Vertigo (aka De vrouw die twee keer leefde) - Alfred Hitchcock

Vertigo op IMDb (8,2)
 Vertigo op Moviemeter (3,89)
Vertigo op Wikipedia

In de jaren 70 en 80 heb ik echt wel enkele Hitchcock-films gekeken, maar op dit blog is het werk van de man toch maar zuinig vertegenwoordigd. Dat houdt in dat ik er in ieder geval de laatste 16 jaar geen enkele van bekeken heb. Daar kwam gisteravond verandering in toen ik voortging met het leegtrekken van mijn harde schijf. Blijkbaar deze film (uit 1958, ouder dan ik zelf ben) een jaar geleden van de Belg opgenomen. Fijne kijkbeurt leverde het op: al bij de beginsequenties merk je de meesterhand en zie je hoe de Britse regisseur een lichtend voorbeeld is geweest voor generaties na hem. Alleen daarom al: klik!

De artistieke Midge doet er echt alles aan om zijn aandacht te trekken: ze probeert John "Scottie" Ferguson met enige regelmaat te verleiden tot een etentje of een uitje. Dit vooral om zijn getroebleerde herinneringen te vergeten: bij een poging een misdadiger te arresteren zag Scottie een collega-agent van het dak vallen en te pletter storten. Hij heeft er een levenslange hoogtevrees (zoek daarvan de Engelse vertaling maar eens op) aan overgehouden. John lijkt vegeterend zijn dagen door te komen, ondanks de pogingen van Midge.

Alles verandert als John een blonde vamp zijn restauranttafeltje ziet passeren: het blijkt te gaan om de mysterieuze Madeleine Elster, een vrouw die overduidelijk in de rouw is en die hij in opdracht moet gaan volgen. Ze maakt een dagelijkse ronde langs een begraafplaats en een museum waarbij ze immer bij hetzelfde schilderij plaatsneemt. John begint haar - oude gewoonte, he - te schaduwen en krijgt haar niet meer uit zijn hoofd. Hij begrijpt geen snars van haar handelingen en kan daar alleen maar achter komen door een relatie aan te knopen. Dat gaat niet makkelijk maar al snel vindt hij, eeuuh, de weg omhoog.

Met: James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes, Tom Helmore

Amsterdamned II - Dick Maas

Amsterdamned II op IMDb (5,5)
 Amsterdamned II op Moviemeter (2,51)

Amsterdamned_II op Wikipedia

Sinds enige tijd mag ik ingewijde noemen in de Dick Maas-leer. Ik mocht meehelpen aan de eindredactie van een te verschijnen boek over de regisseur en vooral over zijn Flodder-films & series. Uit dat boek leerde ik al dat Maas maling heeft aan journalistieke waardering en kwalitatieve beoordelingen, hij gaat voor de gunst van het publiek en voor de bezoekcijfers. Dat maakt dat zijn films geen peilloze dieptes kennen, dat het allemaal erg aan de oppervlakte blijft. Of, nou ja, dus...

Ruim 30 jaar nadat rechercheur Erik Visser de zoektocht naar het Amsterdamse onderwatermonster succesvol had afgerond (dader 'n all), staat hij op de nominatie om daarvoor alsnog een medaille te ontvangen. Het zou een mooie start van zijn pensionering zijn. Maar dan..

Plots worden er twee toeristen naar de diepte getrokken tijdens een nachtelijke rondvaart, plots wordt in het Wallengebied een travestieartiest omgebracht. Een weekje voor zijn ceremoniële bijeenkomst reist Visser alvast af naar de hoofdstad, waar hij te horen krijgt dat de man die hij voor dader hield in geen geval de dader kon zijn. De zoektocht gaat dus worden herstart, opnieuw is de waterrijke stad in de greep van een moordlustig wezen. Samen met de jonge Tara Lee, de rechercheur die nu in Visser's positie zit, moet Erik de knopen gaan ontwarren zodat ze de waarheid boven water krijgen.

Met: Huub Stapel, Holly Mae Brood, Ruben Brinkman, Tatum Dagelet, Pierre Bokma, Steef Cuijpers

FIN - song : Davina Michelle - Amsterdamned

One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One battle after another op IMDb (7,7)
 One Battle After Another op Moviemeter (3,71)

One Battle After Another op Wikipedia

Zelf zag ik de film al bijna een halfjaar geleden, maar mijn vrouw was nog louter bekend met de (lovende) kritieken op deze film. We zagen hem op een van de streamers staan dus gisteravond was daar een prima avond voor. 
En wat een feest was dit opnieuw: schitterend camerawerk (die achtervolgingsscene is waarlijk fenomenaal), een pittig actueel onderwerp (denk ICE, denk vluchtelingen en illegalen die het loodzwaar hebben in het Amerika van nu) en als the icing on the cake ook nog eens waanzinnig sterk acteerwerk. Wat mij betreft gaan er Oscars naar PT Anderson zelf, naar Teyana Taylor maar vooral naar Sean Penn (ik heb deze drie ook zelf in mijn voorspellingenlijstje staan, u snapt dat ik hoopvol ben). OBAA is een juweel van een film, ga toch kijken, mensen, ga kijken. 

Mijn recensie van september j.l. : BEGT Recensie One Battle After Another

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

Relay - David MacKenzie

Relay op IMDb (7,0)
 Relay op Moviemeter (3,37)

Relay op Wikipedia

Klokkenluidersfilms vereisen altijd een paar vaste elementen: iemand moet verontwaardigd zijn over de handel en wandel van een bepaald bedrijf of organisatie, datzelfde bedrijf moet zich niet zomaar bij de klachten neerleggen en er moet een spanningsveld zijn tussen de feiten en de onthulling ervan. Het maakt dergelijke films al bijna direct tot thriller. Gisteren had ik er daar weer eentje van te pakken: met wisselend succes maakt deze "Relay" de verwachttingen waar. Die ambivalentie zit m erin dat een deel van de verhaallijn iets te snel duidelijk wordt, daar staat tegenover dat er procesmatig meer dan voldoende inventiviteit in zit. Het maakt de film afwisselend, het keurige acteerwerk van oa Lily James en Sam Worthington doet de rest. 

Angstig kijkt ze om zich heen, Sarah Grant is doodsbang wanneer ze een hotelkamer betrekt en daar de telefoon pakt. Ze neemt contact op met een schimmige organisatie, die haar moet helpen haar probleem weg te werken. Ze weet niet wie ze aan de lijn krijgt omdat het bedrijf werkt met tussenpersonen die op een meldkamer ingetypte berichten voorlezen aan de beller. Onder strikte voorwaarden is het bedrijf bereid om voor de klokkenluider aan de gang te gaan: Sarah heeft een rapport over de foute handel en wandel van haar voormalige werkgever: een bedrijf dat via genetische manipulatie een product heeft ontwikkeld dat een oplossing lijkt voor een voedselprobleem maar dat tegelijkertijd mensen enorm ziek kan maken. U snapt: dat bedrijf vindt het niet fijn dat Sarah dit naar buiten wil brengen en gaat op jacht naar Sarah om haar rapport te bemachtigen. 
Het bemiddelingsbedrijf wordt geleid door de inventieve Ash, die voortdurend van identiteit, van telefoon en van locatie verandert om buiten schot te blijven van de machtige bedrijven die zijn opdrachtgevers willen aanklagen. Ash heeft moeite de soms wat knullige Sarah bij de les te houden om zijn aanpak succesvol te laten zijn, hij vergeeft haar enkele kleine foutjes wanneer ze niet goed luistert. En daar dreigt het gevaar: die foutjes worden natuurlijk ook opgemerkt door de aangeklaagde partij, hetgeen de bemiddeling van Ash een levensgevaarlijke operatie maakt. Deadlines!

Met: Lily James, Riz Ahmed, Sam Worthington, 

FIN - song : Karen Marks- Cold café

For a few dollars more (aka Per Qualche Dollaro in Piu) - Sergio Leone

For a few dollars more op IMDb (8,2)
 For a few dollars more op Moviemeter (3,90)

For a few dollars more op Wikipedia

Mijn mening? Volgens mij is deze film voornamelijk in de belangstelling en de herinnering van filmkijkers gebleven omdat de opvolger zo ongelooflijk goed was. Dit is gewoon láng geen "Once upon a time in the West". En dat komt voornamelijk door het flinterdunne verhaaltje en de eenzijdige manier van verbeelden ervan. Leone bekwaamt zich vooral in langdurige close-ups waarmee hij een gevoel van spanning wil creëren: er gaat iets gebeuren zodra de regisseur de gezichten naar je toe trekt. Natuurlijk weet ik dat ik met de blik van nu deze film weer eens zit te bekijken, maar voor mij is het opvallend dat ik bij OUATITW wél naar het puntje van de stoel schuif en bij deze niet. My bad, ik weet het, want de film scoort nog steeds een dikke acht. Er zitten dan ook zeker memorabele scenes in, maar ik ga toch liever nog een keer naar de meneer met de harmonica.

De extra dollars uit de titel vormen de premie die de twee bounty hunters in dit verhaal willen opstrijken. Zij kennen elkaar niet maar hun wegen kruisen als ze beiden op zoek zijn naar de beruchte dief El Indio, die de regio teisters met gewelddadige overvallen. Onze held Manco is de ijzig koele jager die niet al te veel van zijn persoonlijkheid prijsgeeft, waardoor hij een mysterie blijft voor zowel de opdrachtgever als zijn doelwit. In de jacht op El Indio treft hij de oudere Mortimer aan, een gedistingeerde voormalig kolonel. Beiden zijn meesters in hun vak - ze strijken met de regelmaat van de klok duizenden dollars op aan "wanted: dead or alive" rewards- maar nu blijken ze op dezelfde hoofdprijs te jagen. We komen er pas laat achter dat ze daar elk een eigen reden voor hebben, we moeten eerst langs hun eigen dilemma: elkaar bestrijden of samenwerken in de jacht op de geldschat?

Met: Clint Eastwood, Lee van Cleef, Gian Maria Volonté, Klaus Kinski

FIN - song : Ennio Morricone - Per qualche dollaro in piu

One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One Battle After Another op IMDb (8,5)
 One Battle After Another op Moviemeter (4,31)

One Battle After Another op Wikipedia

Het is natuurlijk een oneerlijke vergelijking, want zo goed als "Magnolia" wordt het misschien wel nooit meer. Die al bijna 30 jaar oude film staat al bijna 3 decennia verankerd in mijn persoonlijke top-3, het was een vroege piek in het werk van Paul Thomas Anderson. Niet dat ie zich daarna achterover liet leunen hoor, denk alleen maar aan het fenomenale "There will be blood", maar latere titels bleven niet allemaal zo geweldig goed hangen als genoemde twee. Edoch; altijd een belevenis als hij nieuw werk brengt en dat is hier weer net zo waar. Een film met een ongelooflijke vaart, met onderkoelde humor en hardrealistische actie, de drie uurtjes in de zaal vliegen voorbij. 

Van meet af zitten we vol in de actie: we monsteren aan bij de militante actiegroep "The French 75". Bevrijdingsacties gericht tegen mensenhandel, overvallen en aanslagen tegen corrupt kapitalistische instellingen: de groep flitst van verzet naar verzet, daarbij de Amerikaanse overheid en haar ICE-achtige knokploegen tot het uiterste tergend. De net iets te flegmatieke Pat Calhoun en de agressief-strijdlustige Perfidia Beverly Hills coördineren veel van die acties, Perfidia vindt daarbij tussen het schieten en binnenvallen door nog tijd voor romantische experimenten. Zo eist ze seks met Calhoun terwijl de net geplaatste bom op knallen staat, dito doet ze dat met de dan vers gegijzelde legercommandant Lockjaw. Die laatste zweert wraak, al moet hij er jaren over doen om de verzetsgroep op te rollen. Hij krijgt uiteindelijk Perfidia te pakken en leert al snel dat hij de biologische vader is geworden van haar dochter. Terwijl Perfidia onder druk doorslaat bij de straffe verhoren, bereidt ze toch haar vlucht uit het safehouse voor. 

We springen 15 jaar verder: Lockjaw is nooit gestopt met zoeken naar The French 75, waarmee hij positief in beeld komt bij The Christmas Adventurers, een iets te softe naam voor een KKK-achtige groep machtige blanke mannen. Lockjaw is vereerd dat hij is genomineerd voor lidmaatschap, maar beseft dat zijn korte fling met een gekleurde activist die benoeming in de weg kan zitten. Hij moet dus op zoek naar zijn dochter, die van niets weet en argeloos opgroeit bij haar zorgvader. En dat blijkt..meneer Calhoun. U voelt het al: het heden zal met het verleden worden geconfronteerd.

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

FIN - song : Tom Petty & the Heartbreakers- American Girl

Gezien in : Cinema Oostereiland

Caught Stealing - Darren Aronofsky

Caught Stealing op IMDb (7,3)
 Caught Stealing op Moviemeter (3,55)

Caught Stealing op Wikipedia

Daar kijk je naar uit: een nieuwe Darren Aronofsky is altijd een filmische belevenis. "The Wrestler", "The Black Swan", "The Whale": stuk voor stuk ook visuele feestjes. Dus kom maar op met deze. Laat ik het zo omschrijven: dit is niet zijn beste, maar zeker luchtig genoeg om met een glimlach de zaal te verlaten.

Je kunt niemand meer vertrouwen tegenwoordig. En dat is een tegenvaller voor de licht alcoholische Hank, die na een aantal misstappen in zijn leven van veel andere mensen afhankelijk is. Nadat zijn jeugdvriend bij een ongeval door Hank's toedoen om het leven komt, raakt zijn leven in verval: de succesvolle honkballer raakt alles kwijt. Weg sportcarrière, hallo vergetelheid. Weg gezonde lifestyle, hallo drank. Zijn vriendin Yvonne stelt alles in het werk om hem uit het slop te trekken maar dat valt niet mee als je elke avond in een bar werkt waar je net zo hard met de gasten meedrinkt. Hank heeft een goed hart, maar struikelt over goede bedoelingen. 

Om die reden is het logisch dat hij accepteert dat zijn buurman Russ (een schimmige punk) diens kat een tijdje bij hem laat logeren: Russ moet even het land uit, of Hank wil...etc. Ja dus, maar al snel blijkt dat Hank niet weet waarop hij JA gezegd heeft. Hij krijgt bezoek van Oekraïense vechtersbazen, er lopen vriendelijke doch levensgevaarlijke orthodoxe joden zijn flat binnen, vriendin Yvonne wordt bedreigd. En dat allemaal om een kat? Nee, het blijkt dat Russ in schimmige zaken is beland, zaken waarop Hank nu wordt aangekeken. En waardoor hij nogal in levensgevaar is, zeg maar. Go, Giants!

Met: Austin Butler, Zoe Kravitz, Regina King, Liev Schreiber, Griffin Dunne, Matt Smith, 

FIN - song : Idles - Rabbit Run

FIN - song : The Magnetic Fields - The luckiest Guy on the Lower East Side

Gezien in : Filmtheater Kriterion Amsterdam

The Last Victim - Naveen A. Chathapuram

The Last Victim op IMDb (5,0)
 The Last Victim op Moviemeter (2,56)

Het type film waar ik weinig chocola van kan maken, dit soort gewelddadige moderne westerns. Helemaal als het wordt gelardeerd met quasi-filiosofie om er dan aan het eind ook nog een stukje magisch realisme bij te plakken, mij win je er niet mee. Gauw weer door dus, deze ben ik eigenlijk alweer vergeten. 

De openingsscene kent nog wel enige spanning, al weet je vooraf de afloop al. We maken kennis met een gevaarlijke misdadige Yank, die de man die tegenover hem in de diner zit, intimideert en bedreigt. En uiteindelijk gewoon neerknalt. Van deze ene moord komen er meer en de overlevende misdadigers moeten sporen uitwissen. Daartoe dienen de lijken te worden gedumpt in een naburig natuurpark.
Toevallig het natuurpark waar de dwangmatige Susan en haar man enige tijd willen recreëren. Dat gaat mis omdat ze gespot worden door bovengenoemde misdadigers. Susan's man overleeft het niet, maar zij weet te ontkomen door het park in te rennen. Ze is fit, ze is sterk maar ze voelt de hete adem van drie mannen met geweren in haar nek. 
Ondertussen is de politie in de diner beland, waarna ze achteruit werkend op het spoor komen van de misdadigers. En dus ook maar naar het park rijden alwaar de hele club elkaar probeert te pakken te krijgen, zij het elk met een ander doel.

Met: Ali Larter, Ralph Ineson, Ron Perlman, Camille Legg

FIN - song : Sanjara Devarajan- I'll see you again

Tomorrow Never Dies - Roger Spottiswoode

Tomorrow Never Dies op IMDb (6,5)
 Tomorrow Never Dies op Moviemeter (3,06)

De derde James Bond in ongeveer een week tijd, ik heb er nog een hele reeks op de harde schijf staan. Leuk om opnieuw te bekijken, vooral omdat je nu (deze film is 25 jaar oud) goed kan zien wat destijds als futuristisch werd gezien en wat nu op bepaalde punten werkelijkheid is geworden. Dat moet je de makers van de reeks wel nageven: men heeft hier een fijne neus voor mondiale ontwikkelingen (wees eerlijk, de oude dreiging van Russische wereldheerschappij is opeens weer veel actueler geworden). 

In deze film gaat het echter een keertje niet om een Rus, het is een Britse mediatycoon die door het op zijn mediakanalen grootscheeps naar zijn hand zetten van het wereldnieuws de supermachten tegen elkaar probeert (en weet) uit te spelen zodat een nieuwe wereldoorlog dreigt. 
De boef in kwestie, Elliot Carver, laat in de Zuidchinese zee een Brits marineschip tot zinken brengen waarna hij zijn kranten koppeln laat produceren die suggereren dat China dit op zijn geweten heeft. Onderzoek van Bond wijst uit dat uit het schip een nuclear missile is ontvreemd. Carver! Want die bereidt zich voor op een aanval op China met deze raket, wat hij dan vervolgens weer aan Engeland wil toeschrijven. Vervolgens wil hij daar een stroman op de troon krijgen die hem de komende 100 jaar een media-monopoliepositie in China (en daarmee vervolgens de wereld) moet beloven. Bond vindt dat natuurlijk niet fijn en steekt daar - met de charmante hulp van Chinees geheim agente Wai Lin- een stok voor. Een dikke stok. 

Met : Pierce Brosnan, Michelle Yeoh, Jonathan Pryce, Judi Dench, Teri Hatcher

FIN - song : Sheryl Crow- Tomorrow Never Dies
FIN - song : K.D. Lang - Surrender

Pork Pie (aka Joyride) - Matt Murphy

Pork Pie op IMDb (6,4)
Simpel doch doeltreffend filmpje dat je zou kunnen omschrijven als "Thelma & Louise doen de Kiwi-tour".
Inderdaad, we bevinden ons in Nieuw-Zeeland waar een drietal vrijgevochten jongelingen toevallig bij elkaar in de auto belandt. Dat klinkt onlogisch, maar deze film werkt daar met enthousiasme naar toe. Het begint met een rennende achtervolging over een autokerkhof, waar kruimeldiefje Luke achterna gezeten wordt door de eigenaar. Hij ontsnapt door een opvallend gekleurde Mini Cooper uit de stalling te racen. Hij is op de vlucht en er is geen weg terug.
Onderweg pikt hij Jon op, een verdwaalde schrijver die een rommeltje van zijn leven heeft gemaakt en nu onderweg is naar zijn ex om excuus aan te bieden. Hij krijgt een lift van Jon, die bij de eerste de beste lunchstop ook nog de dartele Keira aan de reisgroep toevoegt. Zij is haar baantje bij de mcDrive zat en stapt ter plekke op.
Als het drietal onderweg controle dreigt door de politie, is dat hun laatste kans om terug in het gareel te gaan. Ze kiezen er niet voor, ze slaan op de vlucht en een uitgebreide roadmovie begint. Treinen, ferry's , bospaden : over beide eilanden verdeeld proberen ze uit handen te blijven van de achtervolgende politie. De berichtgeving op het nieuws wekt sympathie op bij de bevolking , die de drie als heuse strijders voor de vrijheid beschouwen. Het is nog een lange weg naar de ex, dat moge duidelijk zijn.

Met : Dean O'Gorman , James Rolleston, Ashleigh Cummings

The Highwaymen - John Lee Hancock

The Highwaymen op IMDb (7,1)
Degelijk, dat is deze film. Twee acteerkanonnen op leeftijd, die gewoonweg twee agenten op leeftijd spelen. Met alle ongemakken van dien. Ze zijn niet meer zo snel in de achtervolgen en ook het doelgericht schieten gaat stroef. Maar opsporen kunnen ze nog steeds en werken naar een doel gaat ze nog prima af.
Dat doel is het oppakken van de voortvluchtige criminelen Bonnie Parker en Clyde Barrow, een van de roemruchtste duo's die de misdaad ooit heeft voortgebracht. Deze "heer" en "dame" rijden al een tijdje dwars door de Amerikaanse staten heen, ondertussen dood en verderf achterlatend bij alle overvallen die ze plegen. De overheid zit met de handen in het haar en ten lange leste staat de gouverneur toe dat de twee oude misdaadbestrijders hun spraakmakende praktijken loslaten op Bonnie & Clyde.
Dat lijkt al direct het begin van het einde maar dat is het natuurlijk niet: ten eerste zijn de boeven niet voor niets al zo lang uit handen van de staat gebleven: ze zijn gewiekst en weten steeds te ontkomen voordat het net zich sluit. Ten tweede moeten de coppers zich houden aan staatsgrenzen en daarbij behorende regelgeving, iets wat de criminelen steeds een voorsprong geeft.
Maar goed: slimheid en ervaring gaat zich op een gegeven moment sluit zich toch het net , steeds dichter komen de twee op de huid van B&C, steeds warmer en verser zijn hun sporen. Ze weten hoe het zal eindigen: de twee zullen zich nooit overgeven dus er komt óf een allesverzengend vuurgevecht óf er moet een slimme val worden gezet. En u weet: wie niet meer snel en sterk is, die is vaak gelukkig best nog slim.

