Had niet echt zin om de EK-finale te kijken, dus pikten we deze uit de lange film1-titels die we op de harddisk opsloegen. Geen spijt van.
Het verhaal wordt verkocht als "op waarheid gebaseerd". Als er maar een kwart van waar is, dan nog houd je een smerige smaak in je mond over van de verbeelding van de duivel in kwestie. Die duivelse rol is namelijk Uday Saddam Hoessein, de hysterische zoon van de voormalig leider van Irak.
Uday is een verwend kind dat stampvoet als ie zijn zin niet krijgt. Dat stampvoeten gebeurt bij hem overigens met messen en pistolen, dit voor de nuance. Snuivend, hoerend en snoerend misbruikt Uday de macht die door zijn familie zo ruw over het volk is gegrepen.
De double in dit verhaal is Latif, die zo onfortuinlijk is om uiterlijk als twee druppels water te lijken op de presidentszoon. Hij wordt gedwongen de body-double te worden van Uday, om diens schietschijf en incidentele vervanger te worden.
Latif heeft daar geen trek in maar heeft geen enkele keuze. Hij weet dat zn familie de dupe wordt van zijn eventuele weigering. Dus schikt hij zich in zijn trieste lot: met afkeer beziet hij de gedragingen van een beestachtig mens. Waarmee ik de beesten te kort doe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten