A Street Cat Named Bob - Roger Spottiswoode

A Street Cat Named Bob op IMDb (7,3)
 A Street Cat named Bob op Moviemeter (3,46)

A Street Cat named Bob op Wikipedia

Het luikje bij de bijkeukendeur hebben we al gebarricadeerd, ze kan er niet meer uit. Inmiddels al een dag of drie knalt het vuurwerk door de wijk en dat gaat vandaag alleen nog maar erger worden. Een horror voor huisdieren, een ergernis voor de baasjes en een schande voor het land: het nieuws wordt er al enkele dagen door gedomineerd. Om die reden: hart onder de riem voor de huisdieren, ik ging deze heerlijke feelreasonablygood-kattenfilm opnieuw bekijken. Waargebeurd en ontwapenend.

Hoe hij het ook probeert, het blijft maar minder en minder gaan met James. Zijn heroïneverslaving heeft hem - op de kortstondige flashes na- niets dan ellende opgeleverd. Dakloos, haveloos, moedeloos en contactloos: alles en iedereen om zich heen heeft hij van zichzelf verwijderd. Het enige regelmatigecontact dat hij nog heeft, is met de hulpverlener van het drugs-consultatiebureau. Ze vertelt hem dat er een weg uit is, maar dat ze die hem alleen kan bieden als ie écht afkickt en terugval dus voor eens en voor altijd gaat voorkomen. 
Onder strenge beloften en dito voorwaarden krijgt hij dat huisje en hij begint met de pogingen regelmaat te vinden. Op straat speelt hij de busker, de man met gitaar en liedjes, om op die manier enigszins in zijn onderhoud te voorzien. Het is sappelen, totdat plots een zwerfkat bij hem komt aanlopen, om nooit meer weg te gaan. James heeft een doel in zijn leven, hij belooft zichzelf en de kat- die door een zorgzame buurvrouw Bob genoemd wordt- dat het de kat aan niets zal ontbreken. Maar ja, hij moet toch weer de straat op om eten bijeen te scharrelen. Moet die kat dan maar mee?

Met: Luke Treadaway, Bob the Cat, Ruta Gedmintas, Joanne Froggatt, Anthony Head

Ik zag de film eerder. In 2017 schreef ik er dit over: BEGT recensie "A streetcat named Bob", februari 2017

FIN - song :David Hirschfelder - Satellite moments

Flaskepost fra P (aka De Noodkreet in de fles/aka Department Q: A conspiracy of faith) - Hans Petter Moland

Flaskepost fra P op Wikipedia (7,0)
 Flaskepost fra P op Moviemeter (3,67)

Flaskepost fra P op Wikipedia

Na het succes van de (Schotse) serie Department Q zette ik alle Scandinavische verfilmingen van de boeken van Jussi Adler Olsen weer eens op REC. Lekker complexe verhalen, vooral onheilspellend eigenlijk. Persoonlijk vind ik deze misschien wel de sterkste, omdat de interactie tussen de complexe rechercheur Carl Morck en de net zo rechtvaardige maar veel assertiever rechercheur Assad in deze film echt superb is. Heel pakkend laveren de twee tussen de vermenging van het persoonlijke: de islamitische Assad heeft ferme gesprekken met de niet-religieus gehinderde Morck. De verschillen tussen de twee komen juist in deze film goed van pas omdat ze een misdadiger moeten zoeken die zich in religieuze, jazelfs sektarische kringen bevindt. 

Mijn recensie van 8 jaar geleden: BEGT recensie Flaskepost Fra P 2017

Oasis: Supersonic - Matt Whitecross

Oasis: Supersonic op IMDb (7,8)
 Oasis: Supersonic op Moviemeter (3,48)

Oasis: Supersonic op Wikipedia

Gemiste kans, ik weet het. Mijn toenmalige zwager Peter kwam echt tijdig met de melding (Oasis in Paradiso!!) maar ik zat met teveel handen gebonden aan drie te jonge kinderen om er even een lekker avondje tussenuit te gaan en een bandje met een discutabele reputatie te gaan aanschouwen. Peter ging wel en heeft me er lang mee geplaagd: het was blijkbaar gedenkwaardig. Mogelijk net zo gedenkwaardig als afgelopen week, toen de toch weer aan elkaar gelijmde broers hun comeback-tour aftrapten in Wales. Gepasseerd station voor mij, concerten van deze statuur kan ik gewoon niet meer betalen. Nee, dat moet ik anders zeggen: ik heb de bedragen die hiervoor over tafel gaan er niet voor over. Jammer, de heren én de massaal toegestroomde fans redden het vast zonder mij. Wat ik wél kon doen, is deze inmiddels bijna 10 jaar oude documentaire bekijken. Dat werkte ook al aardig goed hoor, zij het als substituut.

