Down to earth - Renata Heinen en Rolf Winters

Down to earth op IMDb (6,8)
Er tegenin valt te brengen dat het hele verhaal - de titel ten spijt - wel heel erg zweverig is. Dat er wel een heleboel aannames gedaan moeten worden om overtuigd te zijn van de mogelijkheid de wereld te veranderen door een andere spiritualiteit.
Minstens zo veel valt er echter vóór te zeggen. Want waarom niet? Waarom niet eens wat meer afstand van kapitalisme en consumentisme, waarom niet ontspullen en onthechten? En vooral: waarom niet eens meer denken in het menselijke in plaats van in het materiële?

U begrijpt: ik heb gekeken naar de meest besproken docu van dit moment. Dat we met z;n allen niet heel gelukkig zijn op deze aardbol, dat moge duidelijk zijn. De ene heeft moeite aan te haken bij de rat race, de andere is bezorgd over onze omgang met moeder Aarde, weer een ander heeft angsten over oorlog en armoede. En geef toe: al die verschillende elementen spelen op dit moment.

Een Nederlands stel besloot even ruim een decennium geleden om het westerse bijltje er bij neer te gooien. Ze stopten met hun baan, ze zegden alle contracten en verbintenissen op en trokken met hun gezin de wereld in. Op zoek naar de "keepers of the earth" : overal op aarde zijn mensen die het anders doen dan de rest. Die spiritualiteit als leidraad hebben, al dan niet voorzien van denkbeelden over reïncarnatie en het bestaan van diverse goden. De onthechte Nederlanders vonden ze in Amerika: oude wijze Indianen die als native bewoners daar altijd volgens een traditionele eenheid met de natuur hebben geleefd. Ze vonden ze in Australië, onder de verdrukte Aboriginals. Ze vonden ze in Peru , in Kenia, in Japan en in Ierland.
Overal en nergens, bijna letterlijk, leefden die mensen in harmonie met zichzelf. En met de natuur. Ze volgden oude tradities die ze de mogelijkheid verschaften om niet mee te hoeven rennen in de jacht naar meer meer meer. En die daarmee een vorm van menselijke tevredenheid brachten. Hetgeen immer de eerste stap is naar geluk.

Natuurlijk: een filosofie van lik-me-vessie. Maar wel o zo belangrijk om zo te kunnen blijven dromen. Omdat je weet dat het er moet zijn. Er moet een manier zijn om niet ten onder te gaan in het hebberige heden. Er zijn andere wegen. Eerder oude wegen dan nieuwe wegen. Maar zeker andere wegen.

Legend- Brian Helgeland

Legend op IMDb (7.0)
De roem is deze film vooruitgesneld. Veel over gehoord al, maar nog geen kans gehad hem te zien. Nu hij thans rouleert op Film1 pakte ik mijn kans. Kort gezegd: tegenstrijdige maar toch wel doenbare film.
Het tegenstrijdige zit hem in de dubbelrol die Tom Hardy speelt. Hij speelt beide broers Kray, twee gangsters uit het London van de vroege jaren 60. Die overigens ook echt hebben bestaan en waar al eens eerder een film aan gewijd is. Het gangsterleven wekt nog steeds romantische gevoelens op, zullen we maar zeggen.
Wat mij stoort aan de film is de vraag waarom je twee van die tegenstrijdige broers door één acteur laat spelen. Dat ze op elkaar moeten lijken, ok, maar dat de een totaal anders praat , denkt en ook sociaal anders in elkaar zit, dat wordt er niet geloofwaardiger op. Een fors deel van mijn tijd was ik dan ook kwijt door daar niet op te letten. Althans, te proberen.

Verder is de film de rise and fall van een misdaadimperium, waarbij de ene broer geteisterd wordt door verliefde gevoelens op een eenvoudig meisje dat geen gangsterleven wil leiden en de andere ongecontroleerde uitspattingen heeft in geweld, drankmisbruik en seksuele uitspattingen. Dit allemaal omdat hij psychisch zo lijdt en af en toe zijn medicatie vergeet in te nemen.
Het loopt niet goed af, maar dat weet u vooraf .

Bij vlagen zit er wel een leuke stilering in de film , met een knus Engelse kneuterigheid tussendoor, maar verder blijft het een misdaadverhaaltje.

Met : Tom Hardy, Tom Hardy, Christopher Eccleston, Emily Browning

Before we go - Chris Evans

Before we go op IMDb (6,9)
Onverwacht pareltje. Er stond "komedie" bij de toelichting maar daar bleek weinig van. Op z'n best gaat deze richting feelgood, maar vooral vond ik het een praatfilm. Een Italiaan in Amerikaans jasje, zeg maar. Heb me goed vermaakt.

Het verhaal is bloedjesimpel: op Grand Central Station nadert het sluitingsuur. In de hal zit een muzikant te dubben: zal hij naar dat feestje gaan waar op zeker zijn lang gemiste ex aanwezig zal zijn? Op het moment dat hij een sms krijgt met het adres waar zich te vervoegen, rent er een wanhopige dame langs die onderweg naar de laatste trein haar telefoon verliest in de grote hal.
Nick de muzikant snelt achter de wanhopige vrouw aan, die ook nog eens de trein mist die ze moest hebben. Het station gaat dicht, iedereen moet naar buiten, morgenochtend om 05.00 u weer een kans.
Brooke, de jonge vrouw, blijkt wanhopig. Nick biedt haar zijn hulp aan maar ze slaat af. Al snel blijkt dat ze het beter wel kan aanpakken, want de stationsbuurt is niet heel vriendelijk voor mooie jonge vrouwen in de nacht.
De twee praten en praten. Ze praten elkaar de nacht door en gaandeweg komen ze achter elkaars beweegreden voor die nachtelijke onzekerheid. Ze helpen elkaar in hun steunende verklaringen dat de ander toch zeker achter zijn heuse liefde moet aangaan. Luister naar je hart enzovoort..

De film ontwikkelt zich mooi. Meer dan dit is het allemaal echt niet, maar het wordt wel zeer boeiend gebracht: de NewYorkse nacht is hard voor eenzamen, wellicht kunnen twee mensen elkaar dan steunen. Al is het maar voor een paar uurtjes.

Met : Chris Evans, Alice Eve

99 Homes - Ramin Bahrani

99 Homes op IMDb (7,1)

Een van de grote oorzaken van het uitbreken van de kredietcrisis was het instorten van de hypotheekwereld in Amerika. Freddie Mac en Fannie Mae, het klinkt als een jolige opa en oma, maar in werkelijkheid waren het twee grote kredietverstrekkers die rommelden en ritselden.
Doordat die banken op een gegeven moment hun tegoeden begonnen op te eisen, kwam het ene na het andere gezin op straat te staan. Baanonzekerheid, prijsstijgingen en dergelijke deden de rest. Complete wijken vielen om. 99 Homes behandelt deze materie en doet dat verdomde goed. Immers, de een z´n dood...

Dennis Nash is bouwvakker en blijkt op een bepaald moment werkzaam te zijn bij een bouwbedrijf dat de salarissen niet meer kan betalen. De schulden lopen al snel op en voor hij het weet staat er een makelaar voor de deur: uitzetting.
Deze makelaar, Rick Carver, lijkt een meedogenloze handelaar. Zonder scrupules zet hij gezinnen, oudjes, hulpelozen en weerlozen uit hun huis. Hij heeft immers het gelijk aan zijn zijde: niet hij is in overtreding, zij zijn degenen die de hypotheek niet hebben betaald en die de schulden hebben opgebouwd.
Nash verhuist zijn gezin naar een soort verzamelplek voor gezinnen als het zijne . Iedereen opgepakt in kleine kamertjes, het uitzicht is letterlijk beperkt. Nash krijgt plots een kans als hij verhaal gaat halen bij de uitzet-ploeg. Die zijn net bezig in een huis waar een en ander verstopt zit, niemand durft de stinkende bende binnen te gaan. Nash krijgt een bedrag beloofd als hij het ter plekke opknapt.
Dat doet ie. Carver waardeert dat en biedt hem wat andere klussen aan. Van het een komt het ander en voor hij het beseft is Nash in dienst bij de man die hem een maand eerder het huis uitzette. Tijd voor wroeging is er niet, immers: hij moet geld verdienen, wil hij nog een kans maken om terug te keren naar het huis dat hij achterliet.
Het gaat hard, Nash blijkt goed in het werk en verdient spoorslags zijn oude hypotheek weer terug. Maar dat succes verbleekt bij de opdoemende problematiek. Hoe kan hij oude wijkgenoten onder ogen komen, hoe verklaart hij zijn moeder en zijn zoontje wat voor werk hij doet? En snappen zij wel dat het de enige manier is om hun oude leventje voor een deel weer terug te krijgen.

Schrijnende problematiek, u snapt. Wat mij betreft uitstekend verbeeld, echt een goede film. En Michael Shannon speelt als Rick Carver opnieuw de sterren van de hemel als onbetrouwbare figuur die stiekem toch wel een goede inborst blijkt te hebben.  Probeer deze te zien, zeg ik u.

Met Andrew Garfield, Michael Shannon, Laura Dern

Joy - David O. Russell

Joy op IMDb (6,6)
Joy is een wonderkind. Althans, dat vindt haar familie. Althans, haar oma. En een beetje haar vader.
Zelf vindt ze het helemaal niet zo. Niet voor niks is ze de huissloof, niet voor niets woont haar ex-man nog steeds bij haar in, niet voor niets zit haar moeder de hele dag vastgenageld op bed soaps te kijken, niet voor niets verslijt haar vader de ene na de andere vrouw. Joy doet haar uiterste best om er voor iedereen te zijn: ze verdient de inkomsten voor het gezin, ze doet klussen in huis, ze voedt de kindertjes op, doet de boekhouding voor het bedrijf van paps en ze maakt alles schoon.
Ooit was het allemaal anders: ze was de beste leerling van school en een gouden toekomst en dito baan lagen voor haar in het verschiet. Totdat haar ouders gingen scheiden en ze van de ene op de andere dag de zorg voor beiden kreeg.
Nu, zeventien jaar later, slaat plots de boel om als Joy tijdens een van de schoonmaakrondes een inval krijgt; ze ontwikkelt een vloermop die handig in gebruik is en die ook nog eens schoon te maken valt.
Ze werkt haar idee uit en gaat bij de nieuwe vlam van paps, een rijke weduwe, op zoek naar financiering. Patent aangevraagd en hup: op naar een zekerder financiele toekomst.
Uiteraard loopt het niet zo. De financiering valt tegen, de productpromotie loopt mis en haar leverancier gaat er met haar ideeen vandoor. Totdat.... totdat Joy tegen een vlotte zakenman aanloopt die een boodschappenzender uitbaat. Joy mag haar product gaan presenteren.
Alles lijkt goed te komen. Lijkt.

Het verhaaltje hapslikt heerlijk weg, maar is wat mij betreft iets te ´sprookjesachtig´ uitgewerkt. Realistisch is het allemaal niet, het acteerwerk van Robert de Niro en Isabella Rossellini is bij vlagen irritant. Gelukkig redt de chemie tussen Bradley Cooper en de fraai geboetseerde Jennifer Lawrence het een en ander.

Met: Jennifer Lawrence, Robert de Niro, Bradley Cooper en Isabella Rossellini.

Shadow World - Johan Grimonprez

Shadow World op IMDb (7,4)
Moedeloos word je er van. Wat is de wereld soms toch een doffe poel van ellende. Deze documentaire toont aan wat al jarenlang beweerd wordt (ook door mij, overigens): de wereld wordt helemaal niet geregeerd door supermacht-regeringen als VS, China of Rusland. Nee, de werkelijke powers that be zijn de wapenfabrikanten. De Halliburtons, de Kalashnikovs, de Lockheeds, de noem ze allemaal maar op bedrijven die volautomatische geweren, gevechtsvliegtuigen, drones, sonars en daisycutters maken. Die shock ´n´awe in de prospectus hebben staan. Die er baat bij hebben dat er zo af en toe eens ergens een conflict uitbreekt, omdat dan de nieuwste technologieen weer eens getest kunnen worden.
De VS werken zo, al zeker sinds de jaren 60. Saudi Arabie werkt zo, Israel werkt zo, Rusland werkt zo. Feitelijk verdelen ze eens in de zoveel tijd de conflicten over de regio´s , zodat er ook nog omheen te lullen valt. Golfoorlog was een scam, Afghanistan was geen incident, Bin Laden was alleen aan de buitenkant een vijand en de hele opkomst van IS en Al Qaida is bedacht en geaccordeerd.
Het doet pijn om deze documentaire te zien. Het doet pijn om bevestigd te worden in wat je al dacht: dat een heleboel kleine mensen onschuldig slachtoffer worden van een industrie die bloeddorstig is, die geldzuchtig is en die baat heeft bij het met kleine bewegingen herverdelen van de macht.
Moedeloos word je er van.

D´Ardennen - Robin Pront

D´Ardennen op IMDb (6,9)
Sterk gesimplificeerde misdaadfilm. Ik was er niet heel erg van onder de indruk, laat ik het zo maar zeggen. Terwijl ik de Belgische Cinema doorgaans zeer waardeer wegens het sociaal realisme dat er vaak in zit. Deze keer was dat wat minder, het loopt uit de hand.

Daar begint het zelfs al mee: twee criminele broers plegen een overval die mislukt. Een van de twee, Kenny,  wordt gepakt en moet vier jaar zitten. Zijn vriendinnetje, die de chauffeur speelde, stapt in die tussentijd over naar de andere broer. De gevangene kent de code, hij zwijgt over het gebeurde en ondergaat zijn straf. Als hij weer vrijkomt, verwacht hij daarvoor waardering. Dat blijkt tegen te vallen.
Broerlief probeert een normaal leven op te zetten, hij heeft het voormalige gangsterliefje bezwangerd en is bezig een burgerman te worden. Daar had broer Boef niet op gerekend. Die dringt langzaam steeds dieper door in de verbeterde leefstijl van het tweetal, het wachten is op het moment dat het allemaal doorzien wordt.
Dat gebeurt als de baas van het meisje door Kenny in elkaar geslagen wordt en diens personeel erna verhaal komt halen. Al snel loopt het gorgelend uit de hand.

Met : Kevin Janssens, Jeroen Perceval, Veerle Baetens, Jan Bijvoet