You talking to me?

De zin "I'll be back" van Arnold Schwarzenegger in de futuristische thriller The Terminator uit 1984 is de filmquote die filmfanaten het meest gebruiken in het dagelijks leven. Dat blijkt uit een onderzoek onder tweeduizend bioscoopgangers, aldus het Britse blad The Sun donderdag.
Op de tweede plaats staat de zin die Rhett Butler (Clark Gable) spreekt aan het slot van Gone with the Wind uit 1939: "Frankly, my dear, I don't give a damn". De derde plek behoort toe aan Captain Kirk (William Shatner), die zichzelf in het internationale vocabulaire vereeuwigde met de zin "Beam me up, Scotty".

nog net in de top tien eindigde mijn favo-filmquote (zie titel van deze blog). vindt u het ook zo gek dat er geen nederlandse quotes in het lijstje voorkomen?
"getverdemme, een paardeoog"
"Admini-strá-teur"
"Tibbe, dit kan zo niet langer"
"jaaaaaagertje....."

T kan nooit wat worden met zo'n taal, toch?

Mooie woorden

Soms heb je dat: dan stokt je oor. dat blijft hangen bij dat prachtige woord dat je net terloops voorij hoorde komen. Zulke woorden verdienen een etalage. lnu, ik leen mijn blog daarvoor.

Vandaag, aan tafel, had mijn lief het over

K A R W I J Z A A D


ik krijg daar beelden bij

Dat heb ik weer

Is mn oudste net 12 en komen er nog twee achter an, gaan ze net actie ondernemen tegen de alcoholische jeugd tussen 12 en 16 in mijn regio.
Dat worden cursusavonden, boeken doornemen en eettafel-vergaderingen: van mijn dránk blijven jullie af! Nog vier jaar!!

Re-flex

En opnieuw deed ik m n weekend erg flex. geen draaiavonden, geen verjaardagen, geen specialties: nada. gewoon met mn dochters naar het meidenvoetbal, zondagmiddag een rondje wandelen, zondagavond een filmpje in t filmhuis (wel heftig trouwens): het was allemaal ultiem.

ultiem in de zin van de ideale voorbereiding op wat al snel komen gaat: onze verlate huwelijksreis die a.s. vrijdag van acquit gaat. weekje Florence, Siena en Verona en al wat dies toscaans meer zij.

eigenlijk hoef ik alleen de koffer nog maar vol te gooien. dat ga ik morgen dan maar s doen!!

Ik zal je Madsen!

Ik lijk zowaar een nieuwe favoriete acteur te hebben. In ff n ruim n maand tijd zag ik 3 films met de deense topacteur Mads Mikkelsen. Twee waren weliswaar in het hem minder aanhangende humor-genre, maar gister zag ik "After the wedding", een fa bu leus drama.
Filmhuis-zaalmissers kun je immers altijd nog op dvd kijken, gisteren zaten lief en ik voor dit ingenieuze verhaal over een ontwikkelingswerker die terug wordt geroepen om een contract te kunnen tekenen voor een fonds dat zijn wezenopvang voor jaren uit de nood zal helpen. Al snel blijkt er meer..

Mijn lief in tranen, ik even sprakeloos: prachtfilm! En zoals mn liefje zei: jij een topacteur, ik een mooie man!!

Krantenkop

1/11 is een mooie dag om een nieuwe rubriek alhier te starten. elken dag lees ik de krant en in de trein zie ik nog meer andere kranten tegenover me.
Taalfanaat en verknipt als ik ben, doen sommige berichten mijn fantasie op hol slaan.
Vandaar de rubriek "de Krantenkop".
Aan u om te melden of u net zo ontregeld, net zo verrast, dan wel net zo flabbergasted bent als u soortgelijke koppen ziet. Welk artikel zou er achter steken?

Om t beginnen vandaag een kop uit de mediarubriek van de volkskrant van vandaag:

ALS TENNISSER WAS FRANZ KAFKA WAARDELOOS

Allerzieligen

Een prachtige titel geven ze er in Mexico aan: the day of the dead.
En ze doen er daar een heleboel aan, op een feestelijke manier worden de hen ontvallenen herdacht.

Nobel, dit streven. En voor mij aanleiding om met mijn gedachten terug te gaan naar een van de allersterkste films uit de cinematografische geschiedenis.

in de weergaloze boekverfilming "Under the volcano" van regisseur John Huston speelt Allerzielen een giga-hoofdrol. De waarlijk onnavolgbare Albert Finney speelt een alcoholische ambassadeur die hard zijn best doet om aan de gevierde kant van "the Day of the Dead" terecht te komen.
In een adembenemende scene bij de torero-arena proberen zijn ex-vrouw en haar broer hem te overtuigen toch echt met drinken te stoppen omdat ie t anders niet lang meer maakt. Het kwartje valt:
Finney staat op, grijpt in één beweging door de halfvolle fles van tafel en lispelt: "HELL is my choice, HELL is my natural inhabitance"...
Vanaf dat moment is de film een aaneenschakeling van steeds verder afglijdende scenes.
Prachtig! ik ga m gauw eens op koop-dvd zoeken, ondanks dat ik m van begin tot eind kan dromen