Altijd had ik gedacht dat Liam de grote klootzak was in het verhaal. Inderdaad blijkt hij een zuiger en pestkop van het puurste vuurwater, maar uit deze docu komt toch ook een beeld naar voren van een bijna tirannieke Noel. Waar Liam de blikvanger en meisjesmagneet was, was Noel de creatieve geest achter Oasis: hij schreef de teksten, hij componeerde de meeste nummers. En naarmate het succes toe nam, wilde hij dat weten ook. Langzaam degradeerde hij Liam tot degene die af en toe een versje mocht opzeggen maar liever zong Noel veel van de nummers ook nog zelf. Dat kon niet lang goed gaan. 

De broederstrijd van de twee Manchester-mannen wordt ook langs de genealogische lijn gelegd: een afwezige vader, Noel die het moederskindje is, Liam die het ongeleide ADHD-projectiel is en naast die twee ook nog eens de minder flamboyante broer Paul, die altijd met beide broers de vrede bewaard heeft, hetgeen hem af en toe wel een gemangelde positie opleverde. 
"Oasis: Supersonic" loopt vanaf de start van hun carrière tot aan het toenmalige publicitaire hoogtepunt: "live at Knebworth" brak alle records, was een in alle opzichten historisch optreden en verduidelijkte de Gallaghertjes dat ze hier nooit meer overheen zouden komen. Nou ja, het liep toch al niet zo lekker tussen de broers.

FIN - song : Oasis - The Masterplan

Gezien op : NPO DOC

Genius - Michael Grandage

Genius op IMDb (6,5)
 Genius op Moviemeter (2,77)

Genius op Wikipedia

Toen ik van de week "Devil's Knot" een tweede kijkbeurt gaf, concludeerde ik dat de film niet heel bijzonder was maar dat er toch wel een ferm lichtpunt in zat: Colin Firth! Wat een acteur is dat, wat een geweldige mimiek en dito blik heeft de man toch: angst en lef, gelatenheid en gedrevenheid; het zit allemaal in zijn spel. Ik kan dan zo 123 ook niet echt een slechte rol van hem opnoemen. Slechte films waarin hij zat, maar meestal weet hij het gemiddelde toch nog steeds omhoog te krikken. Fenomenaal was hij in "Supernova", wat mij betreft een van de mooiere films van de laatste 10 jaar. 

Hoe dan ook, deze overdenking inspireerde mij tot het opnieuw bekijken van deze film, die ik toch nog op de schijf had staan. Een hyperirritante Jude Law (hoort bij de rol hoor, dat doet ie goed) komt tegenover de bedachtzame, intelligente en ervaren Firth te staan. De twee maken iets in elkaar los.

Hierbij mijn recensie van destijds: BEGT recensie Genius april 2018

Met: Colin Firth, Jude Law, Nicole Kidman, Laura Linney, Vanessa Kirby, Guy Pearce, Dominic West

FIN - song : Adam Cork - Requiem / Dear Max

LBJ - Rob Reiner

LBJ op IMDb (6,5)
 LBJ op Moviemeter (3,05)

Het is toch wel een genre op zich: presidentenfilms. We maakten er ooit een complete ronde over in onze filmquiz, er zijn er zoveel dat we zelfs nog konden schrappen om tot tien acceptabele keuzes te komen. Iedereen kent wel "JFK" maar zijn opvolger (met een vergelijkbare afkorting) is bij velen een stuk minder bekend. Lyndon Baines Johnson is door de geschiedenis door de jaren heen wel getypeerd als ridder van de droevige figuur. Immers, hoewel zelf hardliner qua politieke ideeën bereikt hij het daarin hoogst haalbare ambt slechts omdat hij de eerst opvolgende in lijn was. Als Kennedy niet zou zijn vermoord, zou hij nummer president zijn geworden. In de film "LBJ" volgt befaamd regisseur Rob Reiner de wording van een president.

De film start op het katalyserende moment van JFK's bezoek aan Dallas, november 1963. Johnson is een zuiderling en denkt aardig thuis te zijn in de denkwijzen van de Texaanse bevolking maar ziet tot zijn verbazing dat ook hier de gekte is toegeslagen: het publiek is idolaat van die goodlooking guy die hun president is, van de man met sex- en alle andere appeals die klasse verraden. Johnson constateert mokkend dat hij een achtergrondfiguur is geworden die door politieke handigheid van JFK min of meer is geneutraliseerd: zijn invloedrijke positie als Southern Senator is ingeruild voor een plek in de schaduw van een immer stralende president. 

Maar ja, we kennen de geschiedenis. Lee Harvey Oswald vermoordt en verstoort de American Dream en dat betekent automatisch dat LBJ uit de schaduw moet stappen. Deze overlegt nog wel met Robert, de nukkige broer van de doodgeschoten president maar deze merkt dat zijn weerstand tegen Johnson het af moet leggen tegen de officiële regels der verantwoordelijkheid: Amerika heeft leiding nodig en daarvoor is de VP nu eenmaal de eerste aangewezen kandidaat. Aanvankelijk verrast Johnson iedereen door kordaat en bewust de ingezette lijn van JFK voort te  zetten: de Civil Rights-act die zijn voorganger zo graag wilde, zal en moet er komen omdat Amerika stappen moet maken richting de moderne tijd. Johnson's oude vrienden voelen zich verraden maar zien ook wel in dat de pragmatische aanpak van de nieuwe president de tijdgeest goed te pakken heeft.

Met; Woody Harrelson, Jennifer Jason Leigh, Richard Jenkins, Michael Stahl-David, Jeffrey Donovan, Bill Pullman

FIN - song : Marc Shaiman- Let's get to work

Der Staat Gegen Fritz Bauer - Lars Kraume

Der Staat gegen Fritz Bauer op IMDb (7,1)
 Der Staat gegen Fritz Bauer op Moviemeter (3,42)

Door het nemen van een "winter"abonnement op een filmkanaal van de fijne filmstudio Cinéart krijgen we tijdelijk een mooie teeks titels in de aanbieding. Velen heb ik al gezien, maar mijn vrouw kan nog een aardige inhaalslag maken. Gisteren begonnen we met deze, een film waar ik een jaar of 7 a 8 geleden erg van onder de indruk was. 

Opnieuw maakt de film een krachtige en prachtige indruk, dit is wel cinema naar mijn hart: geschiedenis vind ik altijd al boeiend, strijd tegen onrechtvaardigheid is al net zo'n fijn verfilmbaar thema voor mij. En dit is ook nog eens waargebeurd en belicht een echte gamechanger in de wereldgeschiedenis. Kijken dus.

Mijn recensie van destijds: Der staat gegen Fritz Bauer, aldus BEGT in 2016

FIN - song : Julian Maas & Christoph Kaiser- Abspann

Kingsmen: The Secret Service - Matthew Vaugh

Kingsman: The Secret Service op IMDb (7,7)
 Kingsman: The Secret service op Moviemeter (3,55)

Het was er de lome avond voor, een actiefilm bekijken die je allebei al een keer gezien hebt. Ter afwisseling van het herzien van de James Bond-reeks kwam nu deze op de aanbevelingenlijst voorbij. Zelf wist ik dat ik deze al eens gezien had, mijn vrouw bleek de film niet te kunnen herinneren. Nou ja, met een ijsje in de hand op de bank bleek het allemaal goed te doen. 

Mijn recensie uit 2016 houdt niet helemaal meer stand, want ik oordeelde ditmaal iets milder dan ik destijds blijkbaar deed. Ik kon het gisteren allemaal hebben.

Recensie uit 2016 L:  https://begt.blogspot.com/2016/03/kingsman-secret-service-matthew-vaughn.html

FIN - song :  Bryan Ferry- Slave to Love

Of ik gek ben (aka As if i'm crazy)- Frank Lammers

Of ik gek ben op IMDb (5,9)
 Of ik gek ben op Moviemeter (2,59)

Acteur/regisseur Frank Lammers kan bij mij een aardig potje breken. Hij komt op mij over als een onafhankelijk denker, die bovendien zijn meningen met aardig wat humor naar buiten brengt. Motivatie voldoende dus om deze film uit 2016 te gaan kijken, onlangs van de NPO opgenomen. Geen onverdeeld succes, maar op grond van mijn waardering voor hem toch een 6min eruit gesleept. 

Benjamin, aankomend kunstenaar, belandt in een nogal potsierlijk weergegeven TBS-kliniek. Hij wordt verdacht van verkrachting en mishandeling van twee jonge vrouwen, die hij in het Amsterdamse Bos zou hebben overweldigd. Probleem is: Benjamin kan zich daar niets meer van herinneren, ook na zoveel tijd nog niet. Hij krijgt flarden van ogenschijnlijke herinneringen op zijn netvlies, maar weet niet of dit "waar" of "waan" is. 

Lusteloos vervult hij zijn dagen, ondanks de goede zorgen van kliniek-medewerkster Marieke en ondanks de vriendelijke benadering door mede-gevangenen Grover en Herre. Wanneer hij op een dag bij de directeur (een zwoele rol van Monic Hendrickx) moet komen en daar plots zijn oude vriend kunstenaar Gregor ontmoet, beginnen Benjamins gedachten langzaam te verschuiven. Hij begint langzaam in te zien waarom hij zich niet zoveel van het gebeurde kan herinneren.

Met; 

Mike Weerts                Mike Weerts

Matteo van der Grijn    Matteo van der Grijn

Sanne Langelaar            Sanne Langelaar

Monic Hendrickx        Monic Hendrickx

Cees Geel                    Cees Geel

Dennis Grotenhuis    Dennis Grotenhuis

Alone in Berlin (aka Jeder stirbt für sich allein) - Vincent Perez

Alone in Berlin op IMDb (6,5)
 Alone in Berlin op Moviemeter (3,05)

Zo zie je maar, films opnieuw bekijken levert af en toe best iets op. Waar ik me de eerste keer dat ik deze zag nog licht teleurgesteld voelde in het acteerwerk, had ik dat gisteravond helemaal niet. Dit kan aan mijn eigen gesteldheid gelegen hebben: ik was vroeg op voor het presenteren van een filmquiz aan de overkant van het IJsselmeer en kreeg daarom in de avond weinig anders uit mijn handen dan de afstandsbediening van de tv. En blijkbaar was ik daarmee veel beter in de sfeer voor deze film: gisteren genoot ik dus wél van een bepaalde ingetogenheid in het acteerwerk, ik had veel beter door dat het paste bij de bescheidenheid van de karakters die ze neerzetten. Emma Thompson en Brendan Gleeson in het bijzonder, Daniel Brühl en Mikael Persbrandt waren bij de eerste aanblik toch ook al meer extravert.

Bijgaand de recensie van destijds: 
BEGT: Alone in Berlin - Vincent Perez

Bastille Day (aka The Take) - James Watkins

Bastille Day op IMDb (6,3)
 Bastille Day op Moviemeter (3,08)

Op een of andere manier flikt Idris Elba het hier ten huize altijd: hij lijkt boven elke twijfel verheven, het lijkt alsof ie simpelweg geen slechte film of serie kan maken. Is natuurlijk niet zo (ook dit is een niet al te verheven verhaaltje) maar het lukt hem wel altijd om de film een beetje op te tillen. Zo ook deze.

Elba is hier Briar, een nukkige CIA-agent met een slechte reputatie. Hij is onconventioneel maar zeer doelmatig. Ditmaal wordt hij naar Parijs geroepen omdat er signalen zijn dat een activistische groep de aanstaande viering van Quatorze Juillet wil versjteren. Briar waarschuwt zijn leidinggevenden alvast dat hij niet al hun regeltjes zal opvolgen maar dat hij wel de mogelijke problemen zal gaan voorkomen.

Daarvoor blijkt hij de hulp nodig te hebben van Michael Mason, een inventieve zakkenroller die door het stelen van een tas betrokken raakt bij een aanslag. De tas bevat explosieven, Mason stal hem van een jonge vrouw die spijtoptante blijkt. Ze kreeg wroeging bij de eerste aanstalten van een aanslag op een leegstaand kantoorgebouw: het bleek niet leeg. 

Door de knal - en vooral door de 4 doden die dit tot gevolg heeft- wordt Mason opeens terrorismeverdachte, voortvluchtige. Hij heeft er dus baat bij dat Briar hem inzet om de bende te ontmaskeren die hierachter zit. En die bende, die blijkt uit tamelijk onverwachte kringen te komen.

Met: Idris Elba, Richard Madden, Charlotte le Bon, Kelly Reilly, Jose Garcia

FIN - song : Idris Elba & Norman Cook - The road less travelled

Achter de wolken (aka Behind the clouds) - Cecilia Verheyden

Achter de wolken op IMDb (6,4)
 Achter de wolken op Moviemeter (3,01)

Zachtaardige film over de verlies- en winstrekening van liefde van later. Het fijne eraan is dat het niet om de pijnen en de twijfels heen draait en dat het knellende familiebanden ook goed weergeeft.

Op de begrafenis van haar man ziet de oude Emma plots Gerard, een oude jeugdliefde, opduiken. Vijftig jaar geleden hadden de twee iets met elkaar, maar Emma koos voor zijn beste vriend. Door die keuze werd hun onderlinge vriendschap danig verstoord waarna Gerard uiteindelijk er voor koos de twee de twee te laten. 

Emma raakt verward: ze moet rouwen, ze moet verlies voelen maar ze bespeurt ook een andere, steeds aangenamer wordende sensatie. Gerard geeft haar de aandacht die ze van haar continu werkende man zelden ontving. Natuurlijk, de twee waren met elkaar vergroeid in al die jaren, maar het spetterende, het vurige was er wel vanaf. Gerard brengt dat weer een beetje bij haar terug.

