Bijzonder naargeestige, maar ongelooflijk boeiende film over de deplorabele staat van het middelbaar onderwijs. Of eigenlijk: over de deplorabele state of mind van de onderwijzers daarin.
Adrian Brody acteerde (en co-produceerde) een inval-onderwijzer. Overal waar hij komt , staat ie doorgaans slechts een maand. Toch is zijn doel niet om dan louter een periode de orde te handhaven, maar ook iets op te bouwen qua band met de leerlingen. En als het meezit ook nog met de collega's.
De desinteresse en het gebrek aan ambitie bij de tieners vormt de hoofdmoot van zijn werk. Hij moet proberen ze toch iets van taal en geschiedenis bij te brengen om op die manier ze nog een beetje startklaar te maken voor een harde toekomst in een maatschappij waar ze toch vooral zichzelf moeten leren redden.
Sideline verhaal is de zorg voor een zwervend hoertje dat hij tijdelijk toegang geeft tot zijn woning, om haar aldus te laten herstellen van een mishandeling door een klant. Hij kan haar niet de vastigheid bieden die ze nodig heefft, maar bed/bank en brood doen al heel veel aan het herstel.
Dat deel vormt een van de weinige zonnestraaltjes in een verder gitzwarte film. Het o zo sippe gezicht van de hoofdrolspeler staat continu op uitbarsten. Fraai gespeeld, fraai visueel vormgegeven ook . Het is zoeken naar lichtpuntjes, het is verre van vrolijk maar ik kan daar wel wat mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten