Vertigo (aka De vrouw die twee keer leefde) - Alfred Hitchcock

Vertigo op IMDb (8,2)
 Vertigo op Moviemeter (3,89)
Vertigo op Wikipedia

In de jaren 70 en 80 heb ik echt wel enkele Hitchcock-films gekeken, maar op dit blog is het werk van de man toch maar zuinig vertegenwoordigd. Dat houdt in dat ik er in ieder geval de laatste 16 jaar geen enkele van bekeken heb. Daar kwam gisteravond verandering in toen ik voortging met het leegtrekken van mijn harde schijf. Blijkbaar deze film (uit 1958, ouder dan ik zelf ben) een jaar geleden van de Belg opgenomen. Fijne kijkbeurt leverde het op: al bij de beginsequenties merk je de meesterhand en zie je hoe de Britse regisseur een lichtend voorbeeld is geweest voor generaties na hem. Alleen daarom al: klik!

De artistieke Midge doet er echt alles aan om zijn aandacht te trekken: ze probeert John "Scottie" Ferguson met enige regelmaat te verleiden tot een etentje of een uitje. Dit vooral om zijn getroebleerde herinneringen te vergeten: bij een poging een misdadiger te arresteren zag Scottie een collega-agent van het dak vallen en te pletter storten. Hij heeft er een levenslange hoogtevrees (zoek daarvan de Engelse vertaling maar eens op) aan overgehouden. John lijkt vegeterend zijn dagen door te komen, ondanks de pogingen van Midge.

Alles verandert als John een blonde vamp zijn restauranttafeltje ziet passeren: het blijkt te gaan om de mysterieuze Madeleine Elster, een vrouw die overduidelijk in de rouw is en die hij in opdracht moet gaan volgen. Ze maakt een dagelijkse ronde langs een begraafplaats en een museum waarbij ze immer bij hetzelfde schilderij plaatsneemt. John begint haar - oude gewoonte, he - te schaduwen en krijgt haar niet meer uit zijn hoofd. Hij begrijpt geen snars van haar handelingen en kan daar alleen maar achter komen door een relatie aan te knopen. Dat gaat niet makkelijk maar al snel vindt hij, eeuuh, de weg omhoog.

Met: James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes, Tom Helmore

L'Étranger (aka The Stranger) - Francois Ozon

                                                     
L'Étranger op IMDb (7,1)
 L'Étranger op Moviemeter (3,52)
L'étranger op Wikipedia

De film was nauwelijks een minuut aan de gang en ik had al een epiphany van jewelste. Natúúrlijk: toen de hoofdpersoon de gevangenis binnenwandelde en de vraag beantwoordde waarom hij hier zat ("I killed an Arab", toen vielen voor mij wat puzzelstukjes in elkaar en wist ik al hoe de film zou eindigen. Althans: niet hoe het verhaal afliep, maar met welke muziek de veelzijdige regisseur Francois Ozon zou eindigen.
"And the stranger
Killing an Arab.."
Zo zong de heerlijke band The Cure al in hun allereerste singletje, eind jaren 70. Altijd bloedmakkelijk meegezongen maar pas nu begreep ik dat dit lied over het fameuze boek van Albert Camus moest gaan. Het gaf extra cachet aan deze - niet gemakkelijke, maar wel enorm sfeervolle- zwartwitfilm. 

Aan de buitenkant lijkt er weinig aan de hand met de jongeman die in de film alleen bij zijn achternaam Meursault genoemd gaat worden. Hij werkt, rookt, wandelt door Algiers alsof hij er helemaal thuis hoort. Maar dat is schijn: hij is een vreemdeling, in meerdere opzichten. Niet alleen omdat hij de Franse nationaliteit bezit en dus een "koloniale achtergrond" heeft, nee, er is meer: hij is ook in ándere opzichten een vreemdeling. Hij is een stoïcijn, hij is zwijgzaam en op het oog onverschillig voor de gebeurtenissen om hem heen. 
Hij reist af naar het verzorgingstehuis waar zojuist zijn moeder overleden is, maar de medebewoners daar lijken meer ontdaan dan Meursault. Hij ontmoet zijn oud-collega Marie, een prachtige vrouw die zeer in hem geïnteresseerd is. Oke, zoenen dan maar, seksen dan maar, maar ook dit lijkt weinig met de werkelijke emoties van Meursault van doen te hebben (wanneer ze hem ten huwelijk vraagt, is zijn antwoord "Ja hoor, prima. Mij best.". Uit alles lezen we dat Meursault zijn ware gevoelens diep verstopt heeft, hij gaat onverschillig door het leven. Daarom is zijn vriendschap met de flamboyante buurman Sintés ook zo onlogisch: Sintés is een hardhandige seksist, een uitbundige vent die in álles anders lijkt te zijn dan Meursault maar die blijkbaar wel een snaar weet te raken bij de man. Een dusdanige snaar dat Meursault bereid is voor hem in de bres te springen wanneer hij in conflict komt met enkele Algerijnse jongemannen. "And the stranger...Killing an Arab".

Met: Benjamin Voisin, Rebecca Marder, Pierre Lottin, Denis Lavant

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : The Cure - Killing an Arab

Vie Privée (aka A Private Life)- Rebecca Zlotowski

Vie Privée op IMDb (6,2)
 Vie privée op Moviemeter (2,89)

Vie Privée op Wikipedia

Bijzonder allegaartje dit. het lijkt het allemaal nét niet. Het is geen thriller, hoewel er spannende elementen in zitten. Het is geen psych, ondanks dat er zich veel in het hoofd van de hoofdrolspeelster afspeelt. Het is geen komedie, ondanks het charmante gestuntel van topacteur Daniel Auteuil. Het is van alles wat: het is niet goed maar het is ook niet slecht. Wel zijn er voldoende opvallende dingen om de film interessant te maken: zo is er de eerste (grotendeels) Franstalige rol van Jodie Foster, zo zijn er niet-archetypische rollen voor spelers van formaat als Virginie Efira en Matthieu Amalric. Enfin, beleef het zelf, zou ik willen zeggen.

Ze staat al bol van de stress- psychiater Lilian Steiner kan wegens luidruchtige buren niet elke patient even rustig en gastvrij behandelen- maar het is nog allemaal niets vergeleken bij wat er nu met haar gebeurt. Eén client komt verhaal halen omdat zijn langjarige behandeling er niet toe heeft geleid dat hij stopte met roken: hij eist zijn geld terug van de fors betaalde consulten. Het is een schepje bovenop de stress die Lilian duidelijk in de greep houdt. Maar echt erg wordt het pas als een trouwe patiënt opnieuw niet op komt dagen: een telefoontje leert Lilian dat deze dame zichzelf van het leven heeft beroofd. De familie van de vrouw klaagt Lilian aan omdat ze in de behandeling geen enkel signaal van de diepe dalen van Paula's geest heeft opgemerkt. Lilian luistert opgenomen consultgesprekken opnieuw, om te checken waar en wanneer de verandering optrad. Gaandeweg komt ze tot een heel andere conclusie: het is volgens haar geen zelfdoding maar moord. Lilian roeit tegen alle stromen in om helderheid te verkrijgen. 

Met: Jodie Foster, Daniel Auteuil, Virginie Efira, Mathieu Amalric, Vincent Laccoste, Luana Bajrami

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : J.J. Cale - Don't go to strangers

NOOT: even tekst en uitleg bij de gebruikte links. Links in het inleidende deel van mijn beschrijving verwijzen altijd naar Wikipedia óf naar mijn eigen blog (zodat je kunt zien wat ik van die acteur/actrice eerder heb meekregen in de laatste 15 jaar). Links onderin de beschrijving verwijzen altijd naar de IMDb-pagina van de acteur/actrice.

Wake up Dead Man : A Knives Out Mystery - Rian Johnson

Wake Up Dead Man op IMDb (7,5)
 Wake Up Dead Man op Moviemeter (3,44)

Wake up Dead Man op Wikipedia

Net als de weer opgepakte Hercule Poirot-reeks is de Knives Out-filmreeks - beiden opgebouwd rond hyperintelligente en alwetende detectives - niet gemaakt voor de Oscars. Het is doorzichtig vermaak, wat echter niet wil zeggen dat het slécht gemaakte films zijn. Integendeel: de scriptschrijvers moeten flink aan de bak, zodat de mensen in de zaal of op de bank thuis hun eigen voorspelling kunnen doen omtrent "whodunit". Mijn vrouw had het goed, dat kost mij weer een zak Tikkels. Maar ik zat evengoed te genieten hoor, vooral omdat beide filmreeksen mikken op een sterrencast. Het is heerlijk om bij elk nieuw gezicht in de film te denken: "hee, doet die ook al mee?". (Voor mij geldt dat een van mijn favoriete acteurs van de laatste jaren de hoofdrol speelt. Blij van!).Enfin, u bent 2,5 uur onder de pannen.

Na een boefjesjeugd is de energieke en empathische Jud Duplenticy bekeerd: hij volgde de priesteropleiding en staat nu op het punt aan zijn eerste parochie te worden toegewezen. Hij komt op het platteland van de staat New York terecht, bij the parish of Our Lady of the Perpetual Fortitude. De kleine geloofsgemeenschap wordt geleid door de onconventionele monseigneur Wicks, die er een sport van gemaakt heeft om mensen bang te maken en zijn kerk uit te jagen. Daardoor blijven alleen de streng-gelovigen over, een select clubje van volgelingen die alles van Wicks slikt. Father Jud botst dan ook al snel met de assertieve Wicks, het valt al snel op bij zijn vaste cliënten. Wanneer Wicks dan ook dood gevonden, gaan direct de verdenkingen in de richting van de assistent-priester. Die moet zijn uiterste best doen om zijn onschuld te bewijzen. Enter detective Benoit Blanc.

Met: Josh O'Connor, Daniel Craig, Glenn Close, Josh Brolin, Mila Kunis, Jeremy Renner, Andrew Scott, Thomas Haden Church, Cailee Spainey, Daryl McCormack, Kerry Washington, Jeffrey Wright

FIN - song : Tom Waits - Come on up to the house

The Dry (aka Jane Harper's The Dry) - Robert Connolly

The Dry op IMDb (6,8)
 The Dry op Moviemeter (3,25)

The Dry op Wikipedia

Vergadering gisteravond ging plots niet door dus werden de plannen veranderd. Niet alleen die van mij maar ook die van mijn vrouw. Haar "serie-avond" werd dus ingeruild voor een avondje filmkijken met manlief. En wel dusdanig dat we er meteen twee uit één reeks keken. Met de blik op de Australische natuur én de blik op acteur Eric Bana pakten we twee boekverfilmingen van schrijfster Jane Harper mee. Te beginnen met deze.

Voor de uitvaart van een jeugdvriend keert officer Aaron Falk na twee decennia terug in zijn geboorteplaats Kiewarra. Dat valt hem niet licht: niet alleen wordt de overleden vriend verdacht van het ombrengen van zijn vrouw en kind (waarna hij de hand aan zichzelf sloeg), ook brengt deze hereniging met zich mee dat de dood van een gemeenschappelijke vriendin wordt opgerakeld: Aaron werd destijds met de dood van het meisje in verband gebracht omdat hij op de dag van haar overlijden een afspraak met het meisje had. 
De lokale bevolking is daarmee behoorlijk tegen Aaron gekant, er zijn slechts een paar mensen die hem dulden. Aaron wil zichzelf van blaam zuiveren en duikt opnieuw in de situatie van de vier vrienden van destijds. Terwijl het land zucht onder enorme droogte en immer uitblijvende regen gaat Aaron terug naar de restanten van de toenmalige rivier waar het meisje destijds gevonden werd.

Met: Eric Bana, Genevieve o'Reilly, Keir o'Donnell, John Polson, Matt Nable

FIN - song : The Church - Under the milky way  

The Woman In Cabin 10 - Simon Stone

The Woman in Cabin 10 op IMDb (6,0)
 The Woman in cabin 10 op Moviemeter (2,89)

The Woman in Cabin 10 op Wikipedia

Mijn vrouw was weer thuis na een weekje wandelvakantie, we besloten derhalve dat we nauwelijks de deur uit zouden komen gisteren. Dat maakte ook gelegenheid om weer eens op de bank samen een filmpje te kijken en - wat ik in ieder geval in m'n eentje niet al te vaak doe- weer eens een keertje op Netflix te kijken. Deze stond daar kakelvers op, dus klikte mijn vrouw hierop. Ik vond het allemaal best, we zaten knus. En het resultaat? Ach, de film is in ieder geval onderhoudend, maar omdat het kernverhaal al redelijk vroeg in de film verteld wordt, was het vooral 'spannend' om te zien hoe men dit tot een afronding zou brengen.

Ze wordt met applaus ontvangen op de redactie: journaliste Laura Blacklock heeft net een veelgeprezen artikel gepubliceerd over een internationale zaak die ze op de voet volgde. Moe maar voldaan bespreekt ze de volgende stappen met haar hoofdredactrice. Die wil haar graag even met reces sturen maar Laura stelt een human interest-artikel voor: even weg van de grote verhalen, nu een over liefdadigheid en ziektebestrijding. Ze heeft net een uitnodiging ontvangen van Anne Bullmer, een rijke industrial die een aantal high potentials uitnodigt op een cruise, waarbij ze belooft aankondigingen te doen over de verdeling van de miljarden die in haar bedrijf zitten. Ze moet overgaan tot die verdeling, omdat ze ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft: dit maakt dat het voor de wereld van belang is om te weten of die veel te grote berg geld wel een juiste bestemming krijgt. 
Laura monstert aan op het veel te luxueuze jacht en knoopt her en der gesprekken aan om haar achtergrondverhaal vorm te geven. Veel irritant chique zakenlui, maar ook een succesvol muzikant en - mmm, wat moet ze hier nou weer van denken- een fotograaf waarmee Laura in het verleden een affaire had. Terwijl alles in deze reis erop gericht is de rijke Bullmers te bejubelen, komt Laura een ander verhaal op het spoor: ze hoort geluiden in kamer 10, de kamer naast de hare. Maar die kamer was toch leeg? Ze gaat graven en komt achter een heleboel zaken die ze eigenlijk helemaal niet wil weten. Is zij nou gek of zijn die anderen dat?

Met: Keira Kneightley, Guy Pearce, David Ajala, Lisa Loven Kongsli, Art Malik

FIN - song : Just Mustard - We were just here

Rietland (aka Reedland) - Sven Bresser

Rietland op IMDb (7,0)
 Rietland op Moviemeter (3,67)

Rietland op Wikipedia

Of t wat gaat worden, weet ik niet. Maar het is natuurlijk wel heel speciaal dat dit - een uitermate Hollandse beleving - de Nederlandse inzending naar de Oscars gaat worden. Ben heel benieuwd of the Academy er tegen kan: al dat zwijgzame, die overdosis natuurbeelden en dan ook nog eens een verhaal waar je zelf wat invulling aan moet geven. Daar tegenover staat natuurlijk dat de wereldcinema vaak al net zo ver, zo niet verder gaat in het testen van de kijker. We hebben huilende kamelen gezien, zwoegende en landarbeiders hun akkertjes, hun steppe en hun woestijngrond zien bewerken. Dat is dan ook waar ik zelf deze film zou plaatsen: het is wereldcinema, dit keer toevallig met beelden die ik herken, maar dat hoeft voor andere werelddelen natuurlijk niet te gelden. Tenslotte: de film is niet een natuurdocumentaire over een zwoegende boer. Nee, het is ook een moordmysterie, een verhaal over overleven in een tanende economie en uiteindelijk ook nog eens een lieflijk familieverhaal. Hoe traag gefilmd ook, die combinatie geeft de film een prachtige dynamiek. Een dynamiek die bovendien ook nog eens prachtig in beeld gebracht is. Verwen jezelf, onderga deze film.

Na deze lange inleiding kan alleen nog maar een korte filmbeschrijving volgen. Welnu: Johan is rietsnijder. een bijna uitgestorven beroep dat in het oosten van ons land echter nog rendabel lijkt te zijn. Net aan rendabel, trouwens, want Johan blijkt steeds minder betaald te krijgen voor zijn keurig opgepakte rietschoven: China verziekt de markt waardoor mensen vaker kiezen voor minder duurzame producten, het is in de wereld van rieten daken en schuttingen al niet anders. Misschien moet Johan vernieuwen, misschien moet hij aan de apparatuur ipv te volharden met zijn snijmes.
Johan's rituele leventje (sorry voor de woordspeling) wordt plots ruw verstoord als hij op zijn eigen rietlanden een lichaam vindt: overduidelijk een misbruikte vrouw. Hij waarschuwt natuurlijk direct de politie maar blijkt - na het uitblijven van resultaat- toch ook zijn eigen onderzoek te doen. Aanvankelijk verdenkt men namelijk de Troeters (ofte wel de bewoners aan de overkant van de rivier) maar Johan heeft daar zo zijn eigen gedachten over, helemaal als hij op het lange pad naar zijn boerderij een motor hoort rijden. Misschien is het wel de motor die de sporen op zijn land achterliet. Terwijl hij zijn logerende kleindochter onwetend wil houden van het kwaad in de wereld, stapt hij toch over de grenzen van zijn erf.

Met: Gerrit Knobbe, Loïs Reinders, Anna Loeffen

FIN - song : Liesbeth List - Een grijze lente

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Thursday Murder Club - Chris Columbus

Thursday Murder Club op IMDb (6,7)
 The Thursday Murder Club op Moviemeter (3,11)

The Thursday Murder Club op Wikipedia

Niemendalletjes, we kunnen niet zonder. Niet elke film kan heftig, zwaar of aangrijpend zijn. In Nederland lossen we dat op door aan de lopende band romkoms te publiceren, Maar ook bij ons zie je de laatste tijd een andere oplossing: we scripten een verhaal waarbij ervaren acteerkanonnen de kans krijgen om weer eens te excelleren. Ik noem alleen maar de titels "De Terugreis" en "Neem me mee" (waarvan ik de eerste uitstekend en de tweede zózó vond) om aan te tonen dat oudere acteurs zich nog lang hoeven terug te trekken in het verzorgingshuis. 

Verzorgingshuis, daarover gesproken: het chique Cooper Chase is daar een fraai voorbeeld van. Een prachtig landhuis voor bewoners die her en der in de maatschappij hun sporen verdiend hebben. Naast de voorspelbare repaircafé's en bingoclubs huist er hier ook nog een tamelijk afwijkend clubje: elke donderdag komen een viertal bewoners bij elkaar om cold cases te proberen op te lossen. Er is een zaak waar ze langdurig niet uitkomen, maar plots dient zich een nieuwe bewoner aan die - dankzij haar medische deskundigheid als voormalig verpleegkundige- nieuw licht op de zaak kan werpen. Ze wordt opgenomen in de groep, voort nu! 

Maar dan! Het voortbestaan van het verzorgingshuis wordt bedreigd door bouwplannen van een louche  aannemersconsortium. Uiteraard willen de bewoners hiertegen opstaan, maar vlak voordat de eerste werkzaamheden beginnen, wordt één van de bazen van het consortium vermoord. Dit is hun kans, dit is geen cold case maar een bloedhete! De Thursday Murder Club kan aan de bak en komt tot verrassende ontdekkingen.

Met: Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley, Celia Imrie, David Tennant, Naomi Ackie, Jonathan Pryce, Daniel Mays, Richard E. Grant

FIN - song : Yusuf/Cat Stevens - Oh Very Young

De Fazantenmoordenaars (aka Fasandraeberne / Department Q: The Absent One) - Mikkel Norgaard

De Fazantenmoordenaars op IMDb (7,1)
 De fazantenmoordenaars op Moviemeter (3,49)

De Fazantenmoordenaars op Wikipedia

Had deze opgenomen met de gedachte dat ik deze film uit de reeks "Department Q" nog niet gezien had, maar dat bleek toch wel het geval. Destijds stond ie onder een andere titel te boek, waardoor deze boekverfilming van de thrillerschrijver Jussi Adler Olsen al snel bekend voorkwam. Geeft helemaal niks: een spannend verhaal dat wordt verbeeld door een sterke reeks acteurs, daar kun je altijd voor gaan zitten. Welke acteurs dat dan zijn? Nou, komt ie: Nikolaj Lie Kaas, Fares Fares, Pilou Asbaek en de ongrijpbare David Dencik (die ik ook de dag ervoor al in een film tegenkwam). 

Toen ik de film vorige keer zag (2016), beschreef ik hem aldus: 

BEGT recensie De Fazantenmoordenaars - 2016

FIN - song : Johan Soderqvist - Epilogue

A haunting in Venice - Kenneth Branagh

A Haunting in Venice op IMDb (6,5)
 A haunting in Venice op Moviemeter (2,84)

Slappe verfilming van een van Agatha Christie's mindere boeken. Waar haar werk meestal uitblinkt in doorwrochte raadsels, wordt er bij deze nogal veel overgelaten aan het bovenaardse, aan boze geesten en spoken. Niet mijn ding. Voeg daaraan toe dat het gemaakte accentje van de doorgaans toch vaardig acterende Branagh met de minuut irritanter wordt en je snapt dat voor mij deze film maar tot één conclusie leidt: gauw vergeten. 

Detective Hercule Poirot heeft zich, na het succesvol oplossen van vele mysterieuze zaken, teruggetrokken in Venetië. Hij negeert de vele mensen die met vragen aan zijn deur kloppen, niemand wordt door zijn assistent binnengelaten. Nou ja, niemand, plots lukt het een iemand wel: de schrijfster Ariadne Oliver weet met een trucje tot hem door te dringen en vraagt hem een bijzondere zaak op zich te nemen: in een huis in Venetië is recent een jong meisje overleden en de achterblijvende bewoners worden sindsdien geplaagd door onverwachte gebeurtenissen. Of Poirot kan onderzoeken wat er met het meisje gebeurd is, zodat de vrede in het huis terug kan keren.

Een parade aan types komt voorbij (een paragnoste, haar twee buitenlandse assistenten, de ex-minnaar van het meisje, de moeder, de huisdokter en zijn vroegwijze zoontje en de schrijfster en Poirot's assistent zelf natuurlijk). Hoewel hij aanvankelijk niet alles kan verklaren, legt hij uiteindelijk op wonderlijke wijze toch alle draadjes keurig recht. Hij zal het wel weer oplossen en de dader aanwijzen.

Met: Kenneth Branagh, Michelle Yeoh, Jamie Dornan., Tina Fey, Riccardo Smamarcio, Kelly Reilly

FIN - song : Hildur Guonadottir- Money in the mattress

Faithfully Yours - Andre van Duren

Faithfully Yours op IMDb (5,8)
 Faithfully Yours op Moviemeter (2,77)

Doorsnee thriller, die oogt als een boekverfilming maar ik heb nog niet kunnen ontdekken op wiens boek dit dan gebaseerd zou moeten zijn. Hoewel an sich de regels van het spel wel aardig gevolgd worden en je beurtelings van verdenking kunt veranderen, kent de thriller te weinig verrassing om meeslepend te zijn. 

In de trein naar hun vakantiehuisje bespreken de vriendinnen het scenario voor het weekend. Ze hebben net allebei hun man gedag gezegd op het station maar dat zit de dames niet in de weg om een lijstje op te stellen van de heimelijke dingen die ze komend weekend gaan doen. Ze plannen het samen, maar de uitvoering zal onafhankelijk van elkaar zijn. Het belangrijkste is dat rechter Bodil met de modige leugens het alibi wil leveren voor de wilde Isabel. 

Isabel gaat namelijk helemaal niet met haar vriendin in een vakantiehuisje aan de Belgische kust zitten, nee: ze trekt direct voor geheime afspraakjes door naar het casinohotel en vervolgens naar een wilde fetishparty in een pakhuis. Bodil heeft hun beider telefoons en maakt keurig de foto's voor het thuisfront; de hotelkamer, de lezing die ze bezoekt van een Belgische hoogleraar (over leugens en halve waarheden, mind you): het thuisfront denkt dat de dames een gezellige tijd samen hebben.

Terwijl Isabel feest, brengt Bodil de nacht door met de charmante lezing-hoogleraar. Als ze vanaf het strand terugkeert bij het huisje vindt ze een grote plas bloed in de entree, die alleen maar van Isabel afkomstig kan zijn. Wel bloed, wel sporen van braak maar nergens een lichaam; de politie verdenkt Bodil van meet af aan. Die moet haar functionele rechtvaardigheid laten varen en raakt steeds meer verstrukt in een web van leugens. Inmiddels zijn zowel haar man als de man van Isabel overgekomen naar het huisje en is ook haar zus onverwacht langs geweest: de spanningen onderlingen lopen hoog op.

Met: Bracha van Doesburg, Elise Schaap, Nasrdin DChar, Gijs Naber, Matteo Simoni, Hannah Hoekstra

FIN - song : Nona- Victorious

The Bay of Silence- Paula van der Oest

The Bay of Silence op IMDb (4,4)
 The Bay of Silence op Moviemeter (2,33)

Matige kritieken op deze internationale productie van "onze" Paula van der Oest. En mijns inziens is dat terecht, want veel indruk maakt deze film niet. Claes Bang kwijt zich keurig van zijn taak maar in zijn eentje kan hij deze film niet redden: te karikaturaal, niet goed afgewerkt bij de randjes.

Het lijkt allemaal een grote roze wolk: Will viert aan de Ligurische kust vakantie met zijn grote liefde Rosalind. Zij is alleenstaande moeder van een tweeling maar gaat nu opnieuw het huwelijk aan. Het stel krijgt er een zoontje bij maar vanaf dat moment gaat het mis. Ze draait volledig door en slaat op de vlucht.

Will is radeloos en zoekt zijn vrouw en kinderen. Via oude familiefoto's heeft hij wel een vermoeden gekregen waar hij haar kan vinden, hij reist naar de Normandische kust en inderdaad treft hij haar daar aan. In compleet verwilderde toestand, dat wel. Hun zoontje blijkt overleden, onder volstrekt onduidelijke omstandigheden. Slechts met grote overredingskracht lukt het Will om haar mee terug te krijgen naar Engeland. Eenmaal daar begint het pas.

Will probeert het mysterie te ontrafelen: wat gebeurde er met zijn vrouw, wat gebeurde er met zijn kind? Waarom ging ze precies naar dat huis waar ze toch al slechte herinneringen aan had? En welke rol speelt haar dwingende vader hierin? 

Met: Claes Bang, Olga Kurylenko, Brian Cox 

FIN - song : Johann Sebastian Bach - Prelude and Fugue in G Minor

L' Ennemi - Stephan Streker

L' Ennemi op IMDb (5,8)
 L' Ennemi op Moviemeter (2,98)

Mysterieuze film, maar dat lijkt precies de bedoeling van regisseur Streker. Misschien meer nog dan de opdracht mee te denken over het moordmysterie in de film, vraagt hij u na te denken over klassenjustitie en maatschappelijke verschillen. Want juist die items blijken verschil te maken in het leven van de hoofdpersonen. Intrigerend dus voor de kijker, die bovendien opnieuw verwend wordt door een uitstekende rol van Dardenne-acteur Jerémie Renier (en nee, ik bedoel niet Jeremy Renner).

Het lijkt een allesverzengende liefde, die tussen de prachtige Maeva en haar oudere partner Louis Durieux. De seks spettert, hij plaatst haar op een voetstuk en ze leiden een luxe leventje in hotelbars en clubs. Op een van die avondenaan de Noordzeekust gaat het mis: na een fikse ruzie vertrekt Maeva uit de club, waarna Durieux, een vooraanstaand politicus, het op een zuipen zet. Terug in het hotel gaat hij op zoek naar Maeva. Midden in de nacht staat hij bij de balie van het hotel: "bel de politie, mijn vrouw heeft zelfmoord gepleegd".

