woensdag, november 07, 2018

Our souls at night- Ritesh Batra


Mierzoete maar daarom nog niet onprettige film. Dat komt vooral door het naturelle spel van zowel de heer (Robert Redford) als de dame (Jane Fonda) die deze film kleuren.

Louis is een man op leeftijd, richting krakkemikkig. Hij redt zich prima in zijn huisje, af en toe eens een telefoontje van zijn dochter en regelmatig een bakkie in het koffiehuis waar zijn oude maten met hem de dagen aftellen. Maar dan ineens...
Een rimpeling! Zijn overbuurvrouw Addie staat voor de deur. Net zo op leeftijd, net zo getekend door het leven en aarzelend komt ze tot haar vraag: wat hij ervan vindt om een keer samen te slapen.
Ze blijkt het letterlijk te bedoelen: ze komt slecht de nachten door en denkt dat het wellicht anders wordt wanneer er iemand naast haar ligt. Verder niks, no strings attached. Louis vraagt om een dagje bedenktijd, het is immers niet niks. Zijn knopen tellend komt hij tot de conclusie dat hij de gok maar eens moet wagen. Hij sluipt achterom (want ja, wat zullen de andere buren wel zeggen als ze hem het pad van de alleenstaande weduwe op zien sluipen?).
De eerste nachten zijn ongemakkelijk: hij is geen prater en zij is een ongeduldig luisteraar. Maar het eerste doel is bereikt: ze valt weer eens makkelijk in slaap. Ze voeren de frequentie op en er ontstaat genegenheid. Maar verder niks. Er gaan praatjes  door het dorp en hoe meer dat toeneemt, hoe opener het nieuwbakken koppel wenst te zijn. Provocatief wandelen ze door het dorp, men went er maar aan. De zoon van Addie reageert dwars en afstandelijk, terwijl Louis' dochter groot voorstander is van een nieuw elan voor haar vader.

Gaat alles dan maar goed in deze film? Nee, natuurlijk niet. Zo tegen het einde van de film ervaren we dat het niet allemaal maar zonder slag of stoot gaat, zo'n liefde op leeftijd ontwikkelen.

Met :Robert Redford, Jane Fonda, Matthias Schoenaerts




Geen opmerkingen: