The Odyssey - Christopher Nolan

The Odyssey op IMDb (8,5)
 The Odyssey op Moviemeter (3,99)

The Odyssey op Wikipedia

Van de week repte ik er elders al over: heb het al heel erg lang niet meer meegemaakt dat zóveel mensen het erover hebben. Dat ze naar deze film gáán of dat ze hem net gezien hebben. Er is altijd wel een veelbesproken film van het moment maar zoals het nu rond deze boekverfilming van een ééuwenoud boek gaat, is voor mij ongekend. Het heeft natuurlijk met meerdere dingen te maken. De sterrencast bijvoorbeeld (Matt Damon, Robert Pattinson, Anne Hathaway, Tom Holland, John Leguizamo, Charlize Theron, Samantha Morton, Zendaya. Among others) of de gebruikte technieken van de superieure cameraman Hoyte van Hoytema. Allemaal goede redenen, ik denk echter ook dat het voor een fors deel te maken heeft met de reputatie van de beste regisseur van dit moment. Christopher Nolan durft, is maniakaal met zijn vak bezig, schuwt de controversiële boodschap niet en, belangrijkste van alles, kan gewoon ongelooflijk goed verhalen vertellen. Ter illustratie: mijn broer (die wél het gehele gymnasium doorliep itt ondergetekende afhaker) zat tegelijkertijd in een bioscoop iets verderop in Amsterdam-Noord: hij wilde controleren of zijn leraren van destijds hem wel op de juiste manier door Homerus hebben geleid. We appten na afloop over onze wederzijdse beleving: hij zag enkele vrijheden van de regisseur door de vingers, ik legde veel nadruk op de sombere boodschap die Nolan in de lange wereldreis van Odysseus legde. Ieder van u die de film zag of gaat zien, zal een andere conclusie kunnen trekken. Omdat de film gewoonweg héél erg veelzeggend is. Topvermaak.

Koningin Penelope is het wachten misschien wel zat, toch wacht ze voort. Haar man Odysseus is al anderhalf decennium van huis: hij ging om de Trojaanse Oorlog te winnen (overzeese verhalen vertellen haar dat hij dat ook deed) maar raakte daarna hopeloos verdwaald op de wereldzeeën. Terwijl haar volk eist dat ze opnieuw trouwt en daarmee een nieuwe koning van het rijk aanstelt, blijft zij hopen op de terugkeer van haar sterke vent: ze gelooft simpelweg niet dat hij dood is. Zo denkt ook haar zoon Telemachos erover, hij gaat zelf op zoek naar de wegen van zijn vader.
Ondertussen zien wij Odysseus verdwaasd over stranden dwalen: hij is niet alleen de weg, maar ook grotendeels zijn geheugen kwijt. Dat is misschien maar goed ook, daarmee is hij mogelijk ook de ontberingen vergeten waaraan hij zijn mannen onderweg heeft blootgesteld. Na Troje moest hij langs de heks Circe, voer hij tussen Scylla en Charybdis en streed hij met de Cycloop (die het onderspit dolf, waarna zijn vader Poseidon uiteraard wraak nam door de zee voor Odysseus levensgevaarlijk te maken). In zijn meest heldere momenten beseft Odysseus dat hij naar huis moet, maar ook dat hij tot een vredesovereenkomst met de Hades moet komen. Doet hij dat niet, heeft geen van zijn mannen ooit zielenrust. En hij dus ook niet.

Met; Matt Damon, Robert Pattinson, Zendaya, Anne Hathaway, Tom Holland, John Leguizamo, Samantha Morton, Charlize Theron, Elliot Page, Mia Goth

Gezien in : Eye Film
FIN - song : James Blake - When i'm home

Eden - Ron Howard

Eden op IMDb (6,5)
 Eden op Moviemeter (3,22)

Eden op Wikipedia

Had hier best al mooie dingen over gehoord, maar op een of andere manier had ik m nog niet bekeken. En dat terwijl ik de regisseur best hoog heb zitten, heb al aardig wat van hem bekeken. Maar omdat we gisteren toch bijna ingesneeuwd zaten, liepen we even de streamers af om een film uit te kiezen. Daar was de keuze dan ook al snel gemaakt, niet alleen vanwege de reputatie maar ook vanwege de zeer interessante cast: karakteracteurs versus een aantal nieuwe sterretjes. Prima (waargebeurde) thriller uiteindelijk, met ook nog eens een heel fraai stukje natuur in beeld (zelf had ik "Mosquito Coast"-associaties, onder andere).


De eeuwige associatie die ik met de titel van de film heb: 2 horizontaal, "4 letters - Paradijs." Dat is dan ook wat dr. Friedrich Ritter voor hem en zijn partner Dora Strauch had gecreërd: in het interbellum van de vorige eeuw verliet hij in 1928 het gehavende Europa met het plan om te werken aan een nieuwe wereld: de mens moest los van zijn macht en geldhonger, de mens moest zijn plaats weer leren kennis tussen flora en fauna, moest zich weer schikken in de rangorde van dieren en natuurkrachten. Hij trok naar het tot dan toe verlaten eiland Floreana, gelegen in de eilandengroep van de Galapagos. Leven van wat de natuur geeft, leven volgens andere wetten dan de dikke boeken voorschrijven. Ritter werkt er aan een boek en stuurt brieven naar westerse kranten waarin hij zijn theorieën beschrijft.
1933. Op het eiland arriveren de Duitse wetenschapper Heinz Wittmer en zijn vrouw. Niet alleen het ziektebeeld van zijn zoon is reden om te vertrekken, ook het zojuist geïnstalleerde naziregime noopt hem tot vertrek. Hij heeft gelezen van het werk van Ritter en wil zich ook op het eiland vestigen: hij brengt kennis mee en heeft aardig wat ideeën en vaardigheden om te overleven, hoezeer Ritter overigens ook laat blijken dat hij eigenlijk helemaal geen andere mensen op het eiland wil. 
Dat gaat nog verder mis als er een hautain gezelschap op het strand arriveert: een dame die zich barones noemt en die met haar gevolg dit eiland heeft uitgekozen om een luxehotel te bouwen. Ze moet liegen en bedriegen om niet direct van het eiland gezet te worden: u snapt dat er druk komt te staan op de "ontspannen" leefwijze van de wetenschappers, die zich dan ook opeens op elkaar aangewezen voelen.

Met: Jude Law, Vanessa Kirby, Daniel Brühl, Sydney Sweeney, Ana de Armas

FIN - song : Hans Zimmer- Paradise lost

The Personal History of David Copperfield - Armando Iannucci

The personal history of David Copperfield op IMDb (6,4)
 The personal history of David Copperfield op Moviemeter (2,69(

En toch probeer ik het af en toe, een jeugdfilm bekijken. In een donkergrijs verleden was ik coördinator van de kinderfilm-commissie, maar daar zijn zowel ik als mijn kinderen inmiddels wel uitgegroeid. Toch kijk ik er in het kader van mijn eigen educatie nog wel eens een, simpelweg om de temperatuur te meten. Om in die terminologie te blijven: voor deze kon ik niet warmlopen. Tikkeltje te hysterisch, waardoor de aandacht van het oorspronkelijk sociale afkomst-verhaal (een boek van Charles Dickens) te ver naar de achtergrond verdween.

Hij wordt nog best onder een goed gesternte geboren, onze hoofdpersoon David Copperfield. Hij woont alleen met zijn moeder in een mooi landhuis, vader is voordien al overleden. Hij heeft pret met het personeel, is dan ook hun lievelingetje maar kan het ook zeer goed met zijn moeder vinden. Totdat die een nieuwe partner vindt. Mams trouwt met de nukkige Mr. Murdstone, een zakenman die met zijn gruwelijke zus een flessenfabriek runt. Mr Murdstone acht onze David een veel te verwend ventje die hinderlijk in de weg loopt bij zijn pogingen het familiekapitaal van de Copperfields naar zich toe te trekken. Murdstone stuurt David naar Londen om daar in zijn fabriek te werken. 

David vindt het gruwelijk, vooral de naargeestige behandeling door voormannen en bazen op de werkvloer snijdt hem door de gevoeligee ziel. David droomt van een artistiek bestaan, fabrieksarbeid is niets voor hem. Al snel komt hij in opstand en moet hij op de vlucht. Maar hoe: nu ook zijn moeder overleden is rest hem alleen nog zijn vreemde tante Betsey. David gaat ver om dit verleden achter zich te laten, verandert zelfs zijn naam om verlost te zijn van de achtervolging van de nare Murdstones. Het kost hem aardig wat moeite lichtpuntjes te  vinden, maar ze komen er! 

Met : Dev Patel, Hugh Laurie, Tilda Swinton, Peter Capaldi

The Hunger Games MockingJay part 1- Francis Lawrence

The Hunger Games Mockingjay part 1 op IMDb (6,7)
Eigenlijk is het een schande. Dat men er 2 uur voor nodig heeft om te melden dat er een deel 2 voor nodig is om het verhaal van deze film te vertellen. Want de gehele duur van de film wordt je voorbereid op de climax die tweeledig is: Katniss moet weer met Peeta in het reine komen en Katniss moet de opstand leiden tegen boze dictator Snow.
We kabbelen daar naartoe met enkele schietuitstapjes naar andere districten, waarna de dictator vanuit zijn hoofdkwartier steeds reageert. En dat allemaal om ons voor te bereiden op deel 2 , want "dan gebeurt er echt wat, mensen".

Ik heb de eerdere delen van deze filmreeks ook bekeken maar die springen er aan alle kanten beter uit. Deel 3 kent geen op zichzelf staand verhaal, leunt alleen maar op deel 1 en 2 én preludeert op deel 4. Deel 1 en 2 hadden een verhaal te vertellen, kenden ook wel een emotionele lijn in de karakters. Waarschijnlijk heeft deel 4 dat ook weer.  Maar deze?  Deze film had niet gemaakt hoeven worden. 

Niet voor niets werd ik de hele film lastig gevallen door een deuntje in mijn hoofd: tra la la la, twiedeliediedie. Tra la la la. En dan iets met Mockingbird.

The Secret Life of Walter Mitty- Ben Stiller

The Secret Life of Walter Mitty op IMDb
Voordat u gaat reageren dat ik een film als deze heb bekeken, moet u beseffen dat ik op dat moment in een vliegtuig zat en dus geen kant op kon. Ja? Mooi, dan kunnen we verder.

Niemendal-film, een remake van een oude Danny Kaye- titel. Over een kantoorklerk die vooral bezig is met dagdromen. In zijn hoofd is hij een superheld, redt hij mensen en levert hij ongelooflijke prestaties. In werkelijkheid is hij een sulletje, een nobody die om die reden ook niet interessant is voor het andere geslacht.
Hij vindt een vrouwelijke collega leuk, raakt met haar in gesprek en de rest kunt u raden. Hij wordt van lelijk eendje een superheldhaftige zwaan die inderdaad eindelijk het kantoor uitkomt en de wereld intrekt. Allemaal om indruk te maken op het vrouwtje.

Of zo.

Extremely loud and incredibly close- Stephen Daldry

Extremeley loud and incredibly close op IMDb
Dagje na het zien van deze film ben ik er nog niet helemaal uit. Vond ik het nou goed, vond ik het langdradig of juist iets daar tussenin?
Feit is dat het even duurde voordat ik ín de film raakte. De aanloop naar hét grote item van de film duurde langer dan nodig, maar blijft uiteindelijk wel zeer stevig hangen.
Hét item is wat mij betreft de onverwoestbare liefde die het jongetje voor zijn vader voelt. Zijn vader was zijn leermeester en zijn morele baken. Moeder hing er maar een beetje bij, voor hem. Later in de film komt dat moment ook letterlijk ter sprake als ze zich gelijktijdig verwonderen over hoezeer deze man de belangrijkste in hun leven was.

Jongetje Oskar leert alles van zijn pa, die hem stimuleert om wetenschappelijk te denken, veronderstellingen te bewijzen en nooit uit te gaan van wat hij alleen maar ziet. Dan wordt het 11 sepemtber 2001 en komt vader niet terug van een vergadering.
Na een jaar van onuitgesproken rouw gaat de jongen op zoek. Op zoek naar meer kennis over zijn vader, op wellicht een laatste spoor , op wellicht de resten van vader zelf. Als hij in vader's spullen een envelop met een sleutel vindt, begint zijn speurtocht dwars door New York. Er moet toch iemand zijn die aanknopingspunten heeft.
Daar begint het betere deel van de film: omdat succes uitblijft bij de zoektocht, wordt de jongen met steeds meer mensen geconfronteerd die zijn inzichten spiegelen, zelfs kantelen.

Met enige aarzeling zeg ik dan ook dat er een mooie emotionele uitwerking zit in een verder nogal gezocht gegeven. Gemiddeld dus toch een voldoende . Ik heb mij door bekenden laten vertellen dat , jawel, het boek beter was. In ieder geval ken ik iemand die het vertikte om de film te gaan zien.