Calle Malaga op Moviemeter (3,62)
Calle Malaga op Wikipedia
Wanneer ik lees dat er een nieuwe film van Maryam Touzani te zien is, is dat voor mij reden om deze snel te gaan zien. Haar "Adam" vond ik al fijn, maar haar vorige film "The Blue Caftan" was fenomenaal. Een vakwerk-regisseur met een voorkeur voor lichtinval in donkere beelden én een voorkeur voor diep-menselijke verhalen. Mensen van alledag, in hun dagelijkse struggle om te overleven. Haar pittige onderwerpkeuze verhindert haar niet elke film een bepaalde lichtheid mee te geven, ook in "Calle Malaga" weer. Met enige souplesse zou je dit zelfs een feelgoodfilm kunnen noemen. Petje af voor de ongenaakbare hoofdrolspeelster Carmen Maura, een ooit door de ravissante regisseur Pedro Almodovar naar voren gebrachte Spaanse topactrice. Haar personage krijgt een schitterende diepte in deze Marokkaans-Spaanse pelicula.
Ze voelt al snel dat er iets achter moet zitten: haar dochter laat zelden iets van zich horen dus is Maria Angeles op haar hoede. Terecht, zo blijkt: het gaat niet goed met haar net gescheiden dochter. Haar leven in Madrid is duur, ze krijgt het als alleenstaande moeder maar moeilijk rond. Dus heeft ze besloten het huis in Tanger te verkopen. Ze heeft die mogelijkheid omdat haar 20 jaar geleden overleden vader de woning al op naam van zijn dochter liet zetten, daarbij de gevoelens van zijn vrouw volledig passerend. Dochter Clara ziet het probleem niet: in de Tanger-enclave is zelfs een bejaardenhuis voor oorspronkelijk Spaanse ouderen. Maria Angeles zou daar een plek kunnen krijgen, maar we zien duidelijk dat haar way of life het Marokkaanse gevoel omarmd heeft. Ze houdt van de stad, ze houdt van de marktkooplui en ze zwerft dagelijks haar rondje. Nog lang geen tijd om opgeborgen te zitten in een verzorgingshuis vol met bevoogdende regels. Ze rebelleert.
"Clara bekijkt het maar" denkt ze, ze gaat lekker terug naar haar woning. Zolang die niet verkocht is, zal ze van haar herinneringen genieten, daarna ziet ze wel. Stukje bij beetje koopt ze haar oude meubeltjes terug van de antiquair die met de dag meer sympathie voor deze charmante oma weet op te brengen. Maria Angeles hervindt haar levenslust, ze vindt zelfs een manier om ook financieel te overleven in haar de facto gekraakte woning. De dreiging van verkoop is er nog steeds maar wie dan leeft, wie dan zorgt..
NB: Schitterend zijn de scenes waarbij onze hoofdrolspeelster haar oude vriendin Jozefa bezoekt. Zij is een kloosterzuster die een zwijggelofte heeft afgelegd. Ze kan daardoor niets anders doen dan Maria Angeles' ontboezemingen knikkend en transpirerend aanhoren. Onvergetelijk beeld.
NB: Schitterend zijn de scenes waarbij onze hoofdrolspeelster haar oude vriendin Jozefa bezoekt. Zij is een kloosterzuster die een zwijggelofte heeft afgelegd. Ze kan daardoor niets anders doen dan Maria Angeles' ontboezemingen knikkend en transpirerend aanhoren. Onvergetelijk beeld.
FIN - song : Freya Arde - Love
Geen opmerkingen:
Een reactie posten