maandag, maart 25, 2019

Shock and awe - Rob Reiner

Shock and awe op IMDb (5,9)
Je weet precies wat je krijgt. En toch is het schokkend om terug te zien, dit gekleurde verslag van hoe de Verenigde Staten zich de oorlog met Irak in rommelden. Je krijgt het voorgeschoteld vanuit een tegenovergesteld perspectief: niet die vanuit de motivatie dat Saddam een klootzak was en dat ie massavernietigingswapens, nee. We kijken hem vanuit de invalshoek van de journalisten Landay en Strobel, twee journalisten bij een onafhankelijk persbureau die heel graag Woodward en Bernstein willen zijn. Maar niet helemaal die kwaliteiten hebben, net zomin als de benodigde invalshoeken.
Natuurlijk hebben ze hun contacten en sprokkelen ze quotes bij elkaar , maar pas als de hoofdredacteur een fameuze journalist in huis haalt die bekend staat als horzel van de overheid gaat het balletje rollen. (Poeh, dat is een lastige zin).
We komen erachter dat de Bush-administration kostte wat kost die oorlog wilde. Was het om vader George te wreken? Was het onder druk van de wapenindustrie? Feit is dat Cheney en vooral Rumsfeld vol in zetten op de invasie.
De persjongens ondertussen moeten alle zeilen bij zetten om hun tegengeluid gehoord te krijgen, de ganse natie is bloeddorstig en wil 9/11 snel gewroken hebben. U weet wat er is gebeurd. U weet dus ook dat de wijsheid pas achteraf kwam. Gelijk met de waarheid.

Met : Woody Harrelson, James Marsden, Rob Reiner, Tommy Lee Jones 

woensdag, maart 20, 2019

Final Portrait - Stanley Tucci

Final Portrait op IMDb (6,3)
De kapitaalkrachtige James Lord heeft de succesvolle maar verwarde kunstenaar Alberto Giacometti zover gekregen dat deze hem gaat portretteren. Dat lijkt een simpele afspraak, maar zoals gezegd: de kunstenaar is verward.
Slechte zelfzorg, drankzucht, twijfel en hoerenlopen zijn slechts enkele van de kwaliteiten die Giacometti in zich herbergt. Daardoor verslonst hij zijn artistieke kwaliteiten en komt het creatieve proces in gevaar. Meerdere malen vernietigt hij alles wat hij gemaakt heeft, meerdere malen starten de opdrachtgever en de kunstenaar opnieuw. Giacometti heeft een broer die zich opwerpt als de stuurman, hij zorgt dat zijn broer niet al te ver afdwaalt en toch echt af en toe iets afmaakt.
Hoe langer Lord en Giacometti tegenover elkaar zitten, hoe meer tegengesteld hun meningen raken. Steeds stelt Lord zijn terugvlucht naar Amerika uit, er bestaat nog een kans dat het portret er echt komt. En dat het ook nog eens heel goed wordt. Zal Giacometti stand houden en zijn beloften waarmaken?

Rush doet een pittig staaltje overacting, maar ik merk dat ik zeer gecharmeerd ben van de ingetogen acteerwijze van Hammer. Stijlvol.

Met : Geoffrey Rush , Armie Hammer , Tony Shalhoub, Sylvie Testud

dinsdag, maart 19, 2019

Songs from the second floor (sänger fran andra vaningen) - Roy Andersson

Songs from the second floor op IMDb (7,7)
In de reeks filmavonden bij onze statige gastheer Butch was het gisteren tijd voor humor. De avonden vormen een mooie tocht langs de filmgeschiedenis. deze kan ook weer aan de fraaie galerij worden toegevoegd.

Hoewel er niet echt sprake is van een verhaal in deze absurdistisceh film, meen ik er toch een lichte aanklacht tegen onze huidige consumptiemaatschappij in te zien. Een maatschappij met zijn werkdruk, zijn welvaartsniveau en de daarbij behorende verplichtingen, een maatschappij die een hoge mate van toewijding van mensen verlangt. En dat kan niet iedereen waarmaken.

We maken een tocht langs zeer buitenissige personages, waaronder de mislukte goochelaar die daadwerkelijk mensen doorzaagt, de arts en zijn assistente die steeds kibbelen over hun verhouding, de zakenman die zijn zaak afbrandt om verzekeringsgeld op te strijken, diens ene zoon die na het schrijven van gedichten in een apathische staat van gekte is beland, diens andere zoon die op bijzondere wijze het werk van taxichauffeur combineert met een tomeloos alcoholisme, de man die na 30 jaar bij de baas wordt ontslagen , de man die dat ontslag aan iedereen moet aanzeggen.
Het is een fraai mozaïek wat zo op het eerste oog diep tragisch lijkt, maar wat uitermate humoristisch aaneen geregen wordt. Zeer vermakelijk, zeer wrang.

Met : Lars Nordh, Stefan Larsson, Bengt CW Carlsson

zondag, maart 17, 2019

Arctic - Joe Penna

Arctic op IMDb (7,3)
Heel veel is er niet over deze film te vertellen, toch is het een boeiende ervaring. Overlevingsverhalen kunnen meestal maar twee kanten op, het gaat fout of het gaat - met horten en stoten - goed.
Hoe deze afloopt, ga ik niet verklappen maar ik ga je wel zeggen dat Mads Mikkelsen geloofwaardig speelt.
Een survivor van nature, dat zie je aan alles. Zijn vliegtuig is neergestort op de Noordpool maar hij zit niet bij de pakken neer. Heeft al wat visplekjes uitgezet, verkent de omgeving en is vast van plan hier levend uit te komen. Zijn geduld wordt beloond wanneer een helikopter hem ontdekt. In een poging om bij hem in de buurt te landen gaat het echter volledig mis met het hefschroefding. Ook zij storten neer: piloot dood, co-pilote overleeft ternauwernood.
Onze held ontfermt zich over haar, spaart zichzelf eten en drinken uit de mond om haar in leven te houden. In het wrak van de heli vindt hij een landkaart en hij stippelt een weg uit om bij het kamp te komen. Gaat niet makkelijk worden, sterker nog: het is schier onmogelijk. Maar als hij het niet probeert, weet ie zeker dat ie ter plekke zal neervallen. Op pad dus, met een slee met daarop zijn lotgenote. Op pad, de ontberingen tegemoet.

Met : Mads Mikkelsen, Maria Thelma Smaradottir

Professor Marston and the Wonder Women - Angela Robinson

Professor Marston and the Wonder Women op IMDb (7,1)
Behoorlijk interessante film. Niet in alles even geslaagd maar de combinatie van een interessant - waargebeurd - verhaal en een intrigerende psychologische omwenteling maken het geheel de moeite waard.
Jaren 20, vorige eeuw. William Marston is professor en psycholoog, zijn vrouw Elizabet is doende het te worden. Zijn colleges zijn in die dagen een interessant event: hij heeft een onconventionele methode ontwikkeld om net zo onconventioneel gedrag te kunnen plaatsen. Daarbij heeft hij de oervorm van de leugendetector ontwikkeld, die nog net niet goed genoeg is om de boer mee op te gaan.
Wanneer in zijn colleges de wonderschone Olivia Byrne verschijnt, schudden zijn zekerheden in hun tuig. Hoewel gek op zijn vrouw ontwikkelt hij een verliefdheid op zijn leerlinge, die zich vanwege haar interesse voor de materie heeft aangemeld als persoonlijk assistent van hem en zijn vrouw.
Zijn vrouw ziet het met een schuin oog aan, zegt niet in de wieg gelegd te zijn voor jaloezie maar verloochent die stelling binnen de kortste keren. Olivia op haar beurt geeft eigenlijk aan dat haar interesse meer uitgaat naar Elizabeth dan naar William. In deze complexe verstandhouding werpen ze zich gedrieën op de perfectionering van de leugendetector, waarna ze met hun bevindingen de boer op kunnen.
De spanning tussen de driehoek is continue aanwezig, het wachten is op de ontlading. Als die er dan uiteindelijk komt, is er voor de drie geen weg meer terug. Ze moeten handen en voeten geven aan hun gewaagde gedrag en dat is volop in strijd met de tijdgeest. Het geheim blijft niet lang houdbaar en ontslag volgt. In de naweeën daarvan ziet William een nieuw verdienmodel: hij denkt dat hij zijn ideeën over seksualiteit, psyche en macht het beste kan uitdragen via een stripverhaal. Hij ontwikkelt de superheldin Wonder Woman, die het goede van wereldverbeteraar verbindt met het dominante van een bazige sterke vrouw.
Het trio staat onder continue spanning: met elkaar, met hun werkzaamheden en - dat vooral - met de burgermaatschappij , die niets moet weten van hun radicale ideeën. Hoewel: de strip wordt aanvankelijk best een succes.

Zelf had ik niet verwacht dat ik een gecombineerd verhaal van bondage, striphelden en machtsspelletjes twee uur zou volhouden, maar het ging me in dit geval makkelijk af. Keurige film.

Met : Luke Evans, Rebecca Hall , Bella Heathcote

zaterdag, maart 16, 2019

The Boy Who Harnessed The Wind - Chiwetel Ejiofor

The Boy Who Harnessed The Wind op IMDb (7,6)
In korte tijd veel goeds over gehoord, dus ik ging er voor zitten gisteravond. Een 7,6 op IMDb, zat is best hoog dus kom maar op!
Welnu, ik vermoed dat dat hoge cijfer vooral voortkomt uit de gemoedelijke sfeer die uit de film spreekt want van het acteerwerk moet hij het niet hebben. Een iets te hoge mate van oplepelen van zinnetjes , een iets te scherpe karikatuur van de rollen . Dat kun je Ejiofor, zelf een bekroond acteur, dus kwalijk nemen. Maar je kunt ook proberen je focus te verleggen naar de beelden en het verhaal.
Dat verhaal is waargebeurd, dat maakt mijn "kritische blik" altijd al een beetje anders.

William is een slimme jongeman. Hij leeft met zijn armlastige familie op het platteland van Malawi, begin deze eeuw. Met man en macht wordt gepoogd om nog iets van de oogsten te maken, want geen oogst is geen inkomsten. En geen inkomsten is geen eten. De boeren zijn het geloof in de politiek allang verloren, de ene corrupteling na de andere pakt de macht in het land. Ze moeten dus zélf aan hun overleving werken en dat valt ze duidelijk niet mee.
Zoals gezegd: William is een slimme jongen , hij wil heel graag naar school maar paps heeft niet het vermogen om het schoolgeld te voldoen. Dankzij zijn innemende persoonlijkheid weet William een van zijn leraren te verleiden hem toch toegang te verlenen tot de schoolbibliotheek: als hij dan niet in de klas mag zitten, zal hij het zichzelf allemaal wel aanleren via de boeken.
Hij leest zich stuk en stuit plots op een boek over elektriciteit. Hij verdiept zich en verdiept zich, in zijn hoofd rijpt een plan. Als het hem lukt van allerlei onderdelen een windmolen te bouwen, kan hij daarmee de dorre weiden van het dorp irrigeren. Dat klinkt simpel, maar hij moet van ver komen. Hoe kom je aan de onderdelen, mag je eigenlijk wel een fiets demonteren? En hoe overtuig je je stugge vader?

Met: Chiwetel Ejiofor, Maxwell Simba, Aissa Maga, Lily Banda

Sweet Country - Warwick Thornton

Sweet Country op IMDb (6,9)
Pittige film , alhoewel ie lekker kabbelend verloopt. Trage shots , flashbacks en wijde beelden maken de film een prettige cinematografisch werkje. Het onderwerp staat daar echter tamelijk haaks op. Het verhaal is hard, het is onprettig en er wordt stevig op de man gespeeld. Maar dat is nodig, als racisme je onderwerp is.

Ook Australië heeft zijn "Wilde Westen" periode gehad. Hun indianen waren de Aboriginals, de oorspronkelijke bewoners. Echter: de macht en de eigendommen, de farms en het dagelijks leven waren allemaal in handen van de blanken. Veel verder dan knecht kwamen de onderdrukten niet, dagelijks moesten ze een hoeveelheid vernederingen ondergaan die de blanke baas straffeloos kon uitspreken en toepassen. Men was redelijk rechteloos dus.
Sam Kelly is een minzame boerenknecht, die gelukkigerwijze bij een rechtvaardige baas is beland. Als die baas een verzoek krijgt van zijn buurman of hij personeel wil uitlenen om zijn land te omheinen , zegt die dan ook direct toe. Hij geeft de buurman wel mee dat hij iedereen als zijn gelijke behandelt en dus niet wenst dat de buurman diens agressie en haat op zijn medewerkers loslaat.
Het lijkt even goed te gaan, maar al snel merken we dat de zelfingenomen klootzak, die de buurman is en die hij niet binnenboord kan houden, over de schreef gaat. Ten eerste misbruikt hij onder dreiging Sam's vrouw, ten tweede is hij in de samenwerking met Sam nogal onuitstaanbaar.
Als de klootzak het flikt om een jonge knecht van een andere boerderij te ketenen na diens werkzaamheden, lopen de zaken uit de hand. De jongen ontsnapt, de boer gaat boos verhaal halen en komt daarbij Sam tegen. Er ontstaat een vuurgevecht en Sam kan niet anders dan overhalen.
Nu is het Sam's beurt om te vluchten. Met zijn vrouw weet hij lang uit handen te blijven van de sheriff en zijn posse. Totdat hij van zijn vrouw hoort wat er is gebeurd.


Met : Hamilton Morris, Bryan Brown, Sam Neill, Tremayne Doolan

donderdag, maart 14, 2019

Isn't it romantic - Todd Strauss-Schulson

Ins't it romantic op IMDb (6,0)
Dat was een misrekening. De recensie gelezen en die leek nog wel in de richting van een acceptabele film te gaan, maar ik kan het er echt niet van maken. Ondanks de omgekeerde aanpak van een genrefilm vervalt de film uiteindelijk precies in alle clichés die het zegt te bestrijden. Droste in reverse, zo ongeveer.

Natalie is een dame die de zoektocht naar geluk lijkt te hebben opgegeven. Al die leuke mannen die ze ziet, zien haar niet staan. Ze is cynisch, ze is ongelukkig in haar lichaam en ze woont in tamelijk lastige omstandigheden. In scherpe bewoordingen bekt ze haar collega's af die dromen van prinsen op witte paarden en van prachtige hunks die hun pad zullen kruisen. "Dat is iets voor romkom's" zegt Natalie, en die haat ze.
U snapt: was sich liebt, dass neckt sich. Door een ongelukkige botsing bij een beroving belandt ze in het ziekenhuis , in coma. En u snapt het: wanneer ze wakker wordt, is alles omgedraaid. Ze is opeens succesvol in haar werk, ze wordt gezien door de mooiste en rijkste mannen, ze heeft succes.
Zelf snapt ze dat het niet kan kloppen, maar heel de wereld doet er aan mee. Ze is - bij volle bewustzijn- in een romantische Truman Show belandt. Eindelijk maakt ze kans op de ware liefde, maar ze twijfelt al snel: zit die liefde nu in die plotselinge kans op rijke en knappe mannen, of zit ie toch in die ene collega die haar altijd al vriendelijk heeft benaderd? U mag raden.

Met : Rebel Wilson, Liam Hemsworth, Adam Devine, Priyanka Chopra

zaterdag, maart 09, 2019

Paddleton - Alex Lehmann

Paddleton op IMDb (7,2)
Schitterend dit. Volledige onthaasting, full focus op menselijk contact. Met een fijne komische noot en een larmoyante ondertoon. Voor mij kwam deze als een verrassing.

We kijken de gehele film naar Michael en Andy, twee alleenstaande buurmannen die eigenlijk al hun vrije tijd samen doorbrengen. Randje trailertrash zijn ze, maar beiden zijn wel dagelijks aan het werk en hebben zo hun vaste ritme. Ze hebben een eigen sport bedacht, elke dag slaan ze een balletje. Daarna maken ze samen een pizza warm en nestelen zich op de bank om kung fu-films te kijken. Andy is de betweter, Michael is meer de rustige twijfelaar. Na de film gaat Andy de trap op naar zijn eigen woning, Michael zoekt zijn bed op. Tot morgen he!

Alles verandert (nou ja, lijkt te veranderen) wanneer Michael slechte berichten krijgt: hij is ongeneeslijk ziek. En al gauw besluit hij dat hij geen zin heeft het hele chemo-circus te doorlopen en langzaam af te takelen. Hij wil zijn eigen moment kiezen, hij wil het voor zijn dat hij niets meer kan. Al snel vindt hij op internet de juiste kanalen om de benodigde medicatie voor een zelfgekozen einde te bemachtigen.
Klinkt erg logisch allemaal, maar hij heeft buiten Andy gerekend. Die eist zijn deel van de vriendschap op, die wenst zich niet zomaar gewonnen te geven door zijn beste vriend gewoon uit zijn leven te laten glippen. Natuurlijk heeft hij er niets over te zeggen, hij is immers geen bloedverwant, maar telt die kameraadschap dan niet?
Nou en of telt die mee: de twee gaan een proces in waarbij zowel de voortgang van de ziekte ruimte krijgt als de verdieping van hun vriendschap. En waar en wanneer het gaat wringen, dat zien de mannen wel.

Echt prachtig verbeeld, het is klein maar echt behoorlijk fijn. Klein pareltje dit.

Met : Mark Duplass, Ray Romano

Bird Box - Susanne Bier

Bird Box op IMDb (6,8)
Het is lang geen "A Quiet Place", maar ik vond het ook lang niet zo slecht als ik veel om me heen hoorde. Veel mensen beschreven het bekijken van de film als weggegooide tijd, maar zo heb ik het niet ervaren. Je weet vooraf dat je aan iets irrealistisch begint, je weet vooraf dat er rare wezens of monsters de hoofdrol spelen , dus ben je niet verbaasd dat die de sfeer van de film bepalen. Een film bekijken is een persoonlijke ervaring, eenieder doet het op zijn eigen wijze. Noem het beleving.

We duiken de distopie in: vanuit Europa sijpelen berichten door dat mensen totaal van slag zijn, zichzelf van alles aandoen en in groten getale verongelukken of zichzelf om het leven brengen. Wetmatigheid is dan dat je erop kunt wachten dat het ook op de gefilmde locatie gaat gebeuren. Inderdaad komt het ook in no time naar Amerika en het overvalt Malorie . Zij is een eigenwijze kunstenares die op het punt staat alleenstaande moeder te worden. Onderweg naar een controle gaat het mis met de wereld en vlucht zij de dichtstbijzijnde villa in. Daar huizen nog een stuk of zes anderen die allen zijn ontsnapt aan "hen" : onbenoemde, onbestemde wezens die je betoveren zodra ze je blik vangen. In eerste instantie vallen de slachtoffers voor de schoonheid die ze zien, maar al snel daarna moet alles kapot en dood.
Ondanks haar fysieke conditie neemt Malorie regelmatig het voortouw in de voedselvoorziening en andere plannen om te overleven. Zoals het in zo'n groep gaat , zijn er egoïsten en socialen maar ze moeten het toch samen te rooien. Wij weten al vrij snel in de film wie de uiteindelijke overlevers zijn en wat ze daarvoor moeten doen.

Raar gegeven natuurlijk, het verbod om naar buiten of omhoog te kijken omdat alles wat je in je blik vangt je einde kan betekenen. Maar het tien-kleine-negertjes-effect wordt best fraai toegepast en - persoonlijke mening - ik heb Sandra Bullock wel eens onbenulliger zien spelen.

Met : Sandra Bullock, Trevante Rhodes, John Malkovich, Tom Hollander

vrijdag, maart 08, 2019

The Dinner - Oren Movermann

The Dinner op IMDb (4,5)
Tweede verfilming van het magistrale boek van Herman Koch. Deze is warriger en dwaalt meer af dan de Nederlandse versie. Maar opgeteld blijft dat het oude adagium nog steeds telt: ik vond het boek beter.

Samen met hun vrouwen hebben twee broers een diner-afspraak. Het moet maar, is de gedachte. Ze liggen elkaar niet zo: de ene verwijt de ander hem tijdens zijn jeugd te hebben uitgespeeld tegen zijn ouders, de ander verwijt zijn broer een lamlendige houding. Dat laatste klopt, want de broer blijkt maar moeizaam terug te vechten van een inzinking. Die werd op zijn beurt weer veroorzaakt door de ziekte van zijn vrouw. Die op haar beurt weer veel sterker terugvecht dan haar man doet.
De andere broer is een succesvol politicus, altijd aan het werk en gewend om zaken naar zijn hand te zetten. Zijn jonge vrouw is niet de moeder van hun kinderen. Ziehier de setting van een fijn avondje sjiek tafelen.
Ze hebben heel wat te bespreken: er is iets gruwelijks gebeurd op een stapavondje van hun respectievelijke zoons. En er moet aan waarheidsvinding worden gedaan, maar ook aan reputatieschade. Aan alle kanten blijkt dat de frictie tussen de broers een normaal gesprek en dus ook een oplossing in de weg zit. Men draait en kapt, maar komt steeds maar op doodlopende wegen uit.

Met : Steve Coogan, Richard Gere, Laura Linney , Rebecca Hall



donderdag, maart 07, 2019

Cobain - Nanouk Leopold

Cobain op IMDb (6,5)
Vrolijk wordt het in ieder geval niet. Dat weet je vooraf, als je een Nanouk Leopold-film gaat kijken. Geeft niets, als het portret indringend genoeg is, dan kan ik veel hebben. Zo ook deze, die wat mij betreft een beetje een Nederlandse Dardenne-film is. De sociale wantoestanden spatten van het doek af. En toch, toch zijn er sprankjes hoop.

Cobain (ja, zo heet ie echt) is een jochie van 15. Opvang in , opvang uit. Ook nu weer staat hij op het punt om te vertrekken uit een tehuis waar hij het blijkbaar goed gedaan heeft. Het grote probleem met de jongen is: waar moet ie naar toe? Naar zijn moeder, die het voornamelijk druk heeft om haar junkengedrag te combineren met een nieuwe zwangerschap? Naar die voor hem geselecteerde pleegouders, die weliswaar heel liep maar toch ook heel erg hippie en groentetuin zijn. Naar het meisje dat hem eerder onderdak heeft verleend, maar dat nu zelf met een baby'tje zit? Zegt u het maar: alle keuzes lijken bij voorbaat kansloos.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en hij probeert het eerst bij zijn moeder. Maar dat gaat natuurlijk al snel mis. De volgende omzwerving brengt hem bij een apart pooiertype die weliswaar een redelijk aantal meisjes beheert maar zelf meer valt voor jonge jongens. Zoals Cobain er dus eentje is.
Cobain laat zich - om wille van een baantje en een inkomen- veel welgevallen maar stelt wel zijn grenzen. Ondertussen probeert hij zijn moeder van haar destructieve gedrag af te brengen. Niet zozeer om haar te redden, maar om toch in ieder geval de baby in haar buik een kans te geven. Hij zet alles op alles en maakt een allesomvattend plan.

