Il Falsario (aka The Big Fake) - Stefano Lodovichi

Il Falsario op IMDb (6,6)
 Il Falsario op Moviemeter (2,71)

The Big Fake op WIkipedia

Niet te verwarren met het behoorlijk sterke "Die Fälscher" van enkele decennia geleden maar voor een klein deel wel overlappend qua thematiek: vervang de wereldoorlog door een politieke bendeoorlog en je komt al een stukkie in de richting. Flink aangekondigd door Netflix, deze film, maar uiteindelijk lukt het maar net om de voldoende over de streep te trekken: verhaal en/of script zeer interessant, setting en timing dito maar het geleverde acteerwerk is matig te noemen. 

Italië, jaren 70. Drie vrienden besluiten hun saaie bergdorpje achter hen te laten: Fabione is de politiek geëngageerde student, Vittorio is de aankomend priester en Toni is de artistieke kunstschilder. Vanaf het moment dat ze in Rome hun nieuwe leven zoeken, scheiden hun wegen enigszins maar ze beloven elkaar met enige regelmaat op te zoeken. Dat gebeurt natuurlijk ook, vooral als ze een van de anderen voor hulp kunnen inschakelen. 
Het verhaal focust zich op Toni, de spin in het web. Zijn artistieke vaardigheden vallen al snel op bij Donata, een knappe kunsthandelaar, die hem vraagt om voor haar kunstwerken van gearriveerde schilders (Modigliani, Gauguin etcetera) te kopiëren zodat zij dit binnen haar netwerk voor miljoenen kan verpatsen. Dit kleine stapje over de drempel van de criminaliteit zal a giant step voor Toni blijken: vriend Fabionee vraagt hem om vervalsingen te maken voor zijn Rode Brigade-activiteiten, terwijl de kerk en de politiek hem vragen om paspoorten te vervalsen voor hun eigen schimmige doeleinden. Toni denkt er allemaal heel licht over maar ziet niet dat hij zich steeds verder vastschroeft in een levensgevaarlijke wereld. Poen zat, maar geen moment rust meer.

Met: Pietro Castellito, Giulia Michelini, Andrea Archangeli, Pierluigi Gigante

Le Notte di Cabiria (aka Nights of Cabiria) - Federico Fellini

Le Notte di Cabiria op IMDb (8,1)
 Le Notte di Cabiria op Moviemeter (3,73)

Le Notte di Cabiria op Wikipedia

Films die ouder zijn dan ik zelf ben (oud, hoor), bekijk én beschrijf ik doorgaans anders dan de meeste actuele films. Ten eerste praat je dan al gauw over "klassiekers", over "meesters' en over "iconen". Het zorgt dat je een andere weging maakt om een film goed of slecht te vinden. Dat overkwam me dus bij deze ook: hoewel niet bijster enthousiast over het schreeuwerige verhaaltje was ik dat wél over de geweldige Giulietta Masina én over de zwierige filmstijl van haar echtgenoot Federico Fellini. Je ziet hoe invloedrijk de man is geweest, niet alleen voor de Italiaanse cinema maar ook voor regisseurs als Almodóvar en Fassbinder. Het was een belevenis, die ik ook nog eens mocht ondergaan in de oudste bioscoop van Amsterdam. Begtje blij.

Cabiria krijgt het maar niet voor elkaar. Ze verkoopt haar lichaam en haar gezelschap aan de cruisende mannen van Rome maar er blijft er steeds maar geen enkele voor langere ttijd. En lukt dat dan een keertje wel, dan blijkt diegene eigenlijk alleen maar uit op haar geld. 

We volgen Cabiria op haar nachtelijke route door de stad, waar de hoeren elkaar naar het leven staan in de strijd om een beetje bestaan. Waar de mannen het voor het zeggen hebben en bepalen hoeveel recht van bestaan ze die vrouwen geven/ Waar de wereldsterren van haar gecharmeerd zijn, maar dat dan slechts voor een nachtje blijken te zijn. Waar dan plots tóch de charmante en begripvolle kerel opduikt die Cabiria een toekomst wil bieden. Zulke nachten.

Met: Giulietta Masini, Francois Périer, Franca Marzi, Dorian Grey

Gezien in : De Uitkijk
FIN - song : Nino Rota - Ma la vita continua

De man uit Rome- Jaap van Heusden

De man uit Rome op IMDb (6,5)
 De man uit Rome op Moviemeter (3,19)

De man uit Rome op Lumière

Ik kom er maar niet los van. Hoewel ik al sinds het bereiken van de volwassenheid uitgeschreven ben uit het kerkelijk register loop ik toch met enige regelmaat tegen religieuze films aan. Daarbij blijk ik dan nog verdacht veel te weten van de rituelen en handelingen. Het moet zo zijn, het zijn ook vaak verhalen met een goudomrande herinnering. Deze - overigens niet heel geweldige- Limburgs-Nederlandse film voert de kijker terug naar tijden dat de verzuiling nog niet heel erg had toegeslagen, maar weet het wel op redelijk geslaagde wijze te koppelen aan hedendaagse technieken. Zo, voldoende mysterie opgebouwd? Dan gaan we de beschrijving starten.

Op klassieke cinemawijze komt de jonge priester Filippo bij zijn reisdoel aan (in filmland wil dat zeggen dat ie wel met koffer en al -bij daglicht- uit de trein stapt, maar vandaar langs verlaten wegen -in het pikkedonker -richting zijn uiteindelijke bestemming aanklopt. Waarom nemen die mensen nooit een bus voor dat laatste stukkie?). Hij wordt niet al te hartelijk verwelkomd in de pastorie en gaan al snel snappen waarom. 
Filippo is door Rome gezonden om een vermeend wonder te onderzoeken: in het dorp zou een huilend Mariabeeld zijn waargenomen door een jonge getroebleerde vrouw, die sinds die gruwelijke dag - een school shooting waarbij zij overleefde maar wel haar broertje en diverse schoolgenoten verloor- geen woord meer heeft gesproken. Wanneer zij met handen en voeten aan haar moeder heeft duidelijk gemaakt dat het beeld voor haar huilde, ziet moeder een gouden toekomst voor zich: de mensen staan in de rij om het beeld te aanschouwen, een bedevaartsoord lijkt te ontstaan. Wil het die laatste stap echt zetten, zal het wonder door Rome moeten worden erkend. En daarvoor is Filippo dus in de trein gestapt.

Met: Michelle Riondino, Emma Bading, Raymond Thiry, Andrea Vass

Caravaggio - Derek Jarman

Caravaggio op IMDb (6,5)
 Caravaggio op Moviemeter (2,91)

Caravaggio op Wikipedia

Voorafgaand aan de zeer aanlokkelijke tentoonstelling "Ongoing" van/door/over Tilda Swinton, vertoont het fenomenale Eye Filmmuseum alvast deze film uit 1986, waarin Swinton een prominente (debuut)rol speelt. Mijn vrouw en ik willen graag naar die tentoonstelling, ter opwarming treinde ik alvast naar onze hoofdstad om de biografische filmklassieker van Derek Jarman als een vorm van aftrap te gebruiken. Jarman moet met minimaal twee ideeën aan deze film zijn begonnen: uiteraard de prachtige werken van de kunstenaar met de dubieuze levensstijl verbeelden, maar daarnaast ook juist die levensstijl wat meer ...eh..belichten. Het maakt de film tot een prachtig kijkspektakel.

Kunstschilders waren wereldsterren, in de tijd waar wij in deze film naar teruggaan. Caravaggio viel op door zijn prachtige belichting en de scherpe lijnen waarmee hij zijn schilderijen neerzette. Destijds waren bijna alle schilderijen nog verbeeldingen van bijbelverhalen, logisch dus dat een schilder van faam in het Vaticaan belandde. Michelangelo Caravaggio - die voornaam is belangrijk want hij moet steeds duidelijk maken dat hij niet díé schilder is- ensceneert zijn werken in zijn "Roomse" atelier, mede dankzij de medewerking en vooral de financiering van op faam beluste kardinalen. Caravaggio raakt ingewijd in de liederlijke feesten die de kardinalen (én de Heilige Vader) op touw zetten. Hoewel de geestelijk zichzelf ook niet onbetuigd laten, veroordelen ze het "bestiale" gedrag van de schilder. Zolang hij echter zorgt dat hij de ganse clerus laat terugkeren op zijn doeken tolereren ze hem echter. Dat gaat natuurlijk mis, we weten wie er aan het langste eind zal trekken. Dat weten we eigenlijk al vanaf het begin, want we starten bij het sterfbed van een verbannen kunstenaar.

