Helden #1

Ik werk op een leuke plek, midden in het centrum van Amsterdam. Om die reden loop ik ook een grote kans om daar grotere en minder grote en oudere of minder oudere helden tegen het lijf te lopen.
Met Peter te Bos, de oud zanger van Claw Boys Claw en thans succesvol industrieel vormgever, zit ik vaak in het wonderlijke cafe Het Loosje, alwaar op terras ook vaak ex-Fatal Flower en Shine-zanger Richard Janssen zit bij te komen.
Gisteren kwam ik een man tegen waarbij ik meteen gezicht en naam kon bijeenbrengen, maar niet meer de naam van de band boven water kreeg. Allard Jolles is zijn naam, hij zat toendertijd in het in rangorde derde bandje van Amsterdam (zie hierboven) en had een hit met "Streetwise". Wel weet ik dat ze live ontzettend lekker loos(je) gingen.
Ik kom er niet op en ook het popinstituut geeft geen opheldering. Hier kom ik dus op terug!

Gekissebis

Wat wordt het opeens weer leuk in de 2e kamer, nu er verkiezingen zitten aan te komen. Op het oog leken die lauw aan Nederland voorbij te gaan, maar nu er toch mensen zijn die zich thuis zitten te oriënteren nemen alle partijen hun stellingen in om alvast wat mensen aan hun zijde te krijgen. Kan immers nooit kwaad voor een volgende verzieking, je weet nooit wanneer die komt. Nu JP II exact hetzelfde euvel laat zien als datgene wat zij Paars regelmatig verweten (een aangeschoten wild-minister gewoon sorry laten zeggen en daarna weer laten zitten) roepen zij de ellende over zich af. Zelfs de normaal griezelig overkomende Joost Eerdmans kon even op mijn sympathie rekenen, en zo bleek de PvdA er ook over te denken. Mede dank zij die rare Europese campagne hebben wij opeens weer leuke tv op Den Haag Vandaag. Bos tegen van Aartsen, Eerdmans tegen Donner, VVD tegen PvdA, D66 tegen PvdA, Marijnissen tegen iedereen: het wordt nog leuk!

Financiën, the sequel

Vanmorgen bleek dat ik gelijk had met mijn eerdere opmerkingen over financiëel ongeluk. Het blijkt dat het NIBUD constateert dat heeeeeel veel Nederlanders dat hebben, dat ze niet weten waar hun geld blijft. En ik zeg eerlijk dat ik dat nog niet eerder in deze mate gehad heb: salaris niet slecht, ik schnabbel erop los maar toch kan ik het niet bolronden! En dat komt in mijn geval door iets anders dan de euro, maar ik kan me toch niet losmaken van het feit dat veel mensen de combi hogere prijzen en steeds hogere overheidsbezuinigingen op een gegeven moment niet meer trekken.
Gisteren heb ik, na een pauze van zo'n twee maanden, eindelijk weer twee cartidges kunnen kopen voor mijn printer: het vakantiegeld is immers binnen. Dan koop ik er gewoon twee klonen voor (HP zelf is sowieso niet te betalen) maar ook bij de Hema en de lokale kantoorboekhandel ben ik voor twee van die patronen samen gewoon 50 euro kwijt! Da's meer dan honderdentien vroegere pietermannen!
En ik weet dat u zegt dat een printer niet bij levensonderhoud hoort, maar dat is tegenwoordig een discutabele opmerking.