Uiteraard wordt hij zelf als eerste verdachte gehoord (vooral omdat hij vergeet op zijn politieke onschendbaarheid te wijzen), maar hij merkt al snel dat hij geen coherent verhaal kan vertellen: simpelweg omdat hij door zijn middelengebruik geen enkele herinnering meer aan het voorafgaande heeft. Hij heeft alle schijn tegen en draait de bak in. Hoewel hij boordevol wroeging zit, zijn geliefde mist en haar vooral van niets wil beschuldigen, komt er niets bij hem boven wat nou de werkelijke oorzaak van haar overlijden zou kunnen zijn. Zijn medegevangenen zien het meewarig aan: een bekende politicus, die ondanks allerlei verdenkingen toch redelijk buiten schot gelaten wordt in het harde gevangenisleven. Wat klopt hier niet aan? Durieux' celmaatje Pablo denkt er het zijne van en weet al vooraf dat Louis ongeschonden de celdeur achter zich dicht zal trekken en de gevangenis verlaten, terwijl hij zichzelf - vanwege zijn sociale klasse- bij voorbaat kansloos weet. De twee verschillen fors van elkaar, maar weten allebei dat voor hen de gevolgen heel verschillend zullen zijn.

Met : Jeremie Renier, Alma Jodorowsky Felix Maritaud, Zacharie Chasseriaud, Peter van den Begin

Jägarna 2 (aka False Trail-the Hunters 2) - Kjell Sundvall

Jägarna 2 op IMDb (6,5)
 False Trail op Moviemeter (3,43)

Vooral aangeklikt omdat acteur Peter Stormare bij mij sinds zijn indrukwekkende "Small Town Murder Songs" weinig kwaad meer kan doen. En dan krijg je in deze film de betrouwbare Rolf Lassgard er nog bij, een Scandinavische topacteur die zelden teleurstelt. Daarmee heb ik ook direct de pluspunten van de film wel gehad, want verder is het allemaal niet bijzonder. 

Tegen zijn zin wordt rechercheur Erik Bäckström teruggeroepen naar zijn oude regio, om daar een moord te helpen oplossen. Een aanvankelijk vermiste vrouw wordt dood gevonden in de bossen, er blijken rare rituelen op haar te zijn losgelaten. Aan Erik de taak om de lokaal wat onervaren politie te helpen bij het vinden van de dader(s). 

Hij keert niet graag terug naar zijn oude woonomgeving omdat er in het verleden onplezierige dingen zijn voorgevallen in zijn familie. Het gedrag van zijn vader leidde uiteindelijk tot de zelfmoord van Erik's broer, daar zit een stukje onverwerkt verleden in. Dat de partner van zijn broer uiteindelijk hertrouwde met Torsten, de lokale politiesheriff, maakt het geheel nog complexer, vooral omdat hij weet dat haar zoon Erik nogal wat verwijten maakt over de dood van zijn vader, Erik's broer.

Hoewel Erik zich in de zaak probeert vast te bijten, valt deze familiaire complexiteit hem zwaar. Helemaal door het dubieuze gedrag van Torsten die voortdurend probeert de zaak naar zijn hand te zetten en voor de simpelste oplossing te gaan. Erik is volhardend.

Met: Rolf Lassgard, Peter Stormare, Annika Nordin, Kim Tjernström

Irrational Man - Woody Allen

Irrational man op IMdb (6,6)
 Irrational Man op Moviemeter (3,12)

Dat je al best een eind in de film zit als je bedenkt dat je hem inderdaad wél gezien hebt en niet je herinneringen louter uit recensies hebt gehaald. Wellicht komt dat doordat het een dermate typische Woody Allen-film is dat de dialogen je weliswaar nieuw voorkomen maar dat langzamerhand het plot je opnieuw begint te  dagen. Geeft niks, ik zat voor de 2e keer deze week naar Joaquin Phoenix te kijken, ik was vast afgeleid.

Mijn recensie van destijds: https://begt.blogspot.com/search?q=irrational

FIN - song : Ramsey Lewis Trio - The In Crowd

Reptile - Grant Singer

Reptile op IMDb (6,9)
 Reptile op Moviemeter (3,40)

Tamelijk doorsnee moordmysterie, dat gelukkig door een uitstekende Benicio del Toro naar een voldoende wordt getrokken. Men heeft geprobeerd een tamelijk doorwrocht script te maken, maar een beetje geoefend filmkijker weet al gauw in welke hoek hij de dader moet zoeken. Het sfeertje in de film blijft wel lekker dreigend, dat vond ik wel een pluspuntje. 

