vrijdag, februari 16, 2018

Call me by your name - Luca Guadagnino

Call me by your name op IMDb (8,2)
Zeer poëtische film. Prachtige film, warme film.
Ik pakte vanmiddag de laatste kans om de film in mijn eigen stad te zien, hij draait al een week of zes maar ik had de gelegenheid nog niet. Blij dat ik dat vanmiddag goed heb gemaakt. Wat een schoonheid, wat een menselijkheid.

Elio is 17. En dat is hij met alle bijbehorende twijfels van dien. Vader is hoogleraar en krijgt in de zomermaanden een Amerikaanse student over die onder zijn aansporing aan een boek gaat werken. Van meet af aan heerst er spanning tussen Elio en deze heer Oliver. Is die spanning oorspronkelijk nog negatief, gaandeweg verandert hij in een lustvolle spanning.
Natuurlijk, Elio is op alle fronten bezig een man te worden maar als hij midden tijdens de seks met een van de mooiere meisjes van het dorp steeds heimelijk op zijn horloge kijkt, weten wij hoe laat het is. Zijn verlangens gaan op dit moment uit naar de intrigerende Oliver, die niet alleen qua intelligentie imponeert maar zeker ook qua fysiek. Van aantrekken komt afstoten, Oliver houdt duidelijk de boot aan. Elio geeft echter niet snel op en gaandeweg komt er toch weer toenadering tussen de twee mannen. Meer dan dat, het wordt een spetterende romance die overkookt van innige liefde. Op alle vlakken kunnen de mannen het goed vinden, ze verdiepen met de dag. Tot het moment komt dat Oliver weer terug moet naar Amerika.
Elio's ouders staan pal voor hun zoon, vader heeft fantastische open gesprekken met hem. Of het veel helpt? Elio moet door, hij moet nog een heel leven door maar weet nog niet hoe.

Schitterend lome plaatjes van Italië, wat is dat toch een prachtig land. En wat ademt het toch een culturele weelde. Ik wil weer heen.
Grappig om te horen ook dat een fijn liedje van The Psychedelic Furs tot tweemaal toe een rol speelt in het geheel. Het illustreerde de jaren 80 nog meer.

Met : Armie Hammer, Timothée Chalamet, Michael Stuhlbarg , Esther Garrel

Geen opmerkingen: