Toch weer erin getrapt, toch weer een Nederlandse mozaiekfilm geprobeerd. Hij kwam voorbij op mijn Film1-abonnement, wil ik er ter zelfverdediging bij zeggen. Maar goed: ik had hem ook kunnen afzetten, ik had er zelfs ook niet aan kunnen beginnen. Niet gedaan, zondagavond met vrouw op de bank gespendeerd nu. Dat is ook wat waard.
Een ouder echtpaar runt een succesvol Italiaans restaurant. Papa is een nurks die het achteraf best wel goed voor heeft met zijn kinderen. Een is de ambitieuze dochter, een ander is de artistieke dromer en weer een ander is de dwarsligger die na een ruzie uit de familie wordt gezet en zelf een foodtruck begint.
Het 30 jarig jubileum van het restaurant nadert en mamma wil al haar kinderen erbij. Vader wil die ene dwarse zoon niet, dochterlief zet in de feestweek haar echtgenoot buiten de deur, andere zoon hoort toevallig die week dat ie vader wordt terwijl ie er niet aan toe is. Dat werk.
De film wordt - oh gruwel- doorspekt met Nederlandstalige hitjes, die door de acteurs worden gezongen. Het is ver gezocht, het leidt af en het is ook nog eens niet goed. Maar ja, daar mag iedereen anders over denken.
Met : Huub Stapel, Henriette Tol. Halina Reijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten