Aardig maar niet goed. Dat is een beetje het gevoel als je de zaal uitloopt. Pluspunten zijn het ingetogen acteerwerk van sommige spelers en daarnaast de wel fraaie beeldvoering. Minpunt is dat het een wel heel erg kabbelend verhaaltje is geworden, vast niet zoals schrijfster Daphne Du Maurier het bedoeld had.
Philip is als jonge wees in een landhuis terecht gekomen en door de landlord -zijn oom- opgevoed als ware het zijn eigen zoon. Als oom ziek wordt en voor herstel naar Italië reist, blijft Philip achter en rest alleen nog de briefwisseling. Die wordt steeds verontrustender: oomlief heeft een dame ontmoet die hem duidelijk heeft ingepalmd en gaandeweg de macht overneemt. Philip reist naar Florence, maar oom is al overleden en eenmaal terug zint de jongeman op wraak. Die kans komt snel.
Rachel arriveert op het landgoed en is er ondertussen achter gekomen dat het niet automatisch het hare is: door een onjuist opgesteld nieuw testament geldt nog steeds de oude. En daarin gaat alles naar Philip.
Komt alles toch nog goed , zou u zeggen. Maar nee: langzamerhand raakt Philip in de ban van die mysterieuze dame, hij ontwikkelt amoureuze gevoelens. Die gaan zo ver dat hij besluit om het hele landgoed toch aan haar over te doen. Immers, feitelijk had ze er recht op en als haar minnaar zal hij toch gewoon zijn ding daar kunnen blijven doen? Dat klinkt mooi op papier.
Met : Rachel Weisz , Sam Claflin, Holliday Grainger, Iain Glen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten