woensdag, december 11, 2019

The girl in the Spider's Web

The Girl In the Spider's Web op IMDb (6,1)
Wél Lisbeth Salander, níét Stig Larsson. Dit verhaal is een boekverfilming van David Rosencrantz' "Wat ons niet zal doden". noem het een Larsson-erfstuk.
Wat mij betreft een mindere film dan andere Millennium-verfilmingen (en zéker minder dan de Scandinavische edities daarvan). Waar het aan ligt? Wie het weet, mag het zeggen: een rommelig en tamelijk ongeloofwaardig script, een actrice waaraan teveel keurigheid kleeft om Lisbeth Salander te kunnen spelen. Het is van goede wil, maar komt er onvoldoende uit.

Salander blijkt een zusje te hebben. Het zusje dat wél voor haar vader koos en daarmee een leven van (machts)misbruik inging. Pas in deze film blijkt dat Camilla Salander dit haar rebelse zus verwijt: zij die altijd zo voor onderdrukten opkomt en zo tegen vrouwenmisbruik strijdt, waar was ze toen haar zus haar nodig had?
Camilla vindt haar achtergrond reden genoeg om de zware criminaliteit in te gaan en met een Russisch syndicaat achter zich te gaan jagen op een levensgevaarlijk computerprogramma. Dit programma "Firefall" is ontwikkeld om wereldwijd kernwapens aan te kunnen sturen en is dus tamelijk destructief als het in verkeerde handen valt. Lisbeth moet het programma hacken op verzoek van de maker, die wil dat het vernietigd wordt. Maar hierdoor komt Lisbeth natuurlijk recht tegenover haar zus te staan.

Toevallig mijn derde Claire Foy-film in één week, het is nu wel weer even genoeg.

Met : Claire Foy, Sylvia Hoeks, Sverrir Gudnason, Stephen Merchant

dinsdag, december 10, 2019

The girl with the dragon tattoo- David Fincher


Herzien. Want op de bank met mijn meissie en die leest nu eenmaal de boeken.
Gisteren bleek ik milder dan 7 jaar geleden, ik heb hem constructiever uitgezeten dan vorige keer. Waar dat aan ligt, weet ik niet, maar profiteer ervan.


zondag, december 08, 2019

Breathe - Andy Serkis

Breathe op IMDb (7,1)
Sentimentele film (dit om het woord "larmoyant" te vermijden) die op een of andere manier toch wel onderhoudend te noemen is. Dat komt voornamelijk door de expressieve rol van Claire Foy, maar ook haar tegenspeler Andrew Garfield komt goed weg met zijn voornamelijk stilliggende rol. En da's gek, want hij kan hier eigenlijk alleen maar met zijn gezicht acteren. Ga er maar aanstaan.
De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Robin Cavendish, halverwege vorige eeuw. Een oprecht Britse man die tijdens een cricketwedstrijd indruk weet te maken op de ravissante Diana. Ze worden verliefd, ze reist met haar man mee naar zijn werk in Afrika, alwaar hij in de koloniën actief is. Robin is zeer sportief, zeer actief , is zelf een beetje een pocher met een winnersmentaliteit. Van de ene op andere dag krijgt hij fysieke klachten: hij stort ineen tijdens een tenniswedstrijdje, vooralsnog zonder aanwijsbare reden. Al snel kan hij zijn armen moeilijk bewegen en rest hem weinig anders dan een snelle rit naar het ziekenhuis: hij blijkt polio te hebben opgelopen , in een ernstige en terminale vorm. Hij kan niet meer actief ademhalen en komt aan een beademingsapparaat te liggen, de dokters praten over "nog enkele maanden".
Dat blijkt buiten de waard gerekend: noch Robin, noch zijn - op dat moment hoogzwangere- vrouw leggen zich er bij neer. Diana overtuigt de artsen ervan dat ze de behandelingen van Robin thuis kan overnemen, ze heeft goed opgelet hoe de artsen en verpleegkundigen handelden. Tegen het advies van de ziekenhuisdirecteur in gaat Robin op transport.
Heel het huis wordt ingericht op de verzorging. Al spoedig drentelt hun zoontje om het bed heen, de dagen rijgen zich aaneen en inderdaad blijkt Robin het langer vol te houden dan voorspeld. Sterker nog: hoewel er nog weinig van zijn lichaam werkzaam is, maken zijn hersenen overuren. Hij vindt een type rolstoel uit waar hij zijn beademing en bedrading allemaal kwijt kan, hetgeen plots zorgt voor extra mobiliteit. En dus voor verruiming van hun leefwereld. Ze tartten het lot, maar het blijkt veel bestendiger dan iedereen verwachtte: door de zorg van Diana zijn Robin vele vele jaren extra gegeven en ziet hij zelfs voor een deel zijn zoon opgroeien.

