zondag, oktober 15, 2017

HhhH (The Man With The Iron Heart) - Cédric Jimenez

HhhH (The man with the iron heart) op IMDb (6,3)
Als je een overbekend verhaal vertelt over een bijkans uitgemolken thema, dan moet je er echt wat voor doen om positief gehoord en gezien te worden. Het verhaal over de moordaanslag op SS-er Reinhard Heydrich mag genoegzaam bekend verondersteld worden, zeker nadat het boek dat Laurent Binet hierover schreef zeer succesvol en breed gewaardeerd werd.
De regisseur kiest voor een sterk sfeervolle aanpak van het verhaal: het visuele is uitermate belangrijk en de ondersteunde kerkorgel-muziek doet de sfeer van de film regelmatig stevig zwellen. En terecht: het gaat over een van de donkerdere geesten uit de wereldgeschiedenis. Heydrich was een volbloed nazi, een overtuigd mensenhater (als het om mensen van buiten zijn eigen Arische wereldje ging, natuurlijk).
De film neemt je mee door de wording van de bloeddorstige SS-baas die hij wordt. Van de oneer die hem ten deel viel als marinier, waardoor zijn gekrenkte waardigheid elders opgevijzeld moet worden. De dame die hij ontmoet (van gegoede komaf, maar overtuigd naziste) zet hem op dat spoor: hij maakt carrière in de troepen van Hitler. Zodanig carrière dat het ten koste gaat van het welslagen van zijn huwelijk, maar dat is Heydrich langzamerhand steeds minder een zorg. Zijn rijzende ster brengt hem naar Praag, waar hij Reichsprotektor wordt : de man die de Jodenvervolging in Tsjechoslowakije moet uitvoeren. De man ook die mede aan de beginselverklaring van de Endlösung meeschrijft.
Die man, u snapt, is gehaat bij de Tsjechen. Een verzetscommando bereidt een aanslag voor en die slaagt. Nee, dit is geen spoiler alert : al aan het begin van de film zijn we getuige van de ultieme verzetsdaad die duizenden Tsjechen uiteindelijk het leven zal kosten.
Want daarheen verschuift langzaam de focus van de film: het reilen en zeilen van Heydrich brengt wat teweeg in het verzet. We zien de langzame voorbereidingen van een kleine overtuigde groep antifascisten. Op weg naar een bloedig einde, allemaal.

Zoals gezegd: de regisseur kiest voor een sterk visuele vorm, de cameravoering is bepalend. Het maakt dat dit naargeestige verhaal toch als boeiende film bij je binnenkomt. Zonder verrassingen maar met meer dan voldoende indruk(ken).

Met : Jason Clarke, Rosamund Pike, Jack Reynor, Jack O'Connell, Mia Wasikowska

woensdag, september 27, 2017

Deepwater Horizon - Peter Berg

Deepwater Horizon op IMDb (7,2)
Wat doe ik mezelf toch aan dat ik films als deze gewoon toch ga bekijken? Ik vind er niks aan. Ik kan er weinig aan doen: rampenfilms spelen zich wmb af volgens een bekend scenario. Punt 1 is dat je weet dat je naar een rampenfilm kijkt. Punt 2 is dat je weet dat de ramp gaat komen, ondanks enkele pogingen die te vermijden. Punt 3 is de strijd om te overleven, waarvan je weet dat niet iedereen dat gaat halen. Punt 4 is dan de catharsis en de nazorg.

Toen je destijds het krantenbericht las over de ontploffing en vervolgens de brand op het booreiland Deepwater Horizon wist je al dat er een verfilming in zat. Welnu: die is er vorig jaar gekomen.
Hier gaat het om de wisseling van de wacht op het eiland waarbij de nieuwe ploeg zich afvraagt of de vorige wel de juiste (en álle) tests heeft gedaan om tot boring in de oceaanbodem over te kunnen gaan. We krijgen te maken met de geldbeluste eigenaren van BP , die bewust risico's nemen om maar zo veel mogelijk winst te halen. En we krijgen te maken met de bemanning die eerst opstandig is maar toch uiteindelijk moet luisteren naar de hoge (brood)heren. En dan gaat het mis.