Met: Nigel Terry, Sean Bean, Tilda Swinton, Garry Cooper, Nigel Davenport, Robbie Coltrane, Michael Gough

FIN - song : Simon Fisher Turner - I love you more than my eyes

Gezien in : Eye Filmmuseum

Astolfo (aka Never too late for love)- Gianni di Greogorio

Astolfo op IMDb (6,3)

Astolfo op Moviemeter (2,56)

Astolfo op Wikipedia

Deze heeft vrij lang gedraaid in ons filmtheater, maar op een of andere manier koos ik steeds voor andere titels. Toen ie dan ook op een van mijn filmzenders voorbij kwam, klikte ik snel op opnemen. ik houd sowieso wel van Italiaanse films (aantrekkelijke landschappen, interessante taal) en wist dus dat ik me bij feelgood van deze categorie geen buil zou vallen. 

Het begint echter allemaal wel wat problematisch: Astolfo, een professor-in-ruste, krijgt van zijn hospita te horen dat zij zijn woonruimte nodig heeft voor de gezinsuitbreiding die haar familie treft. Astolfo moet zo goed als halsoverkop vertrekken. Gelukkig heeft hij een alternatief: voordat hij naar Rome vertrok, woonde hij in een enorm groot pand dat ooit door de Pauselijke Alliantie aan zijn familie was geschonken. Hij is er decennialang niet meer geweest maar het buitenhuis zou nu zomaar zijn domicilie kunnen worden. Maar dat gaat zomaar niet.
Bij aankomst in het dorp wordt Astolfo al met scheve ogen bekeken. Vanuit de aanpalende pastorie (oorspronkelijk ook onderdeel van zijn panden) gluurt men angstig door de gordijnen, bang om langzaam ingepalmde woon- en leefruimte weer te verliezen. In het pand wacht hem nog een verrassing: er doolt een man rond die het pand acht jaar geleden kraakte omdat hij dakloos dreigde te worden. Astolfo raakt niet in paniek, sterker nog: hij gaat samen met deze man én met de pastoor richting woningverbetering: ze leggen stroom aan, de keuken wordt bruikbaar gemaakt en er is zelfs plek voor een derde bewoner die voor de mannen gaat koken. Het lijkt vredig allemaal, maar Astolfo wordt door de notabelen van het dorp steeds met argwaan behandeld; zijn oude eigendomspapieren zouden wel eens hun plannen kunnen doorkruisen. Het lijkt hem allemaal niet te deren want zijn focus ligt elders: hij heeft zijn zinnen gezet op een warm contact met de mooie dame Stefania. Hij wil daten, hij wil gezelschap zijn én geven. Niets gaat zonder slag of stoot.

met: Gianni de Gregoria, Stefania Sandrelli, Alphonso Santagao

FIN - song : Mattia Carratello & Stefano Ratchev - Amare Sognare Forse Russare

Gladiator 2 (aka GladIIator/ Gladiator II) - Ridley Scott

Gladiator 2 op IMDb (6,6)
 Gladiator II op Moviemeter (3,12)

Vrouwlief is alweer ietsje aan de beterende hand, ze durfde nu een lange film aan om vanaf de bank te bekijken. Ridder die ik ben, liet ik ik haar de keuze welke dat dan zou worden. Zelf zou ik deze niet direct gekozen hebben, maar eenmaal het bekijken gestart zag ik toch wel genoeg om bij te blijven. Paul Mescal stelt nóóit teleur en ook Denzel Washington komt in deze film lekker in zijn vel te zitten. Kortom: we hadden een onderhoudend avondje samen.

Van het eerste dee (25 jaar oud!!) weet ik gek genoeg niet meer of ik m helemaal uitgekeken heb destijds, maar wel dat er vele scenes nog uit het geheugen op te duikelen waren. Of het dus bij flarden gebleven is, weet ik niet meer. Toch bezat ik net voldoende kennis om met deel 2 te kunnen starten want dat gaat wel degelijk verder waar de vorige eindigde. Jaren later weliswaar, maar toch.

De in het noorden van het Afrikaanse continent gelegen vesting Numidia wordt aangevallen door de Romeinen. Landbouwer Hanno trekt zijn vechtjas aan om ze te bestrijden, ook zijn vrouw Arishat spant de pijl en boog. De overmacht is echter te groot, vele stedelingen komen om bij de verdediging. Onder hen ook Arishat, terwijl Hanno gevangen wordt genomen en per schip wordt afgevoerd naar Rome. Daar wacht hem het lot van arena-vechter, hij komt onder de hoede van "gladiator-manager" Macrinus die grote vechtpotentie in Hanno ziet. Hoewel hij weinig keus heeft, gaat Hanno schoorvoetend akkoord met het aanbod te vechten voor zijn vrijheid. Hij stelt 1 voorwaarde: als Macrinus hem generaal Acacius uitlevert - de man die verantwoordelijk was voor de dood van zijn vrouw - is Hanno bereid om de spierballen te laten rollen. 
Lang verhaal kort: Hanno blijkt een geboren vechtjas, Acacius blijkt zo slecht nog niet en zelfs getrouwd met een vrouw (Lucilla) die echt iets in het leven van Hanno betekent. Ondertussen ontpopt Macrinus zich als ambitieuzer dan zijn managersrol zou doen verwachten.

Met: Paul Mescal, Denzel Washington, Pedro Pascal, Connie Nielsen, Joseph Quinn, Fred Hechinger

FIN - song : Hans Zimmer / Lisa Gerrard - Now we are free

Gezien in: Pathé Thuis.

Megalopolis - Francis Ford Coppola

Megalopolis op IMDb (4,8)
 Megalopolis op Moviemeter (2,18)

Een film die in zijn verschijningsjaar al een cijfer onder de 5 scoort, gaat zonder twijfel de geschiedenis in als flop. Die komt er niet meer bovenop, op die slechte start en die slechte kritieken. Dat is jammer voor de oude meester én ik denk dat het ook jammer is voor sommige filmliefhebbers die zich daardoor laten afschrikken. Want zelf kwam ik echt wel aan mijn trekken: natuurlijk is het verhaal..euhm..megalomaan en protserig, maar door me vast te houden aan een grote verhaallijn kon ik er echt wel wat mee. Je ziet eigenlijk een hele filmgeschiedenis door elkaar (Spartacus en La Grande Bellezza , Caligula en The Great Gatsby kwamen bij me op, maar ook 1984 alsmede een hele reeks aan financiële en machtsthrillers) waarbij Coppola een complete set subplots en zijpaden bewandelt om uiteindelijk middels een grote finale bij zijn morele boodschap uit te komen: we leven in een nieuwe Romeinse tijd, zo wil de meester ons leren. Ik kon er instemmend naar kijken maar ik begrijp zeker dat er mensen met vraagtekens de zaal verlieten. 

New Rome, een stad anno nu: iedereen heeft alles, de welvaartscijfers lijken onstuitbaar te groeien maar net als in onze tijd is de verdeling van die welvaart oneerlijk, ze splijt de maatschappij. De trias politica blijkt hier anders verdeeld: er zijn nog steeds 3 sterke machten die elkaar tot op het bot bestrijden. Er is uiteraard de politieke macht die hier verbeeld wordt door burgemeester Cicero , een man die alles doet om de stad in zijn greep te houden en de touwtjes strak aan te trekken als het hem uitkomt. Er is de financiële macht, hier verbeeld door de steenrijke Hamilton Cassius III en zijn familie. En tenslotte is daar de macht van kennis en creativiteit, die in de film bij onze hoofdpersoon, de eenling Cesar Catalina, ligt. Catalina is succesvol uitvinder van het wondermateriaal Megalon, een onverwoestbaar middel waarmee hij de nieuwe stad Megalopolis wil gaan bouwen. In die stad zal - in tegenstelling tot in New Rome - ruimte zijn voor de geest en de vrijheid, er zullen parken en ontspanningsplekken zijn. U snapt dat zowel de politiek als de financiële macht er belang bij heeft om Catalina tegen te werken. Daarvoor zet Hamilton Cassius zijn machtsgeile neef Clodio Pulcher in, terwijl Cicero zijn dochter Julia Cicero op Catalina afstuurt. Daarmee misrekent hij zich want Julia draait als een blad aan een boom om als ze eenmaal door Catalina begeesterd raakt. 

Alle ingrediënten voor een ouderwetse Romeinse tragedie liggen panklaar, zet uzelf in uw zetel om het te ondergaan.

Met: Adam Driver, Giancarlo Esposito, Nathalie Emmanuel, Aubrey Plaza, Shia Leboeuf, Jon Voight, Laurence Fishburne

FIN - song : The The - Lonely planet

Gezien in : Cinema Oostereiland

The beautiful game - Thea Sharrock

The Beautiful Game op IMDb (6,3)
 The Beautiful Game op Moviemeter (2,79)

Heerlijk luchtige, op enige waarheid gebaseerde sportkomedie. Bovendien: mét Bill Nighy, dan is een film altijd al de moeite waard. 

