Populist

Ik doe een experiment.
Ik kreeg eind vorige week een uitnodiging om deel te nemen in het zakelijk netwerk Linkedin.com.
Heb me aangemeld en ben maandag s wezen zoeken of ik oud- en huidige collega's op het netwerk tegenkwam. Das Experiment bestond er voor mij uit of het zou lukken om in 1 week tijd honderd (oud)collega's bijeen te krijgen.

Tis nu donderdag, de week is nog niet om en ik zit op 96. Ik heb zowaar een oldboysnetwork!! Ik, geincorporeerd in de grote machine!
(en toch nog een beetje trots!)

update 13.04 uur: 100!

Manic Monday

Laat het voor de deelnemers een schrale troost zijn dat ik gisteravond net zo heb gezweten als zij.
Naast het draaien van de plaatjes had ik ook het nakijken (that is: de antwoorden moesten uiteraard op merites beoordeeld worden) en vooral lastig: moest ik het woordje doen voor een groep die liever zit te kwekken en te kwakken.

Maar toch: de door meneer en mevrouw Begt samengestelde popquiz mocht er zijn, ook in de perceptie van de deelnemers. Muziek was goed en gevarieerd, de connecties waren eerlijk verdeeld over "voor het oprapen" en "geen flauw idee", de deelnemers waren zelfs bij vlagen lacherig en er werd bovengemiddeld gescoord.

Ik ben er weer voor een tijdje vanaf, mag volgende maand gewoon weer lekker deelnemen, maar lief en ik keken tevreden terug naar onze april-versie van de maandelijkse kongsi.

Curtis

Gisteren een van de vele fouten in mijn leven ten dele goedgemaakt: ik zag en hoorde live gespeeld de nummers van mijn favo-band ever. Echter: niet door de band zelf, maar door een tribute band.
De band zelf is al bijna 30 jaar ter ziele, maar kwam weer tot leven in een avond die mij een heerlijke time-lap gaf. opeens was ik weer dat (magere!) onzekere jongetje die vol in de doemwave dook omdat die muziek precies vertelde wat ik voelde. Alles deed ik zo ongeveer voor het eerst (en de rest was ik in ieder geval nog niet bedreven in).
Dierbaren ontvielen mij, ik ging het huis uit, ik ging werken, ik ging achter de muziek en de liefde aan, ik zocht het geluk. En zeker in het begin ging dat van "au!".
Joy Division was daarbij van grote grote steun en toen ik gisteren de verrassend strakke band Closer to Curtis het nog steeds verpletterende "Twenty four hours" hoorde spelen wist ik het zeker.
Op 19 januari 1980 al, maakte ik een van de grootste fouten in mijn leven. Ik verkoos de drukte van het organiseren van mijn 1e grote verhuizing boven het live aanschouwen van Joy Division. Hoe kon ik weten dat er nooit een tweede concert zou komen?

Gisteren was het voor mij 19 januari 1980.

Om blauw van te liggen

medianieuwsbericht van adfo-online:

Ook niet-Nederlandse muziek op 100%NL

100%NL. draait voortaan ook niet-Nederlandse muziek. Daarnaast wordt het een vrouwenzender.

Snapt u m nog??
100% NL <=> niet-nederlandse muziek .

Krukken

Ze zaten er weer allemaal gisteren, de politieke wannabees die helemaal gaan voor uitdrukkingen als "meer vrijheden en minder regels" of "handhaven in plaats van gedogen".
Wie goed luistert ziet dat deze twee partijstandpunten volstrekt met elkaar in tegenspraak zijn, maar ja: dat zal de gemiddelde witwasser niet deren.
Die kan vanaf nu mooi zn zwarte geld kwijt in de BV Politiek, om op die manier zijn eigen zakelijk-nationalistische invloeden te kunnen gebruiken.

Neenee, wij zijn verre van "Haags"....

Der Untergang

Zo, de deconstructie is begonnen. Kent u ze nog, die action figures die je in elkaar kon zetten en die dan heel sterk leken?
Action figure Blonde Geert was er zo een, maar nu haalt men stukje bij beetje het poppetje uit elkaar: gisteren viel alvast zijn masker af, binnenkort zal hij zijn rechterhand kwijt raken en zo zal de boel langzaam, op zn LPF's, in duigen vallen.

En met die duigen ben ik meteen bij het volgende poppetje dat eerst wil worden opgebouwd en wrschnlk over een jaar uit elkaar gehaald kan worden: het poppetje heet TONnie, lijkt een hele sterke vrouw en kan -als je haar goed programmeert- hele sterke oneliners produceren.
Doe mee: speel even het spelletje mee, geef t poppetje tijdelijke roem en laat t over een korte periode rustig in vele stukken vallen.

Speelkwartier in de 2e kamer!

Met gevoel

Sta je dan, krap acht uur sogges, hoofd in het zonnetje. De logge pont zet zich in beweging en zet koers naar Noord. Plots remt ie af, terwijl de ka nog lang niet bereikt is.
plots zie ik t: een heeel heeel piepklein eendje kan het tempo van de groep niet bijhouden. Hijzij peddelt dat het een aard heeft, maar is t contact al verloren en dreigt nu onder dat plompe blauwwitte ding vermalen te worden.
Ware het niet dat hoog boven in die cabine dus blijkbaar iemand zit met gevoel: een man die de lente in al zn venen heeft zitten. Dat eendje moet eerst doorvaart hebben, dan pas brengk de mensen naar hun werk.

Ik lach van oor tot oor naar de man bovenin, hij ziet dat ik weet waarom. De dag is goed, de lente kan beginnen!