Home Sweet Home (aka Hjem Kaere Hjem) - Frelle Petersen

Home Sweet Home op IMDb
 Home Sweet Home op Moviemeter (3,80)

Home Sweet Home op Wikipedia

Kleine verhaaltjes, grote onderwerpen. Wie regelmatig langskomt op mijn blog weet dat ik daar nogal gecharmeerd van ben. En welk groot onderwerp leent zich daar nu beter voor dan "de zorg"? De laatste jaren zijn er gelukkig voldoende voorbeelden te vinden van de vernietigende effecten van efficiency, bezuinigingen en winstbejag op hoe onze samenleving met zieken dan wel minder gelukkige mensen omgaat (denk aan het fenomenale "Heldin" , denk aan "Second Victims": stuk voor stuk films waar goed bedoelende en dito gemotiveerde zorgprofessionals vergruizeld worden door de machine: tijdsdruk, geldproblemen etcetera, ze demotiveren kundig en hardwerkende personeel). In de aflevering van vandaag: de thuiszorg.

Sofie loopt aarzelend achter haar collega aan: het is haar eerste dag in dit werk en ze is oplettend. Ze wil het immers goed doen, ze heeft met die arme oudjes te doen: als je niet eens meer zelf uit bed kunt komen, als je hulp nodig hebt bij het douchen en zelfs bij poepen en piesen. Sofie leert snel en mag al snel bepaalde bezoeken in haar volle dagschema geheel zelfstandig uitvoeren. Dat lukt steeds beter. Ze heeft uiteraard haar voorkeuren: de ene cliënt is wat mopperiger dan de andere, maar stuk voor stuk vindt Sofie haar weg. En ze moet wel: ze heeft die baan hard nodig.

Ze is gescheiden en merkt het effect van haar drukke werk op de zorg die ze thuis haar dochter kan geven: stap voor stap zien we die dochter op meer afstand van haar gaan staan. Immers, bij pappie en zijn nieuwe vriendin is meer geld, meer ruimte voor leuke dingen en meer aandacht. De beste bedoelingen van Sofie stranden in een kluwen van tijdsafspraken en van fysieke vermoeidheid: ze heeft steeds meer moeite om haar - begrijpelijke - irritaties te verbergen, of dat nu thuis is of op een van die vele werkvloeren waar ze moet verschijnen. De boog staat gespannen, strak gespannen.

Met: Jette Sondergaard, Karen Tygesen, Mimi Braemer Dumholm, Hanne Knudsen

Gezien in : Cinema Oostereiland

Unruly (aka Usturlig) - Malou Reymann

Unruly op IMDb (7,1)
 Unruly op Moviemeter (3,44)
Unruly op Wikipedia 

Honderd jaar terug, maar net zo goed een toekomstbeeld. Het onderwerp van de - vanuit humaan oogpunt- schokkende film lijkt dan wel gedateerd (onaangepast gedrag leidt tot opname in tehuizen - en meer) maar vanuit het oogpunt van menselijke gelijkwaardigheid vertonen we ook in de 21e eeuw weer tekenen van de drang tot inkaderen en zelfs inperken. Tradwives, teruglopende LHBTI-emancipatie, armoedeval en afname van diversiteit in het onderwijs: het zijn allemaal tekenen dat we de vooruitgang hebben afgeremd en - gelukkig nog in heel weinig gevallen - zelfs hebben omgekeerd. We hebben moeite met onaangepast gedrag, met 'oncontroleerbare' mensen. 
Deze gedachten bekruipen me nadat ik opnieuw de indringende film "Unruly" bekeek: de film geeft weer hoe we in 1933 tegen vrouwen aankeken die niet direct binnen de lijntjes kleurden. Die zich niet gewillig lieten klaarstomen voor het dienstbare moederschap, die een weerwoord durfden geven aan ouders en bazen. In die tijd bleek dat in bijzondere gevallen te leiden tot een krankzinnigheidsverklaring: je zou nooit een normale vrouw worden, je moest gesepareerd worden van de maatschappij en er moest zelfs voor gezorgd worden dat je nooit, maar dan ook nooit je "aandoening" kon overdragen aan een volgende generatie. Kijk met me mee, word net zo boos en verdrietig als ik en vraag je dan af hoe het staat met het lerend vermogen van onze beschaving.

Mijn recensie van destijds : BEGT recensie Unruly (augustus 2023)

FIN - song : Lisa Montan - Unruly

To New Beginnings (aka Det Nye Ar) - Paprika Steen

To New Beginnings op IMDb (7,2)
 To New Beginnings op Moviemeter (3,69)

Scandinavische film: the gift that keeps on giving. Wat werden we het afgelopen jaar verwend met hele reeksen prachtige films. En we zijn er nog lang niet: eind van het jaar verscheen deze en hoewel het een relatief tijdsgebonden verhaal is, is de verbeelding van de onderlinge verstandhouding er een van alle tijden. We keken naar een soort Oudjaarsversie van "Festen": een heuglijke bijeenkomst die door miscommunicatie en openbaring van geheimen compleet uit de hand loopt: regisseuse Paprika Steen (eerst acteur maar de laatste jaren legt ze zich volledig toe op het regisseren) laat met verve zien hoe je het dunne laagje beschaving van mensen afpelt als je ze met elkaar in een ruimte zet om herinneringen te delen.

Oudjaarsavond: de vriendenclub komt bij elkaar in het fraaie appartement van Nomi. Ze is weduwe, zo leren we al snel, en de vriendenclub steunt haar in het verlies van haar man door gewoon op de ouderwetse manier het nieuwe jaar in te luiden, zoals men altijd al deed: het oude zeer laten we achter ons, we beginnen met een schone lei aan het nieuwe jaar. Dat klinkt alleszins voorspelbaar, zegt u? Nou, niet bij deze vriendenclub.
De katalysator van de omwenteling is het verschijnen van de nieuwe vriend van Nomi, Deze Finn is welwillend maar duidelijk niet op de hoogte van de traditionele aanpak en de onderlinge verhoudingen van de groep. Alles wat hij zegt, kan verkeerd worden opgevat: het zet de verhoudingen op scherp, niet alleen tussen de vier oude vrienden maar ook die met hun respectievelijke kinderen. Het is oudjaar, het gaat knallen.

Met : Anders W. Berthelsen, Lars Brygmann, Tuva Novotny, Birgitte Hjort Sorensen, Kristian Tafdrup 

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Klarup Pigelor - Vaer Velkommen, Herre Ar
FIN - song : Earth Wind & Fire - Let's groove

The Last Viking (aka Den Sidste Viking/Back to Reality) - Anders Thomas Jensen

Den Sidste Viking op IMDb (7,5)
 The Last Viking op Moviemeter (3,60)

Den Sidste Viking op Wikipedia

Beiden succesvolle acteurs, waarbij Mads Mikkelsen iets meer internationaal succes behaalde dan de toch ook goed acterende Nikolaj Lie Kaas. Ze waren Bondschurk resp. Dept Q-detective, maar naast die serieuze rollen zoeken ze elkaar toch af en toe op om een absurde komedie neer te zetten. Samen met regisseur Anders Thomas Jensen deden ze dat al in het tamelijk flauwe "Men & Chicken", hun nieuwe samenwerking vind ik een stuk geslaagder. De zaal barstte frequent in lachen uit, er zat goed vermaak in het an sich verdrietige verhaal van twee broers en één zus. Hoe dan?

Het ging mis: Anker weet nog wel weg te komen met de buit van de bankoverval die hij met een maat pleegde, maar de politie staat al snel voor zijn deur. Snel geeft hij zijn broer de sleutel van een kluis waarin hij de buit verstopt heeft. Of broer Manfred de buit wil ophalen en vervolgens verstoppen bij een speelplek in het bos bij hun ouderlijk huis. Dat klinkt simpel, maar Manfred is niet simpel, vooral dénkt hij niet simpel. Hij lijdt aan een dissociatieve persoonlijkheidsstoornis: hij denkt steeds iemand anders te zijn dan hij werkelijk is. Zijn hele jeugd lang leefde hij in de veronderstelling dat hij een Viking is, hetgeen zijn vader maar ook zijn hele school knettergek en boos maakt.
Als Anker na 15 jaar zwijgen in de gevangenis met "goed gedrag" vrijkomt, gaat hij direct richting zijn broer en zus. Dit uiteraard om zo snel mogelijk die buit op te halen. Probleempje: Manfred is Manfred niet meer, Manfred is zelfs geen Viking meer: Manfred is nu John. En niet zomaar een John, nee: hij is John Lennon. Anker moet hemel en aarde bewegen om zijn broer te laten vertellen waar hij de schat begraven heeft. Daar is haast bij want Anker wordt op de hielen gezeten door een voormalige criminele maat, die ook op de schat aast. Voordat er een schop in de grond gaat, zijn er talrijke verwikkelingen.

Met: Mads Mikkelsen, Nikolaj Lie Kaas, Sophie Grabol,  Nicolas Bro, Soren Malling, Lars Brygmann

Gezien in : Cinema Oostereiland

Second Victims (aka Det Andet Offer) - Zinnini Elkington

Second Victims op IMDb (7,5)
 Second Victims op Moviemeter (3,94)

Det Andet Offer op Wikipedia

Opvallend vonden wij (mijn vrouw en ik) het dat twee van de sterkste films van dit jaar zich volledig in een ziekenhuis afspelen en dat ze - van een afstandje bekeken- eigenlijk over hetzelfde onderwerp gaan: de gi-gan-ti-sche werkdruk die speelt in de zorg, een druk waarin de veelal goedbedoelende medewerkers onder dreigen te bezwijken. Net als bij "Heldin" (mijn "film van het jaar") krijgen we te maken het ontstaan van procedurele fouten die grote gevolgen gaan hebben. Deze "Second Victims" werd bij ons lokale filmfestival uitgeroepen tot publieksfavoriet, waarmee maar bewezen is dat een klein persoonlijk drama vaak ook tot de beste films leidt, helemaal zonder CGI en andere grote technieken. Ik vind dat winst, ik vind dat het de Europese cinema ook gewoon een goede toekomst belooft. 

En ze had het al zo druk. Ondanks haar volle agenda biedt Alex toch aan om achterwacht te zijn voor haar nieuwe - en nog tamelijk onervaren - collega Emilie. De andere collega's smoezen wat en duiken allemaal voor hun verantwoordelijkheden, Alex vindt dat niet fair ten opzichte van een net gestarte en nog ietwat onzeker collega. En ja hoor: terwijl ze net zelf bezig is een dame te helpen die binnengebracht is met een beroerte, piept haar collega Emilie haar op voor een second opinion, omdat ze twijfelt over een diagnose. Alex gaat - ogenschijnlijk- rustig de tests aan met de 18-jarige (met de nadruk op jarige) Oliver. Die klaagt over ferme hoofd- en nekpijnen, maar Alex ziet geen acute problematiek dus stuurt ze de jongeman en zijn moeder (Trine Dyrholm in een kleine, doch bepalende rol) naar huis. 
Nog in de gang van het ziekenhuis gaat het mis: Oliver valt neer en blijkt er dus wél ernstig aan toe. Alex heeft mogelijk de eerste signalen te licht opgevat omdat ze onder tijdsdruk stond. Deze misser wil ze goed maken door Oliver versneld door de noodprocedure (eerst scan, dan mogelijk operatie) te helpen maar hier stuit ze op de werkdruk én op de onwillige medewerking van collega's. Plots komt iedereen tegenover elkaar te staan: de artsen onderling, de artsen en de verpleegkundigen, de artsen en de familie van de cliënten. Een kort stressmoment heeft een lawine aan gevolgen.

Met: Özlem Saglanmak, Trine Dyrholm, Mathilde Arcel F., Olaf Johannessen

 

Gezien in : Cinema Oostereiland

Faedre & Modre (aka Fathers & Mothers) - Paprika Steen

Faedre & Modre op IMDb (5,8)
 Faedre & Modre op Moviemeter (3,14)

Faedre og Modre op Wikipedia

"De Luizenmoeder", maar dan op zijn Deens. In een drukke komedie vol verwikkelingen en vooral vol misverstanden fileert actrice-regisseuse Paprika Steen het fenomeen "inspraak" waarmee ze aantoont hoe makkelijk dingen uit de hand kunnen lopen als iedereen zijn democratische zegje mag doen terwijl er ondertussen wel beslissingen moeten worden genomen. Uitermate gechargeerd allemaal, maar wel op een fijn komische manier. 

Daar zitten ze dan, op de kamer van de schooldirecteur. De betrokken ouders Piv & Ulrik willen uiteraard het beste voor hun dochter, maar door omstandigheden is het meisje al aan haar vierde school toe. Dit keer moet het lukken, stellen de ouders vastberaden. Als de directeur meldt dat ze met hun neus in de boter vallen omdat volgende week al het jaarlijkse schoolkamp plaatsvindt, zien ze direct mogelijkheden. Ulrik zal de eerste dagen meegaan, daarna zal moeder Piv zich losweken van haar werk en ook naar de bossen afreizen. Voordat ze afreizen, moeten de ouders al door een omslachtig democratisch proces van voorbereidingen heen: verantwoordelijkheden, zorgen, bewijsdrang, vrijzinnigheid versus strenge opvoeding. De zeer gevarieerde meningen van de ouders maken dat Piv & Ulrik op eieren moeten lopen om zich maar een beetje geaccepteerd te voelen. 

Eenmaal op locatie blijkt Ulrik zich best makkelijk te schikken in de omgang met de huisregels, zo makkelijk zelfs dat hij iets te amicaal met sommige mensen optrekt en zich 's avonds bij het kampvuur behoorlijk vergaloppeerd: de ouders lijken al snel te vergeten dat ze daar voor hun kinderen zijn gekomen, ze storten zich op liederlijk gedrag dat de kinderen hoofdschuddend waarnemen.

Met: Jacob Lohmann, Katrine Greis-Rosenthal, Rasmus Bjerg, Nikolaj Lie Kaas, Lisa Loven Kongsli, Amanda Collin, Carsten Björnlund

FIN - song : Les Humphries Singers - Mama Loo

Flaskepost fra P (aka De Noodkreet in de fles/aka Department Q: A conspiracy of faith) - Hans Petter Moland

Flaskepost fra P op Wikipedia (7,0)
 Flaskepost fra P op Moviemeter (3,67)

Flaskepost fra P op Wikipedia

Na het succes van de (Schotse) serie Department Q zette ik alle Scandinavische verfilmingen van de boeken van Jussi Adler Olsen weer eens op REC. Lekker complexe verhalen, vooral onheilspellend eigenlijk. Persoonlijk vind ik deze misschien wel de sterkste, omdat de interactie tussen de complexe rechercheur Carl Morck en de net zo rechtvaardige maar veel assertiever rechercheur Assad in deze film echt superb is. Heel pakkend laveren de twee tussen de vermenging van het persoonlijke: de islamitische Assad heeft ferme gesprekken met de niet-religieus gehinderde Morck. De verschillen tussen de twee komen juist in deze film goed van pas omdat ze een misdadiger moeten zoeken die zich in religieuze, jazelfs sektarische kringen bevindt. 

Mijn recensie van 8 jaar geleden: BEGT recensie Flaskepost Fra P 2017

Italian for beginners (aka Italiens for Begyndere) - Lone Scherfig

Italian for beginners op IMDb (7,0)
 Italian for Beginners op Moviemeter (3,19)

Het was een confronterend bericht om te lezen dat het al weer dertig jaar geleden was dat de eerste DOGMA95-films verschenen. Films die zich volgens concept afzetten tegen Hollywood, tegen CGI en tegen meer van de kunstmatige verrijkingen die de filmwereld zich de voorafgaande decennia had aangemeten. Het moest rauwer, het moest origineler en het meer ongekunsteld. We kregen er prachtige titels voor terug (Festen, Idioten, Dogville et cetera). Tussen al die titels zat er ook een die meer vrolijkheid uitstraalde, al zat er wel degelijk een wrange ondertoon van eenzaamheid en onbegrip in. In het thans in de bioscopen draaiende retrospectief-programma van DOGMA is dit een redelijk opbeurende afwijking.

Spil in het verhaal is dominee Andreas, die in een klein stadje arriveert om daar tijdelijk de plek van de geschorste (!) voorganger in te nemen. Andreas is nog maar kort weduwnaar en probeert langzaam weer wat zonniger kanten aan zijn leven toe te voegen. Een nieuwe baan zou daar bij kunnen helpen, maar hij blijkt toch in een klein wespennestje te zijn gestapt. Alcoholisme, agressie, eenzaamheid, verlegenheid, eigenlijk alles wat je in een normale stad kunt aantreffen: het lijkt in iets te hoge concentratie in Andreas' parochie voor te komen.

De mensen die stuk voor stuk op zoek zijn naar geluk hebben één gezamenlijke ontsnappingsmogelijkheid: de cursus Italiaans die in het wijkcentrum wordt gegeven, biedt hen de mogelijkheid grootser te dromen en zich de openingszinnen van romantiek en een ander wereldbeeld eigen te maken. De cursusavonden zijn het epicentrum van alles wat er mis gaat in deze gemeenschap. Maar, vreest niet, gelukkig ook van alles wat daar dan weer voor moois uit kan ontstaan.

Heerlijke film, ik heb bij vlagen heel hard zitten grinniken.

Met: Anders W. Berthelsen, Ann Eleonara Jorgensen, Anette Stovaelbaek, Peter Gantzler, Lars Kaalund, Sara Indrio Jensen

Gezien in : Cinema Oostereiland

Godland (aka Vanskabte Land) - Hlynur Palmason

Godland op IMDb (7,1)
 Godland op Moviemeter (3,39)

Godland op Wikipedia

Een pittige zit, deze indrukwekkende en ook behoorlijk indringende film. Deze had het lastig in de filmhuizen, onder andere vanwege de lange duur maar ook door de zware onderwerpkeuze, maar toch hoorde ik wel positieve berichten van zij die het ondergingen. Nu dus maar de Film1- mogelijkheid gepakt toen die zich voordeed.

We verpakken het nu in peperdure reizen, de liefde voor de onnavolgbaar fraaie en ruige natuur van IJsland. Dat was in de tweede helft van de 19e eeuw allemaal nog lang niet mogelijk. De jonge Deense priester Lucas wordt dan ook streng toegesproken door zijn geestelijke meerderen: je móét daarheen, je móét een kerk gaan bouwen en het woord verspreiden. Maar je moet dat nú gaan doen, omdat je op je bestemming moet zijn voordat de bikkelharde winter over het vulkaaneiland valt. Lucas slikt tweemaal, maar neemt de opdracht toch aan. Naast zijn devote karakter heeft hij namelijk ook nog een frivool kantje: hij heeft de pas ontstane wereld van de fotografie ontdekt. Om die reden wil hij dus eerst een stuk door de rauwe IJslandse natuur trekken voordat hij zich op één plek, in één gemeenschap gaat vestigen. Op zijn rug de fotokast en de daarvoor benodigde glasplaten, hij is vast van plan diep in de IJslandse natuurwetten te duiken.

Een barre tocht is daarvoor nodig: eenmaal aan land wacht hem een niet-Deens sprekende gids (waarnaast gelukkig ook een tolk staat). De gids is ruwer gebolsterd dan een bolster ruw kan zijn, priester Lucas weet maar lastig met zijn houding en zijn vreemde onafhankelijke gedrag om te gaan. Een tocht vol ontberingen volgt (een tocht die zelfs niet iedereen van het gevolg overleeft) voordat Lucas daadwerkelijk een mooie bouwlocatie voor zijn houten kerk heeft gevonden. Daar wacht hem een nieuwe confrontatie: de lokale bevolking is godvrezend doch stug, de enige leuke aanspraak heeft Lucas met de twee dochters van de naastgelegen boerderij. De ontberingen vallen hem zwaar, Lucas begint te twijfelen aan de steun van God en langzaam, heel langzaam begint hij versoepelingen in diens strenge leer toe te passen omdat hij het anders simpelweg niet overleeft. 
Fantástische natuurbeelden, alleen die al maken de film de moeite waard. Daarnaast een paar mooie rollen en - dat is persoonlijk - een ontwapenende blik op de streng religieuze maatschappij van destijds: ze maken de film (overigens gebaseerd op de vondst van oude foto's die zo'n zendelingpriester daar daadwerkelijk maakte) zeer de moeite waard.

Met: Elliott Crosset Hove, Ingvar Sigurdsson, Vic Carmen Sonne, Jacob Lohmann

FIN - song : Paul Schierbeck & Copenhagen University Choir- I Danmark er jed fogt

Mads Mikkelsen: Van Balletdanser tot Bondschurk - Jeanne Burel

Kijk de documentaire via deze link van NTR 

De documentaire op NPO Doc

Mads Mikkelsen op Wikipedia

Het uur van de wolf op Wikipedia

Uitermate informatieve documentaire over de fenomenale Deense acteur Mads Mikkelsen. Zijn voorliefde voor afwijkende rollen is opvallend: liefst speelt hij geen helden maar mensen die klappen krijgen van het leven. Zijn markante kop en zijn fysieke manier van acteren doen daarbij de rest. 

Mikkelsen komt van ver : hij danste in verschillende gezelschappen, hij deed veel amateurtoneel voordat hij in de Pusher-reeks van zijn jeugdvriend Nicolas Windig Refn een eerste hoofdrol te pakken had. Het smaakte naar meer, Dogma kwam en Mikkelsen andere lifelong friend Thomas Vinterberg zette hem vervolgens goed in de spotlights. Als blijk van dank zou Mikkelsen daarna nog meermaals met Vinterberg samenwerken. Terwijl hij in Denemarken al een grootheid was, moest de wereld nog even op hem wachten. Dat kwam goed: als je eenmaal de rol van Bondschurk te pakken hebt, is je naam voorgoed gevestigd. 

Gelukkig maar, ik vind Mikkelsen fenomenaal goed en probeer zijn gevarieerde oeuvre nauwlettend te volgen. 

Gezien op : Het uur van de Wolf

 

Kvinden i buret (aka Keeper of the Lost Causes) - Mikkel Norgaard

 Kvinden i buret op IMDb (7,2)

Kvinden i Buret op Moviemeter (3,47)

The Keeper of Lost Causes - Wikipedia

Alle lijntjes kwamen weer samen deze week. Terwijl we op de streamingsdienst samen de uitstekende serie "Dept Q" keken (de serie naar de film naar het boek), stond deze film op nominatie om van mijn harde schijf te vervallen omdat ik m bijna een jaar geleden had opgenomen van de filmzenders. (Daarnaast plaatste ik overigens een ander boek van Olsen in onze buurtbieb. Een psycholoog zou hier wel wat mee kunnen.)
Welnu: de serie is heel goed, door de Schotse aanpak ook heel anders dan de overduidelijk Scandinavische sfeer in de boeken van Jussi Adler Olsen. Het verhaal is ijzersterk, dat zal altijd wel werken in welke omgeving je het dan ook neerzet. Hoe dan ook was het fijn om de film nog een keer terug te zien: heerlijk donker en met prikkelend acteerwerk van Kaas en Fares. Top. 

Mijn recensie van destijds (april 2015, alweer 10 jaar geleden): BEGT recensie Keeper of the lost causes

Attachment (aka Natten Har Ojne) - Gabriel Bier Gislason

Attachment op IMDb (6,0)
 Attachment op Moviemeter (2,77)

Attachment op Wikipedia

Romantic horror? Een horrorkomedie? Het is goed dat ik al die beschrijvingen pas nu lees, nadat ik de film gezien heb, anders was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Ik ga daar niet zo goed op, op horror (mijn quizmaten vinden dan ook nog steeds dat ik "The Substance" nog moet gaan kijken). Maar voor deze film kan ik zeggen dat het me meeviel: niet al te veel onwaarschijnlijke scenes, niet al te potsierlijk in de scripting (nou ja, stukkie exorcisme toch wel) en vooral een goed opgebouwde spanning in het script zorgden samen al voor een acceptabel geheel, de sterke bijrollen van gevierde Scandinavische acteurs Sofie Grabol en David Dencik deden de rest.

Maja, een matig succesvolle actrice, ontmoet bij een optreden in een bibliotheek de interessante toeriste Leah, die opzichtig lang blijft hangen. De vrouwen gaan voor een borrel en jawel, ze raken aan de lip. Leah stelt haar terugreis naar London uit en de verhouding verdiept zich. Als Leah dan uiteindelijk toch terug naar haar moeder moet, besluit Maja met haar mee te gaan. Een besluit met grote gevolgen.

Maja krijgt in London namelijk Leah's moeder Chana erbij: ze woont in hetzelfde trappenhuis maar is opvallend vaak bij haar dochter over de vloer: die kan niet zonder haar, zegt Chana. Ze is ziek en ze heeft zorg nodig, zegt Chana. Maja moet af en toe even uit de buurt, want haar aanwezigheid is niet altijd goed voor Leah, zegt Chana. Kortom: Chana is een hinderlijk bijvoegsel (jaja, daar heb je het Attachment) bij hun relatie. 
Dat zou allemaal nog wel draagbaar zijn als er niet net iets te veel duistere dingen in en om het appartement zouden gebeuren, dingen die volgens Maja van Chaja en mogelijk van Leah's oom Lev vandaan komen. Maja komt heimelijk in contact met Lev, die haar inwijdt in de duistere kant van enkele Jiddische gebruiken. Gebruiken waar Chana volledig van overtuigd is en waarom Leah volgens haar bescherming verdient. Enter the Dybbuk!

Met : Josephine Park, Ellie Kendrick, Sofie Grabol, David Dencik

FIN - song : Lars H.U.G. - Elsker dig for evigt

Superposition- Karoline Lyngbye

Superposition op IMDb (6,1)
 Superposition op Moviemeter (3,03)

Het meetkundige verschijnsel "Superpositie" zei me tot gisteravond nog niets. Ik begon dan ook aan deze film met een heel andere gedachten; een jong stelletje dat zich langdurig afzondert in een bos, dat kan alleen maar de foute kant op gaan. Laat het maar aan de Scandinaviërs over om daar dan een magisch-realistische twist aan te geven. Het maakte de film draaglijk.

Ze willen even hun jachtige bestaan ontvluchten, de jonge radiomaker Teit en zijn vrouw Stine, die een volgende stap in haar schrijverscarrière wil maken. Ze melden zich aan voor een sociaal experiment: een jaar lang zullen ze in afzondering gaan leven, ver van de bewoonde wereld. Middels een podcast zullen ze verslag doen van hun overlevingsstrategie in de ruige bossen, ver van hun bekende wereldje in Kopenhagen. Een eis van de opdrachtgever (het radiostation waar Teit voor werkt) is dat ze in hun podcasts volstrekt eerlijk zijn: over het natuurschoon maar ook over de eenzaamheid, over de rust maar ook over hun onderlinge communicatie en gedrag. Dat gaat immers vast wrijving opleveren, hetgeen het tot een boeiend media-experiment maakt.Als de kijker goed oplet, kan hij al aan het begin de bedoelingen van de regisseur zien: de entree in hun nieuwe onderkomen is veelzeggend. 

Ze hebben al twee afleveringen van hun podcast gemaakt als bij Stine het ongemak begint op te spelen: hen was volledige afzondering beloofd maar zij heeft toch echt aan de overkant van het meer rookwolken van een vuurtje waargenomen. Zijn dat wandelaars of zijn ze helemaal niet zo alleen met hun jonge gezinnetje als ze denken?

Met: Marie Bach-Hansen, Mikkel Boe Folsgaard, Mihlo Olsen

FIN - song : Whoareyoupeople- Teitoh Hotel

Sons (aka Vogter) - Gustav Möller

Sons op IMDb (7,0)
 Sons op Moviemeter (2,77)

In ons filmtheater had ie niet gedraaid en we moesten er even op wachten voordat ie via de thuisbioscoop beschikbaar kwam, maar gisteren konden we deze dan eindelijk huren. Behoorlijk naar uitgekeken, want sinds het monumentale "Borgen" willen we graag elke beweging van de karakteractrice Sidse Babett Knudsen volgen. 

In "Sons" speelt Knudsen gevangenbewaarder Eva, een overduidelijk getroebleerde vrouw die hoopt iets goeds op de mensen over te brengen. Dus ook op de gevangenen in haar cellenblok, die meestal niet vanwege hun zweetvoeten vastzitten. Eva steunt, praat, onderwijst met de cliënten, ze geeft zelfs yogalessen voor de broodnodige introspectie van de delinquenten. We zien aan Eva dat ze iets met zich meedraagt: in de kantine zit ze alleen aan tafel en als collega's haar aanbieden een dienst te ruilen vanwege haar zware schema reageert ze bits en afhoudend. We concluderen: "die heeft geen privéleven".

Wanneer ze op de luchtplaats een nieuwe groep herplaatste criminelen uit de bus ziet stappen, schrikt ze. Ze herkent er eentje en volgt op enige afstand waar deze jongeman naar toe geleid wordt: deze man, die later als Mikkel aan ons wordt voorgesteld, komt onderin het gevangenisgebouw terecht, in de gangen waar de zwaarste en langst gestraften zitten.

Wij weten niet waarom maar Eva vraagt overplaatsing aan naar deze zware afdeling. Blijkbaar wil ze haar demonen bevechten, haar speciale aandacht gaat uit naar gevangene M017. Een tipje van de sluier wordt opgelicht waarna Eva stap voor stap en steeds verder de fout in gaat. Ze overtreedt regels, ze vergeet veiligheidsvoorschriften, alles om maar in de buurt van deze man te komen. En die weet het, die weet ook dat hij macht kan uitoefenen op deze gekwetste en daardoor kwetsbare vrouw.

Knudsen zet opnieuw een gedegen rol neer in deze goede film. Ze blijft een sieraad voor het scherm.

Met : Sidse Babett Knudsen, Sebastian Bull, Dar Salim

FIN - song : Jed Kurzel - The Washing Line 

The Marco Effect (Marko Effekten) - Martin Zandvliet

The Marco Effect op IMDb (5,3)
 The Marco Effect op Moviemeter (3,09)

Alweer een deel uit de Department Q boekverfilmingen van de Deense  schrijver Jussi Adler Olsen. Nog steeds wel met de stuurse rechercheur Carl Morck en zijn behendige rechterhand Assad, maar ditmaal worden ze niet meer gespeeld door het prettige koppel Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares. Dat went overigens snel want Ulrich Thomsen kan ook prima de briljante maar contactueel wat ongelukkige Morck op het scherm brengen. Opnieuw een fijn geweven plot, schrijven kan Adler Olsen echt wel.

Jong alleenreizend knulletje wordt bij de grensovergang uit de trein gevist. Wat er precies met hem gebeurd is, blijft gissen want hij houdt op het politiebureau stijf zijn mond dicht. Normaal niet een geval waarvoor Morck en Assad erbij geroepen maar het is tamelijk vreemd dat de jongeman een uitgescheurde pagina uit het paspoort van een vermiste ambtenaar in zijn jas bij zich draagt. Deze ambtenaar verdween een jaar of vier geleden nadat er verdenkingen van kinderporno op hem geladen werden waarbij hij vooral bij ontwikkelingshulpprojecten in Afrika over de schreef zou zijn gegaan. 

Morck is nog psychisch herstellende van zijn vorige zaak maar gaat nu versneld weer aan het werk: zijn aangeboren wantrouwen tegen het systeem maakt dat hij vragen stelt bij het versneld sluiten van de kinderporno-zaak. Samen met Assad graaft hij diep en hij weet uiteindelijk verbanden te leggen tussen het aangehouden jongetje Marko, de kindertekeningen van de dochter van de ambtenaar en de handel en wandel van enkele topmannen van ontwikkelingshulporganisaties. Zoals altijd: met gevaar voor eigen leven erop af!

Met: Ulrich Thomsen, Zaki Youssef, Sofie Torp, Hendrik Noel Olesen, Lisa Carlehed

FIN - song : Saveus - Traitors   

Ser du Manen, Daniel (aka Held for Ransome) - Niels Arden Oplev/Anders W. Berthelsen

Ser du Manen, Daniel op IMDb (7,6)
 Ser du Manen, Daniel op Moviemeter (3,87)

We weten het allemaal nog precies: die gruwelijke periode dat Islamitische Staat een kalifaat aan het opbouwen was in (o.a.) het verscheurde Syrië. Onderdrukking, terrorisme en gruweldaden: de kruistocht (pun intended) van de religieuze soldaten was een bikkelharde en bloedige tocht.

De film "Ser du manen, Daniel" vertelt het waargebeurde verhaal van Daniel Rye, een Deense fotograaf die zonder al te veel ervaring naar Syrië trok om daar met een te naïeve inslag foto's te maken van door oorlog getroffen kinderen. Het ging mis, duistere krachten wisten hem gevangen te nemen alwaar hij - na de nodige martelingen- als trofee werd ingezet om een fors losgeld te vragen voor zijn vrijlating.

Probleem daarbij was dat de regering van Denemarken het standpunt heiligde dat er niet met terroristen wordt onderhandeld en dus ook geen losgeld wordt betaald. Daar heeft de familie natuurlijk geen boodschap aan, dus die proberen hemel en aarde te bewegen om de geëiste miljoenen bijeen te sprokkelen (crowdfunding, donaties van bedrijven, verhoging van de hypotheek etc). De familie schakelt een bemiddelaar in en probeert het beste uit iedereen naar boven te krijgen. 

Intussen probeert Daniël te overleven in een vijandige omgeving waar executies steeds vaker plaatsvinden (een van zijn celgenoten is de Amerikaan James Foley, waarvan wij allen de vreselijke beelden kennen). Een race tegen de klok vindt plaats: blijft Daniel lang genoeg in leven om middels dit bloedgeld alsnog vrij te komen?

Met: Esben Smed, Sofie Torp, Tobey Kebbell, Anders W. Berthelsen

FIN - song :  Johan Söderqvist - The Funeral

The Promised Land (aka Bastarden) - Nikolaj Arcel

The promised land op IMDb (7,7)
 The Promised Land op Moviemeter (3,78)

Geen acteur ter wereld heeft zo een karakteristieke kop als Mads Mikkelsen. Hij is een fenomeen. Met een ongekende mimiek maakt hij spanning voelbaar, je ziet dat die stijf getrokken lippen een aankondiging zijn van ofwel een in zijn hoofd gevoerde strijd ofwel een aanstaande uitbarsting zonder weerga. Mijn interpretatie is dat hij bewust af en toe voor tamelijk komische rollen als intermezzo kiest om zo niet door het leven te gaan als het dreigende brok mannelijkheid dat hij in veel van zijn rollen uitstraalt.

We gaan terug naar de 18e eeuw. Ludvig Kaplan leeft van een sobere veteranentoelage maar heeft inmiddels een plan ontwikkeld om zijn leven voorgoed te veranderen. Hij gaat naar de koning en meldt zich aan als pionier om de weerbarstige heidevelden op Jutland te gaan ontginnen, hij beweert daar een succesvolle boerennering op te kunnen bouwen. Als wederdienst vraagt hij om - mocht hij zijn exercitie tot een succesvolle te maken - in de adelstand te worden verheven en een landgoed met personeel te verkrijgen. De adviseurs van de koning zijn tegen, maar de koning zelf hoopt reeds lang op uitbreiding van zijn actieve leefgebied dus zegt hij Kaplan toe dat hij zijn gang mag gaan.

Het is een moeilijke weg: veel van de grond is onbruikbaar en te zanderig. Uiteindelijk vindt hij een stukje waar hij denkt te kunnen starten. Heel zijn spaargeld besteedt hij aan het (laten) bouwen van zijn huis, dat hij de beladen naam "Koningshuis" geeft. Personeel werven blijft moeilijk maar met behulp van een vriendelijke priester weet hij twee elders weggelopen pachters aan te nemen om hem te helpen op het land en in de huishouding. 

Het lijkt alsof Kaplan in het wildvreemde aan het ontginnen is geslagen, maar plots staat daar de nabij wonende graaf de Schinkel voor zijn neus. Deze zegt dat Kaplan op zijn grondgebied aan het werk is en derhalve moet tekenen voor een afdracht van een deel van de opbrengst, als hij al zou slagen. Kaplan werpt tegen dat hij in opdracht en in dienst van de koning staat en weigert de Schinkel zijn medewerking. Dat is het begin van een keiharde strijd: de jaloerse graaf gaat ver in zijn tegenwerking. Zowel op juridisch gebied (Kaplan zou illegale medewerkers hebben) als op persoonlijk gebied (wat weet zo'n boerse kapitein nu van het leven in dit gebied?) moet Kaplan zijn best doen niet te capituleren. Met behulp van de pastoor, van zijn eigengereide huishoudster Ann Barbara en het weerbarstige zwerversmeisje Anmai Mus neemt Kaplan het op tegen de hogere machten.

Tussen alle hardheid in deze - bij vlagen wat sterk aangedikte- film zit de schitterende ontwikkeling van enkele personages, vooral de vrouwen rondom Kaplan tonen zich sterk en onverzettelijk.

Met: Mads Mikkelsen, Amanda Collin, Simon Bennebjerg, Melinda Hagberg, Kristine Kujat Thorp

FIN - song : Dan Romer - The Captain and Ann Barbara

Gezien in : Cinema Oostereiland

De Gronne Slagtere (aka The Green Butchers) - Anders Thomas Jensen

The Green Butchers op IMDb (7,2)
 The Green Butchers op Moviemeter (3,51)

Twee weken geleden de Zomergasten-film van Kamagurka. Hoewel ik al best veel films van zowel Mads Mikkelsen als Nikolaj Lie Kaas heb gezien, had ik deze destijds compleet gemist. Bij het bekijken moest ik veel aan het latere "Men and Chicken" denken: minstens zo melig en ook met Mikkelsen, maar minder onderhoudend dan deze. 

De vrienden Svend en Bjarne zijn niet al te begaafde slagersknechten. Dat begaafde slaat dan niet op hun vakkundigheid, maar het zijn bepaald geen intellectuele hoogvliegers. Ze worden gekleineerd door hun baas, hetgeen ze op een gegeven moment zat zijn: ze beginnen een eigen zaak (en dat is voor twee van deze stuntelaars best een ...eh..onderneming). Er wordt geïnvesteerd, een tamelijk voorspelbaar palet aan producten maar de klanten blijven vooralsnog weg. Ze komen zelfs niet op de fijne marinades van Svend af, terwijl die toch ook bij zijn vorige baas al voor klanten zorgde. Het moet beter, het moet anders. 

De omslag komt als Svend per ongeluk een klusmannetje opsluit in de vriescel, de volgende ochtend treft hij een bevroren man aan. In paniek probeert hij het lichaam weg te werken, hij ziet weinig andere mogelijkheden dan de man in de hakselaar te verwerken. Omdat zijn oude baas heel plagerig een bestelling heeft gedaan voor een Rotary etentje en dat vlees nu toch in de koelcel ligt, snijdt hij er meteen een aantal kipfiletjes van. Het begin van lange rijen voor de winkel, de stad heeft nog nooit zulk lekker kipvlees gegeten. 
Bjarne voert ondertussen zijn eigen strijd, hij probeert zijn debiele broertje bij de winkel weg te houden omdat die in het verleden verantwoordelijk is geweest voor een familiedrama. Zijn aanvankelijke weerstand tegen Svend's rare acties kwijnt daardoor weg, volgzaam verwerkt hij het mensenvlees tot panklare kipdipjes. Hou dat maar eens geheim.

Met : Mads Mikkelsen, Nikolaj Lie Kaas, Line Kruse