De succesvolle makelaar Summer Elswick wordt vermoord aangetroffen in een van haar te verkopen objecten. Haar man Will Grady staat kortstondig onder verdenking bij rechercheur Tom Nichols, maar al ras verschuift die aandacht naar Elswick's ex-man en naar een buitenstaande junkie uit de buurt. 

Rechercheur Nichols graaft zich in, bespreekt vele kanten van de case met zijn politiematen, gewoon aan de kaarttafel op de vrijdagavond. Ook zijn vrouw Judy zit in de klankbordgroep. 

Het onderzoek spitst zich toe op de ex-man van Summer, die bij een bezoek van de politie - in het nauw gedrongen - overgaat tot geweld tegen de politie, hetgeen hem door een welgemikt schot van Nichols fataal wordt. De zaak is rond, zo lijkt het, al wordt Nichols voor de vorm wel tijdelijk geschorst omdat hij het slachtoffer/de dader in de rug schoot tijdens de arrestatie. 

De verplichte tijd thuis brengt Nichols niet tot rust; hij ziet teveel losse eindjes en is er niet gerust op dat de zaak inderdaad dicht moet. Hij neemt alles van begin af aan opnieuw doet en doet wonderlijke ontdekkingen.

Met : Benicio del Toro, Justin Timberlake, Alicia Silverstone, Eric Bogosian, Frances Fisher

FIN - song : Bob Dylan - Knockin' on heaven's door

Lizzie - Craig William MacNeill

Lizzie op IMDb (5,9)

Lizzie op Moviemeter (2,69)

Traag en broeierig, dit historische kostuumdrama. Mooi acteerwerk, goede vormgeving. Niet heel wereldschokkend maar voor een film-diehard prima te doen. 

1892, ergens in de VS. Lizzie is de opstandige dochter van een rijke patriciër, die zijn dochter wil verbieden om zich in het culturele leven te begeven maar die haar gedrag niet echt in de hand heeft. 

Lizzie kan het al lastig vinden met haar stuurse vader, maar met haar stiefmoeder is dat allemaal nog een graadje lastiger. Haar oudere zus is minder opstandig, dus Lizzie moet het voornamelijk alleen doen.

Er komt opluchting als Bridget haar intrede doet als de nieuwe huishoudster. Bridget is van arme komaf en heeft de baan hard nodig, ze kan derhalve niet meegaan in de rebellie van Lizzie maar de twee hebben wel van meet af aan een goede verstandhouding. Die wordt nog versterkt wanneer ze merkt dat haar vader 's avonds stiekem de slaapkamer van Bridget bezoekt, die geen weerstand kan bieden aan de avances van haar baas omdat ze zich een ontslag niet kan permitteren.

Bridget en Lizzie groeien nader tot elkaar. En nader, en nader. Zo zeer zelfs dat ze zoeken naar een uitweg uit hun beider benadere positie. 

Met : Chloë Sevigny, Kristen Stewart, Jamey Sheridan, Fiona Shaw

The Pale Blue Eye- Scott Cooper

The Pale Blue Eye op IMDb (6,7)

The Pale Blue Eye op Moviemeter (3,15)
 

Veel te laat komt deze film tot leven. Er zijn al bijna 2 uur voorbij, het einde lijkt er zelfs al aan te komen wanneer zich toch nog een fraaie plottwist aandient. Daarmee sleept de film zich net aan de goede kant van de waarderingscijfers en komt er net aan een voldoende op het rapport.

August Landor is een getroubleerde detective die door de leider van een militaire academie wordt opgeroepen om een mysterieus overlijden op te lossen. Cadet Fry lijkt zichzelf te hebben opgehangen, maar die zelfmoord verklaart niet dat zijn hart er post mortem is uitgesneden. Landor start zijn onderzoek en laat zich - wegens uitblijvend resultaat- informeren van binnenuit. Een andere cadet , Edgar Allen Poe, bezit een heldere geest en levert Landor niet alleen informatie aan maar brengt hem ook op ideeën . 

Een tweede overlijden, opnieuw het hart verwijderd. Landor verschuift zijn aandacht naar de familie van de lijkschouwer, waar een occulte interesse van uitstraalt. Hij probeert zich zo afzijdig mogelijk te houden van de kuiperijen die op en rond de academie plaatsvinden, samen met Poe richt hij zich op het oplossen van de misdaden. Waar hij steeds dichter en dichter bij komt.

Met : Christian Bale, Harry Melling, Timothy Spall, Toby Jones , Lucy Bointon , Charlotte Gainsbourg, Gillian Anderson , Robert Duvall

FIN - song : Howard Shore - The Academy