Vinny, een energieke doch licht sjofele man, hangt rond de lijnen van het lokale voetbalveld waar een clubje kinderen de eerste beginselen krijgt aangeleerd. Hij bemoeit zich op een irritante manier met het spel, waardoor de aanwezige voetbalvaders boos op hem worden. Voordat het uit de hand kan lopen, staat plots de oude Mal middenin de groep, hij ontfermt zich over Vinny en neemt hem mee naar een bijveldje waar een overduidelijk stelletje klungels staat te ballen. Mal biedt Vinny aan even mee te spelen en zijn grote mond waar te maken. Verdomd waar, hij kan het echt. 

De mannen blijken een heus nationaal voetbalelftal te vertegenwoordigen: het Engels nationaal daklozen-voetbalteam. Ze zijn in voorbereiding op het aanstaande WK in Rome. Engeland heeft nog nooit een deuk in een pakje boter geschopt op dat toernooi en dat zal ook dit keer weer zo zijn, tenzij Vinny mee gaat doen. Daarvoor moet Vinny echter wel aan de allereerste toelatingseis voldoen: hij moet dakloos zijn. Hoewel hij te trots is om dat toe te geven, blijkt de mensenkennis van Mal groot genoeg te zijn om te doorzien dat Vinny al maanden in zijn auto slaapt, sinds hij zijn vrouw en kind in de steek liet. De redenen waarom krijgen we later te horen.

Omstandigheden dwingen Vinny er toe een keuze te maken en verdomd, hij gaat mee naar Rome. Daar blijkt dat hij dan weliswaar wel een balletje kan trappen, maar totaal gespeend is van enige teamgeest en behoorlijke omgangsvormen. De anderen (ex-junkies, dropouts, vluchtelingen) hebben hun blik hoopvol op hem gericht maar er is veel overredingskracht van Mal voor nodig om Vinny enigszins bruikbaar te maken voor dit team en voor de nobele voetbalsport.

Met: Micheal Ward, Bill Nighy, Callum Scott-Howells, Kit Young, Valeria Golino

FIN - song : Fela Kuti - Let's start

C'e ancora domani (aka There is still tomorrow) - Paola Cortellesi

C'e ancora domani op IMDb (7,8)
 C'e ancora domani op Moviemeter (3,67)

Een schoonheid van een film. Verhaal is sterk. Beelden zijn prachtig. Muziek is verrassend. Afwisseling tussen ernst en humor is goed. Echt een lijstjes-film dit.

Alles in deze film draait om Delia. En dat kan geen kwaad, want zelf houdt Delia zich het liefst op de achtergrond, hetgeen zelden goed uitpakt voor haar. 

We stappen in het naoorlogse Rome. In 1946 heerst nog steeds de armoede, de samenleving is nog verdeeld in hen die heulden en hen die daaronder leden. De maatschappij is nog sterk masculien: vader praat, vader slaat. Moeder en de kinderen leggen verantwoording af, waarbij er ook nog eens een sterke bevoordeling zit in de zoontjes ten opzichte van hun oudere zus. Kortom: er is van alles mis, er hangt veel scheef in dit gezin dat echter aan de buitenkant nog redelijk normaal oogt.

Naast het huishouden verricht Delia nog diverse hand- en spandiensten voor winkeliers in de buurt, zodat ze het karige huishoudgeld nog met een klein bedragje kan verhogen. Maar wat zien we daar? Delia blijkt sinds enige tijd die inkomsten af te romen: ze legt steeds enkele biljetten voor zichzelf apart, waarmee wij mogen concluderen dat ze zich beraamt op een nieuwe toekomst. En we snappen dat: de klappen, de vernedering, de ronduit hondse behandeling van haar man (en van diens inwonende vader) kunnen en mogen niet eeuwig duren. 

Is Delia klaar voor grote stappen, is de maatschappij er klaar voor dat vrouwen een betere behandeling eisen?Als het niet vandaag lukt, dan is er altijd nog een morgen.

Met: Paola Cortellesi, Valerio Mastandrea, Romana Maggiora Vergano

FIN - song : Big Gigantic ft Angela McCluskey - The Little Things

Gezien in : Cinema Oostereiland

Horrible Histories: The Movie - Rotten Romans - Dominic Brickstocke

Rotten Romans op IMDb (5,3)

Horrible Histories:The Movie - Rotten Romans op Moviemeter (2,27)

Een britse variant op " Welkom bij de Romeinen" , al weet ik niet welke van de twee eerste is geweest. Een Klokhuis-manier van vertellen van de geschiedenis dus: veel humor en speelse situaties maar ondertussen wel degelijk doorspekt met feiten en waargebeurde elementen. Gericht op de jeugd, maar je valt je er geen buil aan als je het als volwassene uitzit. 

