L'amour c'est mieux que la vie (aka Love is better than life) - Claude Lelouch

L'amour c'est mieux que la vie op IMDb (5,1)
 L'amour c'est mieux que la vie op Moviemeter (3,25)

Romantisch niemendalletje, blijkbaar onderdeel van een trilogie maar ik zag nu alleen deel 1. Ooit opgenomen omdat de regisseur Claude Lelouch er een van faam is. Deze film lijkt een soort staalkaart te zijn van de films die hij eerder maakte (waarvan "Les uns et les autres" natuurlijk zijn magnum opus is). Romantiek, de liefde, muziek, Parijs, leven en dood, Jezus(en God en de duivel)vriendschap: onuitputtelijke thema's. De wervelende aanpak die de regisseur kenmerkt, maakt dat je tamelijk eendimensionale films als deze moeiteloos doorstaat.

Sandrine runt een escortbureau en krijgt die dag twee bijzondere gasten aan haar bureau: ze vragen of zij in haar Rolodex een dame heeft zitten die de laatste weken van hun beste vriend Gerard kan veraangenamen. Gerard heeft er op los geleefd, waardoor hij nu zijn fysieke einde rap ziet naderen.

Sandrine doet de heren (waarvan een de zoon van Gerard) blijkt te zijn) een aantal voorstellen maar ze worden allemaal afgeketst. "Waarom niet" denkt ze vervolgens en zegt de heren het zelf op te gaan lossen. Zij zal zelf de dame zijn die contact met Gerard zal leggen en hem zal chaperonneren.

U snapt het al: de twee door het noodlot aan elkaar verbonden mensen blijken elkaar meer te waarderen dan dit bijzondere verzoek zou rechtvaardigen. Ze worden verliefd en dat maakt de zaken lastiger dan op het eerste oog lijkt.

Met:
Sandrine Bonnaire Sandrine Bonnaire

Gerard Darmon    Gerard Darmon

Béatrice Dalle    Béatrice Dalle

FIN - song :  Charles Trenet- Boum!

Breathe - Andy Serkis

Breathe op IMDb (7,1)
Sentimentele film (dit om het woord "larmoyant" te vermijden) die op een of andere manier toch wel onderhoudend te noemen is. Dat komt voornamelijk door de expressieve rol van Claire Foy, maar ook haar tegenspeler Andrew Garfield komt goed weg met zijn voornamelijk stilliggende rol. En da's gek, want hij kan hier eigenlijk alleen maar met zijn gezicht acteren. Ga er maar aanstaan.
De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Robin Cavendish, halverwege vorige eeuw. Een oprecht Britse man die tijdens een cricketwedstrijd indruk weet te maken op de ravissante Diana. Ze worden verliefd, ze reist met haar man mee naar zijn werk in Afrika, alwaar hij in de koloniën actief is. Robin is zeer sportief, zeer actief , is zelf een beetje een pocher met een winnersmentaliteit. Van de ene op andere dag krijgt hij fysieke klachten: hij stort ineen tijdens een tenniswedstrijdje, vooralsnog zonder aanwijsbare reden. Al snel kan hij zijn armen moeilijk bewegen en rest hem weinig anders dan een snelle rit naar het ziekenhuis: hij blijkt polio te hebben opgelopen , in een ernstige en terminale vorm. Hij kan niet meer actief ademhalen en komt aan een beademingsapparaat te liggen, de dokters praten over "nog enkele maanden".
Dat blijkt buiten de waard gerekend: noch Robin, noch zijn - op dat moment hoogzwangere- vrouw leggen zich er bij neer. Diana overtuigt de artsen ervan dat ze de behandelingen van Robin thuis kan overnemen, ze heeft goed opgelet hoe de artsen en verpleegkundigen handelden. Tegen het advies van de ziekenhuisdirecteur in gaat Robin op transport.
Heel het huis wordt ingericht op de verzorging. Al spoedig drentelt hun zoontje om het bed heen, de dagen rijgen zich aaneen en inderdaad blijkt Robin het langer vol te houden dan voorspeld. Sterker nog: hoewel er nog weinig van zijn lichaam werkzaam is, maken zijn hersenen overuren. Hij vindt een type rolstoel uit waar hij zijn beademing en bedrading allemaal kwijt kan, hetgeen plots zorgt voor extra mobiliteit. En dus voor verruiming van hun leefwereld. Ze tartten het lot, maar het blijkt veel bestendiger dan iedereen verwachtte: door de zorg van Diana zijn Robin vele vele jaren extra gegeven en ziet hij zelfs voor een deel zijn zoon opgroeien.

Met : Andrew Garfield, Claire Foy ,  Tom Hollander

Remembrance (aka Die Verlorene Zeit/Zagubiony Czas) - Anna Justice

Remembrance op IMDb (7,2)
Rauwe film over overleving. En over je leven riskeren voor de liefde. We switchen heen en weer tussen 1944 en 1976, tussen een concentratiekamp in Polen en Brooklyn, New York.
Hannah Silberstrein heeft het kamp overleeft en zoekt al sinds het eind van de oorlog naar de man aan wie ze dat te danken heeft: Tomasz Limanowski zat in hetzelfde kamp, maar dan als Poolse gevangene. Hij wordt verliefd op een joods meisje, een liefde die aan alle kanten ten dode is opgeschreven. Omdat hij op het bevoorradingskantoor werkt, weet hij- ter voorbereiding op zijn ontsnapping- legerkleding achterover te drukken die hij op het moment supreme aantrekt. In die vermomming weet hij niet alleen zijn meisje het kamp uit te smokkelen, maar ook een fotorolletje dat schokkende opnamen bevat van binnenuit het kamp.
Eenmaal buiten moet het stel op de vlucht blijven, ze belanden uiteindelijk bij Tomasz' broer, die hoog in het verzet zit. Tomasz en Hannah verliezen elkaar uit het oog door de omstandigheden. Voor eeuwig, zo lijkt het.
Beiden zijn in de volledige overtuiging dat de ander de oorlog niet heeft overleefd. Totdat Hannah op tv een interview ziet met een man die wel Tomasz móét zijn, zoveel weet hij aan details te vertellen over haar kamptijd. Een tweede zoektocht begint, terwijl Hannah vanuit haar gezin niet echt de medewerking vindt die ze op dat moment zoekt. Ze moet volhouden, ze moet de man vinden die alles opgaf om haar uit haar benarde positie te redden.

