezet: doordat de telefoon de enige bron van informatie is,  moeten wij-net als de gedreven politeagent Asger- zelf gaan raden wat er zich nu allemaal afspeelt aan die andere kant van de lijn.
Dat het niet goed gaat daar, dat leren we al snel. Asger -tijdelijk geschorst voor zijn straatsurveillance - moet verplicht diensten draaien op de alarmcentrale en ook dat doet hij ten volle. Natuurlijk baalt hij ervan dat veel telefoontjes komen van dronken mensen en bedrogen hoerenlopers, maar soms kan hij echt van nut zijn. Als hij Iben aan de lijn krijgt, blijkt dat glashelder.
Iben weet met fragmentarische zinnen duidelijk te maken dat ze wordt ontvoerd. Asger stelt zijn vragen gericht en stukje bij beetje vergaart hij de nodige informatie: over de ontvoerder, over de auto, over de locatie, over de thuissituatie van Iben. Snel schakelend (sic) weet Asger het betrokken wijkteam op het spoor te zetten van de auto en de belager. Echter: terwijl de operatie steeds dichter in de buurt van crimineel en mogelijk slachtoffer komt, blijft Asger in telefonisch contact met beide partijen. En al snel wordt de puzzel razend ingewikkeld voor de betrokkenen. De tijd dringt, de telefoon ringt.

IJzersterk punt van de film is de keuze voor het vertelpunt: de gehele film zitten we op de meldkamer te luisteren naar Asger en zijn gesprekken. Wat er zich buiten afspeelt, moet niet alleen hij raden, maar wij ook. Ongelooflijk knap gedaan. En magistraal verbeeld door een ijzersterk acteur. 85 minuten weergaloze cinema.

Met : Jakob Cedergren

maandag, augustus 06, 2018

El Aviso - Daniel Calporsoro

El Aviso op IMDb (6.)
Warrige film met een te gezocht plot. Netflix-filmpje, ik probeerde het weer eens maar ben nog steeds niet overtuigd van de gemiddelde kwaliteit.
Er is numerologie , er is misdaad, er is psychologie en er is psychiatrie. Gooi dit in een mixer en je krijgt "El Aviso" , dat zoveel betekent als "de waarschuwing".

Die waarschuwing bereikt de jonge ouders bij de geboorte van hun jongetje in het ziekenhuis. Hen wordt geadviseerd het jongetje niet op zijn tiende verjaardag naar de avondwinkel bij het pompstation te gaan want dan zal hij omkomen bij een overval. Koffiedik, zegt u?
Niet als je deze film in zijn geheel uitkijkt (mijn vrouw redde dat niet): op deze avondwinkel zijn meerdere aanslagen gepleegd door de geschiedenis heen, van crime passionele tot roofovervallen. Steeds draait het om de getallen 32, 21 en 10 , steeds zijn er vijf mensen aanwezig in de winkel.
Een rechercheur, die toevallig ook anti-psychotica slikt na traumatische gebeurtenissen in het verleden, rafelt deze getalsmatige denkwijze helemaal uit wanneer zijn vriend bij een moordaanslag in die winkel omkomt. Niemand gelooft hem natuurlijk, zou u dat doen?

Met : Raul Arevalo, Aura Garrido, Hugo Arbues

vrijdag, augustus 03, 2018

La Ch'tite Famille - Dany Boon

La Ch'tite Famille op IMDb (5,5)
Voor films als deze is de term "pretentieloos" uitgevonden. Geheel niets mis mee, vrouwlief en ik hadden een fijne filmavond in een koele filmzaal. We hadden beiden ons plezier gehaald uit voorganger "Bienvenue chez les ch'tis" en gaven onszelf dus ook gemakkelijk aan deze over.
Welnu: hij is niet van het niveau van de voorganger, maar bevat voldoende komische momenten en fijne atmosfeer om goed vermaakt uit de zaal te komen. Een bevriende filmliefhebber omschreef het als ""Franse Flodder" maar zelf vind ik de humor van een net iets hoger niveau dan van de Nederlandse succesreeks.