De jonge Atti wordt naar het gruwelijke Brittania verbannen wegens belediging van staatshoofd Nero. Deze vermoordt alles en iedereen om zich heen, maar de jonge Atti wordt gespaard omdat hij op intelligente wijze weet te verkopen dat hij de keizer in het onwillige Brittania aan een overwinning kan helpen. 

Hij wordt daar echter al spoedig gevangen genomen door een inheemse stam, met name door de dochter van het stamhoofd. Deze energieke dame, Orla genaamd, wil graag vechten in het leger van de beruchte strijdster Boudicca, een charismatisch stamhoofd dat de onderlinge vetes van de diverse stammen weet te overwinnen door ze te overtuigen van de strijd tegen hun gemeenschappelijke vijand, de Romeinen.

Atti en Orla verzinnen samen een plan waardoor de Britten niet verslagen worden maar waardoor ook de Romeinen met een bestuurlijk compromis kunnen verder leven.

Met : Sebastian Croft, Emilia Jones, Nick Frost, Kate Nash, Craig Roberts, Kim Cattrall , Derek Jacobi

 

L'incredibile storia dell'isola delle Rose (aka Rose Island) - Sydney Sibilia

 L'incredibile storia dell'isola delle Rose op IMDb (7,0)

Ik ben er altijd wel van, van die David vs Goliath-verhaaltjes. Zeker als ze ook nog eens op waar gebeurde feiten berusten. Het is wonderlijk, maar blijkbaar is het ooit - in de nog vrij recente geschiedenis= min of meer zo gebeurd. 

1968, Italië. Giorgo Rosa is net afgestudeerd als ingenieur maar lijkt een man van 12 ambachten, 13 ongelukken. Diverse kunstige bouwsels en apparaten die hij ontwerpt leiden tot arrestaties en boetes en zelfs bijna tot een strafblad. Giorgio's ouders zijn er niet gerust op dat het goed komt met hun zoon, zijn vriendin heeft hem inmiddels al verlaten voor iemand die meer zekerheid lijkt te bieden, maar die in werkelijkheid doodsaai is. 

In zijn drang om iets iets unieks te doen en de ultieme vrijheid te vinden ontwerpt Giorgio een soort booreiland, dat net buiten de Italiaanse territoriale wateren moet komen te liggen. Samen met zijn studievriend maakt hij daadwerkelijk zijn dromen waar: ze bouwen het eiland en roepen een vrijstaat uit. Dat gaat goed zolang het niet al te opzichtig is, zolang de autoriteiten het als een disco op zee beschouwen, maar als op een gegeven moment eigen paspoorten worden uitgegeven en er burgers niet langer Italiaan willen zijn maar Rosaa , dan raakt Rome in paniek. En met hen het Vaticaan. Ze beginnen terug te slaan en Rosa ziet nog maar één uitweg: hij schrijft de Verenigde Naties aan en stapt naar de Europese raad. De boot is aan. 

Bijzonder grappig om te beseffen dat dit ooit zo gebeurd is, dat er daadwerkelijk marineschepen opstoomden naar een booreilandje van 400 vierkante meter. Want bedreigend voor Republica Italia. 

Dat is de grote verdienste van deze film, die verder iets te licht is om serieus genomen te worden. Maar leuk is het allemaal wel. 

Met : Elio Germano, Matilda de Angeliss, Francois Cluzet

All roads lead to Rome - Ella Lemhagen

 All roads lead to Rome op IMDb (4,9)

Niemendalletje dat ik beter kon hebben dan ik aanvankelijk dacht. Dat komt waarschijnlijk door het prachtige Italiaanse landschap dat een grote rol speelt in de film, of het komt door het luchtige acteren van een enkeling in de film. Niets om aan te bevelen, tenzij je enorm van de feelgoodjes en romkoms bent. 

Amerikaanse moeder gaat met haar rebelse dochter naar Italië , naar een Toscaans dorpje waar zij in haar jeugd 2 maanden heeft doorgebracht. Dochter moet even weg uit de  haar thuisomgeving, even weg van haar drugshandelende vriendje, dit om te voorkomen dat ze in de strafregisters belandt. 

Moeder ontmoet uiteraard de man met wie ze destijds een korte romance beleefde en dat komt goed uit omdat ze zelf net gescheiden is. Hij lijkt niet veel sjoege te geven want hij heeft het te druk met in toom houden van zijn verwarde moeder. 

