zaterdag, februari 20, 2016

Cloro- Lamberto Sanfelice

Cloro op IMDb (6,0)
Enigszins moeizame film, arthouse pur sang.
We volgen Jennifer, een meisje van 17 uit de mondaine badplaats Ostia. Ze traint fanatiek voor de aanstaande kampioenschappen synchroonzwemmen, uren brengt ze met haar team in het bad door.
Er komen kinken in de kabel als vader een beetje blijkt door te draaien. Die duikt plotseling op in het noorden van het land, in een klein bergdorpje waar hij naakt en dronken door de besneeuwde velden zwerft. Jennifer moet daar heen en moet daarbij ook de zorg voor haar jongere broertje op zich nemen.
Dat is an sich al zwaar voor een meisje van 17, maar helemaal als je er ook nog eens topsport bij wilt bedrijven. Ze neemt een baantje in het berghotel, vooral omdat er daar ook een zwembad bij is waarin ze stiekem kan trainen.
Ze maakt haar uurtjes, het gaat met haar steeds beter terwijl het met vader steeds slechter gaat. Die wordt uiteindelijk liefdevol opgenomen in een klooster in de bergen, maar dat maakt de zorgplicht voor haar broertje alleen maar zwaarder. Er wordt een oom en tante-stel ingeschakeld om te helpen met de zorg, wat na lang tegenstribbelen door de jongen geaccepteerd lijkt te worden. Jenny kan zich weer meer op het zwemmen toeleggen. Totdat.. totdat ze betrapt wordt. De conciërge van het hotel . een nogal verwarde man, dreigt alles te verklappen, ze dreigt haar baan te verliezen. Er is nog wel een oplossing, denkt ze: ze papt aan met de man, ze offert haar maagdelijkheid en dat helpt. De man begeleidt haar zelfs in haar trainingen, het zwembad is even van hun tweeën.
De kampioenschappen naderen, Jennifer reist terug naar Ostia en ziet dat haar teamleden veel meer vorderingen hebben gemaakt dan zij. Ze moet nú een keuze maken: wat is er eigenlijk belangrijk voor de toekomst? Blijft ze zwemmen of blijft ze zorgen en liefhebben?

Geen opmerkingen: