Submarino- Thoma Vinterberg

Stond al heel lang op mn lijstje, vorige week eindelijk (tijdelijk) bemachtigd bij de bieb.

Spraakmakende film, had van de festivalbezoekers veel gehoord over deze oersombere rolprent. Vrouwlief na afloop in tranen op de bank, ik muisjesstil: het zegt iets over de impact.

Eigenlijk is de film een grote aaneenschakeling van sociaal leed, waarin fout op fout gestapeld wordt in een poging overeind te blijven. Twee broers groeien al snel zelfstandig op als hun moeder haar dagelijkse jacht op alcohol steeds vaker buiten de deur voortzet. Na een traumatische gebeurtenis springt de film naar volwassenheid , maar nog steeds blijken de broers te vechten met het leven. Kruimeldievend, sprokkeldealend en meer losse flodders schietend, komen ze langzaam aan een beetje tot elkaar. Tot de volgende dramatische wending uiteraard.

Film voor mensen met een hoog incasseringsvermogen, maar dan is ie ook echt mooi!