dinsdag, september 18, 2007

My first Panda

Zomer 2003: de ommekeer. Na een half jaar heen en weer verkeren was het mooi geweest voor mijn lief! ze pakte de kattenkoffers en verhuisde alvast haar huisdieren richting mijn woning (t duurde nog even voordat ze zelf volledig zou volgen....).
mijn leven is daarna niet meer hetzelfde geweest.
krantlezen ging niet meer, koffie pakken in de keuken ging niet meer, even de koelkast openen ging niet meer: altijd werd ik daarbij lastig gevallen door Tjitske van de Velden, een ondermaatse panda (of een bovenmaatse kater , zo u wilt).
Schootkat, voetenkat, vreetkat, knuffelkat: Tjits werd mijn eerste kattenvriend. Geen moment week ie van mijn en nog minder van mijn lief's zijde, of dat nou was omdat ie dacht dan sneller eten te krijgen of omdat ie gewoon aangehaald wilde worden.

Gisteravond overleed Tjitske, na een hartstilstand in de kamer van de dierenarts. We gingen heen voor het hechten van een wonde, moesten hem achterlaten onder de belofte van goede zorgen door de arts en werden een half uur later gebeld dat onze grote zwart-witte vriend er in gebleven was: de verdovingsinjectie was m fataal geworden.

Vaarwel, fijne huisgenoot en dank voor vele hilarische, voor sommige irritante maar voor altijd aanwezige momenten. De koning van de kattenbuurt is niet meer!

5 opmerkingen:

Rondie zei

Lieve Tjitske rust zacht...

begt zei

krek, twas ook jouw maatje immers!
tjits had vele vrienden

FROMMEL zei

KUT! sterkte.

Stefan en Annette zei

Au, dat doet pijn.
Heel veel sterkte, ook voor de meiden.
P.S. Begtje doet het ontzettend goed. Enige troost misschien.

Anne Maren zei

Dag lieve harige pandabeer