There will be blood op IMDb
Dat doe ik niet gauw, hier een film bespreken die ik al eerder zag. Meerdere keren eerder zag, zelfs. Maar voor deze maak ik graag een uitzondering omdat het een film is die alle zintuigen raakt: twee-en-half uur van intens mooie plaatjes, intens acteerwerk, intens en ten dele historisch verhaal, intens zware onderwerpen : dat werkt in op een mens. En zeker op een filmliefhebber, die doorgaans toch al zo zintuiglijk bezig is.
Het verhaal hoef ik hier niet opnieuw te vertellen toch? Het enige dat ik nogmaals meld: ALS je deze nog niet kent, ga m zien. Om de combi van religie en handel, om vader-zoon relaties, om armoede en ongekende rijkdom. Maar vooral om ongekend goed acteerwerk. Ga m zien, ga m zien. Enneh: ga m toch zien!!
vrijdag, mei 31, 2013
woensdag, mei 29, 2013
Hot Fuzz - Edgar Wright
Hot Fuzz op IMDb
Tijd voor een no-brainer, na een paar zware werkdagen. Gisteravond deze van de filmzender geplukt.
Vooropgesteld: erg fijn om een keur van bekende Britse acteurskoppen voorbij te zien komen. Dat maakte het heel plezierig, want het leidde tot een stukje tongue-in-cheek humor die mij goed ligt.
Daarnaast: de film heet actiekomedie en dat gaat bij mij niet goed samen. Komedie , prima .maar actie ben ik niet zo van. Vandaar dat ik het einde allemaal nogal overdone vond.
Overall: fijne film , maar geen hoogvlieger. Wel een mondhoekenkruller bij vlagen.
Nicholas Angel is model-agent. Hij doet de meeste arrestaties, lost de meeste zaken op en wint tussendoor nog alle politiepersoneel-wedstrijden. Erg knap. Maar blijkbaar ook erg irritant.
Hij wordt weggepromoveerd , door zn collega's notabene, naar een dorpje dat al jarenlang de winnaar is van "Beste dorp van Engeland". Oftewel: waar geen enkele misdaad te bespeuren valt. Denk je.
Angel begint (te) ambiteus, kweekt antipathie maar toch ook her en der waardering omdat hij blijkbaar een aantal zaken boven water krijgt. Sterker nog: hij ontdekt dat er iets serieus mis is in het dorp. Dat moet wel fout aflopen....
Tijd voor een no-brainer, na een paar zware werkdagen. Gisteravond deze van de filmzender geplukt.
Vooropgesteld: erg fijn om een keur van bekende Britse acteurskoppen voorbij te zien komen. Dat maakte het heel plezierig, want het leidde tot een stukje tongue-in-cheek humor die mij goed ligt.
Daarnaast: de film heet actiekomedie en dat gaat bij mij niet goed samen. Komedie , prima .maar actie ben ik niet zo van. Vandaar dat ik het einde allemaal nogal overdone vond.
Overall: fijne film , maar geen hoogvlieger. Wel een mondhoekenkruller bij vlagen.
Nicholas Angel is model-agent. Hij doet de meeste arrestaties, lost de meeste zaken op en wint tussendoor nog alle politiepersoneel-wedstrijden. Erg knap. Maar blijkbaar ook erg irritant.
Hij wordt weggepromoveerd , door zn collega's notabene, naar een dorpje dat al jarenlang de winnaar is van "Beste dorp van Engeland". Oftewel: waar geen enkele misdaad te bespeuren valt. Denk je.
Angel begint (te) ambiteus, kweekt antipathie maar toch ook her en der waardering omdat hij blijkbaar een aantal zaken boven water krijgt. Sterker nog: hij ontdekt dat er iets serieus mis is in het dorp. Dat moet wel fout aflopen....
maandag, mei 27, 2013
Stranger than fiction - Marc Forster
Stranger than fiction op IMDb
Op dringend advies van mijn filmvriend deze gaan kijken. Want ik zou dit vast wel leuk vinden. Niet zo leuk als hij het vindt, maar toch wel leuk. Ik nam de film dus op.
Tja, na het bekijken wil ik deze film scharen in de "4weddings and a funeral" traditie: er zitten momenten in dat de mondhoeken omhoog krullen, er is niets dat echt heel irritant is maar ook niets dat er waanzinnig bovenuit springt. Ofte wel: een prima film om - als 2e film van de avond - het weekend mee af te sluiten en lekker met een leeg hoofd naar bed te gaan. Dat deed ik.
Script is op zich wel geestig: belastingambtenaar ervaart een stem. Niet IN zijn hoofd, maar OM zn hoofd. Die stem becommentarieert alles wat ie doet en wat ie gáát doen. Dat wordt irritant, vooral als de stem de spoedige dood van de belastingboer aankondigt.
Hij gaat op zoek, raadpleegt een literatuurkenner en stukje bij beetje deduceren ze wie er achter die stem kan zitten. Vervolgens zoekt hij de schrijfster op en gaat z;n uiterste best doen om zijn noodlot te laten herschikken.
Aardig. Punt.
Op dringend advies van mijn filmvriend deze gaan kijken. Want ik zou dit vast wel leuk vinden. Niet zo leuk als hij het vindt, maar toch wel leuk. Ik nam de film dus op.
Tja, na het bekijken wil ik deze film scharen in de "4weddings and a funeral" traditie: er zitten momenten in dat de mondhoeken omhoog krullen, er is niets dat echt heel irritant is maar ook niets dat er waanzinnig bovenuit springt. Ofte wel: een prima film om - als 2e film van de avond - het weekend mee af te sluiten en lekker met een leeg hoofd naar bed te gaan. Dat deed ik.
Script is op zich wel geestig: belastingambtenaar ervaart een stem. Niet IN zijn hoofd, maar OM zn hoofd. Die stem becommentarieert alles wat ie doet en wat ie gáát doen. Dat wordt irritant, vooral als de stem de spoedige dood van de belastingboer aankondigt.
Hij gaat op zoek, raadpleegt een literatuurkenner en stukje bij beetje deduceren ze wie er achter die stem kan zitten. Vervolgens zoekt hij de schrijfster op en gaat z;n uiterste best doen om zijn noodlot te laten herschikken.
Aardig. Punt.
zondag, mei 26, 2013
Holy Motors - Leos Carax
Holy Motors op IMDb
Niet vergelijkbaar met enig andere film die ik gezien heb. En dat zijn er nogal wat. Ik ging er nogal sceptisch in, had sterk wisselende verhalen gehoord en die begrijp ik nu. Maar ik heb me van begin tot t eind vermaakt met deze bizarre, monsterlijke, complexe, onlogische en vooral onuitlegbare film. Schitterend.
Monsieur Oscar zegt z;n kinderen gedag en wandelt naar de auto met chauffeur die voor hem klaar staat. Nou ja, auto: tis ongeveer anderhalve limousine waarin Oscar van werkplek naar werkplek gereden wordt. Oorspronkelijk denk je met een zakenman van doen te hebben, maar al ras blijkt dat hij een rol speelt.
Wat zeg ik: vele rollen. Een stuk of acht per dag. Dit is dan ook geen mozaïekfilm. Denis Lavant is een mozaiek-acteur. En hoe.
Uitermate geloofwaardig speelt hij menselijke monsters , zakenlui, op sterven liggende ooms, moordenaar én vermoorde, oud-geliefde. Zonder enige verhaallijn belanden we van t ene verkleedfeest in t andere, en Oscar moet hard werken voor zijn geld.
Belachelijk. En belachelijk goed. Zelden zag ik een film die zo niet klopte en toch zo binnenkwam. Ik zeg: plus één!
Niet vergelijkbaar met enig andere film die ik gezien heb. En dat zijn er nogal wat. Ik ging er nogal sceptisch in, had sterk wisselende verhalen gehoord en die begrijp ik nu. Maar ik heb me van begin tot t eind vermaakt met deze bizarre, monsterlijke, complexe, onlogische en vooral onuitlegbare film. Schitterend.
Monsieur Oscar zegt z;n kinderen gedag en wandelt naar de auto met chauffeur die voor hem klaar staat. Nou ja, auto: tis ongeveer anderhalve limousine waarin Oscar van werkplek naar werkplek gereden wordt. Oorspronkelijk denk je met een zakenman van doen te hebben, maar al ras blijkt dat hij een rol speelt.
Wat zeg ik: vele rollen. Een stuk of acht per dag. Dit is dan ook geen mozaïekfilm. Denis Lavant is een mozaiek-acteur. En hoe.
Uitermate geloofwaardig speelt hij menselijke monsters , zakenlui, op sterven liggende ooms, moordenaar én vermoorde, oud-geliefde. Zonder enige verhaallijn belanden we van t ene verkleedfeest in t andere, en Oscar moet hard werken voor zijn geld.
Belachelijk. En belachelijk goed. Zelden zag ik een film die zo niet klopte en toch zo binnenkwam. Ik zeg: plus één!
Headhunters (Hodejegerne) - Morten Tyldum
Headhunters op IMDb
De naam van de scriptschrijver kende ik van de boeken op het nachtkastje van mijn vrouw. Succesvol thrillerschrijver, en aangezien we een bankhang-zaterdagavond hadden gaven we ons over aan deze.
Achteraf concluderend ga ik ervan uit dat de boeken spannender weglezen dan dat de film zich laat kijken. De zogenaamd ingenieus opgezette verhaallijn liet zich dikwijls vooraf raden. Maar goed..
Jonge succesvolle headhunter leidt dubbelleven als kunstdief. Mensen voor wie hij een gesprek bij een bedrijf regelt, zijn op dat moment niet thuis. En hij zorgt dat ie dan het huis in kan door een deal met een of andere beveiliger. Dat werk.
Zijn vrouw is galeriehoudster en introduceert hem bij een kunstkenner en -bezitter die een zeer waardevol schilderij in bezit heeft. En die toevallig ook een baan zoekt. Voelt u hem..
Niet voor mij gemaakt, ik laat deze over aan de thriller-kenners.
De naam van de scriptschrijver kende ik van de boeken op het nachtkastje van mijn vrouw. Succesvol thrillerschrijver, en aangezien we een bankhang-zaterdagavond hadden gaven we ons over aan deze.
Achteraf concluderend ga ik ervan uit dat de boeken spannender weglezen dan dat de film zich laat kijken. De zogenaamd ingenieus opgezette verhaallijn liet zich dikwijls vooraf raden. Maar goed..
Jonge succesvolle headhunter leidt dubbelleven als kunstdief. Mensen voor wie hij een gesprek bij een bedrijf regelt, zijn op dat moment niet thuis. En hij zorgt dat ie dan het huis in kan door een deal met een of andere beveiliger. Dat werk.
Zijn vrouw is galeriehoudster en introduceert hem bij een kunstkenner en -bezitter die een zeer waardevol schilderij in bezit heeft. En die toevallig ook een baan zoekt. Voelt u hem..
Niet voor mij gemaakt, ik laat deze over aan de thriller-kenners.
maandag, mei 20, 2013
The Ages of Love (Manuale d'Am3re ) - Giovanni Veronesi
The ages of love op IMDb
Luchtig niemendalletje over verliefdheid in verschillende levensfasen. Jong, middelbaar of oud: verliefdheid kan bij iedereen toeslaan.
De film is een drieluik en een mozaiek, spelers uit deel 1 en 2 vervullen weer een bijrol in deel 3. Nooit ingewikkeld, behoorlijk hap-slik-weg en voldoende voorzien van (vooral vrouwelijk) schoon.
In deel 1 wordt een op trouwen staande advocaat naar een klein dorpje in Toscane gezonden om daar een onteigeningszaak te behandelen. Hij maakt kennis met de lokale bevolking en met la Bella van het dorp. Kan dat goed blijven gaan?
In deel 2 ontmoet een bekende tv-presentator een bijzonder vrouw, die zich alras tot stalker ontpopt. Meneertje piest naast de pot en moet dat een beetje bezuren.
Deel 3 toont een gepensioneerde wetenschapper (Robert de Niro) die in een flat bevriend raakt met de portier en vervolgens diens dochter ontmoet. Hij is oud, heeft een nieuw hart, maar dat hart doet het nog prima.
Luchtig, as i said.
Luchtig niemendalletje over verliefdheid in verschillende levensfasen. Jong, middelbaar of oud: verliefdheid kan bij iedereen toeslaan.
De film is een drieluik en een mozaiek, spelers uit deel 1 en 2 vervullen weer een bijrol in deel 3. Nooit ingewikkeld, behoorlijk hap-slik-weg en voldoende voorzien van (vooral vrouwelijk) schoon.
In deel 1 wordt een op trouwen staande advocaat naar een klein dorpje in Toscane gezonden om daar een onteigeningszaak te behandelen. Hij maakt kennis met de lokale bevolking en met la Bella van het dorp. Kan dat goed blijven gaan?
In deel 2 ontmoet een bekende tv-presentator een bijzonder vrouw, die zich alras tot stalker ontpopt. Meneertje piest naast de pot en moet dat een beetje bezuren.
Deel 3 toont een gepensioneerde wetenschapper (Robert de Niro) die in een flat bevriend raakt met de portier en vervolgens diens dochter ontmoet. Hij is oud, heeft een nieuw hart, maar dat hart doet het nog prima.
Luchtig, as i said.
The sum of all fears - Phil Alden Robinson
The sum of all fears op IMDb
Beetje jammer deze. Waarom ik er toch altijd intrap en telkens opnieuw voor een actiefilm ga zitten? Ik weet t niet.
Morgan Freeman misschien. Koude Oorlog als thema misschien. Anti-Israël én anti-nazi misschien. Ik weet t niet.
Hoe deze film te beschrijven, ik weet t niet. Lang, iets met explosies, iets met kernwapen-knoppen en iets met de CIA die probeert te pendelen tussen de Russische en de Amerikaanse president. En beiden zijn dat geen leuke mannen.
Idee van de film is dat nabestaanden van de nazi's een kernwapen kopen dat in één van Israéls oorlogen (1973 in dit geval) in een neergestort vliegtuig zat. Die nazi wil het wapen in Amerika inzetten en hoopt dat de Bush van die tijd meteen de verdenking op Rusland legt. En dus ook wapens in gaat zetten.
Ontregeling van de wereldorde, zoiets. En dan de CIA als wijze redder die eenieder tot rede brengt.
Ik weet het niet.
Beetje jammer deze. Waarom ik er toch altijd intrap en telkens opnieuw voor een actiefilm ga zitten? Ik weet t niet.
Morgan Freeman misschien. Koude Oorlog als thema misschien. Anti-Israël én anti-nazi misschien. Ik weet t niet.
Hoe deze film te beschrijven, ik weet t niet. Lang, iets met explosies, iets met kernwapen-knoppen en iets met de CIA die probeert te pendelen tussen de Russische en de Amerikaanse president. En beiden zijn dat geen leuke mannen.
Idee van de film is dat nabestaanden van de nazi's een kernwapen kopen dat in één van Israéls oorlogen (1973 in dit geval) in een neergestort vliegtuig zat. Die nazi wil het wapen in Amerika inzetten en hoopt dat de Bush van die tijd meteen de verdenking op Rusland legt. En dus ook wapens in gaat zetten.
Ontregeling van de wereldorde, zoiets. En dan de CIA als wijze redder die eenieder tot rede brengt.
Ik weet het niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Juste une illusion - Eric Toledano & Olivier Nakache
Juste une illusion op IMDb (7,3) Juste une illusion op Moviemeter (3,88) Juste une illusion op Wikipedia Je ontkomt er niet aan maar toch ...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...