Kunstkamer

Gek genoeg vind ik zowaar de 2e kamer eens getuigen van moed! Om de boel wat op te vrolijken is er besloten dat er een kunstwerk moet komen. De opdracht werd uitgegeven aan niemand minder dan Martijn Engelbregt. Wie zegt u? Martijn Engelbregt, de man van de Engelbregt Gegevens Beheer Groep. De man die in een grijs verleden een formulier ontwierp met tegenvragen voor telemarketing (u weet wel: die mensen die tijdens het eten bellen om u een onvergetelijke aanbieding te doen voor uw hypotheek, uw pensioen, uw telefoon of gewoon voor uw overlijden). Telemarketeers mogen zelf niet ophangen, dus had Engelbregt een truc bedacht om ze zo lang mogelijk effectief aan de lijn te houden: tegenvragen stellen.
Eerder dit jaar zorgde hij voor opschudding door een nepformulier in Amsterdam te verspreiden waarbij aan mensen werd gevraagd om illegalen in hun omgeving aan te geven. Boze reacties, maar m.i. achteraf de kunstgreep waard: laat maar eens zien hoeveel boter wij in Nederland op ons hoofd hebben. Over dat formulier worden we boos, maar mevrouw Verdonk laten we haar gang gaan!
Nu heeft hij dus de opdracht om een kunstwerk voor de kamer te verzorgen. En wat doet ie? Hij maakt er "democratische kunst"van en laat mensen allemaal voorstellen indienen. Bekijk ze eens op de daartoe geopende subsite van de tweede kamer! Ik kies voor de hondjes!!

Festigeval

De discussie is weer losgebarsten: Pinkpop niet uitverkocht en Jan Smeets wil er meteen een soort Arrow Classic Rockfestival van maken. Lowlands is net begonnen haar (overigens uitstekende programma) bekend te maken maar zal waarschijnlijk ook niet uitverkopen, zoals beide festivals overigens vorig jaar al meemaakten.
Nee, volgens mij heeft het met meer te maken. Pinkpop had nooit uitverkoop-problemen toen ze nog een eendagsvlieg waren. Nu ze heel trendy ook een heel weekend volplempen gaat het de laatste tijd opeens mis.
Wat mij betreft is de toekomst aan het verleden: kleinschalige, ééndaagse festivals met een lekker voorraadje regionale acts. Afgelopen zondag bezocht ik het anarchistische Paerelpop in Zwaag, zondag gaan we naar Spierdijk voor het knusse On(w)ijs-festival, met o.a. the return of Gruppo Sportivo!
Fuck Mojo, Fuck al die andere grote organisatoren: terug naar de kneuterigheid!

Waar ging ik mis?

Allemaal mooi hoor, die verhalen dat de mannen er beter van worden, van zo'n scheiding. Althans, financieel.
Onderzoeken wijzen uit dat mannen er een bepaald percentage op vóóruit gaan, waar alle vrouwen (en vooral die met kinderen) er op achteruit gaan.
Wat heb ik verkeerd gedaan? Ik sta al ongeveer een jaar lang rood en zie mijn ex er toch gezond op los leven. Had ik dan ook de kinderbijslag ten dele voor mezelf moeten opeisen? Zal zij dan toch een deel van de kinderkosten in d'r eigen knippie stoppen?
Of, ook zeer wel mogelijk, klopt dat onderzoek gewoon niet en zijn er volop mannen die dus niet beter worden van zo'n verhaal? (ahum, ga ik weer): Althans, financieel. Emotioneel en relationeel hoor je mij niet klagen!

Sturum naar Brussel!

Aaaaaargh, zat ik gisteren argeloos thuis te wachten tot the Office ging beginnen op NPS, kreeg ik nog effe een uitzending van de politieke partijen voor mijn kiezen. En niet de minste. Deze kwam van rechts, van de nieuwe nationale engerd Michiel Smit en zijn Nieuw Rechts. De would-be Pimkloon had een lekker nationalistisch sausje over zijn filmpje gegoten: "de gulden moet terug want alles is de schuld van de euro". "Oh nee, de turken moeten weg en in ieder geval niet in de EU, want waar de euro niet schuldig is zijn de Turken dat".
Een zever-verhaal van jewelste dus, maar tegelijkertijd natuurlijk wel de oplossing: als er dan toch een paar mensen zijn in ons land die zo denken, laten dat er dan net voldoende zijn om Michiel Smit een zetel in Brussel te geven. Kan hij daar tenminste eens voelen hoe het is een buitenlander te zijn en wij zijn hier fijn van 'm af!
Jijgaattochook, Michiel?