vrijdag, december 14, 2007

In tense

Zo zeg, dat heb ik lang niet meer gehad. vannacht wakker geworden van de misselijkheid, t een en ander eruit geworpen maar veel hielp t niet.

Ik moest vandaag twee klussen afronden, dus zit toch achter mijn werkdesk. De treinreis was lang, maar ik werd fantastisch ondersteund door de intense muziek van Wende Snijders, die me nog een heerlijke les meegaf vlak voordak t pand in stapte: Mensch, durf te leven!

Dat leven valt me zwaar op dit moment, hoop niet dat de spanningen ee al te grote weerslag leggen op zowel mijn fysiek als die van mijn liefde.

Ik zie wel hoe lang ik het vol houd, er wordt gewacht!

Geen opmerkingen: