zondag, oktober 29, 2017

Being Flynn - Paul Weitz

Being Flynn op IMDb (6,4)
Aangename verrassing deze, ik kende hem niet maar heb de acteurscombinatie zeer weten te waarderen. Het aarzelende wereldvreemde van Paul Dano wordt gekoppeld aan de hysterie, de waanzin van Robert De Niro. En dat pakt goed uit. Volbloed Newyorkse film, als je dat als genre wilt zien. En, ook tekenend: het verhaal is nog waargebeurd ook.

Nick is een 12 ambachten/13 ongelukken- jongeman wiens leven al vroeg getekend is. Vader altijd afwezig en zijn slovende moeder pleegde uiteindelijk zelfmoord toen het allemaal te veel werd. Paul heeft schrijversambities, iets dat hem volgens de vele brieven die hij van zijn vader krijgt met de paplepel ingegoten is. Die vader was toch afwezig, zegt u? Klopt. En we leren al snel de reden kennen: vader heeft nog meer ambachten en ongelukken gehad dan zoonlief en belandt na een fraudezaak in het gevang. Hij overlaadt zijn zoon met brieven en schrijft daarin over de succesvolle roman die hij aan het schrijven is. En die al die tijd nog steeds moet worden uitgebracht.
Op een avond staat vader, na 18 jaar absentie, plots voor zijn deur: hij is uit zijn huis gezet en zoonlief moet hem helpen. Nick helpt met de verhuizing, vader gaat in zijn taxi slapen en lijkt van daaruit aan zijn toekomst te gaan werken. Dat gaat natuurlijk mis en hij belandt in de daklozenopvang. En laat in die opvang nu net zoon Nick sinds een halfjaar aan het werk te zijn, omdat hij iets "met betekenis" wilde gaan doen met zijn leven. Het kan niet anders of het clasht: terwijl vader overduidelijk aan de grond en in de goot zit, blijft hij zijn verslavingsgevoelige zoon verwijten dat die niets van zijn leven heeft gemaakt, dat ie ook zijn schrijverstalenten te grabbel gooit met dit baantje.
Er volgt catharsis, de twee kunnen overduidelijk niet al te lang samen zijn zonder in geruzie uit te barsten. Langzaam ontvouwt zich de ontstaansgeschiedenis van dit alles.

Goed acteerwerk, fijn sfeertje en ook een mooie indicatie van het wereldje van daklozen en verslaafden. Dat maakt de film geen feelgood, maar zeker het bekijken waard.

Met : Paul Dano, Robert de Niro, Julianne Moore

Geen opmerkingen: