Project Hail Mary - Phil Lord & Christopher Miller

Project Hail Mary op IMDb (8,2)
 Project Hail Mary op Moviemeter (3,53)

Project Hail Mary op Wikipedia

U denkt natuurlijk: die Begt ziet zoveel films, die vindt zijn eigen weg wel. Klopt voor een groot deel maar toch..maar toch..toch laat ie zich af en toe beïnvloeden door zijn filmvriendjes. "Deze moet je gaan zien, is echt een héél leuke film". Dan wordt het wikken en wegen: gaat mijn geringe interesse voor science fiction het afleggen tegen het altijd prettige vooruitzicht om een film met Ryan Gosling of zelfs Sandra Hüller te gaan zien? Het feit dat ik nu deze beleving in blogvorm aan het gieten ben, verklapt al dat ik voor de laatste argumenten ben gezwicht. En zo geschiedde: ik genoot zeer van haar en vooral van zijn acteerwerk, ik moest best af en toe grinniken en ik luisterde vooral tussen de regels door instemmend naar de lichte maatschappijkritiek die in deze film verweven zit. Al met al dus een prima kijkbeleving (ik denk zelfs dat het een góéde film is maar ken het genre daarvoor niet goed genoeg), ik snap het enthousiasme van mijn maatjes best wel.

Hij vindt het wel best, onze young mister Grace. Ryland Grace is gewoon lekker aan het lesgeven, heeft een fijne betrokkenheid met de leerlingen en maakt zich verder niet al te druk om de wereld om zich heen. Hij kan dit nog jaren volhouden: de biologische wetenschap op een begeesterde manier overbrengen aan jongeren is het mooiste wat er is. Maar dan staat plots een geheimzinnige vertegenwoordiging van de NASA-overheid aan zijn deur: Grace heeft ooit een publicatie gedaan waarin hij bepaalde zekerheden in twijfel trok maar waar hij - na een publicitaire storm- nooit meer verder over gepraat heeft. Nu staat dus plots de hoge ruimtemilitair Eva Stratt voor zijn deur:. Zij wil dat hij zich alsnog in zijn eerder verkondigde theorie gaat verdiepen want de tijd is nú : de kracht van de zon neemt af, die wordt van buitenaf aangevreten en juist Ryland's bevindingen zouden een oplossende richting kunnen brengen. 

Ryland hoort het aan maar weigert; hij is niet levensmoe, hij vermaakt zich prima en is niet van plan zich de ruimte in te laten schieten om lichtjaren verderop zijn onderzoek te doen. Ik verklap u vast: dat onderzoek komt er, Grace wordt jaren later wakker als hij ver voorbij de ons bekende planeten zweeft: dáár ontmoet hij de grondleggers van zijn theorie: de buitenaardse wezen die met behulp van astrofagen (zoek dat maar op. Of kijk de film) energie aftappen die ze vervolgens weer in hun eigen biotoop kunnen injecteren. Ik hoor het u zeggen: dat zou voor de aarde ook best kunnen werken. Welnu : fist my bump, laten we elkaar de ruimte geven.

Met: Ryan Gosling, Sandra Hüller, James Ortiz, Lionel Boyce 

Gezien in : Pathé Thuis

FIN - song : Mercedes Sosa - Gracias a la vida

Neil Young - Les Raisons de la colère (aka Neil Young - Stem van verzet) - Thomas Boujut

Neil Young- stem van verzet op IMDb (6,9)
 Neil Young- stem van verzet op Moviemeter (3,00)

Neil Young- Stem van Verzet op NPOdoc

Gevoelsmatig bewandelde muzikant Neil Young voor mij de omgekeerde weg: ik leerde hem begin jaren 70 kennen via de platen van mijn broers. Eeuwig op zoek naar een hart van goud, eeuwig klagend over wat injectienaalden allemaal met hem gedaan hadden. Interessante man, interessante muziek (ook al waren zijn zangkwaliteiten nou niet bepaald hoogstaand). Pas anderhalf decennium later zakte bij mij het besef in dat de man ook politiek wel snor zat: zijn liedjes tegen de gevestigde macht, tegen censuur en voor raciale gelijkheid kregen opeens veel meer aandacht, althans: ik zag het opeens veel sterker.

Hoe fout ik met die mening zat, blijkt wel uit de heerlijke documentaire "Neil Young: Stem van Verzet", die ik deze week bekeek. Als tiener had ik niet door dat zijn "Ohio" een felle aanklacht was tegen het repressieve optreden van de Amerikaanse overheid tegen protesterende studenten. Dat hij al in zijn doorbraakband Buffalo Springfield scherpe teksten schreef ("For what it's worth") en dat ie dat altijd eigenlijk altijd is blijven doen. 
Dit jaar tikt ie de 80 aan, Dinosaur Sr., en hij is nog steeds militant: Farm Aid, No Nukes: uit politieke motivatie ontsprongen festivals. Young support kleine milieubewuste festivals, is activist voor mensenrechten voor Native Americans, Young richtte instituten op voor hulp aan kinderen die lijden aan de gevolgen van verlamming of spierziekten. Hij werd zelfs uitvinder: voor zijn kinderen waarvan er twee in een rolstoel zitten, ontwikkelde hij een systeem waarmee ze zelf stationschef konden worden van hun eigen modeltrein-spoorbaan. Hij weigerde Trump het recht om zijn "Rockin' in the free world" te gebruiken, maar gunde dat wel aan de net zo militante Bernie Sanders. 
Young heeft zich onvermoeibaar ingezet voor een betere wereld. En deed dat vooral door steeds eerst zelf maar de eerste stap te zetten: met alleen een liedje en een gitaar red je het niet, je moet naar voren stappen. This note's for you!

Rainbow Warrior - Edward McGurn

Rainbow Warrior op IMDb (8,1)
 Rainbow Warrior op Moviemeter (3,17)

Rainbow Warrior op Wikipedia

Kennedy-momentje hoor, deze. Zo oud ben ik al, dat ik me deze gruwelijke affaire nog goed kan herinneren. De Greenpeace-organisatie volgde ik ook toen al met belangstelling, heb ze ook jarenlang middels vaste donaties gesteund. Strijders tegen internationaal onrecht hebben meestal al mijn sympathie, maar deze organisatie maakte zich daarbij ook nog eens als een van de eerste clubs écht zorgen om klimaat, milieu en de wereldzeeën. Daarom ging ik deze week opnieuw de zee op om deze documentaire mee te beleven.

Als bottom-up organisatie is Greenpeace vanaf begin jaren 70 al bezig om de aandacht te vestigen op de dreiging die de wereld ondergaat van nucleaire proeven. Aanvankelijk is dat nog op Canadees grondgebied, maar al snel breidt het zich uit tot de wereldzeeën. Een autonoom opererend land als Frankrijk bijvoorbeeld eigende zich gebieden rond Polynesië toe om daar hun gruwelijke wapens uit te testen. Afschrikking ja vast, maar ondertussen werd de lokale bevolking opgezadeld met gruwelijke gevolgen: ziekte, vergroeiingen, verpeste natuur. 
Greenpeace stond daartegen op, stuurde het pas aangeschafte schip Rainbow Warrior die kant op om de operaties te dwarsbomen. Frankrijk pikte dat niet en tuigde een geheime operatie op: een zestal geheim agenten werd naar Nieuw-Zeeland gedirigeerd om daar het milieuprotest-schip naar de kelder te jagen. Daarbij vergat men in te calculeren dat er ook nog mensen aan boord zouden kunnen zitten. Het kostte de Portugees/Nederlandse fotograaf Fernando Pereira het leven.
Deze documentaire ontrafelt de geheimen die er destijds allemaal omheen hingen. Razend interessant. Go, Greenpeace, Go!

FIN - song : Wang Chung - Dance Hall Days

En ik doe er zelf een gratis liedje bij. De Ierse geweldenaar Luka Bloom maakte speciaal over deze gebeurtenis dit nummer: Rainbow Warrior

Vogels kun je niet melken - Barbara Makkinga

Vogels kun je niet melken op IMDb (8,2)
 Vogels kun je niet melken op Moviemeter (3,64)

Vogels kun je niet melken op NPODoc

Fijn aangrijpende documentaire over de duivelse dilemma's waar we ons als welvaartsmaatschappij voor gesteld hebben. De ongebreidelde economische groei van de laatste decennia hebben zo hun keerzijde, de continue keuze voor het kapitalisme en zelfs de voorrang die het grote geld daarbij steeds krijgt, brengt de kleine krabbelaars in het gedrang. Ondernemers op kleinere schaal zitten klem tussen hun investeringswens en de banken met hun dure leningen. Milieu-, klimaat- of dierenliefhebbers weten dat hun economische keuzes keerzijden hebben. Het draait allemaal nog, die maatschappij van ons, maar het piept en het kraakt wel. 

Nomen est omen: Bote de Boer is ...eh..boer. Maar wel een heel bijzondere, een heel eigenwijze. Hij heeft een deel van zijn landerijen ingeruimd als landingsbaan voor de grutto. Een beeldbepalende vogelsoort (onze "nationale" zelfs), maar wel een die in haar bestaan bedreigd wordt. Welnu: niet bij Bote. Liefdevol kijkt hij elke dag naar zijn diertjes, hij herkent de jaarlijks terugkerende dieren (aan hun ringen hoor, hij ziet dat niet gewoon met het blote oog), hij roept ze en hij zorgt dat het minder radicaal gemaaid wordt zodat nesten en jongen kunnen groeien totdat ze uitvliegen. 

Klinkt allemaal prachtig, maar behalve natuurvreugde levert het niks op. Bote praat zich de blaren op de Friese tong, maar van de overheid komen nauwelijks fondsen vrij voor vogelbehoud. Zijn vrouw en vooral zijn zoons praten op hem in om die vogels te laten voor wat ze zijn en meer land te reserveren voor de koeien. Immers, dat levert veel meer op qua melk- en vleesinkomsten. Er moet worden geïnvesteerd in een nieuwe stal, de oudste zoon wil in het buitenland zelf een boerenbedrijf opstarten en de jongste zoon ziet het allemaal met steeds nadrukkelijker stilzwijgen aan: de belachelijke keuzes van zijn pa gooien stukje bij beetje zijn toekomst weg. Er is liefde volop, maar de bank blijft maar aan de deur kloppen.

FIN - song : Claude Larson - Journey to the heart

De Wilde Noordzee- Mark Verkerk

De Wilde Noordzee op IMDb (7,0)
 De Wilde Noordzee op Moviemeter (3,47)

De Wilde Noordzee op Wikipedia

Vooraf moet ik zeggen dat ik deze titel niet als documentaire bekeek maar als de televisiebewerking ervan, waardoor de bioscoophit in vier verschillende delen uiteenviel. Maakt voor de boodschap niet uit, maar voor de beleving natuurlijk weer wel. In de serie komt veel materiaal aan bod dat voor de bioscoopversie geskipt moest worden omdat het anders allemaal veel te lang werd. Regisseur Verkerk heeft met zijn cameramensen dermate veel op en onder het water van de Noordzee doorgebracht dat ie het in deze constellatie allemaal wat meer uit kon diepen (sorry voor de woordspeling). 

Welnu: de Noordzee blijkt het gróótste natuurgebied van Europa te zijn. Wij kennen dan wel onze kustlijn maar het loopt natuurlijk een aardig stuk naar het noorden en noordoosten door, waardoor er dieren in kunnen huizen die wij nooit aan ons stukje kust zullen ontwaren. 
Reuzenhaaien, oerdieren als kwallen, zelfs koraal: het is er allemaal, in die drukbevaren zee aan onze westkant. Er wordt ingegaan op de vitaliteit van de zee, op de bedreigingen die er op af komen: overbevissing, milieuschade, industriële bebouwing als windmolenparken en booreilanden. Maar ook wordt er gewezen op de blijkbaar ingezette kentering van de achteruitgang: er keren ook dieren terug in de Noordzeewateren (een fors deel van de laatste aflevering gaat over de vreugde die biologen ervaren aan de terugkeer van de reusachtige blauwvintonijn. 
Het maakt dat de documentaire (die je moet zien als een logisch vervolg op oa De Nieuwe Wildernis een constructieve draai krijgt. En dat is ook wel eens fijn,

Une Année Difficile (aka A Difficult Year)- Olivier Nakache & Éric Toledano

Une Année Difficile op IMDb (6,4)
 Une Année Difficile op Moviemeter (2,72)

Ze hebben er een handje van, die Toledano en Nakache. Een sociaalvoelend item als hoofdthema, maar dat dan wel in een komedie verpakken zodat de kijker zich vermaakt voelt. Dat lukte overtuigend bij "Intouchables", de fenomenale hit uit 2011 en iets minder met "Hors Normes" van 2019. Ook deze titel zal niet die status halen, maar is dan toch nog steeds wel fijn vermakelijk. 

Met "Une Année Difficile" verwijzen de makers naar de jaarlijkse kersttoespraken van werkelijk alle Franse premiers op rij: landgenoten, het wordt/was een moeilijk jaar! In de praktijk: we duiken direct in de sores van Albert. Grote schulden, dakloos, sjacherend van klein handeltje naar klein handeltje. Zo hoopt hij geld te verdienen aan een Black Friday-aanbieding, maar stuit daarbij op een groep demonstranten die de overconsumptie van de moderne mens aan de kaak wil stellen. Het lukt Albert door de barricade heen te breken en hij bemachtigt de laatste mega-flatscreentelevisie. Die wil hij slijten bij de inboedelverkoop van Bruno, een al net zo geslagen man die na een scheiding alles kwijt raakte.  Albert redt Bruno net op tijd van een overdosis pillen en de twee beginnen een vriendschap, lekker samen in de schuldhulpverlening 

Daarbij maken ze handig gebruik van de activistengroep: ze crashen hun bijeenkomsten om steeds maar gratis soep, broodjes en bier te bemachtigen. Dat gaat echter niet zomaar: langzaam wordt er een wederdienst van de twee gevraagd. Gaandeweg raken de twee steeds dieper betrokken bij de demonstraties, niet uit overtuiging maar uit opportunisme. Nou ja, de schoonheid van activiste Cactus is voor Albert toch ook wel een motivatie. Verwikkelingen.

Met: Pio Marmaï, Jonathan Cohen, Noémie Merlant, Matthieu Amalric

FIN - song : Jacquel Brel - La valse a mille temps

FIN - song : Yuri Buenaventura- Ne me quitte pas

Roter Himmel (aka Afire) - Christian Petzold

Roter Himmel op IMDb (7,5)
 Roter Himmel op Moviemeter (3,52)

Wederom slaagt regisseur Christian Petzold erin een indringende, ja zelfs ongrijpbare film te maken. Zelf had ik in ieder geval nog wel een aantal vragen bij het verlaten van de filmzaal, zowel over het gedrag van de hoofdpersonen als over de bedoelingen van de regisseur. Dat maakt Roter Himmel voor mij een geslaagde film, omdat ie voor mij dus veel langer duurt dan de 105 minuten die ik naar het doek keek. 

We richten de blik op schrijver Leon, die samen met zijn goede vriend Felix een vakantiehuisje aan de Oostzeekust betrekt. Hoewel ontspanning zeker een doel is, hebben beide mannen ook werk te doen: Felix moet een portfolio opleveren voor de kunstacademie en Leon wil zich volledig richten op het afronden van het manuscript voor zijn tweede boek. 

Leon blijkt zich volledig misrekend te hebben: in plaats van ontspannen werken aan het schrijven, wordt hij van meet af aan gestoord in zijn rust. Er blijkt nog een derde huurder in het huisje te zitten: de schone Nadja trekt teveel aandacht weg bij Leon en ook de focus van Felix leidt hem af. Waar die vol energie begint met fotograferen voor zijn project en het met aandacht optrekken met Nadja en haar vrijpostige vrijer, dwaalt Leon telkens af met zijn hoofd. Ook de voortwoekerende bosbranden die de streek teisteren, stellen hem niet gerust. 

Hij komt uiteindelijk tot de afronding, maar zit vol met twijfels. Om die reden laat hij Nadja het manuscript lezen, waarna hij al gauw beseft dat hij dat niet had moeten doen. En dan moet zijn uitgever nog langskomen, Leon gaat steeds wankeler in de dag staan. 

Met: Thomas Schubert, Paula Beer, Langston Uibel, Enno Trebs, Matthias Brandt

FIN - song :Wallners - In my mind

Fire of love - Sara Dosa

Fire of love op IMDb (7,8)
 Fire of love op Moviemeter (3,32)

Ik snap ze wel, dat bijzondere echtpaar Katia en Maurice Kraft. Dusdanig gefascineerd door vulkanen dat ze er hun hele leven aan hebben gewijd, daarbij regelmatig dusdanig grote risico's nemend dat hun leven in gevaar kwam. Ik snap die fascinatie, die bij mij niet wetenschappelijk is maar eerder uit verwondering én bewondering voortkomt. Een aantal vulkanen mocht ik al bezoeken, waarvan de twee Italiaanse vulkanen Etna en Stromboli ook in de documentaire voorkomen. 


Deze twee bekendere vulkanen stippelen in hun jeugd al de toekomst voor ze uti: ze starten een tocht langs een onuitputtende reeks vulkanen in de wereld, waarbij ze gebruik maken van een netwerk van informanten die hen waarschuwen als er gerommel is. 
We leren een onderscheid te maken tussen twee type vulkanen: rode en grijze vulkanen. De rode zijn de vulkanen die met grote regelmaat lava en magna naar buiten spuwen. Deze zijn voorspelbaarder en beter beheersbaar, tevens zijn ze een grote bron van informatie voor wetenschappers. Katia richt zich op de mineralen en grondstoffen die uit het vulkanische gesteente voortkomen, Maurice is de geoloog van de twee. Ze bestuderen de vulkanen van nabij, gaan tot ín de krater en nemen daarbij grote risico's maar het levert natuurlijk veel op aan foto- en filmmateriaal. 
De grijze vulkanen zijn vele malen gevaarlijker : het zijn de grommers, de onderhuidsen die op een gegeven moment met gerommel en rooksignalen beginnen aan te geven dat er iets staat te gebeuren. Oncontroleerbaar, moeilijk in te schatten qua kracht van de erupties. Het echtpaar Kraft richt zich meer en meer op deze groep vulkanen , waarbij ze vooral een punt maken van het waarschuwen van overheden. Regelmatig adviseren ze tot ontruiming om het aantal slachtoffers van grote uitbarstingen tot een minimum te voorkomen. Dat lukt niet altijd. De uitbarsting bij Mount St Helens, een Amerikaanse vulkaan, is een omslagpunt voor ze. Hun druk op de overheid wordt groter, terwijl ze ondertussen zelf steeds grotere risico's nemen. En dan is er het bericht dat in Japan de grijze vulkaan Unmen onrustig is. De Kraft's posteren zich aan de voet van de vulkaan. 

Ongekend spectaculair zijn de beelden. Het maakt helder hoe nietig de mens, hoe machtig de natuur is.

  FIN - song : Nicolas Godin - Orca

First Reformed - Paul Schrader

First Reformed op IMDb (7,1)

First Reformed op Moviemeter (3,22)
 

Tweede Paul Schrader-film voor mij deze week. Zag ik eergisteren een zeer vroeg werk van m, dit keer keek ik naar een film uit 2017. Er zat wel enige congruentie in, wat mij betreft: de regisseur weet individueel menselijk leek goed uit te vergroten en gebruikt daar met graagte een religieuze component bij. 

Reverend Ernst Toller is voorganger bij de First Reformed-gemeente (oorspronkelijk gesticht door Nederlanders, meer specifief door Westfriezen). Toller is een getormenteerd man, fysiek niet geheel in orde en ook nog eens genegen tot alcoholgebruik. Sinds hij zijn zoon in de strijd in Irak verloren is, ging het bergafwaarts met hem: huwelijk kapot, een schrijnend gemis in zijn hart en daardoor geregeld twijfelend aan de goede bedoelingen van God. 
Zijn First Reformed-gemeente is klein en moet het voor een deel hebben van de toeristen die het authentieke kerkje komen bewonderen. Hij wordt overvleugeld door de massalere Abundant Lives-gemeente , die veel meer inkomsten genereert dan Toller met zijn kleine merchandise-winkeltje kan verkrijgen. Er komt dus een sponsor op de proppen, waar Toller niet goed mee voegt: de man wil op een andere manier invloed uitoefenen dan de dominee voorstaat, er is iets niet in de haak. 
Wanneer Toller door de gelovige Maria, een van zijn toegewijde parochianen, te hulp wordt geroepen om haar dolende man te redden , slaat Toller een andere weg in: haar man Michael is milieu-activist en twijfelt om die reden aan de goede bedoelingen van here Jezus. Toller gaat met hem in gesprek, probeert te relativeren maar tevergeefs: Michael maakt een eind aan zijn leven. In zijn spullen in de schuur heeft Maria dan al materialen gevonden die Michael bij een milieu-protestactie wilde gaan inzetten. Toller helpt haar van die spullen af, maar gooit ze niet weg. Hij leest zich meer en meer in aangaande milieu-activisme en radicaliseert steeds meer. Hij vat het plan op een daad te gaan stellen op de grote religieuze feestdag die er - mede dankzij de dubieuze sponsoring - aan zit te komen. 

Met : Ethan Hawke, Amanda Seyfried, Cedric The Entertainer, Victoria Hill, Philip Ettinger

Kona fer i strid (aka Woman at war) - Benedikt Erlingsson

Woman at war op IMDb (7,4)

Woman at war op Moviemeter (3,27)
 

Wat een fijne film, deze komedie met serieuze ondertoon. Idealisme, natuurbehoud, relaties en kinderwens, zussenliefde, muziek en politiek. Het zit er allemaal in. En dan speelt dit zich ook nog eens allemaal af in de onwaarschijnlijk mooie Ijslandse natuur. Adembenemend gefilmd, bij vlagen. 

Om die natuur is het ook allemaal begonnen, de strijd van Halla, een middelbare vrouw aan wie je het activisme niet afleest maar die doortastender te werk gaat dan menige milieuorganisatie. Halla strijdt tegen de oprukkende industrie in het fraaie Ijslandse landschap. Ze slaat aan op de verkoop van opgewekte energie aan China, volgens Halla het begin van het einde voor IJslands schoonheid én voor IJslands zelfstandigheid. 

Ze saboteert elektriciteitspalen en - draden, waardoor de opwekkingsfabriek stil komt te vallen. Ze verwacht veel steun te krijgen vanuit de lokale bevolking, maar dat valt bitter tegen. Haar wordt zelfs door sommigen terrorisme verweten, ze is een gevaar voor de economie en zet banen op de tocht, het bekende verhaal dat boodschappers "van de vooruitgang" eigenlijk altijd naar voren brengen. 
Het lukt Halla maar net om onder de radar te blijven, waarbij ze enigszins geholpen wordt door een dwarse boer die het ook niet zo op de inmenging heeft. Niemand in haar omgeving kan vermoeden dat de keurige Halla "de Bergvrouw" is waar het hele land naar op zoek is. Niemand, de mensen in haar koor niet. Niemand, de mensen van het adoptiebureau waar ze mee bezig is niet. Niemand, haar tweelingzus niet die zelfs vindt dat Halla af en toe te wereld is. Niemand, waardoor Halla zich bijna onbespied waant als ze besluit om nog één keer te laten zien dat alle mensen het verzet serieus moeten nemen. 

Met : Halldora Geirhardsdottir, Johann Sigurdarsson, 

Skytten (aka The Shooter) - Anette K. Olesen

Skytten op IMDb (5,5)

Skytten op Moviemeter (2,82)

Lekker spannende krimi. Niet per se mijn genre, maar de cast was top: Trine Dyrholm en Nikolaj Lie Kaas stellen zelden teleur en Kim "The Bridge" Bodnia heeft ook zo zijn uitwerking op het doek. Klik, deed ik. 

Het net aangetreden Deense kabinet heeft de overwinning behaald door te hameren op groen en duurzaam beleid. Daarom wordt het volk en de journalistiek danig verrast door de aankondiging van een met de Verenigde Staten getekende overeenkomst van proefboringen naar olie en gas in de wateren rond Groenland. 

Journaliste Mia Moesgaard duikt er in en pakt in tvoptredens de verantwoordelijke minister Thomas Morby stevig aan. Zij kennen elkaar van vroeger maar laten dat niet merken. Sterker nog: Morby pint zijn opponente vast op een opmerking die ze maakt dat dit besluit het verzet en de weerstand stevig zal maken en wellicht zelfs gewelddadig. Moesgaard krijgt het stempel mee van het aanzetten daartoe, een slimme move van de minister. Maar ze laat dat niet zomaar gebeuren en confronteert de minister met zijn eigen activistische verleden (een Joska Fischer-gevalletje), de twee besluiten tot wapenstilstand. 

Net terwijl Moesgaard zich weer veilig en gerehabiliteerd waant, wordt ze benaderd door een activist die duidelijk laat merken geïnspireerd te zijn door haar woorden. Sterker nog: stap voor stap gaat hij over tot daden, die al snel een terroristisch karakter krijgen. Moesgaard is verplicht haar bron te beschermen , maar komt in een steeds lastiger parket: waar ligt de grens tussen je werk doen en medeplichtig zijn? 

Met : Trine Dyrholm , Nikolaj Lie Kaas, Kim Bodnia, Carsten Bjornlund

I am Greta - Nathan Grossman

I am Greta op IMDb (6,7)
I am Greta op Moviemeter (2,95) 

Het is niet heel moeilijk om een hekel te krijgen aan Greta Thunberg. Zonder twijfel is het een meisje (inmiddels: jonge vrouw) met "issues". Een hysterisch lachje , enige dwangmatigheid en een beperkt inlevingsvermogen voor menselijk gedrag. Veel daarvan komt voor uit haar autistische aandoening, maar gek genoeg levert haar dat ook de drive op om te doen wat ze tot nu toe gedaan heeft. 

Want zeg nou zelf: niet elk 15-jarig schoolmeisje dat zich ergens zorgen om maakt, belandt uiteindelijk in de vergaderzaal van de Verenigde Naties. Niet elke tiener die gek is op dieren en natuur ontmoet wereldleiders in een werkkamer, om ze daar vervolgens de mantel uit te vegen over hun gedrag. Juist het ontwapenende simplisme van deze dame heeft ervoor gezorgd dat ze wereldnieuws werd. In haar eentje wist ze wereldwijde problematiek aan te kaarten bij de instanties die er over gaan. En dat is- wat je ook van haar denkt - reuze knap. (ik verklap alvast: ik ben medestander, ik vind het prachtig wat ze doet). 

De documentaire volgt haar van het prille begin (met een protestbord trok ze naar het Zweedse regeringscentrum waarin ze meldde dat ze een schoolstaking hield om aandacht te vragen voor het redden van het klimaat) tot aan de uiteindelijke publieke optredens op de wereldpodia, aan het front van massale demonstraties. Ze wordt begeleid door haar ouders, wat blijkbaar voor veel mensen een reden is om te zeggen dat zij "hun dochter sturen". Als je de docu kijkt, snap je dat dit onzin is. Een vastberaden iemand laat zich niet zo sturen, die kiest haar eigen onderwerpen om in vast te bijten. (en ik vind het ook altijd gek dat zoiets nooit gezegd wordt aan een kind van 15 een eigen bedrijfje begint, dan heet het plots "ondernemend")
 We krijgen als kijker ook een inkijkje in de eenzaamheid, de emotionaliteit en de twijfel van een jong meisje. Niet dat dit haar sympathiek maakt, zeker niet, maar het is wel het bewijs van menselijkheid. Ik ben blij dat deze dame zo boos is geworden. 

Met : Greta Thunberg

Carbone - Olivier Marchal

Carbone op IMDb (6,5)

Rommelige thriller, handig rondom actuele thema's gedrapeerd. Een hernieuwde samenwerking tussen Benoit Magimel en Gerard Depardieu: na de boeiende serie "Marseille" nu in een soort klimaat-thriller. 

Magimel is Anthony Roca, een niet zo succesvolle fabrieksdirecteur. Wanneer hij in betalingsmoeilijkheden raakt en zijn rijke schoonvader (Depardieu) de handen van hem aftrekt, gaat hij wat grenzen over. Hij hoort van de mogelijkheden om een lucratieve handel in stikstofemissie-aandelen op te zetten. De winst ruikt hij al, hij moet het alleen nog weten voor te financieren. Daartoe begaat hij de fout om een grote drugscrimineel in te schakelen. 

Die laatste ziet weliswaar dat zijn lening in no time is terugbetaald, maar hij is stinkend jaloers op de inkomsten van het clubje rondom Roca. En hij eist dus meer. Bovendien krijgt Roca nu zijn schoonvader achter zich aan, die probeert hem waar mogelijk te dwarsbomen.  Er ontstaat een schijvenspel waar onder- en bovenwereld elkaar raken, ergens in het midden: bij de financiële criminelen die genadeloos de internationale bedoelingen ontduiken om zichzelf te verrijken. 

Met: Benoit Magimel, Gerard Depardieu , Michael Youn

An Inconvenient Sequel : Truth to Power- Bonni Cohen, Jon Shenk

An Inconvenient Sequel op IMDb (6,3)
Deel 2 van de verontrustende reeks vertellingen van de gedreven milieuman Al Gore. Het is allemaal niet verrassend wat hier wordt verteld, maar schokkend is het zeker.
In de update van zijn waarschuwingen zit vooral veel actualiteit verwerkt: veel , heel veel overstromingen die duiden op een onomkeerbare global warming. Wij wisten het wel, nu die anderen nog. We volgen Gore in de aanloop naar het roemruchte klimaatakkoord van Parijs. En krijgen nog een klein bonusje in een kort "nagekomen bericht": de paljas in het Witte Huis die als eerste van zijn daden alle afspraken over klimaat en milieu doorstreept, want dat is allemaal onzin van wetenschappers. Onze wereld is verneukt.

Met : Al Gore

Downsizing - Alexander Payne

Downsizing op IMDb (5,7)
Wie "Nebraska" zag, wil elke volgende film van Alexander Payne zien. Naar mijn bescheiden mening althans. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik deze tussen het aanbod van Qatar Airways zag staan. Welnu - deur in huis- , het is geen "Nebraska". Maar het is ook geen vervelende film, daarvoor blijft het teveel Payne. Een ietwat afwijkende blik op het leven, laat ik het daarop houden.

"Downsizing" is als "Honey, I shrunk the kids" maar dan met een serieuze invalshoek. De toenemende milieuproblematiek kent - zoals wij allen weten - als een van haar oorzaken de overbevolking van onze aardbol. Teveel mensen produceren teveel troep, nemen te veel stedelijke ruimte in en vervuilen teveel de natuurlijk aanwezige gebieden en wateren. Ergens verborgen tussen de fjorden van Noorwegen ontwikkelen twee wetenschappers een oplossing: door microcellen te maken van mensen en dieren kunnen ze diezelfde mensen en dieren een veel kleinere plek laten innemen dan tot dan toe gebeurde. Zo kunnen wereldsteden ontstaan die feitelijk op een voetbalveldje passen. Zo kan iedereen in een groot huis wonen, terwijl het feitelijk nog niet de ruimte van een legosteentje inneemt. Het kan, maar er is geen weg terug: als je eenmaal tot downsizen besluit, laat je de grotemensenwereld definitief achter je. Dat is het simpele uitgangspunt van deze film.

Paul Safranek is weliswaar opgeleid tot dokter, maar leidt feitelijk een marginaal bestaan als bedrijfsarts en fysiotherapeut. Als hij hoort van het downsize-fenomeen, overtuigt hij zijn vrouw. Het is de manier om iets van hun leven te maken, om iets te kunnen betekenen voor aarde en mensheid bovendien. Ze sparen, het is een forse eenmalige uitgave maar als je eenmaal gedownsized bent heb je van alles toch veel minder nodig dan je consumptiegedrag daarvoor gevraagd heeft. Bij de uiteindelijke ingreep worden de mannen van de vrouwen gescheiden en dat loopt Paul aardig op: als hij ontwaakt blijkt de ingreep bij hem volledig geslaagd, maar zijn vrouw "chickened out". Op het laatste moment durfde ze het niet aan. Een nogal ruwe vorm van scheiding derhalve, Paul kan niet meer terug en is gedwongen zijn nieuwe bestaan te ervaren: alleen en vooral niet gelukkig. Het duurt enige tijd voordat hij de buitenwereld weer aandurft, uiteindelijk trekt zijn flamboyante buurman hem over de streep. Er wordt plots gefeest, Paul spreekt en ontmoet weer mensen. Een van hen is Ngoc Lan Tran, een gewezen Vietnamese activiste. Er ontstaat een band en ze gaan beiden werken aan verwezenlijking van hun ideaal: een betere en schonere mensheid. Als dat maar goed gaat.

Met : Matt Damon, Christoph Waltz, Hong Chao, Udo Kier

Blue - Alastair Fothergill/ Keith Scholey

Blue op IMDb (6,3)
Het was wel een Blue Movie, maar toch echt effe anders. Prachtige beelden in dit Disney-plaatjesboek, bijzondere weetjes over belachelijke dieren en een hersteld vertrouwen in de zelfredzaamheid van het dierenrijk.
Blue is een fraaie natuurfilm, waarbij je vooraf weet wat je gaat krijgen. Maar dat is in dit geval geen enkel probleem.
Voor mezelf was het wel weer eens een leuke variant om het allemaal op levensgroot scherm te bekijken, dat maakt het geheel toch imposanter dan de "Life" en "Earth'series die we op tv kunnen bekijken.
Bultrugwalvissen en koraalduivels, papegaaivissen en kreeften: er is veel aan de hand daar onder water.

Ice Age 4: Continental Drift - Steve Martino/ Mike Thurmeier

Ice Age 4: Continental Drift op IMDb (6,6)
U weet het misschien niet, maar de continenten zijn ontstaan doordat Scrat bijna zijn eikeltje kwijt raakte. Waarop er gerommel van binnenuit ontstond, de aarde of drift raakte en de continenten uit elkaar dreven.
Onze helden hebben daar ook last van. Een deel van hun groep blijft achter op het vasteland, terwijl zij hulpeloos ronddobberen op een woeste oceaan. Waar ze ook nog eens naar het leven worden gestaan door een slechte Piraat (die heel goed naar zijn collega van the Caribbean gekeken heeft).

Het is een paar keer kantjeboord, maar onze vrienden redden het net. Jaja, spoiler alert. Maar u had zelf ook kunnen weten dat er inmiddels allang een deel 5 uit is.

Samuel in the clouds - Pieter van Eecke

Samuel in the Clouds op IMDb (7,1)
Hoog in de bergen van Bolivia woont en werkt Samuel. Hij begeleidt wandelaars en klimmers de berg op die al jaren zijn broodheer is. Decennia lang was dit een van de bekendste ski-oorden van Zuid-Amerika. Maar die tijd wordt langzaam naar de achtergrond gedrukt.
Deze documentaire behandelt namelijk de opwarming van de aarde. De eeuwige sneeuw van voorheen wordt geleidelijk naar de achtergrond gedrukt, op steeds meer plekken verschijnen rotsformaties die nooit meer bedekt worden. De gletschers smelten, her en der druppelen de pegels.
Elke winter wordt de sneeuwmassa kleiner, Samuel gaat tegen beter weten elke keer weer de berg op in de hoop dat de teloorgang gestopt wordt. Hij hoopt ooit weer in een witte wereld wakker te worden.
U snapt, dat gaat niet meer gebeuren. Alarmerend. Natuurlijk zijn de bergen ook zonder sneeuw adembenemend mooi, maar het signaal dat de machtige rotsen afgeven is een beangstigende.

Interstellar- Christopher Nolan

Interstellar op IMDb (8,6)
8,6! Op de schaal van IMDb is dat onwaarschijnlijk hoog. Het is publiekswaardering, hopelijk nog niet zo manipulatief samengesteld als vele andere internet-verkiezingen. Ik snap het overigens best; ik denk dat het in zijn genre een uitzonderlijk goede film is die niet louter op het spektakel en het visuele aspect leunt. Het ontleent tevens een meerwaarde aan het menselijk gegeven. Dat is een pré.
Voor mij is het hippe bliepbliep-gedoe echter te veel een sta-in-de-weg. Ik ben ergens na the Thunderbirds opgehouden iets van scifi te vinden. Wel volop begrip voor de liefhebbers, though.

Ergens in deze of volgende eeuw komen we erachter dat we de aarde opgebruikt hebben. Dan komt die aarde in verzet en wordt ons bestaan letterlijk een hel-op-aarde. In deze film proberen een aantal wetenschappers aan die onvermijdelijkheid te ontsnappen door in de ruimte te zoeken naar een planeet die voorwaarden kent voor een levensvatbaar bestaan. Aldus hoopt men de mensheid te kunnen redden, door ze te verhuizen naar een volgende "aarde" en deze bij het ruimtevuil te zetten.
Onze held Cooper (een gedegen doch niet al te gewaagde rol van Matthew McConaughey) laat zich- na enig moreel verzet- overtuigen om de piloot te worden in de ultieme verkenningsreis. Hij moet de vooruitgestuurde verkenners bezoeken en op basis van hun ervaringen laten weten welke planeet de uitverkorene is.
Daarvoor moet Coop wel zijn twee kinderen en zijn schoonvader achterlaten. Vooral de dochter gooit de kont tegen de krib, ze wil haar vader niet meer zien en spreken , ze gaat er alvast van uit dat ze hem nooit meer zal zien. De ruimtereis wordt voor Cooper dan ook een stuk verzwaard: het is niet meer alleen een menselijke beproeving om deze reis te overleven, het is ook een geestelijke en emotionele test om te kijken hoeveel liefde hij voelt voor zijn naasten , met name zijn bloedverwanten.

Dat laatste humane deel is het grote pluspunt van de film. Voor mij althans, ik vermoed dat anderen ook zeer genieten van het technische spektakel. Ik snap de waardering, ik kom alleen zelf niet zo ver.

Koyaanisqatsi - Godfrey Reggio

Koyaanisqatsi op IMDb (8,3)
In de jaren 80 zong ik het niet uit. Ik ben blijkbaar ouder geworden, rustiger wellicht. Want gisteravond, in de kleine huiselijke setting van een van de mooiste panden van de stad, bekeken we en petit groupe opnieuw dit veelbesproken meesterwerk.
Natuurlijk is ie bij vlagen nog net zo vermoeiend als toen. Natuurlijk is de muzikale bijdrage van Philip Glass af en toe hinderlijk dominant. Natuurlijk wordt je soms duizelig van de beeldwisselingen.
Maar over het geheel gezien blijft staan dat deze in geen enkel hokje in te delen film niet alleen vooruitstrevend was, maar ook nog steeds actueel. Althans, een boodschap heeft die wellicht alleen ik er uit haal: de wereld om je heen mag nog zo snel worden, de natuur en de omgeving zijn er altijd. We kunnen industrialiseren wat we willen maar alles is al een keer bedacht. De inrichting van landschappen is vaak vele malen vernuftiger dan de inrichting van woonwijken en industrieterreinen. Dat maakt de mens maar een verdomd klein radertje in het grote geheel.

Happend naar adem na afloop, maar blij hem nu eens in zijn geheel te hebben gezien. En uiteraard draagt de nabespreking daar een heel stuk aan bij. We leven een gek leven.