Met : Andrew Garfield, Claire FoyTom Hollander

zaterdag, december 07, 2019

The King - David Michod

The King op IMDb (7,3)
Kosten noch moeite lijken gespaard om dit een grote en stoere productie te laten lijken. De grootscheepse Netflix-aanpak leidt uiteindelijk tot een saaie film, althans voor mij (en mijn vrouw haakte al veel eerder af). Zeer overtuigd van het grote talent van Timothee Chalamet , dat ben ik, jawel. Maar in deze film komt hij te glazig over, te karikaturaal, te weinig échte emotie ervaar ik. Jammer.

Bij de opening van de film is hij Hal, de verbannen prins die zijn dagen slijt in ledigheid. Hoeren en snoeren, meer zit er voor hem niet in nadat zijn tyrannieke vader hem het hof heeft uitgejaagd. Het ontbreekt hem aan niets, prins tenslotte, maar het is leeg. Alleen zijn vriend Falstaff is een lichtpunt, diens verantwoordelijke zorg houdt hem nog enigszins op het rechte pad.
Vader ligt op zijn sterfbed en maakt Hal nog eenmaal duidelijk dat hij eruit ligt. De andere zoon wordt benoemd tot opvolger  , hij moet pappie's rijk bestieren en pappie's oorlogen vechten. Dat gaat al snel mis. Hij komt om bij gevechten in Wales en Hal wordt alsnog tot de troon geroepen. Dan zal ie het doen ook.
Als koning Henry V gooit hij het roer om: de oorlogen moeten gestopt , er dient vrede te zijn binnen het rijk ,met kansen voor alle mensen. Dat klinkt nobel , maar in deze tijden (rond 1400 leven we) volstrekt irreëel. De koning van Frankrijk is nog steeds gebelgd over de pijnlijke Honderdjarige oorlog, hij zet zijn zoon (de dauphin) in om Henry uit te dagen. Die wil niet, maar moet wel. Hij gaat de boot in.
Eenmaal overzee moet worden opgerukt naar het Franse hof. De eerste slagen worden gewonnen maar dan wordt Henry's leger bij Azincourt tot stoppen gemaand. Ze staan tegenover een immense overmacht, slecht met vernuft kan deze slag worden gewonnen. Dat kan maar één iemand, beseft Henry: hij laat het commando voor het strijdplan over aan Falstaff. De rest is geschiedenis.

Met : Timothée Chalamet , Joel Edgerton, Ben Mendelsohn, Sean Harris

The Bachelors - Kurt Voelker

The Bachelors op IMDb (6,8)
Bitterzoete film over het verwerken van verlies. Daar ben je niet zomaar even goed in, zo blijkt.

Bill Palet kan er niet mee omgaan. Zo'n hechte relatie had hij met zijn vrouw dat het voelt alsof zijn  leven geamputeerd is door haar overlijden. Uit arren moede vertrekt hij met hun zoon uit het huis waar ze leefden: teveel pijn om ze heen. In Los Angeles gaan ze het opnieuw proberen.
Bill is wiskundeleraar, zoon Wes is een tamelijk goede leerling die gestaag richting diplomeren werkt. Zijn vermogens worden opgemerkt door Carina, de lerares Frans, die hem vraagt om bijles te gaan geven aan het luie en ongeïnteresseerde meisje Lacy. Toevallig een van de mooiste meisjes van de school , maar ook een meisje boordevol problemen. De bijlessen gaan dan ook stug.
Carina vindt haar collega Bill een interessante man, probeert contact aan te knopen maar voor Bill is dat allemaal te vroeg. Sterker nog: Bill stort compleet in, midden tijdens een wiskundeles.
De wijze jongeman Wes is degene die alles bij elkaar veegt: hij confronteert zijn vader met diens destructieve gedrag, hij confronteert Lacy met haar lamlendigheid en zelfkastijding. Voor iedereen geldt : men gaat er alleen uit komen als het constructief en gezamenlijk gebeurt.

Met: J.K. Simmons, Josh Wiggins, Odeya Rush, Julie Delpy

vrijdag, december 06, 2019

Hevi reissu (aka Heavy Trip) - Justo Laatio/ Jukka Vidgren

Hevi Reissu op IMDb (7.1)
Heerlijk niemendalletje, met een hoog feelgoodgehalte. Het is zeker niet de eerste "we beginnen een band"-film , maar ik zag er nog niet één met deze invalshoek. Hier en daar wat simpel qua aanpak, maar overall toch een prettige indruk.

