Le Notte di Cabiria (aka Nights of Cabiria) - Federico Fellini

Le Notte di Cabiria op IMDb (8,1)
 Le Notte di Cabiria op Moviemeter (3,73)

Le Notte di Cabiria op Wikipedia

Films die ouder zijn dan ik zelf ben (oud, hoor), bekijk én beschrijf ik doorgaans anders dan de meeste actuele films. Ten eerste praat je dan al gauw over "klassiekers", over "meesters' en over "iconen". Het zorgt dat je een andere weging maakt om een film goed of slecht te vinden. Dat overkwam me dus bij deze ook: hoewel niet bijster enthousiast over het schreeuwerige verhaaltje was ik dat wél over de geweldige Giulietta Masina én over de zwierige filmstijl van haar echtgenoot Federico Fellini. Je ziet hoe invloedrijk de man is geweest, niet alleen voor de Italiaanse cinema maar ook voor regisseurs als Almodóvar en Fassbinder. Het was een belevenis, die ik ook nog eens mocht ondergaan in de oudste bioscoop van Amsterdam. Begtje blij.

Cabiria krijgt het maar niet voor elkaar. Ze verkoopt haar lichaam en haar gezelschap aan de cruisende mannen van Rome maar er blijft er steeds maar geen enkele voor langere ttijd. En lukt dat dan een keertje wel, dan blijkt diegene eigenlijk alleen maar uit op haar geld. 

We volgen Cabiria op haar nachtelijke route door de stad, waar de hoeren elkaar naar het leven staan in de strijd om een beetje bestaan. Waar de mannen het voor het zeggen hebben en bepalen hoeveel recht van bestaan ze die vrouwen geven/ Waar de wereldsterren van haar gecharmeerd zijn, maar dat dan slechts voor een nachtje blijken te zijn. Waar dan plots tóch de charmante en begripvolle kerel opduikt die Cabiria een toekomst wil bieden. Zulke nachten.

Met: Giulietta Masini, Francois Périer, Franca Marzi, Dorian Grey

Gezien in : De Uitkijk
FIN - song : Nino Rota - Ma la vita continua

Left-Handed Girl (aka Zuopiezi nuhai) - Shih-Ching Tsou

Left-handed girl op IMDb (7,4)
 Left-handed girl op Moviemeter (3,85)

Left-handed girl op Wikipedia

Uit ervaring weet ik dat linkshandigen een (kleine) achterstand hebben, de wereld is ingericht op rechtshandige mensen. Daar staat tegenover dat van linkshandige mensen gezegd wordt dat ze daarmee een extra stukje creativiteit nodig hebben, creativiteit die later weer bij alles van pas  kan komen. Dit gezegd hebbende zag ik in deze prettige allegaartjes-film dat er in sommige culturen en geloven ook nog een bijgelovige component aan linkshandigheid kan zitten, eentje die de persoon in kwestie aardig dwars kan zitten. 
Nog even over dat allegaartje: als je deze film gaat zien, ga je kijken naar een komedie met een hard-realistische sociale inslag die gaandeweg een tragiek oplevert die raakt aan Festen-invloeden. Bent u er nog?

Na een aantal jaren afwezigheid keren ze terug in Taipeh: de jonge guit I-Jing, haar grote zus I-ann en hun zorgzame én bezorgde moeder Shu-Fen. De terugkeer is niet geheel vrijwillig, we lezen al gauw dat hier een beëindigde relatie aan voorafging. De afwikkeling van die relatie bezorgt moeder veel hoofdbrekens en financiële zorgen, ze zal hard moeten werken om het gezin draaiende te houden. Ze huurt een eetstalletje op de drukste avondmarkt van de stad en probeert al sappelend drie hoofden boven water te houden. Die druk gaat ten koste van de aandacht voor haar gezin: oudste dochter I-ann moet ook aan het werk voor een stukje huishoudgeld, de kleine I-jing laveert daar tussendoor. 
Soms wordt I-jing gestald bij de dubieuze opa en oma, wat verwarrend werkt voor het meisje: oma is alleen maar bezig met dubieuze handeltjes voor haar in Shanghai wonende zoon, terwijl opa zijn kleindochter blijft aanspreken op haar linkshandigheid: "de linkerhand is een instrument van de duivel", zo probeert hij het meisje bij te sturen. Die banvloek doet wat met I-jing, die overigens ook  inziet dat je dat label ook in je voordeel kunt gebruiken.

Met: Nina Ye, Shih-Yuan Ma, Janel Tsai, Teng-hui Huang 

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Bleeding Fingers - Ouch potato

Capernaum (aka Capharnaum/Cafarnáum) - Nadine Labaki

Capharnaum op IMDb (8,4)
 Capharnaum op Moviemeter (3,88)

Cafarnaúm op Wikipedia

Blijkbaar was ik gisteren in een niet al te beste bui. Het beslommerde maar raak in mijn hoofd, van politiek (lokaal-landelijk-mondiaal) tot toestandjes in mijn eigen kleine biotoop, het wilde maar niet zomeren. Goede reden dus om deze film, die al een aardig tijdje op mijn schijf stond, nu niet langer uit te stellen van een nieuwe kijkbeurt. Het moest er toch een keer van komen. En net als vorige keer werd ik er opnieuw niet vrolijker van. Maar ook: net als vorige keer dacht ik "WAT GOED!!". Een ijzersterke, diep zwarte film met als enige lichtpuntje het ontwapenende spel van de 12-jarige hoofdrolspeler die uiteindelijk zijn ouders aanklaagt wegens verwaarlozing.
Dat ik niet de enige ben die deze film looft en prijst, bewijst de IMDb-waardering: na 7 jaar nog steeds op een 8,4. En dat voor een arthousefilm, die niemand onberoerd wil laten. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Capernaum - feb 2019

Met: Zain al Rafeea , Yordanos Shiferaw, 

FIN - song : Khaled Mouzanar - Underworld

Clean - Paul Solet

Clean op IMDb (5,6)
 Clean op Moviemeter (2,76)

Clean op Wikipedia

Hij heeft niet de flashy uitstraling van een Brad Pitt of Johnny Depp, toch heeft Adrian Brody al een behoorlijke staat van dienst in Rolprent Country. Zijn monumentale rol in "The Pianist" is een onvergetelijke, maar ook afgelopen jaar zette hij iets markants neer in "The Brutalist". In die zin was ie me wel aardig bekend maar wat ik niet wist is dat Brody ook zelf films schrijft (soundtrack 'n all), dus stortte ik me met die geïnteresseerde blik op deze nihilistische film. 

In de in alle opzichten duistere buitenwijken van New York rijdt Clean zijn nachtelijke rondje. Clean is de bijnaam die hij eerder verwierf, maar die we nu van toepassing zien op zijn werk: met een vuilniswagentje rijdt hij rond om de buurt schoon te houden. Spullen die hij mogelijk kan (her)gebruiken legt ie apart: daarvan/daarmee probeert hij apparaten te repareren waarmee hij vervolgens weer een zakcentje verdient bij de buurt-Rataplan. Niets aan de hand, we laten Clean lekker zijn teruggetrokken dingetje doen. 

We leren echter al snel dat hij last heeft van flashbacks: in een vroeger leven was hij een heftiger mens. Hij bestreed de misdaad in zijn buurt op een veel heftiger manier, als huurmoordenaar had hij een heftige, doch kundige reputatie. Dat verleden kostte hem zijn gezin, zijn dochtertje werd door zijn tegenstanders "gemold", Clean trok zich terug in zijn schulp. Maar dat blijkt niet lang houdbaar als hij ziet dat zijn buurmeisje Dianda lastiggevallen wordt. Aanvankelijk door buurtboefjes, maar langzamerhand ontdekt Clean dat er een veel zwaarder vorm van criminaliteit achter zit. Hij probeert Dianda en haar oma te beschermen, maar wordt langzaam tóch weer de zwaardere misdaad ingezogen: hij kan niet meer terug, hij moet wraak nemen op de onderwereld die zijn wijk bevuilt. Cleanup!

Met : Adrian Brody, Glenn Fleshler, Richie Merritt, Chandler DuPont, Mykelti Williamson

FIN - song : Gang Starr - Code of the streets

La haine - Matthieu Kassovitz

La haine op IMDb (8,1)
 La Haine op Moviemeter (3,86)

Volgend jaar viert deze film zijn 30e verjaardag. Dat is even lastig voor te stellen, want net als veel andere filmkijkers weet ik nog vrij goed hoe deze film destijds binnenkwam en welk een golf van reacties ze opwekte. Als je 30 jaar na dato nog steeds een 8,1 scoort op IMDb, betekent dit dat je indruk hebt gemaakt, dat je een toon hebt gezet. Veel filmmakers zijn dan ook schatplichtig aan Matthieu Kassovitz, die in confronterend zwart/wit een rauwe samenleving schetst die destijds al aankondigde dat "polarisatie" voorlopig nog lang niet met pensioen zou gaan. Tijd om deze opnieuw te gaan bekijken, dus.

Het leven uit een dag. Tja, was het maar zo makkelijk. Want het is niet een gewone dag, er hangt spanning in de lucht in de Parijse buitenwijk waar de drie vrienden Vinz, Hubert en Saïd hun dagen slijten. Vanaf het moeizame opstaan houden de jongens zich bezig met drugsgebruik, bluffen, matten, kruimeldiefstallen en vooral heel veel weerstand tegen de politie. Die politie is niet hun beste vriend, helaas is dat een realistisch standpunt als je in wijken als deze woont: bij elkaar gepropt in krappe flats, armoede, werkloosheid, kansarmen. De politie komt er niet graag maar moet natuurlijk wel zijn snufferd laten zien. 

"La haine" (de haat) neemt een standpunt in dat - hoe leeg en loos hun leven ook rolt - toch sympathie (of op zijn minst: begrip) opwekt voor deze jongeren. Ga er maar aan staan: in een wereld die zich vijandig tegen je opstelt, moet je wel in het defensief. Of eigenlijk: moet je wel in de aanval. Deze drie jongeren geven zich niet zomaar gewonnen: als bij straatrellen een van hun vrienden wordt gearresteerd en gewond raakt, zweren de heren wraak. De een wat fanatieker dan de anderen, maar ze zijn vastberaden de politie "terug te pakken". Dat standpunt heeft radicale gevolgen.

Met: 

Vincent Cassel    Vincent Cassel, 

Hubert Koundé    Hubert Koundé, 

Saïd Taghmaoui    Saïd Taghmaoui, 

Benoit Magimel    Benoit Magimel