Lang verhaal kort: de oma weet , samen met de Amerikaanse dochter, te ontsnappen en zet koers naar Rome.  De Amerikaanse moeder zet - samen met haar oude liefde- de achtervolging in. 

Met : Sarah Jessica Parker, Rosie Day, Claudia Cardinale, Raoul Bova , Paz Vega

Coriolanus- Ralph Fiennes

Coriolanus op IMDb (6,1)
Tamelijk bijzonder geheel. Verfilming van een toneelstuk (oa Tom Hiddleston speelde de titelrol) maar dan wel een anachronistische verfilming: het verhaal gaat over de strijd van de Romeinen tegen hen omringende volken, maar is voor deze film verplaatst naar de tegenwoordige tijd. De cohorten strijden met tanks en mitrailleurs in moderne decors en gebouwen, maar het taalgebruik en de mores zijn geheel van de vroege jaartellingen. Zo gaat et om eer, om trots, om legers die elkaar bestrijden op basis van respect en oude waarden van oorlogvoering.

Er dreigt een volksopstand in Rome , doch die wordt door de bikkelharde legerleider Caius Martius de kop in gedrukt. Deze Martius denkt de gemoederen weer tot bedaren te kunnen brengen door successen te boeken op het slagveld. Daarom trekt hij ten strijde tegen de Volsci , een strijdlustig volkje dat de Romeinse hegemonie niet klakkeloos accepteert. De leider van de Volsci, Aufidius , is een oude bekende van Martius, meermalen bestreden ze elkaar bloederig.
Martius slaagt, boekt een overwinning en sleept daarmee een benoeming tot consul in de wacht. Iets waar andere heren uit de lokale politiek niet blij mee zijn, ze starten een beschadigingscampagne tegen Martius. Een "smear campaign" die inderdaad leidt tot de ontheffing enverbanning van Martius. Dat lijkt allemaal slim, maar uiteraard weet Aufidius dat Rome nu kwetsbaar is. Helemaal als Martius zich bij hem aansluit, uit wraak tegen Rome .

Met : Ralph Fiennes, Gerard Butler, Vanessa Redgrave, James Nesbitt, Jessica Chastain

The Two Popes - Fernando Meireilles

The Two Popes op IMDb (7,7)
Aangename film. Op een knappe faction-manier maakt Mereilles geloofwaardig dat de persoonlijke opvattingen van de laatste twee pausen de transitie weerspiegelen die in de katholieke kerk aan de gang zou zijn. Een noodzakelijke transitie ook, want de grootste kerkverbinding ter wereld zit in de hoek waar de klappen vallen. Wegloop van gelovigen, financiële schandalen en uiteraard het wijdvertakte seksueel-misbruiknetwerk dat de kerk decennialang heeft gefaciliteerd. De oude paus (Benedictus XIV) is nog volledig van de verdoezeling, veel van zijn oude vrienden zijn wereldwijd aangewezen als betrokken bij de schandalen. Hij is van de oude leer, men moet terug naar het boek, daarin staan de leefregels van het instituut. Deze geven geen ruimte voor versoepeling, voor modernisering.
Deze paus, Josef Ratzinger in real life, wordt kundig gespeeld door Anthony Hopkins. Star, dwingend en pas later in de film enigszins twijfelend en open voor suggesties. Die openheid wordt afgedwongen door Jose Bergoglio, een Argentijnse priester/kardinaal, die óók van de oorspronkelijke leer is maar deze precies contra interpreteert. Bergoglio is er van overtuigd dat de kerk warmte moet uitstralen, dat de kerk moet hoeden. Begrip voor andersdenkenden en vernieuwers zijn volgens hem de enige manier om de leegloop van de kerk te stoppen.
Met die opstelling is Bergoglio, de aanstaande paus Franciscus, voor de oude clerus een bedreiging maar voor de meer veranderingsgezinde kardinalen is hij de aangewezen kandidaat. Aanvankelijk staan de twee lijnrecht tegenover elkaar, sterker nog: de Argentijn komt naar Rome om zijn ontslagbrief aan te bieden.
De film draait om twee mensen van vlees en bloed die in een enorme fantasiewereld moeten leven terwijl ze beiden een drang naar de waarheid, naar echtheid hebben. Een knappe prestatie waarin "goed" en "fout"bij vlagen knap gerelativeerd wordt.
Het is voor de kijker simpel om de sympathie bij de nieuwe paus neer te leggen, maar de film toont aan dat het niet eenduidig is. Heerlijk acteerwerk bovendien, deze film is fijn. Ook voor niet- en ex-katholieken.