Met : Bas Keizer , Wim Opbrouck , Naomi Velissariou

woensdag, maart 06, 2019

Vice - Adam Mckay

Vice op IMDb (7,5)
Ben zelf niet geheel overtuigd van de klasse van deze film. Dit terwijl ik om mij heen ronkende berichten hoorde. Vooral hoofdrolspeler Christian Bale werd geroemd, terwijl ik zelf vond dat hij een heel eenzijdig maniertje deed om dit aparte karakter vorm te geven. Sterker nog; ik moest vechten tegen het gevoel dat trucje irritant te gaan vinden, want ik wilde bij het verhaal blijven. Dat is namelijk wél ijzersterk. De machinaties in de wereldpolitiek zijn huiveringwekkend, maar we weten natuurlijk allemaal dat het gebeurde, gebeurt en zal blijven gebeuren.
"Vice" speelt uitstekend met de dubbele betekenis die het woord in het Engels heeft: natuurlijk gaat het over de uiteindelijke reserverol die Dick Cheney in de VS zal spelen, maar voor mij ging de film vooral over de zeden, over de mores die nodig is om in dit wereldje te belanden.
We krijgen een mooi biografisch inkijkje in een onbeholpen man die voor van alles en nog wat mislukt, totdat zijn vrouw hem voor de keuze stelt: "óf je maakt wat van je leven óf ik ben weg."
De rest is geschiedenis, letterlijk. De wording van een machtspoliticus. Met de klemtoon op macht. Van de Nixon-tijd tot aan de uiteindelijke VP-rol in het tweede Bush-regime. Alles zit er in: Vietnam, Watergate, Iran, Midden-Amerika, Koeweit-Irak en uiteindelijk de heftigheid van 11 september en de daaruit voorvloeiende Afghanistan- en Irak-invallen. Die uiteindelijk leidden tot de opkomst van IS, het is u allemaal bekend.

Wat de film heel goed doet, is speels omgaan met beslissende momenten. Er zit vaart in , er zit humor in en je wordt geregeld op het verkeerde been gezet. Dat compenseert voor mij allemaal voldoende de irritatie over het spel. Ben je een beetje in politiek geïnteresseerd, dan kun je deze moeiteloos volbrengen.

Met : Christian Bale, Steve Carrell, Amy Adams, Sam Rockwell 

zondag, maart 03, 2019

Spiderman : Homecoming - Jon Watts

Spiderman: Homecoming op IMDb (7,5)
Echt waar! Ik! Deze! Ik heb (m) afgezien.
Lekker twee daagjes weggeweest , best moe en niet al te veel zin in complexiteit. En daar stond deze: op de harde schijf. Waarom weet ik niet precies meer, maar ik had de film ooit opgenomen. Waarschijnlijk omdat ik van mezelf vind dat ik af en toe genres moet proberen waar ik niet goed in ben , er zou er zomaar eens eentje tussen kunnen zitten die mijn vooroordelen ontkracht.

Deze niet. Dan weet u dat vast. Superhelden-verhaaltjes dienen nu eenmaal volgens een vast stramien te lopen, het mag niet al te veel verrassingen opleveren. Maar wel een paar. In deze film zat de verrassing erin dat Spinneman (zoals hij vroeger in de stripboekjes van mijn broer heette) nog jong is en nog stage loopt bij Stark Industries,  het bedrijf van zijn grote voorbeelden The Avengers.
Peter Parker is in deze film gewoon nog een scholier die natuurlijk heel slim is maar moeite heeft in het gareel van de school te blijven en die daarom alvast de stage is aangegaan Waarom leren als je straks de mensheid moet gaan helpen? En dat ook goed kunt?
Naast deze uitermate menselijke trek speelt er nog een: hij is heimelijk verliefd op een klasgenootje. Hij denkt dat ze onbereikbaar is, maar ze blijkt hem leuk te vinden ondanks zijn herhaaldelijke uitvluchten en verdwijningen. Ze werken toe naar "the proms" , we zijn benieuwd of het Parkertje gaat lukken.
In de tussentijd strijd hij tegen een bende die wapens met een bovennatuurlijke kracht stelen en verhandelen. Is niet goed voor de wereld, dat snapt u. Dus Spiderman moet gaan vechten met de bendeleden. En vooral met hun baas, een man die met een megagroot gierenpak met vleugels uitermate gevaarlijk en aggressief is. Spidermannetje kan zijn borst natmaken, zogezegd.
Het lukt Spiderman om de mooie Liz mee te krijgen naar de proms. Hij haalt haar thuis op , u mag raden wie de vader van het meisje is. Vanaf dat moment gaat het hard (tegen hard).

Met : Tom Holland, Robert Downey jr. , Michael Keaton, Laura Harrier, Marisa Tomei

vrijdag, maart 01, 2019

The Trip To Spain - Michael Winterbottom

The Trip To Spain op IMDb (6,6)
Deel 3 uit de heerlijk niemendallige reeks van de Britse komieken Coogan en Brydon. Op IMDb lees ik dat het een zesdelige reeks moet gaan worden, ik zal ze blijven kijken.

Natuurlijk is er niets verrassends aan , natuurlijk wordt het zelfs op een gegeven moment een gimmick maar feit blijft dat er genoeg momenten tussen zitten waarop gelachen of geglimlacht kan worden. Voor mij goed genoeg.

Dit keer worden de heren naar Spanje gestuurd. Veel knoflook en chorizo in het onvermijdelijke culinaire deel van deze reeks, de heren eten er goed van. Veel bijzondere imitaties ook weer, van David Bowie via Marlon Brando tot Mick Jagger. Het blijft leuk om naar te kijken. Gaat nooit Oscars winnen, maar blijft wel vermakelijk.


Met : Steve Coogan , Rob Brydon

Bad Match - David Chirchirrillo

Bad Match op IMDb (5,7)
Bad Match inderdaad. Tussen filmmaker en mij dan. Ik weet niet precies op welk publiek de maker doelde, maar ik hoorde daar klaarblijkelijk niet tussen. Ach, er gaat er wel eens een de mist in.

Harris is een player, die onafgebroken swipet op de datingsites waar hij zijn jachtbuit op verzamelt. De dames zijn allen slechts voor één nacht pret bestemd, daarna wil hij er weer tussenuit.
U snapt het nu al: er zit er natuurlijk eentje tussen die dat niet pikt en die wat vasthoudender is. Harris schrikt als deze Riley maar blijft berichten en contacten, dat was niet de bedoeling. Hoewel: ze is erg knap en Harris is tamelijk zwak.
Na enkele ontmoetingen probeert hij de boel alsnog te verbreken maar dan heeft hij buiten Riley's veerkracht gerekend. Zijn zakelijke twitteraccount wordt gehackt en plaatst dermate vervelende tweets dat Harris zijn baan verliest. En daarbovenop komt nog de politie-inval die onderzoekt waar in huis hij die kinderporno-verzameling heeft verstopt die ineens over het internet gaat.
Het is te toevallig allemaal, hij moet dat meissie dus opnieuw contacten om op een of andere manier de rekening te vereffenen.

Flutfilm, waarbij de uitkomsten ook nog eens van mijlenver te zien zijn.

Met : Jack Cutmore-Scott, Lili Simmons 


woensdag, februari 27, 2019

Marshall - Reginald Hudlin

Marshall op IMDb (7,2)
Interessante film. Niet per se hoogstaand , maar geheel opgebouwd volgens de wetten van de rechtbankfilm. En ook nog eens op waarheid gebaseerd, hetgeen de materie belangwekkender maakt.

Jaren 50/60, VS. Zwarte man wordt beschuldigd van verkrachting van een blanke vrouw. Bij voorbaat kansloos in de rechtbank, ware het niet dat een zware advocaat hem te hulp schiet. Althans: wil schieten. Omdat hij niet uit de bewuste deelstaat komt, mag hij van de stugge rechter zelf niet het woord voeren. Gelukkig heeft hij daarvoor een briljante (letselschade) advocaat gevonden, die hij weet te overtuigen van de noodzaak van het voeren van deze zaak. Deze advocaat is joods en ervaart in iets mindere mate de discriminatie die de beide zwarte heren dagelijks moeten ondergaan, maar gaandeweg het proces valt bij hem ook het kwartje. Het onrecht dient bestreden, justice will be done.

Met : Chadwick Boseman, Josh Gad, Kate Hudson, James Cromwell

The World's End - Edgar Wright

The World's End op IMDb (7,0)
Tamelijk bizarre film, door de combinatie van "vriendenreünie'film en zombieverhaaltje. Ik vond het van een nogal hoog "belachelijk" gehalte, al moet ik toegeven dat ik de aanpak van het einde dan wel weer redelijk kon waarderen.

Het begint allemaal als de onbenoemde leider van een vriendengroep na twintig jaar weer eens opduikt. Hij probeert zijn voormalige matties op te trommelen om af te maken wat twintig jaar geleden niet lukte (en wat ook direct het einde van hun vriendschap betekende). Gary zelf is twintig jaar verslaving en afkicken verder, de rest is op een vooral veilige manier verburgerlijkt: makelaar, advocaat, autohandelaar: dat werk.
De vier zitten dus niet zo op de komst van Gary te wachten maar hij is vasthoudend en krijgt de maten zover om nu eindelijk eens "The Golden Mile" te doen: een kroegentocht van anderhalve kilometer waarbij ze in alle cafés van hun hometown een pint moeten drinken.
Het eerste deel van de film is komisch doch voorspelbaar: in een reeks plagerijen en grappen vinden ze elkaar stukje bij beetje weer, ondanks de overduidelijke wrijving die er onderling heerst. Gaandeweg verandert hun stapavond: niet alleen door hun eigen ontbolstering, maar ook door al die rare dorpsbewoners die de teruggekeerden vreemd aankijken. En dito behandelen. Daar blijkt een reden voor te zijn.

Met : Simon Pegg, Nick Frost, Eddie Marsan, Paddy Considine, Martin Freeman, Rosamund Pike

dinsdag, februari 26, 2019

Spirited Away (aka De Reis van Chihiro) - Hayao Miyazaki/Kirk Wise

Spirited Away op IMDb (8,6)
Fijne avonden zijn het altijd, de filmavonden bij gastheer Butch. Met een klein clubje liefhebbers ondergaan we een avondje filmhistorie. Altijd uit de brede collectie van de gastheer gekozen.
Gisteren was de beurt aan deze en dat was opnieuw een prettige. Niet zo zeer voor mij- ik heb zelf weinig binding met animatie- maar onder het adagium "you win some, you lose some' had ik toch een hele prettige avond.
"Spirited away" was destijds een veelbesproken en net zo veel bekroonde film. Meisje Chihiro reist met haar ouders naar een dorpje, waarbij ze middels een foute afslag plots in de tegentijd terecht komen. Het aanvankelijk vriendelijke landschap verandert al snel in een ongemakkelijk en unheimisch geheel.
Deze wereld wordt beheerst door een boze heks, die alles en iedereen manipuleert. Uiteraard is het meisje degene die de oplossingen moet bieden. Samen met haar vriendje Haku gaat ze de strijd met het boze mens aan. Zal het haar lukken om haar ouders te bevrijden en ze weer als normale mensen terug te zien?

donderdag, februari 21, 2019

At Eternity's Gate- Julian Schnabel

At Eternity's Gate op IMDb (6,9)
Fraaie film. of beter: Fraai verfilmd. Het is een "zo zou het gegaan kunnen zijn" verhaal, dat zich ent op de Franse periode van een van de twee bekendste Nederlandse schilders. Van Gogh had zijn donkere Brabantse periode gehad en ging op zoek naar licht. Licht en kleur , dat moest zijn schilderijen voortaan veel meer gaan overheersen.
Via Parijs (onder de hoede van zijn zorgzame broer Theo) trekt hij door naar het zuiden waar hij in Arles een zeer creatieve , maar tamelijk ongelukkige periode kent. Als we de regisseur volgen, is Van Goh's gekte getriggerd door de pesterijen van de dorpelingen: schooljeugd die zijn ezel omtrekt, stenengooiers en vervolgens zelfs heuse afranselingen door boze vaders. Hij blijkt niet te handhaven, hij draait langzaam doch gestaag door.
Dankzij de steun van broer Theo en vriend Paul Gauguin weet Vincent zich weer aan de instellingen te ontworstelen en start een tweede productieve Franse periode. Aanvankelijk opnieuw in Arles, maar als de bevolking zich in een petitie tegen hem keert (en we zien dat dat niet geheel onterecht is), voelt hij zich gedwongen te verhuizen naar Auvers. Nog steeds maakt hij die prachtig kleurige natuurschilderingen, maar ze worden gestaag donkerder van sfeer. Het gaat niet goed met de man.

