Our idiot brother - Jesse Peretz

Fijne feelgood, waar niemand zich een buil aan valt. In het midden kabbelt de film een beetje door een te grote hoeveel opsommingen, maar het verrassende einde en het algehele oplossingsgericht denken maken dat allemaal goed.

Ned is een volbloed hippie: onbespoten, beetje bloemetjes en bijtjes, beetje blowend en onbekommerd goedmoedig idealistisch.
Door een sukkelig instinkertje belandt ie in het gevang en komt z'n makkelijke leventje in het gedrag: hij verliest baan, huis, vriendin en hond. Vooral dat laatste raakt hem.

Noodgedwongen richt hij zich voor hulp tot zijn drie zussen. Die zijn elk voor zich bezig met hun eigen leven: gehaast, bij vlagen egoistisch en bij andere vlagen ingedut. De ronduit verfrissende kijk die hun broer levert op hun beslommeringen haalt alles overhoop. Dat kan niet goed gaan. Denk je.

Komisch, ontwapenend, zoals gezegd met een gezapig middenstuk maar het einde maakt alles goed.

Wat kan een mens van Willie Nelson houden...

All Stars 2 Old Stars- Jean van der Velde

Meisje was langs de bieb geweest en had deze dvd meegenomen, of ik mee wilde kijken. Van de eerste had ik nog wel wat glimlachen in de herinneringen, dus vooruit..

Tweede deel speelt 10 jaar verder, de mannen zijn ten dele arrivé, ten dele nog zoekende naar zichzelf. Scheidingen, ziekte en zakelijk (on) vermogen zijn in het leven van de voetbalgabbers geslopen. Een van de mannen is geëmigreerd en meldt dat ie gaat trouwen.
De heren gaan onderweg naar de bruiloft en naar een beloofde voetbalwedstrijd. Maar er gaat on the road natuurlijk van alles mis.

Zal ik t maar eerlijk zeggen? Niet mijn humor, slecht een sporadisch optrekken van de mondhoek. Voorspelbare flauwe humor, alle originaliteit van het eerste deel was vertrokken. Enige lichtpuntje was een subtiel eerbetoon aan de overleden Hero uit de eerste editie. Deel 3 wordt niet op gewacht, ik zeg t maar vast.

Marley - Kevin MacDonald

Onmogelijk om níét vrolijk uit de zaal te komen na deze 2,5 uur durende documentaire. Ondanks het iets te juichende sfeertje (Robert Nesta Marley wordt hagiografisch behandeld, dwz neergezet als een heilige) is de algemene teneur na afloop er een van bewondering en tevredenheid.
De man was in alle opzichten (een) revolutionair : de manier waarop hij zijn eigen - optisch kansloze- leven in handen nam, de manier waarop hij streed tegen de machthebbers in de muziek, de manier waarop hij muzikaal iets veranderde en de manier waarop hij het dubieuze Rasta-geloof wereldwijd wist te verbreiden: het verdient respect.
Heel veel "talking heads" in deze film, maar die zijn bij vlagen dan wel zo hilarisch dat je dat al snel vergeet en helemaal meegaat in de feestelijke beschrijvingen van het harde leven in Trenchtown , Kingston, Jamaica.

Als muziekliefhebber zat ik vooral in het begin op het puntje van mijn stoel, omdat de eerste singletjes van Marley gewoon radicale ska bevatten, en daar werd/word ik blij van.
Hoe zwaar het leven ook, als een film afsluit met "I say don't worry 'bout a thing, cause every little thing gonna be allright' , dan kun je een glimlach en een lichte huppel niet onderdrukken.

Fijn!

Ouwehoeren- Gabriëlle Provaas/Rob Schröder

Heerlijke docu over een an sich intriest verhaal. De zussen Martine en Louise Fokkens vertellen over hun ervaringen uit "het leven".
Op zeer humoristische wijze beschrijven ze hoe ze overleefden in de harde wereld van prostitutie, pooiers, wet- en regelgeving en privé-problematiek.
Hoewel al in de 70 is een van beide zussen nog steeds actief, de beelden vanuit haar peeskamertje zijn hilarisch. Het commentaar dat ze geeft op voorbijlopende en weigerachtige passanten is schitterend, de actieve behandeling van werkelijke bezoekers voorziet ze van prettig cynisch commentaar .
De andere zus is wegens ziekteverschijnselen gestopt met werken en probeert zich door het dagelijks leven heen te staan.
En passant komen nog financiële problematiek en belaging door religieuze sekte-achtige organisaties op de proppen. Het is een pracht.

De film was een kneiter van een filmhuis-hit in Nederland, gaat inmiddels ook internationaal de boer op.

Het echte leven - Robert Jan Westdijk

Heeft bij ons op de Hoornse Filmdagen gedraaid , heb m toen laten lopen omdat ie me gek genoeg toen niet zo erg trok. Deze week was ie op tv, heb t nu maar ingehaald
Blij toe, want ik vond m wel ingenieus in elkaar gevlochten. Film in een film, het is vaker vertoond. Wat een pré is aan deze is dat je zelf moet uitzoeken welk deel de gemaakte film is en welke uit "het echte leven" komt.
Twee van de hoofdrolspelers zijn in het echt ook geliefden, en de man die in de film in het script wordt geschreven wordt "in het echte leven" stiekem ook verliefd op de hoofdrolspeelster.

Dat is het knappe aan deze opvolger van "Zusje" , het acteerwerk is niet altijd om over naar huis te schrijven helaas. Sallie Harmsen is een lief poppetje met hertenogen, maar deze eerste dragende rol was toen nog even te groot voor haar,  .is mijn inschatting.


half-om-half gevoel dus , waarbij de balans naar voldoende doorslaat vanwege de knappe insteek van de film. 

Ma part du gateau - Cédric Klapisch

Engelse titel: My piece of the pie.

Van deze regisseur zag ik eerder de aandoenlijke Parijs-films "Un air de famille' en "Chacun cherche son chat".  Beide films ademen zwaar Frans, bij deze titel is dat iets minder omdat ie ook ten dele in Londen speelt. Maar prettig hoor, dat zeker.

Gilles Lelouche speelt een onuitstaanbare lul van 35, die grof geld verdient in de hedgefonds wereld. Karin Viard speelt een vermoeide moeder die na het ontslag bij de failliet gegane lokale fabriek eerst zelfmoord wil plegen en na het mislukken daarvan besluit om in Parijs op zoek te gaan naar werk om daarmee haar gezin te kunnen onderhouden.
Hij, de poenige pipo, is werkzaam in Londen maar krijgt de opdracht in Parijs een filiaal op te zetten. U snapt al wie hij als huishoudster in zijn overbodig luxe appartement in dienst neemt. En u snapt ook dat de argeloze , ietwat levensmoeie moeder steeds meer begint te doorzien van de simpele manier waarop geld te verdienen is. En u snapt wellicht nog beter wie er voor het plotseling opduikende zoontje van de grote geldgraaier moet gaan zorgen.

Hij en zij groeien alras naar elkaar toe, totdat.... zij iets meer over zijn handel en wandel te weten komt.

Eindconclusie: Geen wereldschokker, maar opnieuw een zeer prettige film van Klapisch.  
     

Gianni e le donne - Gianne di Gregorio

fijne film, niet hoogstaand maar best te doen. Samen met de dochters bekeken, want op film1 gepresenteerd als komedie.

Gianni is een man die de midlife eigenlijk al ver voorbij is. Te vroeg met pensioen gegaan, spanning is er niet meer in zijn leven maar hij is en blijft zeer gedienstig. Aan zijn vrouw, aan zn dochter, maar vooral aan zn moeder.
Zijn beste maat ziet zn uitgeblustheid en raadt hem aan weer een echte Italiaanse man, in zijn geval een Romein te worden. 'Het leven wordt leuker als je je weer eens op "de vrouwtjes" richt. Kijk om je heen, alle leeftijdsgenoten doen het en zijn zichtbaar levenslustiger."

Gianni probeert het, maar het gaat allemaal moeizaam. Tegelijkertijd blijkt dat ie eigenlijk beter nog dan al zijn vrienden met jongere vrouwen omgaat en door hen gewaardeerd wordt.

"Sympathiek" noem je zo'n film.