Scoort toch nog een 6,6 op IMDb, dit niemendalletje van Lucas Belvaux. Zelf zit ik te twijfelen of dit nou een voldoende haalt of niet. Uiteindelijk wel, denk ik, omdat het van romkom langzamerhand overgaat in een klassiek "standenmaatschappij"-verhaal. De kernvraag van de film is: "ben ik wel goed genoeg voor jou?".
Hij, hoogleraar filosofie/succesvol schrijver, wordt overgeplaatst naar een tijdelijke baan in Arras. Geen probleem, zijn relatie is net geëindigd en hij wil Parijs wel even Parijs laten.
Zij, kapstertje in Arras/alleenstaande moeder en part-time zangeresje, ziet plots die wijze gesoigneerde heer haar kapperszaak binnenlopen. Blijkbaar maakt ze indruk want al snel komt hij terug en probeert hij een afspraakje te regelen.
Als dat eenmaal gelukt is, blijkt hoe verschillend ze zijn. Hij hooggeleerd en ingetogen, zij flapuit en losjes in de omgang. Hij bang om zich te uiten, zij neemt de zorgen van het leven zoals ze zijn en maakt er het beste van. Zonder alles te beredeneren, en dat blijkt nu de crux van het verhaal.
Eerst gaat alles goed, zoals het hoort. Maar dan sluipt de twijfel erin. Waarom spreekt hij zich zo weinig uit over hun samenzijn, waarom heeft hij zo weinig interesse en verlangen in/naar haar?
De relatie ontwikkelt zich. In de richting van een big bang. Of toch...?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten