Le bleu du caftan (aka The Blue Caftan) - Maryam Touzani

The Blue Caftan op IMDb (7,8)
 The Blue Caftan op Moviemeter (3,83)

Prachtige poëzie, deze film. Hoe schrijnend ook dit verhaal, je voelt niets dan liefde voor de drie hoofdpersonen die elk hun eigen persoonlijke strijd hebben te voeren. Touzani neemt de tijd om op kalme wijze op de voorgrond te krijgen hoezeer je maatschappelijke positie bepaald wordt door je achtergrond ej hoe moeilijk je je daaraan kunt ontworstelen. Zonder expliciete verwijzingen stipt de regisseur problemen als klassenmaatschappij, armoede, religie en vooral (homo)seksualiteit aan. Een ijzersterk geweven verhaal. 

Iedereen zou verliefd moeten worden op Halim, de zachte en vriendelijke man, die samen met zijn vrouw Mina een kleine kleermakerij runt. Ze zijn niet de grootste van de stad en zeker niet de duurste, maar de vakkundigheid van Halim maakt dat de klanten terug blijven komen (met een toenemende veeleisendheid als complicerende factor), 

Mina is ernstig ziek en kan niet meer alle volle dagen in de winkel staan, dus wordt er een nieuwe kracht aangenomen. Youssef, een jonge frisse vent, is uitermate leergierig en volgzaam: hij wil het vak leren van deze uitmuntende kleermaker die rustig de tijd neemt om de mooiste kaftans te maken,  De mannen werken nauw samen, zo nauw zelfs dat ons de heimelijke blikken van Halim opvallen. Dit is meer dan controleren of de leerling leert, er is overduidelijk ook andere interesse. 

Dan pas leren we in welke klem Halim zit: zijn onvoorwaardelijke liefde aan de zachte en gepassioneerde Mina is rotsvast, het doet hem dan ook pijn dat hij haar frequent ontrouw is. In de mannensauna maakt hij snelle afspraakjes met meerdere anonieme passanten. Hij houdt het stil, hij wil zijn vrouw niet kwetsen, zeker niet nu ze zieker en zieker wordt en hij steeds vaker alleen met Youssef in de winkel is. 

Drie mensen, elkaar overstelpend met liefde maar ook elkaar beperkend om zichzelf te kunnen zijn. Fantastische film, ook nog eens prachtig verbeeld. 

Met : Saleh Bakri, Lubna Azabal, Ayoub Missioui

FIN - song : Denis Stelmakh - Prayer I & II

Calle Malaga - Maryam Touzani

 

Calle Malaga op IMDb (7,1)
 Calle Malaga op Moviemeter (3,62)
Calle Malaga op Wikipedia

Wanneer ik lees dat er een nieuwe film van Maryam Touzani te zien is, is dat voor mij reden om deze snel te gaan zien. Haar "Adam" vond ik al fijn, maar haar vorige film "The Blue Caftan" was fenomenaal. Een vakwerk-regisseur met een voorkeur voor lichtinval in donkere beelden én een voorkeur voor diep-menselijke verhalen. Mensen van alledag, in hun dagelijkse struggle om te overleven. Haar pittige onderwerpkeuze verhindert haar niet elke film een bepaalde lichtheid mee te geven, ook in "Calle Malaga" weer. Met enige souplesse zou je dit zelfs een feelgoodfilm kunnen noemen. Petje af voor de ongenaakbare hoofdrolspeelster Carmen Maura, een ooit door de ravissante regisseur Pedro Almodovar naar voren gebrachte Spaanse topactrice. Haar personage krijgt een schitterende diepte in deze Marokkaans-Spaanse pelicula.

Ze voelt al snel dat er iets achter moet zitten: haar dochter laat zelden iets van zich horen dus is Maria Angeles op haar hoede. Terecht, zo blijkt: het gaat niet goed met haar net gescheiden dochter. Haar leven in Madrid is duur, ze krijgt het als alleenstaande moeder maar moeilijk rond. Dus heeft ze besloten het huis in Tanger te verkopen. Ze heeft die mogelijkheid omdat haar 20 jaar geleden overleden vader de woning al op naam van zijn dochter liet zetten, daarbij de gevoelens van zijn vrouw volledig passerend. Dochter Clara ziet het probleem niet: in de Tanger-enclave is zelfs een bejaardenhuis voor oorspronkelijk Spaanse ouderen. Maria Angeles zou daar een plek kunnen krijgen, maar we zien duidelijk dat haar way of life het Marokkaanse gevoel omarmd heeft. Ze houdt van de stad, ze houdt van de marktkooplui en ze zwerft dagelijks haar rondje. Nog lang geen tijd om opgeborgen te zitten in een verzorgingshuis vol met bevoogdende regels. Ze rebelleert.