Met : Kevin Costner, Woody Harrelson , Kathy Bates  , John Carroll Lynch

Hunt for the Wilderpeople - Taika Waititi

Hunt for the Wilderpeople op IMDb (7,9)
Per ongeluk een jeugdfilm gekeken. Hij werd niet zo geafficheerd, gewoon als komedie (eentje met een bijna 8 op IMDb, dat ook nog eens). Maar alle ingrediënten zaten er wel in.

Ricky is een jonge wees, die van tehuis naar tehuis en van pleegzorg naar pleegzorg gaat. Hij is dan ook een lastig ventje, met een criminele inslag. Hij komt ditmaal terecht bij een kinderloos echtpaar dat ver van de bewoonde wereld een soort bushlife leeft. U snapt: het lijkt Ricky allemaal niks, maar al snel begint hij zijn weg te vinden bij de hartelijke vrouw en de stugge, tamelijk wereldvreemde man. Net als het allemaal echt lijkt te gaan lopen, komt de vrouw te overlijden.
De kinderbescherming claimt het kind terug omdat ze denken dat de man niet voor Ricky kan zorgen en Ricky, die pikt dat niet. Hij rent weg, de wildernis in. Uiteraard kan hij daar niet overleven en er is er maar 1 die hem daar kan opsporen en laten overleven. Hector vindt hem , maar komt tot de ontdekking dat de politie hem zoekt omdat ze hem verdenken van ontvoering (en zelfs erger). Ricky heeft in eerste instantie niets door maar begint het langzamerhand leuk te vinden. Hij vindt het allemaal behoorlijk "gangster", krijgt een prachtige leerschool in overleven. Ze sluiten een pact en besluiten onder de radar te blijven. De inzet van de politie wordt verhoogd, het net sluit zich rond onze vrienden.

Met: Sam Neill , Julian Dennison 

Baby Driver - Edgar Wright

Baby Driver op IMDb (8,3)
Ik houd wel van films waarin muziek een, zoniet dé, hoofdrol speelt. Het betrekt me al gauw dieper bij het verhaal als de soundtrack van belang is, als het onderdeel is de interactie tussen de acteurs. Het is bovendien een samenkomen van mijn twee grootste liefhebberijen.
Bij "Baby Driver" kom ik daarin geheel aan mijn trekken. Al vanaf de openingsscene prevel ik mee met de gortdroge klanken van Jon Spencer Blues Explosion. Diens "Bell Bottoms" staat op de iPod van Baby, een jonge Sven Kramer-lookalike die een begenadigd chauffeur is. Ooit vestigde hij zijn reputatie door nachtraces te verspreiden via het web en ongrijpbaar te blijven voor de jagende politie. Hoewel hij verder een kalme jongen is.
Maar dat is gauw over want juist op die stuurmanskunsten-reputatie wordt hij ingelijfd door een misdaadtycoon die hem inzit bij bank- en andere overvallen. Baby moet klaarstaan en door weg te scheuren de buit veilig bij hem brengen. Dat lukt keer op keer, maar alleen als hij de juiste muziek op het juiste moment weet te draaien. Als er iets niet helemaal top gaat, moet er eerst teruggespoeld worden. Hetgeen de pakkans weer vergroot, hetgeen de adrenaline weer opdrijft. Baby rijdt rondjes.
Als zijn schuld aan de maffiabaas bijna is afbetaald, wil hij het criminele wereldje verlaten, het is niet zijn ding. Hij wil alleen maar met dat leuke serveerstertje gaan toeren, de oneindigheid tegemoet.
Maar ja, hij moet toch - onder druk - eerst nog even die laatste klus doen.

Lekker opgepompt tempo in de film, heerlijke muziekkeuzes en her en der wat onderkoelde humor maken dit een prettige film. Achteraf vergeef je de maker zijn zwakke momenten, het pompeuze einde en enkele ongeloofwaardigheden: de algehele indruk is een prettig ontregelende film waarbij je een zwak krijgt voor het goede hart van een jonge misdadiger. "Baby, ooh Baby. I love for you to call me Baby.  B-A-B-Y, Baby."

Met : Ansel Elgort, Eiza Gonzalez, Jon Hamm, Kevin Spacey, Lily James