Maar natuurlijk is daar de keerzijde: ouderdom komt met gebreken, dat zullen ze van elkaar moeten accepteren. Daarnaast is er de logische weerstand bij Emma' s dochter, die er zelf overigens ook een wankel liefdesleven op na houdt. Steun krijgt oma Emma van haar enthousiaste kleindochter, die het heerlijk vindt dat oma op haar leeftijd plots weer naar dingen kan uitkijken. Ze helpt Emma letterlijk op weg naar een mogelijk nieuw leven.

Met : Chris Lomme, Jo de Meyere, Katelijne Verbeke, Charlotte de Bruyne

FIN - song : Steve Willaert - Nieuw begin

Blind - Michael Mailer

Blind op IMDb (5,8)
 Blind op Moviemeter (2,64)

Het is de makers toch maar mooi gelukt om ophef te creëren rond deze tamelijk kabbelende film. Verenigingen van slechtzienden trokken van leer tegen de keuze van de regisseur om een niet-gehandicapte acteur de rol van blinde hoofdpersoon te spelen. Daar had iemand anders moeten staan, vonden ze. Nobel streven om 'disabled actors" aan werk te helpen, zeer zeker, maar is de kern van acteren niet juist dat je iemand moet kunnen spelen die je juist zelf niet bent? Zegt u het maar.

Het verhaal begint niet bij de blinde schrijver, nee, het verhaal begint bij de vrouw van een onsympathieke zakenman die probeert zijn vrouw te overheersen en voor haar te bepalen wat ze wel en niet mag doen. Hij zal immers altijd voor haar zorgen, is zijn motivatie daarvoor. Pas als de man wegens frauduleuze praktijken de gevangenis in draait, onstaat er enige ruimte voor de vrouw (die overigens in het geheel niet weet wat ze met die ruimte moet). 

Suzanne, de echtgenote, wordt met een taakstraf te werk gesteld in een blindeninstituut waar zij de blinde schrijver en literatuurdocent Bill Oakland gaat helpen met het voorlezen van werk van zijn studenten. Oakland is verbitterd en cynisch (zo geworden na het dodelijk ongeval dat hij veroorzaakte waarbij zijn vrouw omkwam en hijzelf blind raakte). 

De twee kunnen moeilijk aan elkaar wennen, maar wanneer Suzanne meer te weten komt over handel en wandel van haar man stort ze zich met meer overgave op het voorleeswerk bij schrijver Oakland. En daaruit komt langzamerhand meer begrip voort voor elkaars aanvankelijk zo botte houding, de muren worden geslecht.

Met: Alec Baldwin, Demi Moore, Dylan McDermott, Eden Epstein

FIN - song : Foxtails Brigade - We'll always have the moon

The Last Face - Sean Penn

The Last Face op IMDb (5,0)
 The Last Face op Moviemeter (2,26)

Zo, daar komt effe een film binnen, zeg. Bikkelhard en confronterend, dit oorlogsrelaas van Sean Penn. De gelauwerde acteur/regisseur staat bekend om zijn sociaal bewogen statements, hij voegt graag een stukje mening toe aan zijn artistieke uitingen. Voor wat deze film betreft: Penn snapt uitstekend dat een volbloed oorlogsverhaal geen volle zalen trekt, dus verpakt hij het in een jasje van relatieproblemen van twee mensen die weliswaar beiden overlopen van goede bedoelingen, maar verschillen in de manier waarop. Bardem is uitermate geloofwaardig als gedreven oorlogsarts en ook Theron weet haar dubio goed weer te geven. De film gooit blijkbaar geen hoge ogen bij de critici, maar dat dondert niet: de boodschap wordt uitgedragen, het is belangrijk dat het gezegd wordt: het Westen zou zich meer aan moeten trekken van Afrika, het zou de moordlustige regimes en rebellenlegers minder moeten faciliteren en het zou zich meer moeten aantrekken van de getroffen armoedige bevolking.

Wren Petersen is arts van origine, maar sinds ze de NGO Medicins du Monde overnam van haar overleden vader heeft ze haar vak niet meer uitgeoefend en zit ze meer op het vlak van de diplomatie en de fondsenwerving.  Op een van haar reizen in het door een gruwelijke burgeroorlog getroffen Liberia, ontmoet ze Miguel Leon, een arts die al jarenlang van brandhaard naar brandhaard trekt om acute hulp te verlenen in geïmproviseerde hospitaaltjes (die doorgaans niet meer dan een zeildoek en een snijtafel zijn). Miguel haalt amper adem, rent van operatie naar operatie en redt daarmee vele mensenlevens. En minstens zo veel ook niet, trouwens: de beschikbare middelen zijn minimaal, hij moet het doen met wat er voorradig is en hetgeen niet door de strijdende partijen is geconfiskeerd.