Met : Mark Wahlberg, Kurt Russell, John Malkovich, Gina Rodriguez

zondag, september 24, 2017

Sing Street - John Carney



Belandde ik zomaar in een jeugdfilm, al leek het door de beschrijving aanvankelijk niet zo. Hoe dan ook, redelijk vermaakt bij dit feelgoodje. 

Conor is een knultje van 15 die - vanwege de penibele financiële situatie thuis- van school moet veranderen en terechtkomt bij intimiderende priesters en bully'ende schoolplein-etterbakken. 
Hij ontdekt aan de overkant van het schoolplein een stoer meisje, een jaar ouder dan hemzelf. Hoe haar te imponeren? Hij verzint dat hij in een band zit en vraagt haar in een video te spelen. Als ze toezegt, heeft hij zichzelf voor het blok gezet. Hoe dan? 
In no time formeert hij een bandje en begint liedjes te schrijven. Uiteraard is het meisje de grote inspiratiebron, uiteraard zijn er vele andere tijdgeest-invloeden en komt het zowaar tot een heus repertoire en een heus optreden. Maar ja, wat is het allemaal waard als het meisje van Dublin naar London verhuist? 
Weltschmerz en puberleed, het levert in deze muzikale setting best een aardig filmpje op. 

Jack Reynor

Inferno - Ron Howard

Inferno op IMDb (6,2)
Totaal niet mijn type film, maar ik weet wel altijd de krenten uit de Dan Brown-pap te halen. Historisch verantwoorde verhaallijnen, beetje kunst en cultuur en veel prachtige steden en gebouwen.
Ditmaal zitten we voornamelijk in Florence. En dat vind ik fijn. Via Venetië belanden ze later in de film ook nog in Istanbul. En dat vind ik ook heel fijn. Daarnaast: Botticelli, het Uffizi en Dante. Heel veel Dante. Allemaal prachtig, daarom kan ik deze films in ieder geval uitzitten.

Tom Hanks is opnieuw de historicus Robert Langdon, die zich moet beijveren om een nieuwe uitbraak van de pest te voorkomen. Die uitbraak is gepland door een "mad professor" , de steenrijke heer Zobrist die lezingen geeft over de overbevolking van de wereld. Hij wil nu zijn plan ten uitvoer brengen om die te halveren.
Langdon wordt geholpen door Sienna Brooks, een charmante verpleegster die ook nog eens hyperintelligent is. Samen proberen ze de agenten van World Health Organisation voor te blijven, die ook op zoek zijn naar de cilinder waarin zich de aanwijzingen moeten bevinden die leiden naar de bron van de ziektekiemen, die Zobrist ergens kundig verstopt heeft.
Er gebeurt een hoop, het is opnieuw een drukke film geworden: het zal wel in de boeken zitten waar deze verhalen uit voortkomen. Die boeken kennen veel liefhebbers, dat zullen de films ook wel hebben. Als ik hem ontleed, heb ik toch ook een leuke middag gehad.

Met : Tom Hanks, Felicity Jones, Omar Sy, Sidse Babett Knudsen, Irrfan Khan

Tulipani : Liefde, eer en een fiets - Mike van Diem

Tulipani op IMDb (8,3)
Hutje bij mutje zaten we gisteravond, nog slechts 2 plekken vrij van de 110 stoelen. Dat doet onze organisatie goed, blijkbaar heerst er een goede vibe rondom deze film. Opener van het Nederlands Film Festival, een alom gewaardeerde hoofdrolspeler en een ooit met een Oscar beloonde regisseur. Dan kom je al gauw tot een interessant project. Ik heen dus. Voor mij betrof het een niemendalletje, een stukkie feelgood. Daar is niks mis mee, het is eerder mijn probleem dat ik meer diepgang verwachtte. Het was een knusse zaterdagavond, de zaal lachte regelmatig hardop. Voor mij dus reden om hier niet al te hard over te oordelen. De film doet zijn werk.

Gauke is een Zeeuwse boerenzoon. Bij de watersnoodramp laat vader hem de boerderij en het land na, maar hij heeft helemaal geen zin meer in natte voeten. In de opvang, direct na de ramp, verandert Gauke zijn leven voor eeuwig: hij verkoopt zijn erfdeel én hij ontmoet een vrouw die hij later de moeder van zijn kinderen wil laten worden. Een hete nacht etcetera .
De volgende ochtend stapt hij op de fiets en rijdt in één ruk door naar Zuid-Italië. Daar belandt hij in een klein dorpje. Rijk man als hij door de verkoop is geworden, koopt hij daar een boerderijtje en stopt de bollen - die hij bij de verkoop van de koper heeft gekregen - in de grond.
Hij leert Italiaans, hij mengt zich onder de bevolking en bouwt zijn bestaan op. En ja hoor, daar is opeens de vrouw die hij in de shelter heeft bezwangerd. Niets staat een fijne toekomst voor het gezinnetje in de weg. Nou ja, niets.
Het is niet voor niets Zuid-Italië: de afpersers komen al gauw op het succes van de grote Hollandse tulpenreus af. De bevolking schijt bagger, maar een Zeeuw laat zich niet afschrikken. En dat kon hem nog wel eens bezuren.

Met : Gijs Naber. Ksenia Solo , Giancarlo Nannini , Lidia Vitello, Donatella Finoccharrio


vrijdag, september 22, 2017

Snowden - Oliver Stone

Snowden op IMDb (7,3)

Onderhoudende film. Maar niet omdat ie nou zo knap of spannend gefilmd is, nee. Gewoon omdat het onderwerp zo verdomde interessant is. En uiteraard ook omdat het een verhaaltje van macht is. Een macht die dit keer eens in handen valt van het kleine radertje, dat daarmee een mogelijk verpletteren door te grote wielen weett te verkomen.
Het verhaal is bekend: Edward Snowden is een briljant IT'er, die voortvarend carrière maakt bij diverse Amerikaanse intelligentie-diensten. CIA, NSA en zo, u kent de termen wel.
Oorspronkelijk is Snowden rechtgeaard, op het patriottische af. Hij werkt zich het schompes, ten koste van zijn gezondheid en zijn relatie. Voor hem is het woord 'nerd' uitgevonden, maar hij doet toch pogingen er een dynamisch familie- en seksleven op na te houden.
Maar het werk slokt hem steeds meer op, hij krijgt epileptische aanvallen en neemt - met die wetenschap in het achterhoofd- een baan aan op een NSA-centrum in Hawaii. Het leven daar doet hem aanvankelijk goed, maar al snel raakt ie wederom te diep in de materie. Er breekt iets in hem , als hij ziet hoe makkelijk de regering - ja , ook die van de hem sympathieke Obama- genadeloos informatie verzamelt van alle Amerikaanse , maar ook van vele andere burgers op aarde.
De rest is bekend: hij werkt aan bekendmaking van die gegevens, hij moet dat in het geheim doen en hij duikt onder. Uiteindelijk krijgt hij asiel in Moskou , als hij door de VS tot ongewenst burger is verklaard.
Ondanks een keur aan bekende acteurs (Tom Wilkinson, Shailene Woodley, Rhys Ifans) wordt er maar matig geacteerd. Verplicht nummertje voor de acteurs, zo lijkt het. Maar oke, het verhaal redt de film.

Met : Joseph Gordon - Levitt , Shailene Woodley, Rhys Ifans, Tom Wilkinson

dinsdag, september 19, 2017

Mother! - Darren Aronofsky

Mother! op IMDb (6,8)
Het is uiteraard goed als je in je persoonlijke evaluatie van een film de naam David Lynch voelt opkomen. Net als Lynch creëert Aronofsky veel verwarring bij de kijker, net als Lynch (en bijvoorbeeld ook een Malick) laat ie de film een aantal keren kantelen qua tempo en sfeer.
Niet dat dat nou een onverdeeld plezier is: ik heb een redelijk deel van de film als overbodig ervaren, het leidde me zelfs af van het verhaal dat ik dacht dat hij wilde vertellen. Aan de andere kant: toen er langzaam een eind kwam aan die waanzin, had ik volgens mij wel opeens door waarnaar ik zat te kijken. Voor mij maakt dat een knappe film, het hoeft niet allemaal gemakkelijk te zijn.

Mother! is in ieder geval een spannende film, bijna constant is de sfeer verontrustend. Er gaat iets heel ernstigs aankomen, je voelt het. Je voelt het als de eerste bezoeker binnenkomt in de villa van de hoofdrolspelers, die nergens in de film bij naam genoemd gaan worden. Hij is dichter, maar kampt met een enorm gebrek aan inspiratie. Zij is vele malen jonger dan hij en knapt het hele huis voor hem op - er heeft een grote dramatische brand plaatsgevonden waarna hij al zijn herinneringen en bezittingen is kwijtgeraakt.
Aan alles zie je dat ze consensus hebben over hun rolverdeling, maar aan alles zie je ook dat zij meer wil. Als hij zich tegenover de bezoekers laat ontvallen dat ze bezig zijn een kind te krijgen, is haar blik veelbetekenend. Waarom hebben zij daar zelf nog nooit over gesproken en doet hij dit wel naar buiten? Schildert hij het allemaal mooier af dan zij weet?

Het is onmogelijk om te beschrijven hoe de film escaleert, hoe dat kalme echtpaar in een paar stappen hun bestaan in een draaikolk ziet belanden. U mag hier stoppen met lezen, ik wil alleen nog maar mijn eigen interpretatie geven, die ik pas achteraf heb gevormd:
regelomhaal 1
regelomhaal 2
regelomhaal 3. STOP HIER!

Weet u wat? Ik zet mijn interpretatie in een comment hieronder, die hoeft u dan niet te lezen.



Met : Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Ed Harris, Michelle Pfeiffer.


Dancer - Steven Cantor

Dancer op IMDb (7,9)
Interessante documentaire. Interessant drama ook. Dancer vertelt het her en der bekende verhaal van Sergei Polunin, een Oekraïens jongetje dat uitgroeit tot 's wereld meestbelovende balletdanser. Van zijn eerste gymnastische trainingen , via de eerste lieve balletjuf tot aan de Spartaanse hardheid van het London National Ballet en balletgezelschappen in Rusland.
Alles moet opzij in het gezin, hun enige kans op een uitvlucht uit het miserabel bestaan is succes voor Sergei. En die maakt het waar. Aanvankelijk. Als hij eenmaal, ver weg van familie, in London zijn successen viert , begint bij hem de twijfel. Hij krijgt moeite met de druk, begint te bezwijken voor de verleidingen des levens. Dansen blijft het leukste wat er is, maar waarom is het verder zo onbetekenend in zijn leven? Hij maakt zich op voor een grande finale: hij wil afscheid nemen met een grootse choreografie: die van de clip van "Take me to church" van zanger Hozier. En de rest is history.


maandag, september 18, 2017

The Last Waltz - Martin Scorsese

The last waltz op IMDb (8,2)
8,2 op IMDb. Voor een film uit 1978. Dat zegt wat. Dat zegt heel wat.

Gistermiddag hadden wij de derde editie van onze muziekfilm-middagen "Elly de Waard ontmoet...". Naar aanleiding van haar eerder dit jaar verschenen boek "Het jasje van David Bowie" pikken we een van de vele interviews en verhalen er uit om een artiest nader te belichten. Uiteraard moet er dan een documentaire of film van beschikbaar zijn, we zijn een filmtheater tenslotte. Twee uitverkochte edities hadden we al (met Bowie en Zappa heb je natuurlijk cashcows in huis) maar ook voor de band trokken we toch weer een voor 60 procent gevulde zaal. Velen kwamen de film opnieuw zien, maar nu een keer op het grote doek. Blij dat we hadden gekozen voor de digitale Londense versie van de film, zodat het beeld en geluid extra goed overkwamen. We misten weliswaar de ondertiteling die de dvd wel heeft, maar beeld en geluid waren subliem.
Over de film kan ik natuurlijk weinig anders meer toevoegen dan dat het een aaneenschakeling van speelplezier is. Kundige muzikanten, daar was je al van verzekerd. Maar de vreugde waarmee The Band dit laatste concert ten gehore bracht is ongekend. Wellicht komt dat door de keur aan gastartiesten (Neil Young, Muddy Waters, Van Morrison, Bob Dylan, de prachtige stemmen van Emmylou Harris en Joni Mitchell: het kon echt niet op.)
Het was een weelderig genot om deze middag aan elkaar te mogen praten en met plezier de film te ondergaan.

zaterdag, september 16, 2017

Wind River - Taylor Sheridan

Wind River op IMDb (8,1)
Sterke indruk maakt deze (8,1 op IMDb haal je ook niet zomaar). De film is rauw, vertelt het bekende verhaal van vermoorde jonge meisjes in een omgeving vol problemen. Qua sfeer deed ie me bij vlagen denken aan "Winter's bone" , de krachtige debuutfilm van Jennifer Lawrence. Ook hier zitten we diep in de binnenlanden van Noord-Amerika, in dit geval de bevroren vlaktes van Wyoming. Ook hier zitten we met een bevolking die wantrouwend kijkt naar het gezag en de staat, ditmaal zijn het de verjaagde Arapahoe-indianen die in dit kansloze gebied moeten zien te overleven. Werk is er bijna niet, de winter domineert het jaar en de enige uitweg voor velen zijn drank en drugs. Als in zo'n gemeenschap een vermoord meisje wordt gevonden, wil men weliswaar dat het opgelost wordt maar dat wil nog niet zeggen dat de ingevlogen FBI-agenten een warm welkom wordt geheten.

Jeremy Renner is de ijzersterke spil van de film. Hij is de doortastende jager Cory Lambert, die de regio vrijhoudt van wilde dieren die het vee aanvallen. Hij heeft zijn sneeuwscooter, enkele jachtgeweren en mag zijn eigen kogels fabriceren. Als er , middenin een angstaanjagende sneeuwstorm , een meisje uit het dorp gevonden wordt dat duidelijk slachtoffer is van een misdrijf, weet hij door zijn natuurlijke inzicht de sporen veilig te stellen. Daarmede is hij direct de belangrijkste informant van de snel opgetrommelde FBI-agente Jane Banner (Elizabeth Olsen). Deze dame schrikt van de weerbarstige houding van de lokale bevolking en vraagt Lambert haar tussenpersoon te zijn en daarmee feitelijk haar assistent.
Stukje bij beetje ontrafelen we zowel het geheim van het dorp als het geheim van Lambert. Zijn ruwe maar constructieve houding wordt langzamerhand verklaarbaar.

Hoewel stevig rauw kent de film ook een optimistische boodschap. Er wordt door iedereen weliswaar langs het randje van het recht gewerkt, maar dat betekent nog niet dat er geen gerechtigheid is.
Imponerende film. Ik zou 'm doen.

Met: Jeremy Renner , Elizabeth Olsen, Julia Jones, Graham Greene