Met : Alice Dwyer, Mateusz Damecki , Dagmar Manzel , Lech Mackiewicz

Loving Pablo (aka Escobar) - Fernando Leon de Aranoa

Loving Pablo op IMDb (6,3)
Loving Pablo, Hating Escobar.
Met de subtitel erbij is het verhaal van deze film eigenlijk snel verteld. Mensen die de Narcos-serie gevolgd hebben, kennen eigenlijk het plot van de film al. Tevens zullen ze veel van de beeldvoering herkennen: sommige scenes zijn bijna identiek aan die van de serie. Dat moet dus wel waarheidsgetrouw zijn.
Journaliste , nou ja, tv-presentatrice Virginia Vallejo krijgt de kans de nouveau riche van haar land te portretteren. Een van hen - eigenlijk de grote leider - is Pablo Escobar. Al snel doorziet Virginia de dubbele laag in Escobar's verschijning: hij doet zich voor als een man van het volk, maar is daarnaast een nietsontziende moordenaar, een drugscrimineel zonder scrupules. De voorspelbare "goede daden" van de cocaïne-magnaat winnen het bij Virginia van de slechte verhalen die ze over hem hoort: ze wordt verliefd en ze wordt bijvrouw. Mannen als Escobar zullen nooit hun vrouw en kinderen in de steek laten, maar een behoorlijk luxe leventje voor hun maitresse  kunnen ze best regelen.
De successen van zijn imperium stijgen naar zijn bol , hij wil de politiek in en het land veranderen. Hetgeen natuurlijk een utopie blijkt , want er zijn teveel oude machines die daar hun stokje voor steken. Virginia meldt zich in doodsangst bij de DEA, zij lijken de enigen die haar kunnen beschermen in de drugsoorlog die zowel Escobar als zijn tegenstanders ontketenen. Het kan niet anders dan eindigen in een tranendal.

Houterig gespeeld, karikaturale rollen. Het is niet best, als ik het zeggen mag. En ik ben toch best liefhebber van dit acteurskoppel.

Met : Javier Bardem, Penelope Cruz, Peter Sarsgaard

Life Itself - Dan Fogelman

Life Itself op IMDb (5,8)
Ben er nog niet helemaal uit, een dagje nadat ik deze gezien had. Heb gisteren geen recensies gelezen, maar werd er wel op aangesproken door de medewerkers van het filmtheater. De ene recensie was vernietigend, de andere matig en ze had mensen gesproken die zeer onder de indruk de zaal uitkwamen. Ook ik raakte met medebezoekers in gesprek verzeild na afloop en ook hier waren de meningen verdeeld. Op zich is dat goed, dat betekent dat de film in ieder geval iets probeert los te maken. Sommigen waren zeer onder de indruk van het emotionele einde van de film, waar ik juist het einde tamelijk drakerig vond en het barokke begin juist imponerend en verrassend vond. Derhalve kan mijn advies alleen maar zijn: ga het zelf zien en kies uw kamp.

Dan kijkt u naar een mozaïekfilm die opgedeeld is in vijf blokken, met evenzovele tijdsprongen. Pas aan het eind zult u zien waar u in het begin naar gekeken heeft. De eerste twee blokken zijn gewijd aan de stormachtige relatie van een jong stel, dat middels de teksten van Bob Dylan aan elkaar verbonden lijkt. Althans: zij is Dylan-gek en doet aan tekstexegese, hij vindt het een schorre kraai en heeft moeite tot inzichten te komen aangaande de poëzie van meneer Zimmerman. Even heftig als de relatie opbloeit, knalt ie uit elkaar, waarna we de man tegenkomen bij zijn psychiater (altijd fijn om karakteractrice Annette Bening in een film te zien). Ook daar spatten de emoties van het doek. Chapter 2 volgt automatisch op deel 1, maar in chapter 3 gaan we naar een compleet andere kant van de wereld. We verlaten New York en komen terecht in Andalusische olijfboomgaarden. Daar runt de Italiaanse expat Mr Saccione op ongelukkige wijze zijn landerijen. Hij ontdekt dat zijn medewerker Javier anders werkt dan al zijn andere medewerkers : bedachtzamer, liefdevoller en serieuzer. Om die reden benoemt hij Javier tot zijn opvolger/voorman. Deze pakt het cadeau in dank aan, maar maakt zijn patron wel duidelijk dat hij op zijn eigen wijze de boomgaard zal gaan leiden en niet van plan is om anderen zijn werkwijze en ideeën te laten verstoren. Javier sticht een gezin , Mr Saccione ziet daarin zijn eigen onvolkomenheden om het leven enige diepgang te geven. En gaat zich dus met het gezin bemoeien.

De rest van de verwikkelingen zult u zelf moeten aanschouwen, ik mag niet teveel weggeven.
Zoals gemeld: ik was erg onder de indruk van het schokkende en avontuurlijke begin, de latere romantische delen deden mij fronsen. Ieder zijn meug. Zoals het leven zelf, dus.

Met : Oscar Isaac, Olivia Wilde, Annette Bening, Antonio Banderas