Valentin is een succesvolle ontwerper en leeft samen met zijn koele muze Constance het highsociety-leven van Parijs. Vernissage hier, openinkje daar, tentoonstellinkje elders. Chique appartement, alles cool. De gossipbladen slikken zijn verhaal van selfmade man, van weeshuis tot celebrity, als zoete koek.
Zijn broer heeft minder succes. Drankproblemen, trailertrash en zo. Als het water hem tot de lippen stijgt, besluit hij zijn broer om financiële steun te vragen. Probleempje is dat de broer het bestaan van welk familielid dan ook steeds openlijk ontkent. Broer bedenkt een plan: hij speldt zijn moeder op de mouw dat ze haar 80e verjaardag in Parijs gaan vieren, bij Valentin. Ze overrompelen daartoe de opening van een tentoonstelling van diens hand en de commotie is daar.
Valentin vlucht, wordt aangereden door een auto en belandt in het ziekenhuis. Daar blijkt hij een dusdanige hersenbeschadiging te hebben opgelopen dat hij zich alleen nog zijn jeugd herinnert. Precies, die jeugd in die trailertrash-regio, met dat vreemde dialect en die asociale mensen.
Met man en macht wordt - aan beide kanten - gewerkt om Valentin weer terug te brengen naar het heden (al is het voor sommigen stiekem wel lekker dat ie in het verleden leeft).

Met : Dany Boon, Line Renaud , Laurence Arné , Valerie Bonneton , Pierre Richard

donderdag, augustus 02, 2018

Flickering Lights (Blinkende Lygter) - Anders Thomas Jensen

Flickering Lights op IMDb (7,7)
Zomergastenfilm afgelopen zondag. En aangezien hij een aantal acteurs herbergt die ik al redelijk lang volg, zette ik deze op "Record". Gisteravond gekeken, samen met de dame, en het viel me niet mee. Het mag dan een 7,7 op IMDB scoren (wat hoog is) maar ik vond het te karikaturaal. Ik vond het leukig maar nooit echt helemaal leuk. My bad.

Vier vrienden vormen een kruimeldieven-team dat maar matig succesvol is. De onuitgesproken leider van de club is Torvild, de enige bij wie nog wat intellect schijnt te zitten. De andere drie hebben elk hun eigen verslaving; de ene coke, de andere eten, de derde wapens.
Torvild gaat gebukt onder een grote schuld bij de Eskimo, een misdadiger van een iets groter kaliber. Hij wordt gedwongen een inbraak te doen en de buit bij de Eskimo af te leveren. En vooral niet de inhoud van de koffer te bekijken. Doet ie natuurlijk toch, de inhoud doet hem zijn plan veranderen: "we gaan met z'n vieren op de vlucht, richting Barcelona, van dit geld kunnen we lang en gelukkig leven daar".  Ver komen ze niet want vlakbij de grens strandt hun vluchtauto. Ze zoeken onderdak in een bouwvallig gebouwtje, waarna ze al snel worden aangesproken door lokalo's .
Na enkele dagen verstoppen rijpt het plan: als we nou gewoon híér in plaats van in Barcelona onze toekomst bouwen? Als we van deze bouwval een restaurant maken, dan leven we toch onbezorgd?
Klinkt natuurlijk goed, maar denkt de Eskimo daar ook zo over?

Met : Sören Pilmark, Ulrich Thomsen. Mads Mikkelsen. Nikolaj Lie Kaas , Sofie Grabol

woensdag, augustus 01, 2018

Mississippi Grind- Anna Boden/ Ryan Fleck

Mississippi Grind op IMDb (6,4)
Gokker zijn, het is niet het makkelijkste bestaan. Dat weet ook Gerry, die al een spoor van vernieling achter zich heeft liggen in de zoektocht maar de grote mazzel. We werken het rijtje af: vrouw kwijt, kind kwijt, familie kwijt, schulden overal, shitty baan die de prijs van het gokken lang niet kan bekostigen. Gerry zit in een dal. Een diepe.
Bij een van de pokertoernooien ontmoet hij de flamboyante Curtis. Net zo'n gokker, maar dan een die het geluk aan zijn broek lijkt te hebben hangen. Ze zetten het toernooi op stelten en het marginale prijzengeld wordt per direct omgezet in sloten whisky.
Ze maken elkaar gek, de twee zo verschillende gokkers. Beloven , nee: verwachten gouden bergen en gaan daartoe daadwerkelijk op tournee, van casino naar casino, van pokertafel naar pokertafel.
Gerry zegt Curtis toe dat hij, als de grote slag eenmaal geslagen is, zijn leven zal beteren: hij zal zijn schulden afbetalen en hij zal financiële verantwoordelijkheid voor zijn dochter gaan dragen. Maar ja, dan moet hij toch eerst een betere kaart in de hand krijgen, dan moet hij toch eerst het winnende paard weten te herkennen. Curtis ziet dat hun vriendschap geen lang leven beschoren is omdat ze feitelijk beiden hetzelfde egoïstische doel nastreven. Ze moeten naar New Orleans, om daar de grote gokclimax te bereiken.

Het is bijkans een genre, die gokfilms waarin casino's, kaarten en automaten een rol spelen. Maar in deze film draait het toch vooral om de psychologische afhankelijkheid van de respectievelijke heren: goede rollen van Ben Mendelsohn (oa Bloodline) en Ryan Reynolds (oa heel veel).




zondag, juli 29, 2018

L'apparition - Xavier Giannoli

L 'apparition op IMDb (6,5)
Mooi gedragen film die aan het eind een beetje ontspoort in drakerigheid. Maar dan heb je in de twee uur daarvoor al wel een fraai gedragen verhaal gezien over een sociaal geëngageerde journalist die door het Vaticaan verzocht wordt om een onderzoek te doen naar een Maria-verschijning in een Frans bergdorp.
Het Vaticaan ziet het toerisme toenemen, ziet gevaren van exploitatie op de loer liggen en wil zekerheid. Oorlogsjournalist Jacques Mayano is net zijn jarenlange partner kwijtgeraakt bij een aanslag en ziet in dit onderzoek de kans om even tot bezinning te komen.
Dat laatste is ook daadwerkelijk het geval: hij raakt onder de indruk van de electrificerende persoonlijkheid van de jonge Anna, het meisje dat Maria daadwerkelijk ontmoet zou hebben. Veel persoonlijke gesprekken met haar doen hem steeds meer denken dat ze het met de mensheid goed voor heeft, waardoor hij twijfelt of ze dit wel allemaal verzonnen kan hebben.
Gaande het onderzoek haalt Jacques steeds meer zaken naar boven die zijn gebeurd in de kindertehuizen waar Anna is opgegroeid. Daar ligt volgens hem ook het antwoord op de vraag of het allemaal echt is of een commercieel verzinsel.

Alleen al door het uitstekende spel van Vincent Lindon - as ever - vond ik de film de moeite waard. En dat einde, dat slik ik wel door.

Met: Vincent Lindon, Galatea Bellugi

Good Time- Josh & Bennie Safdie

Good Time op IMDb (7,3)
Dat verbaast mij, die 7,3 op IMDb. Er zijn heel veel films die dat niet halen en ik reken deze nou niet bepaald tot de categorie die dat wel zou moeten. Te afgeraffeld, te eenzijdig, te wazig , wat mij betreft.
Insteek van de film is goed: randcrimineeltje blijft het steeds maar opnemen voor zijn verstandelijk minder succesvolle broertje, maar gaat in zijn zorg steeds dusdanig te ver dat hij broerlief in lastige situaties brengt. Waar hij dan weer met de nodige complicaties voor oplossingen moet zorgen. De film schiet heen en weer en heeft vast ergens een diepere bedoeling zitten, maar ik haal hem er niet uit.

Met: Robert Pattinson, Bennie Safdie, Jennifer Jason Leigh