Dafoe speelt het sterk en geloofwaardig, hij neemt ons mee op een introspectieve tocht. Dat beklijft, de film boeit. Vooral door hem, maar ook door een keur aan bekende gezichten die we voorbij zien trekken (Mads Mikkelsen, Emmanuelle Seigner, Matthieu Amalric).

Met : Willem Dafoe, Oscar Isaac, Rupert Friend

woensdag, februari 20, 2019

Continuer- Joachim Lafosse

Continuer op IMDb (5,9)
Indringend verhaal. Tegelijkertijd is dit ook een genoegzaam kabbelende film. Hoe dat kan?
Welnu, het rustgevende van de beelden staat in schril contrast met de woedende stormen in de hoofden van onze beide acteurs. De trektocht door de woestijnen en bergen van Kirgizië is voor hen veel minder kalmerend dan hij voor ons als kijker is.
Moeder Sybille heeft de reis geboekt, zoveel is duidelijk. Zoonlief Samuel gaat tegen zijn zin mee. Moeder blijkt de reis gefinancierd te hebben door het huis van opa te verkopen: "dat is geen erfenis maar een gevangenis" , zo meldt zij. Zoonlief blijkt de time-out nodig te hebben omdat hij van zijn opleiding getrapt is wegens agressie tegen zijn leraren. Hij mokt zich de dag door, terwijl zijn paard langzaam achter dat van zijn moeder aansjokt.
Moeder blijkt hoge verwachtingen te hebben van de reis: het is haar ultieme poging om nader te komen tot haar zoon, die zich na de scheiding van zijn ouders behoorlijk ver van haar verwijderd heeft. Hij verwijt haar dat alles in haar leven mislukt is, zij bestrijdt dat door te zeggen dat juist hij wel gelukt is.
Felle discussies zijn het gevolg, maar je ziet toch gaandeweg dat de twee naar elkaar toegroeien. Dat komt ten dele ook door de afhankelijkheid: ze moeten elkaar steunen in het bestrijden van de gevaren die de helse tocht met zich meebrengt. Een innemend portret van aantrekken en afstoten volgt.

Schitterende rol opnieuw van Virginie Efira, ik kijk daar met plezier naar. En die natuurbeelden, oi oi oi.

Met : Virginie Efira, Kacey Mottet Klein, twee paarden.

maandag, februari 18, 2019

Beast of Burden - Jesper Ganslandt

Beast of Burden op IMDb (3,6)

"Locke", maar dan in een vliegtuig. En ook een stuk minder goed, als ik eerlijk ben.
Maar goed, meneer Radcliffe doet zijn best om er wat van te maken. Waar kijken we naar?
Het leeuwendeel van de film speelt zich af in de cockpit van een gammel vliegtuigje, dat wordt bestuurd door een nerveuze man. Gaandeweg leren wij de reden van zijn zenuwen.
Zo is daar de zorg om zijn vrouw, die aan een ernstige ziekte lijdt en die smacht naar de thuiskomst van haar pilotenmannetje. Regelmatig belt hij haar vanuit de cockpit.
Daarnaast is er de man die de oorzaak is van zijn vlucht: een stevige crimineel die hem dwingt om een forse lading drugs over de grens te vliegen (en daarbij uit handen van de grenspolitie te blijven).
Tenslotte is er nog de oud-collega van de legereenheid waar de vliegenier bij diende. Die collega heeft hem een opdracht meegegeven: hij moet een laptop met ontlastende informatie bij hem afleveren. Alleen met die informatie blijven beiden uit handen van de krijgsraad.
Het is een sneeuwbal aan telefoontjes daar in de cockpit. Piloot Sean wordt met de minuut zenuwachtiger, zeker wanneer hij hoog in de lucht ontdekt dat de drugscrimineel zijn vrouw te pakken heeft en haar inzet als drukmiddel om deze klus goed af te ronden.
Sean kan bij niemand iets goeds doen, hij heeft eigenlijk louter dingen te verliezen. Maar ik zeg u: hij doet zijn best.

Met : Daniel Radcliffe, Grace Gummer

Free Fire - Ben Wheatley

Free Fire op IMDb (6,4)
Een keur aan acteurs die ik tamelijk hoog heb zitten. En dan zo'n waarlijk belachelijke film maken. Het kán.
Free Fire is een anderhalf uur durende schietpartij over een mislukte wapendeal tussen twee criminele partijen. Niemand vertrouwt elkaar en daarom besluit men maar op elkaar te gaan schieten. Totdat de film afgelopen is.

Met : Cillian Murphy , Brie Larson, Armie Hammer , Sam Riley

zaterdag, februari 16, 2019

Velvet Buzzsaw- Dan Gilroy

Velvet Buzzsaw op IMDb (5,8)
Vervelende film. Althans: zo heb ik het ervaren, ik heb ook al andere berichten gehoord over deze Netflix-productie. Ondanks de aanwezigheid van mij doorgaans goed bevallende acteurs als Jake Gyllenhaal en Toni Colette kon ik weinig met dit overdreven verhaal. Het ontwikkelt zich van een kritische blik op de betweters van de kunstwereld naar een horrorverhaaltje over gekwelde kunstenaars. Een poging:

Morf Vandewalt is een vermaard en gevreesd kunstcriticus die met zijn kritieken carrières kan maken en breken. Pseudo-intellectueel beschrijft hij wat de aanschouwde kunstwerken allemaal met hem doen, het volk vreet het en de galerie-houders slijmen voortdurend om zijn aandacht en invloed.
Josephina werkt voor een van die galeries en wil het heel graag maken in het wereldje. Wanneer in appartementencomplex een oude buurman overlijdt, ontdekt ze in diens flat een schat aan schilderijen. En echte goede, dingen met zeggingskracht. Hoewel de man nadrukkelijk heeft gezegd dat na zijn dood al het werk vernietigd moet worden, ziet Josephina er brood in. En een kans om naam te maken. Ze gaat de kunstwerken vermarkten maar bij alle kopers en exposanten gebeuren vervolgens rare bloederige dingen. De kunst was blijkbaar echt niet bedoeld voor vertoning, wie dat toch doet moet het met zijn leven bekopen.

Of zoiets.

Met : Jake Gyllenhaal, Rene Russo, Toni Colette, Zawe Ashton

7 days in Entebbe- José Padilha

7 Days In Entebbe op IMDb (5,8)
1976: Israël blijft op grove wijze huishouden in de Midden-Oosten regio. Dat wekt weerstand op.
1976: De links-activistische terreurgroep RAF ziet zijn invloed tanen als de kopstukken in de gevangenis zitten. Ze zoeken naar nieuwe actiedoelen.

Voeg deze twee gegevens samen en je komt op het waargebeurde verhaal van deze vliegtuigkaping. Een Air France-toestel dat van Tel Aviv naar Parijs reist, wordt tijdens de tussenlanding in Athene gekaapt door een kleine activistische cel. Die cel is grotendeels opgebouwd uit Palestijnen, maar er zitten ook twee Duitse goeddoeners in, die weten dat het de Palestijnen na de Jom Kippoer-oorlog en de Olympische Spelen in München alleen maar slechter gegaan is. Voor het goede doel zijn deze groepen dus verenigd. Na het kapen van het vliegtuig zet men via Libië koers naar Oeganda, alwaar de dictator Amin bereid is om de heersende internationale naties even een staaltje van zijn eigengereidheid te laten zien. Amin biedt de kapers een plek op het vliegveld van Entebbe.

Israël is altijd een militaristische natie geweest en als kijker weten we al snel dat men - ondanks zware discussie in de kabinetsvergaderingen - dit niet op zich zal laten zitten. Een squadron mariniers wordt in enkele dagen klaargestoomd voor een bevrijdingsoperatie.

Het is waargebeurd, ik weet het nieuwsfeit nog wel te herinneren. De film maakt er een heroïsch verhaaltje van, met als sidelines de gewetenswroeging van de Duitse kapers en de onderlinge strijd tussen de Israëlische staatsmannen Rabin en Peres.

Met: Daniel Brühl , Rosamund Pike, Eddie Marsan, Lior Ashkenazy

dinsdag, februari 12, 2019

Un Amour Impossible - Catherine Corsini

Un Amour Impossible op IMDb (6,6)
Kleine verhalende film die ik gaarne "klein maar fijn" zou willen noemen, ware het niet dat het verhaal een wrange nasmaak achterlaat. Dat ligt niet aan de acteurs , dat ligt niet aan het beeld, nee , dat ligt aan het naargeestige onderwerp dat langzaam maar zeker de overhand neemt in de film. Dat is een bewuste keuze van de regisseur, zo lijkt het. Eigenlijk kabbelen we tamelijk kalm door het verhaal van Rachel en Philippe en hun "bastaard"dochter heen, totdat er in die driehoek iets vreselijkt blijkt te zijn gebeurd. Vanaf dan zijn alle drie de hoofdpersonen even van slag. Het maakt de film sterker, maar dat maakt het nog niet prettig.

Rachel is een mooie jonge vrouw die gek genoeg blijkt "over te schieten". Ze is al 25 en heeft nog steeds niet de ware liefde ontdekt. We zitten halverwege de jaren 50 van de vorige eeuw, daten was nog niet hip en geaccepteerd dus het moet toch van de schoorvoetende avances van de man aan de andere kant van de kantine komen. Maar als het dan eenmaal gebeurt, gaat Rachel er ook vol voor: Philip is interessant, Philip is slim en ondernemend. Máár: Philip is ook afhoudend.
Al vrij snel meldt hij Rachel dat hij nooit met haar zal kunnen trouwen. Uitleg geeft hij niet, maar het lijkt de verliefde Rachel niet te deren. Ze houdt zich aan hem vast en wanneer hij voor zijn werk overgeplaatst wordt, stemt ze zelfs toe in onbeschermde seks.
Via sprongen in de tijd leren we dat het meisje (Chantal) nooit door haar vader is erkend , dat ze liefdevol door haar - zichzelf wegcijferende- moeder wordt opgevoed en dat het lijkt of deze gezinssamenstelling zo bedoeld was. Na een knallende ruzie die ontstaat als Philippe bekent dat hij getrouwd is met een andere vrouw, zien de voormalig geliefden elkaar jarenlang niet meer en verdwijnt "papa" uit de keukentafelgesprekken. Totdat..
Totdat hij weer contact opneemt met de dan 14jarige Chantal. Deze leeftijd maakt dat het meisje beïnvloedbaar is en langzaam maar zeker drijft er een wig tussen de vader en de moeder. En het meisje staat er tussenin. Deze status quo is dreigend , zo blijkt: een van de drie begaat een vreselijke fout.

Mooi geacteerd, Virginie Efira is onwaarschijnlijk innemend als de ingetogen maar ijzersterke moeder.

Met: Virginie Efira, Niels Schneider, Jenny Beth, Estelle Lescure