Het platteland van Finland: niet de meest inspirerende plek voor jongeren om op te groeien. En al helemaal niet als je eigenlijk, diep van binnen, rocker bent. Dan kun je wel werken in de psychiatrische zorg, maar lekker raggen en grunten in de kelder van je maten is natuurlijk wat je eigenlijk wilt.
Turo wordt in zijn woonplaats raar aangekeken: zijn lange haar is goed verzorgd, te verzorgd voor een ruige vent die carrière wil maken als deathmetal-muzikant. Al jaren oefent Turo met zijn drie vrienden op songs van bands met onheilspellende namen. Zelf willen ze dat ook, maar ze beseffen dat ze dan eerst eigen werk zullen moeten schrijven.
Wanneer dat zowaar lukt en ze één goede song op een demobandje krijgen, raakt alles in stroomversnelling. Ze worden uitgenodigd voor een rockfestival in Noorwegen, ze krijgen een optreden aangeboden als voorprogramma van de lokale volkszanger. De begroetingen op straat veranderen van toon: er begint aanzien en ontzag te ontstaan voor de rockband. Maar die zit ondertussen met een groot probleem: durven we dit allemaal wel?
Vaker zagen we deze problematiek verfilmd, maar nog nooit vanuit de deathmetal-hoek: een scene waarin dood en verderf , bloed en satan de norm zijn. En waarin dus geen plaats is voor zachtaardige en twijfelende jongens. Het maakt deze film prettig anders.

Met : Johannes Holopainen, Samuli Jaskio, Antti Heikinen , Minka Kuustonen

Wreckers - D R Hood

Wrecker op IMDb (6,0)
Niet onaardige, maar wel ongemakkelijke film. Er wordt ons tamelijk veel misère voorgeschoteld in een kleine anderhalf uur. Gelukkig wordt dat gered door goed acteerwerk en door veel verstild camerawerk. Dat maakt de film nog steeds niet vrolijk, maar het is goed te doen.

Jong stel, Dawn en David , betrekt een kleine woning in het geboortedorp van David. Er moet veel gebeuren: aan het huis maar zeker ook aan elkaar. Gaandeweg de film komen we er achter dat het stel elkaar nog niet zo heel goed blijkt te kennen. En als je aan kinderen wilt beginnen, is dat natuurlijk wel een vereiste.
De wankele basis komt aan het licht wanneer Dvid's broer Nick plots voor de deur staat. De twee hebben elkaar - om diverse redenen-  jarenlang niet gezien. Nick is uitgezonden geweest naar Afghanistan en is met een flinke shock teruggekomen. Het maakt hem moeilijk te doorgronden, het is lastig echt contact te maken. Aan alles is te zien dat de broers veel om elkaar geven, maar dat ze zowel aantrekkende als afstotende krachten naar elkaar voelen.
Dawn probeert de situatie te doorgronden om er het beste van te maken: ze wil weten wie ze onderdak geeft en probeert begripvol te weten te komen wat de achtergrond is van deze gezinsverhouding. Heel langzaam komt alle drek naar boven: de idyllische plannen van Dawn raken steeds verder op de achtergrond, ze voelt zich ingesloten in een hard psychologisch spel.

Met : Claire Foy, Benedict Cumberbatch, Shaun Evans

donderdag, december 05, 2019

Parasite (aka Gisaengchung) - Bong Joon-Ho

Parasite op IMDb (8,6)
Heerlijke film, boordevol stijlsprongen en verwikkelingen. De grootste gemene deler is de komedie, maar er zitten ook stukken thriller, randje horror, randje rampenfilm en verder enig realisme in. Een druk programma dus, waar je in iets meer dan twee uur doorheen reist. Zelf voelde ik me goed vermaakt door de nodige grappige momenten en omwentelingen.

We leren de familie (Kim? Park?) kennen als een armlastige en onfortuinlijke familie. Men leeft in een souterrain, energielevering is afgesneden en datzelfde staat te gebeuren met de telefoonabonnementen. Vader, moeder, zoon, dochter: allemaal brengen ze hun dagen in ledigheid door. Plannen zijn er volop: er wordt naar studies gelonkt, vader ziet zichzelf weer gauw aan de bak komen. Maar er gebeurt niets.
Alles verandert wanneer de zoon een buitenkansje krijgt aangeboden: zijn vriend levert hem een bijbaantje als leraar Engels bij een knotsrijk gezin in de chique buitenwijk. Hij pakt zijn kans. Sterker nog: hij ziet nog veel kansen. Het frauderen zit het gezin in het bloed, dus hij liegt zijn zus naar binnen als therapeute voor het ADHD-zoontje van de rijke stinkerds. Voor pappie fixen de kinderen een baantje als chauffeur bij de zakenvader van dit gezin nadat ze de oorspronkelijke chauffeur met een list hebben laten ontslaan. Voor moeder gebeurt iets dergelijks, die komt in de huishouding terecht.
In no time werkt het hele (fraudeurs)gezin in dienst van het rijke gezin, zonder dat die ook maar enigszins de verbanden zien. Nou ja, de zakenman merkt wel op dat ze allemaal "een beetje ruiken", maar zolang ze hun werk doen en nergens over de schreef gaan, mogen ze blijven. Alles gaat goed, het gezin begint zich te ontworstelen aan haar armoedig bestaan. Totdat...totdat de voormalig huishoudster opeens op de stoep staat.

Met : Kang Ho-Song, Sun-Kyun Lee, Yeo-Jeong Jo, Woo Sik-Choo , So-Dam Park