De beide artsen tasten elkaar langzaam af: van overtuigingen en meningen gaat het voorzichtig naar gevoelens voor elkaar. Het wordt innig, maar het blijkt onmogelijk. Hun beider aanpak verschilt teveel, er staat teveel spanning op. Jaren later zien we Wren opereren als directeur van een non-gouvernementele organisatie, terwijl daar opeens Miguel weer opduikt bij terugkeer van weer de volgende brandhaard-operatie. We weten dat het mis ging, maar waar? Wat is er gebeurd dat twee zo goed bedoelende mensen zo ver uit elkaar zijn komen te staan?

Met :  Charlize Theron, Javier Bardem, Adele Exarchopoulos, Jean Reno, Jared Harris

FIN - song : Cat Stevens- Peace train

FIN - song : Brett Dennen- Ain't no reason

Le fils de Jean (aka A Kid) - Philippe Lioret

Le fils de Jean op IMDb (7,3)
 Le fils de Jean op Moviemeter (3,19)

Fijne kleine film, een sociaal drama op de vierkante meter (alhoewel de film tegelijkertijd over afstand gaat). Een tijdje terug van Canvas geplukt, waar de vrijdag- en zaterdagavondfilms soms juweeltjes bevatten.

Matthieu, een gescheiden man van midden 30, krijgt een bijzonder telefoonbericht. Er zou voor hem een pakketje klaarliggen in Canada, dat aan de beller is overhandigd door zijn vader. Matthieu heeft zijn vader nooit gezien, wist eigenlijk niet meer dat ie nog leefde en had na het overlijden van zijn moeder geaccepteerd dat ie het geheim nooit zou ontrafelen. 

Hij meldt zijn ex en vooral zijn zoon dat hij voor een begrafenis naar Canada moet en dus dit weekend niet zijn zoon op kan vangen. Uiteraard belooft hij een cadeau mee te nemen en hij belooft de volgende keer echt bij de judowedstrijd van zoonlief te zijn.

Eenmaal in Quebec, Canada wordt hij opgevangen door Pierre, de beste vriend van zijn vermiste vader. Vader Jean blijkt bij het vissen op een meer verdwenen te zijn en nog niet gevonden, hetgeen het verdelen van zijn erfenis bemoeilijkt. Pierre draagt Matthieu op niet te onthullen wie hij is, vooral niet aan de zoons van de overleden Jean. Ze gaan met zijn vieren op zoek naar het lichaam, Matthieu leert op een wel heel vreemde manier zijn familie kennen. Hij voelt zich niet goed thuis bij de twee ruwe mannen en kiest voorlopig voor de beschutting van het gezin van de kalme maar stugge Pierre. 

Met; Pierre Deladonchamps, Gabriel Arcand, Catherine de Léan, Marie-Thérèse Fortin

FIN - song : White Knight Instrumental - Love, love, love

Almost Friends (aka Holding Patterns) - Jake Goldberger

Almost Friends op IMDb (5,8)

Almost Friends op Moviemeter (2,80)

Lekker zoetsappig jongerendrama, dat dan wel als komedie geafficheerd wordt maar eerder de schrijnende illustratie van haast onbereikbare tienerliefde weerspiegelt. 

De als kindacteur begonnen Freddie Highmore (oa Charlie & the Chocolate Factory) speelt hier Charlie, een oprecht vriendelijke jongeman die te verlegen en te bescheiden is om zijn eigen dromen en wensen na te jagen. Zijn goede vriend Ben, zijn moeder, zijn na jaren weer eens opduikende vader: allemaal proberen ze Charlie te overtuigen van zijn goede kwaliteiten, allen vragen ze wat hem weerhoudt zijn dromen na te jagen.

Een van die dromen (een goede chef-kok worden) heeft hij na het winnen van een prijs in een contest achter zich gelaten, hij beperkt zich tot het dagelijks koken voor zijn moeder en stiefvader en voor zijn olijke broertje. Die laatste lijkt de enige die af en toe een glimlach op Charlie's gezicht tovert. 

Nou ja, de enige: plots blijkt dat leuke meisje van de lokale koffietent ook heel erg interessant. Maar ja, die heeft natuurlijk een vriendje, een stoere sporter. Charlie houdt dus gepaste afstand maar kan het toch niet laten stukje bij beetje met het knappe meisje in gesprek te komen. Hij wandelt met haar, ontmoet haar op diverse gelegenheden en ziet zijn aandacht ook steeds door haar bevestigt. Hoewel ze voor Charlie onbereikbaar lijkt te blijven, schroeft Charlie het aantal bezoekjes aan de koffietent op, al was het maar om zijn eigen zelfverzekerdheid wat op te schroeven. Dat komt hem later goed van pas, als zijn vader het gezin een nare streek levert. In korte stappen wordt Charlie ineens volwassen. 

Met : Freddie Highmore , Odeya Rush, Christopher Meloni, Haley Joel Osment

FIN - song : Joe Purdy - Wash away 

Youth in Oregon - Joel David Moore

Youth in Oregon op IMDb (5,8)
 Youth in Oregon op Moviemeter (3,17)

Het label "komedie" op de filmzender, de steunkleur en de auto op de poster, de synopsis waarin een roadmovie beschreven wordt waarin een oudere mopperkont naar de andere kant van het land gereden wordt: alle voorafgegeven details wezen op een film die hintte naar het succes van "Little Miss Sunshine". Wie soortgelijk vermaak verwachtte , kwam bedrogen uit. Ik keek namelijk naar een film die weliswaar komische momenten kent, maar die voornamelijk een bloedserieuze ondertoon heeft. Zelf kon ik het allemaal wel waarderen. 

Karakteracteur Frank Langella speelt Raymond, een gepensioneerde arts die het leven helemaal zat is. Zijn vrouw is voortdurend onder de invloed en begeeft zich liever onder anderen dan dat ze in zijn nabijheid is. Zijn dochter zit in een uitgeblust huwelijk, zijn kleindochter pubert als een bezetene. Allemaal overkomelijke problemen, ware het niet dat Raymond hartproblemen heeft en van de dokter te horen krijgt dat hij daaraan zal bezwijken als hij niet opnieuw onder het mes zal gaan. Bovenstaande problemen doen Raymond besluiten dat hij die operatie niet meer wil, het is mooi geweest zo. 

Hij besluit terug te reizen naar zijn geliefde staat Oregon, waar hij opgroeide en nog steeds een vakantiehuisje heeft. Oregon heeft liberalere opvatting dan de staat New York waar het euthanasie-wetgeving betreft: als hij daar eenmaal is aanbeland, zal hij met vakbroeders afspreken om de formaliteiten rond te breien. 

Aanvankelijk wil Raymond met de taxi die kant op, maar daar steekt zijn dochter een stokje voor. Die verplicht haar man om haar vader een stukje in die richting te begeleiden, zodat hij hem onderweg kan ompraten en weer naar huis kan doen terugkeren. Raymond's vrouw gaat - bepakt met een drankvoorraad- mee, waarna zich een emotionele lange reis ontvouwt die elk van de reizigers tot inzichten brengt. 

Met : Frank Langella, Billy Crudup, Mary Kay Place, Christina Applegate , Josh Lucas

Oslobudavanje na Skopje (aka The Liberation of Skopje) - Danilo & Rade Serbedzjia

The Liberation of Skopje op IMDb (6,4)
 The Liberation of Skopje op Moviemeter (2,73)

Zoran, ongeveer 10 jaar oud, mist zijn vader. Papa is als partizaan de oorlog in getrokken om te vechten tegen de Duitse bezetter én tegen zijn met de nazi's heulende landgenoten. Zoran doet zijn best zo onbekommerd mogelijk te leven: hij speelt veel bij zijn joodse buurmeisje, hij rent met vriendjes in de velden die rondom zijn stad liggen maar merkt ook dat die vrijheden steeds meer worden ingeperkt. Eerst worden de joodse buren bij een razzia opgepakt, vervolgens wordt zijn oom gearresteerd wegens hulp aan het ondergrondse verzet. Daarmee is het samengestelde huishouden van Zoran ook zonder inkomen gesteld.

Het pand van dee welgestelde joodse buren wordt gevorderd door de Duitsers, Zoran's moeder Lica, die veel werkzaamheden verrichte voor haar buren, wordt door de Duitse commandant Hans gevraagd om huishoudster te worden : schoonmaakwerkzaamheden en eten koken in het pand dat ze toch al zo goed kent en waar ze nog steeds de sleutels van had. Lica komt in gewetensnood, want wil liever niet voor de bezetter werken. Helaas is het wel de enige manier om in het gezin brood op de plank te krijgen. 
Zoran ziet met lede ogen aan hoe zijn moeder steeds meer in het Duitse web verstrikt raakt, terwijl zijn vader nog steeds niet terug in beeld is om orde op zaken te stellen. De onderlinge spanningen stijgen, ondanks ieders goede bedoelingen. 

Met : Lucia Serbedzjia , Mikko Nousiainen, David Todosowski

Dark Crimes (aka True Crimes) - Alexandros Avranas

Dark Crimes op IMDb (4,7)

Dark Crimes op Moviemeter (2,21)

Duistere en gecompliceerde film, niet geheel geslaagd wat mij betreft. Wel was het een verademing om Jim Carrey een keer niet als ADHD-clown te zien rondspringen, hij hield anderhalf uur lang het gezicht strak in de plooi. 

Rechercheur Tadek is iets op het spoor in een lugubere sexcrime-zaak, een zaak waar hij al jaren mee bezig is en waarin hij een aantal jaren geleden door zijn meerderen in is terechtgewezen. Ternauwernood hield hij zijn baan, maar hij kan de zaak maar niet uit zijn hoofd zetten. 

Het draait allemaal om een moordzaak die is voortgekomen uit een syndicaat dat leeft van het prostitueren, mishandelen en mogelijk zelfs ombrengen van jonge vrouwen. Tadek is er vast van overtuigd dat een van zijn meerderen, commisaris Greger, bij het syndicaat betrokken heeft en een en ander in de doofpot heeft weten te stoppen. 
Ondanks gevaar voor zijn baan en zelfs zijn eigen leven richt Tadek zich op het arresteren van de eigengereide schrijver Krystof Kozlov, die in een van zijn boeken moorden beschrijft die volgens Tadek duiden op betrokkenheid bij deze zaak. Tadek gaat over het randje door zijn terughoudenheid te laten varen en contact te zoeken met Kozlov's vriendin Kasia. Al snel heeft hij door dat Kasia veel meer weet van de zaak dan ze wenst los te laten. 

Met ; Jim Carrey, Charlotte Gainsbourg, Marton Czokas

Sully - Clint Eastwood

Sully op IMDb (7,4)

Sully op Moviemeter (3,4

Op zich is het natuurlijk een reactionaire oude man, maar als filmmaker is Clint Eastwood wel bezig geweest om een beeld te geven van Amerikaans heldendom: Flags of our Fathers, Richard Jewell, the 15:17 to Paris, Letters from Iwo Jima , stuk voor stuk op waarheid  gebaseerde films waarin gewone mensen een daad stellen of simpelweg uitermate goed hun werk doen. Dat leidt in dat bijzondere land al snel tot een heldenstatus. 


2009, het luchtruim boven New York. Piloot Chester "Sully" Sullenburger en co-piloot Jeff Skiles zijn net opgestegen van La Guardia en klimmen met hun toestel naar hoogte. Maar ruim voordat ze de gewenste koershoogte behalen , vliegen ze recht in een zwerm vogels hetgeen zware schade aan het toestel oplevert. Beide motoren vallen uit , na enige herstartpogingen besluit Sully - in overleg met de luchtverkeersleiding- naar La Guardia terug te keren. Al snel komt hij tot de conclusie dat hij dat niet gaat redden en dat een crash onvermijdelijk lijkt. Hij neemt een radicale beslissing, die niet alleen zijn co-piloot maar ook de luchtverkeersleiding verrast en beangstigt: hij kiest voor een landing op de Hudson-rivier, omdat hij niet in de dichtbevolkte wijken van New York zelf te pletter wil slaan en aldus nog meer slachtoffers wil maken. Hij krijgt het toestel recht boven het water en daalt langzaam af naar het wateroppervlak. BANG! PATS! GOLF! Sully's inschatting blijkt achteraf de juiste: door zo horizontaal mogelijk op het water te landen, duikt het toestel niet ónder water maar blijft het erop drijven. Veerponten, speedboten en andere hulpdiensten snellen toe : alle 155 passagiers en bemanningsleden kunnen veilig van boord. Hier en daar een schrammetje, maar ze kunnen het allemaal na vertellen. Sully is een instant held. 

Ja , dat dacht je. De rest van de film bestaat uit het procedurele gerechtelijk proces dat volgt uit deze ramp: heeft Sully juist gehandeld? Was het toestel wel dusdanig beschadigd dat hij een van de twee nabije vliegvelden niet gewoon had kunnen halen? Verzekeringsmaatschappijen, schadevergoedingen en reputatieschade blijken allemaal hun eigen belangrijke ingrediënten aan te leveren voor een diepgravend onderzoek, dat Sully zelf ook aan het twijfelen brengt, nu computerberekeningen en vluchtsimulaties ook op andere oplossingen wijzen. Voor de burgers is Sully een held, voor de vliegmaatschappij is hij een last. Het is aan de commissie...

Met : Tom Hanks, Aaron Eckhart, Laura Linney, Mike o'Malley, Anna Gunn, Jamey Sheridan

  FIN - song : Christian Jacob & The Tierney Sutton Band - Sully suite