Met : Jonathan Pryce, Anthony Hopkins

Paul, Apostle of Christ- Andrew Hyatt

Paul, Apostle of Christ op IMDb (6,7)
Toevallig weet ik dat ze vrij zeldzaam zijn, bijbelfilms. We hadden het destijds nog best lastig om een complete en vooral goede quizronde te maken over dit genre. Deze titel hadden we destijds nog niet tot onze beschikking. Gevoegd bij mijn liefde voor geschiedenis, mijn hart voor Rome en mijn soms opspelend katholiek verleden en u snapt dat ik deze film direct op opnemen zette toen ik hem op Film1 voorbij zag komen.

67 na Christus. Nero is bezig het Romeinse Rijk te vernaggelen, met name de stad Rome zelf. De helft van de naamgevende zetel van het grote imperium is afgebrand en voor het gemak geeft de gruwelkeizer de schuld aan de christenen. Zij zouden in hun verzet tegen de Romeinen al brandschattend de stad proberen te heroveren. Hij houdt Paulus , beter bekend als Saulus van Tarsus, ervoor verantwoordelijk. Paulus is al jaren in de ban van de vermoorde leidsman van de christenen, die zo'n 40 jaar daarvoor werd gekruisigd. Hij predikt diens woord en dat staat de Romeinen niet aan. Paulus wordt ter dood veroordeeld en in afwachting daarvan gevangen gezet.
De Griekse arts Lucas arriveert in Rome om het verhaal van Paulus op te tekenen, hij ziet in dat de man een symboolfunctie heeft , dat Paulus hoop geeft aan de getergde en vervolgde christenen. Lucas besluit de omgekeerde weg te volgen: hij gaat Paulus opzoeken in de gevangenis , eerst heimelijk maar later toch in samenspraak met de verbaasde Romeinen. Die snappen inmiddels dat ze er baat bij hebben om Paulus niet al in gevangenschap te laten overlijden en daarmee martelaar te worden. Er ontstaat een spel van belangen: de Romeinse baas van de gevangenis die de dokter eigenlijk goed kan gebruiken voor privé-doeleinden, de rotsvast vertrouwende apostel en diens geschiedschrijver (die wij ons allemaal kunnen herinneren als "volgens Lucas").

Met ; Jim Caviezel, James Faulkner , Olivier Martinez , John Lynch

Third Person- Paul Haggis

Third Person op IMDb (6,4)
Mozaiekfilm. Of achteraf misschien helemaal niet.

Liam Neeson speelt een midlife-schrijver die na enkele zeer succesvolle boeken de draad maar niet te pakken kan krijgen. Waarschijnlijk vindt het afnemende succes zijn oorspong in het feit dat hij veel verhalen uit zijn eigen leven haalt. En daar heeft ie een beetje een zootje van gemaakt.
Hij heeft een ex-vrouw op afstand, hij heeft een hevig oprispende affaire met de fraai geboetseerde Anna, die zelf ook wel graag wil gaan schrijven. In een hotel in Parijs probeert hij zijn verhaal vaart te geven terwijl zij niet anders doet dan hem aantrekken en afstoten.
Ondertussen speelt in Rome het verhaal van een ridderlijke kruimeldief die een klemzittende moeder van haar lot wil ontlasten. Zij wordt lastig gevallen door een maffiose patser, die blijkbaar haar dochter in gijzeling heeft. De ridder begint betalingen te doen om het kind vrij te kopen, zonder dat hij weet voor wie hij dat eigenlijk doet. Want is dat mens niet een beetje raar?
Ergens verderop is een jonge moeder zwaar in de problemen geraakt. De zorg voor haar kind is haar door de kinderbescherming afgenomen, ze zit in geldproblemen en het lukt haar maar niet om op tijd bij de afspraken met de wederzijdse advocaten te komen. Ze vindt een baantje als kamermeisje in een , juist ja, hotel in Parijs.
Alle drie de verhaallijnen komen neer op een driehoeksverhouding. De derde persoon, precies.

Haggis krijgt het voor elkaar om de verhaallijnen op een gegeven moment met elkaar te verweven, dat is een knappe prestatie. Het is lang geen "Crash" , deze film, maar echt slecht is ie ook niet.

Met oa: Liam Neeson, Kim Basinger, Adrian Brody, Mila Kunis.