Haneke flikt t hem weer: met minimale gegevens een maximale film maken. Zeer geëmotioneerd verliet ik de zaal na deze prachtige vertelling over twee zelfredzame ouderen die, boordevol van liefde voor elkaar, hun oude dagen slijten en de krachten voelen afnemen.
Nadat de dame na een lichte beroerte thuiskomt uit het ziekenhuis vraagt ze haar man (Jean Louis Trintignant, een acteur van naam en faam in Frankrijk) haar te beloven dat ze daar nooit meer terug hoeft. En dus gaat hij voor haar zorgen, ook nu ze steeds minder kan.
Ontroerend gespeeld, indringend en echt op een fan tas ti sche manier traanopwellend. Ik was sprakeloos, wat een sierlijke schoonheid en eerlijkheid in deze film, die ik in een selecte voorpremière mocht zien. Applaus applaus , opnieuw, voor Haneke. En voor Trintignant.
1 opmerking:
I take pleasure in, cause I discovered exactly what
I was having a look for. You've ended my 4 day long hunt! God Bless you man. Have a great day. Bye
my blog post ... website now
Een reactie posten