"Clara bekijkt het maar" denkt ze, ze gaat lekker terug naar haar woning. Zolang die niet verkocht is, zal ze van haar herinneringen genieten, daarna ziet ze wel. Stukje bij beetje koopt ze haar oude meubeltjes terug van de antiquair die met de dag meer sympathie voor deze charmante oma weet op te brengen. Maria Angeles hervindt haar levenslust, ze vindt zelfs een manier om ook financieel te overleven in haar de facto gekraakte woning. De dreiging van verkoop is er nog steeds maar wie dan leeft, wie dan zorgt..

NB: Schitterend zijn de scenes waarbij onze hoofdrolspeelster haar oude vriendin Jozefa bezoekt. Zij is een kloosterzuster die een zwijggelofte heeft afgelegd. Ze kan daardoor niets anders doen dan Maria Angeles' ontboezemingen knikkend en transpirerend aanhoren. Onvergetelijk beeld.

Met; Carmen Maura, Marta Etura, Ahmed Boulane, Maria Alfonsa Rosso.

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Freya Arde - Love

The Blue Caftan (aka Le Bleu du Caftan) - Maryam Touzani

The Blue Caftan op IMDb (7,5)
 The Blue Caftan op Moviemeter (3,58)
The Blue Caftan op Wikipedia 

Och, mensen, wat was ik toch opnieuw onder de indruk van deze fa-bu-leu-ze arthouse film. Een maandje geleden zag ik "Calle Malaga", de recentste film van de sterke regisseuse Maryam Touzani, en ik herinnerde direct dat ik haar vorige succes nog op mijn harde schijf had staan. Daar ging ik dus nogmaals voor zitten en opnieuw raakte ik tot tranen toe geroerd. De kleuren, het ingetogen acteerwerk, het schitterende camerawerk pakten me al aardig in. Voeg daarin toe dat de film een schrijnend verhaal vertelt over gemiste kansen, over schaamte, over zowel onbeantwoorde als rotsvaste liefde en u weet dat dit voor BEGTje een toptitel is. Ik gun iedereen om eens in de zoveel tijd een parel als deze te aanschouwen.

Mijn recensie van destijds (april 2023) : BEGT recensie "The Blue Caftan" . Schitterend, schitterend.

Adam - Maryam Touzani

Adam op IMDb (7,1)

Integere en ontroerende film over Samia, een jonge vrouw die haar dorp ontvlucht om haar ongewenste zwangerschap te maskeren. Ze doet haar familie geloven dat ze voor werk naar de stad is getrokken , ze belt zelfs om te zeggen dat het goed gaat maar wij weten beter. We zien haar leuren langs de deuren , voor zowel werk als onderdak. Steeds wordt ze vriendelijk afgewezen. 

Zo ook bij Abla , een zwijgzame vrouw die een klein bakkerijtje runt in een van de vele stegen van de stad. Abla voelt zich ongemakkelijk over haar afwijzende houding wanneer ze uren later Samia als een ongelukkig hoopje mens tegenover haar huis in het donker ziet schuilen. Ze biedt haar onderdak aan, "maar het is alleen voor vannacht". 
Samia valt direct goed in de smaak bij Warda, de huppelende dochter van Abla. Het jonge meisje is de wig tussen de humeurige moeder en de wanhopige aanstaande moeder. Vooruit, Samia mag een paar dagen helpen in de bakkerij. Vooruit, ze mag hier slapen maar onder geen voorwaarde mag ze persoonlijke informatie delen met Samia of Warda. 

Wanneer dat laatste toch gebeurt, wordt Samia de deur gewezen. Abla kan er niet van slapen dat ze een zwangere vrouw op straat heeft gezet en gaat later die avond alsnog op zoek. Abla heeft redenen voor haar stuurse gedrag, zo leren wij, en Samia moet enorm haar best doen zich te bewijzen. Als dat lukt, kan er alsnog iets moois ontstaan in de kansarme wereld van deze vrouwen. En dan moet de baby nog geboren worden. 

De film zit dicht op de huid, is zwijgzaam gefilmd en schitterend uitgelicht (bij vlagen Vermeer-sferen in bewegend beeld). Aanbeveling!

Met : Lubna Azabal, Nisrin Erradi

Nisrin Erradi