L'Étranger (aka The Stranger) - Francois Ozon

                                                     
L'Étranger op IMDb (7,1)
 L'Étranger op Moviemeter (3,52)
L'étranger op Wikipedia

De film was nauwelijks een minuut aan de gang en ik had al een epiphany van jewelste. Natúúrlijk: toen de hoofdpersoon de gevangenis binnenwandelde en de vraag beantwoordde waarom hij hier zat ("I killed an Arab", toen vielen voor mij wat puzzelstukjes in elkaar en wist ik al hoe de film zou eindigen. Althans: niet hoe het verhaal afliep, maar met welke muziek de veelzijdige regisseur Francois Ozon zou eindigen.
"And the stranger
Killing an Arab.."
Zo zong de heerlijke band The Cure al in hun allereerste singletje, eind jaren 70. Altijd bloedmakkelijk meegezongen maar pas nu begreep ik dat dit lied over het fameuze boek van Albert Camus moest gaan. Het gaf extra cachet aan deze - niet gemakkelijke, maar wel enorm sfeervolle- zwartwitfilm. 

Aan de buitenkant lijkt er weinig aan de hand met de jongeman die in de film alleen bij zijn achternaam Meursault genoemd gaat worden. Hij werkt, rookt, wandelt door Algiers alsof hij er helemaal thuis hoort. Maar dat is schijn: hij is een vreemdeling, in meerdere opzichten. Niet alleen omdat hij de Franse nationaliteit bezit en dus een "koloniale achtergrond" heeft, nee, er is meer: hij is ook in ándere opzichten een vreemdeling. Hij is een stoïcijn, hij is zwijgzaam en op het oog onverschillig voor de gebeurtenissen om hem heen. 
Hij reist af naar het verzorgingstehuis waar zojuist zijn moeder overleden is, maar de medebewoners daar lijken meer ontdaan dan Meursault. Hij ontmoet zijn oud-collega Marie, een prachtige vrouw die zeer in hem geïnteresseerd is. Oke, zoenen dan maar, seksen dan maar, maar ook dit lijkt weinig met de werkelijke emoties van Meursault van doen te hebben (wanneer ze hem ten huwelijk vraagt, is zijn antwoord "Ja hoor, prima. Mij best.". Uit alles lezen we dat Meursault zijn ware gevoelens diep verstopt heeft, hij gaat onverschillig door het leven. Daarom is zijn vriendschap met de flamboyante buurman Sintés ook zo onlogisch: Sintés is een hardhandige seksist, een uitbundige vent die in álles anders lijkt te zijn dan Meursault maar die blijkbaar wel een snaar weet te raken bij de man. Een dusdanige snaar dat Meursault bereid is voor hem in de bres te springen wanneer hij in conflict komt met enkele Algerijnse jongemannen. "And the stranger...Killing an Arab".

Met: Benjamin Voisin, Rebecca Marder, Pierre Lottin, Denis Lavant

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : The Cure - Killing an Arab

The Salt Path- Marianne Elliott

The Salt Path op IMDb (7,3)
 The Salt Path op Moviemeter (3,50)

The Salt Path op Wikipedia

Opvallend veel seniore mensen in de zaal gisteravond, de jongeren waren in de minderheid. Dat zal ongetwijfeld door het onderwerp komen: wandelen (hiken, zo u wilt) is een ontspannende bezigheid voor oudere mensen. Niet voor niets worden LAW's als Pieterpad of De Camino voornamelijk belopen door mensen die in iederr geval de 50 al gepasseerd zijn. Deze op waarheid gebaseerde film geeft daar overigens ook een aantal redenen voor aan: wandelen kost tijd, wandelen werkt reinigend voor de geest en wandelen geeft je de opdracht naar het binnenste van jezelf te kijken. Hoever wil je gaan, letterlijk en figuurlijk?

In deze film gaan de hoofdpersonen ver, heeeeel ver. En daar is alle reden voor: niet alleen is Moth, de man, zojuist gediagnosticeerd met een chronische en vooral progressieve ziekte (hij zal gaandeweg steeds minder kunnen doen). ook is het stel onlangs door een foute investering huis en haard kwijt geraakt. Gelukkig zitten de kinderen al op de universiteit en zijn ze uithuizig, dat maakt het voor hen iets beter draagbaar. Omdat ze toch geen dak meer hebben en omdat het ziekteproces in een veel te vroeg stadium zit om urgentie te verkrijgen bij het zoeken van een woning nemen ze een radicaal besluit: ze kiezen voor de catharsis. Ze gaan de problemen van zich af wandelen, ze gaan zichzelf confronteren met fysieke én mentale uitdagingen. Het South West Coast Path wordt hun doel: ze willen hem he-le-maal lopen, tot aan het eindpunt op Land's End aan toe. Ga er maar aan staan: Moth loopt moeilijk, ze hebben geen cent te makken en moeten dus tamelijk zelfvoorzienend zijn, het weer werkt niet op alle fronten mee en de tocht verloopt veel trager dan hun inspiratiebronnen aangaven. Kortom: het is de ene confrontatie na de andere. Dat betekent dat je de lichtpuntjes op één hand kunt tellen, maar dat je dan misschien ook wel met die ene hand tevreden kunt zijn. Een les in zelfredzaamheid, een les in wilskracht en een les in liefde.

Met : Gillian Anderson, Jason Isaacs, Hermione Norris

Gezien in : Cinecenter

Drama Girl - Vincent Boy Kars

 Drama Girl op IMDb (6,4)

Drama Girl op Moviemeter (2,76)

Moeilijk moeilijk. Hoe beschrijf je nou een film die eigenlijk een documentaire is die real life scenes uit het leven van dit gecompliceerde meisje naspeelt? Het is een filmisch experiment en dat staat de makers natuurlijk te prijzen. Maar het leidde niet tot een gemakkelijk kijkspel. 

Leyla heeft net aan de jonge regisseur haar levensverhaal verteld als hij haar meldt dat hij daar een aantal onderdelen van wil verfilmen. Leyla is een meid met een frisse aanblik, ze danst en beweegt makkelijk. Maar in haar hoofd woeden stormen: ze is somber en onzeker en heeft een ongemakkelijke verhouding met haar druk bezette ouders. Deze ouders worden gespeeld door twee bekwame acteurs: Pierre Bokma is de op het oog ongeïteresseerde vader die als kunstschilder zijn geld verdient, Elsie de Brauw is de zelfvoldane moeder die denkt dat ze er altijd voor haar dochter is maar ondertussen alleen voor haar eigen pleziertjes leeft. Ook de later te ontmoeten vriend Frank wordt door een acteur gespeeld, voor de rest moet Leyla alle scenes zelf inkleuren. En dat valt niet mee: we prijzen haar moed om zo open en bloot te laten zien welk een complexe jonge vrouw ze eigenlijk is. Dermate complex dat er volop onbegrip is over de mate waarin haar ouders van haar houden (en andersom), maar ook haar vriend klaagt dat hij maar niet tot haar door kan dringen. Ze schikt zich, ze voegt zich maar toont te weinig wat ze zelf vindt, wat ze zelf wil. Moeilijk Moeilijk. 

Met: Leyla de Muynck , Pierre Bokma, Elsie de Brauw, Jonas Smulders

Billy Lynn's Long Halftime Walk - Ang Lee

Billy Lynn's Long Halftime Walk op IMDb
En dan ben je terug uit Irak (heelhuids). En dan word je vereerd en toegejuicht, je krijgt een heldenontvangst. Vooral jij. Omdat jij uitzonderlijke moed hebt getoond en het rechtstreekse gevecht met de vijand bent aangegaan om het leven van je commandant te kunnen redden. En je krijgt ontvangsten in stadions, op tv-zenders. Iedereen weet wie je bent en wat je gedaan hebt. En dan?

Bily Lynn worstelt. Hij was al niet het prototype fanatieke soldaat, hij is meer van het overzicht. Precies dat hield hem daar overeind, precies dat gaf hem de scherpte om zijn levensgevaarlijke actie uit te voeren aan de frontlinie.
Billy is verscheurd. Zijn familie koestert hem aan de borst, zijn kritische zus vraagt hem of het nu eens klaar is met die oorlog. Zij heeft een heel andere kijk op de nationalistische daden van de VS in Irak. "Waar zijn die chemische wapens dan? Voel je jezelf nou echt een held? ". Het andere deel van het land wil dat Billy trots is op wat ie gedaan heeft, sterker nog: ze willen dat ie teruggaat en zijn karwei afmaakt. Alles voor de eer van die onnavolgbaar grote natie die USA heet. Voor de army, voor de vlag, dat werk.
Billy weet het niet. Gelaten ondergaat hij de feestelijkheden, met schampere blik kijkt hij naar de ronkende verhalen van managers die zijn verhaal en dat van zijn compagnie willen laten verfilmen. Billy weet het niet. Hij gaat net zo lief een keer achter een meisje aan, sterven als een maagd lijkt hem zonde. Hij is net zo lief bij zijn geweldige zus, die achteraf de grote reden blijkt waarom hij voor het leger koos. Maar ook ziet hij dat hij niet zijn groep in de steek kan laten, ook als dat wat simpeler jongens zijn dan hij. Juist omdat het wat simpeler jongens zijn dan hij.

Als kijker maak je Billy's duels mee. Zowel die in zijn hoofd als die aan het front. Zegt u het maar: wat moet je zo'n jongen nou adviseren?
Het maakt dit een andere oorlogsfilm dan menig oorlogsfilm die ik zag. Niet heel verkeerd.

Met : Joe Alwyn, Vin Diesel, Kristen Stewart , Steve Martin

Borg McEnroe - Janus Metz

Borg McEnroe op IMDb (7,0)
Best een spannende onderneming, een film van anderhalf uur ophangen aan één enkele tennismatch. Nu wil het verhaal dat het een van de meest memorabele (nee, niet memorabelste) potjes uit de geschiedenis is. En, wat deze film dan ook echt het bekijken waard maakt, één die op het hoogtepunt van psychologische oorlogvoering werd gespeeld.

1980, Wimbledon. Borg is -hoewel nog relatief jong - al een aantal jaren de onbetwiste tenniskoning, de Federer van zijn tijd. Vier jaar achtereen won hij de titel in het beroemdste toernooi ter wereld. Iedereen (nou ja, bijna iedereen) verwacht dat hij geschiedenis gaat schrijven met een volgende titel, maar er is een outsider waarmee rekening gehouden dient te worden.  In het grote contingent Amerikaanse tennissers is er een coming man die agressief speelt en ageert, maar die wel tennis van een onwaarschijnlijk niveau speelt. Borg voelt de spanning, is helemaal niet zo zeker van zijn zaak als velen denken.
Wat de film goed doet, is het weergeven van de aanloop: hoe werd McEnroe die scheldende, smijtende en tierende wondermepper? Was Borg altijd die koele kikker die schier emotieloos zijn partijen afrondt? We leren dat voor beiden de achtergrond, het opgroeien, een trainer bepalend zijn geweest voor hun publieke optredens. Feitelijk blijken de mannen karakterologisch best dicht bij elkaar te zitten. Dat blijkt ook wel als we bij de aftiteling lezen dat de mannen een vriendschap voor het leven hebben over gehouden aan deze match vol tegenstrijdigheden.
Maar goed, eerst die wedstrijd. Spannend!

Met : Sverrir Gudnason, Shia Labeouf, Stellan Skarsgaard

Beyond sleep - Boudewijn Koole

Beyond sleep op IMDb (6,6)
Moeizame film. Waarmee niet gezegd is dat de film niet interessant of niet goed is. Nee, het is meer dat ie een moeizaam verhaal vertelt, deze WF Hermans-boekverfilming.
Alfred is een zonderlinge man. Geoloog. In zichzelf gekeerd, meervoudige persoonlijkheid-achtig. Continu in gesprek met zichzelf, maar blijkbaar nog constanter in gesprek met zijn overleden vader. Hij heeft wat te bewijzen.
De film speelt zich bijna in zijn geheel af in het Noorse fjorden- en bergengebied waar hij heentrekt om onderzoek te doen naar de aanwezigheid van kraters. Niet zomaar kraters , nee , ze moeten aantoonbaar zijn ontstaan door inslagen van meteorieten. Ooit publiceerde zijn vader, een vooraanstaand geoloog, daarover en Alfred wil zijn werk afmaken en nader onderzoek publiceren.
Alles wijst erop dat hij daarin niet zal slagen: de lange wandeltocht die hij ervoor moet ondernemen toont dat hij voor ontberingen niet geschikt is. De drie begeleiders die met hem meelopen zijn in alles fitter, opener , ruimdenkender en beter voorbereid. Elke dag, elke tocht blijkt Alfred achterop te raken, vast te lopen in drassige velden, problemen te hebben met apparatuur en zich slecht te kunnen aanpassen aan de eisen van de natuur. Uiteindelijk blijft hij alleen over met een Noorse bioloog, die vastbesloten is hem naar zijn doel te begeleiden. Maar lukt dat Alfred allemaal wel op tijd? Bezwijkt hij niet aan de natuurwetten voordat hij zijn doel bereikt?

Als het spel en het verhaal je niet aanstaan, is er nog een USP die het de moeite waard maakt deze film te bekijken: de natuurbeelden zijn onnavolgbaar mooi. Man man man, wat is het daar prachtig.

Met Reinout Scholten van Aschat ,  Jakop Ahlbom