Miss Sloane- John Madden

Miss Sloane op IMDb (7,5)
Op en top Amerikaanse film over winnersmentaliteit. Elizabeth Sloane is een lobbyist. En een verdomd goede. Als er een wet richting stemmen komt over ancedentenonderzoek bij aanschaf van wapens, besluit ze over te stappen naar het kamp dat die wet erdoor wil krijgen. Niet eens zozeer omdat ze er achter staat, maar omdat ze wil winnen. En deze strijd - die tegen de machtige wapenlobby en het second amendment- is een verdomd interessante.
Ze gaat door roeien en ruiten, ze manipuleert en ze schoffeert : alles goed, zolang het maar zijn uitwerking heeft. U snapt , er komt een moment van inkeer en relativering, maar zelfs dat moment gebruikt Miss Sloane uiteindelijk om de (rechts)zaak naar haar hand te zetten. Want je bent winnaar, of je bent het niet.

Met : Jessica Chastain, Mark Strong

De Held - Menno Meyjes

De Held op IMDb (4,9)
Nederlandse thrillers, ik kan er maar moeilijk aan wennen. Pogingen tot het opwekken van spanning worden vaak teniet gedaan door houterig toneelspel. In deze film vond ik alleen Monic Hendrickx boven de middelmaat uitstijgen, alle anderen waren karikaturaal neergezet. Niet voor mij dus, deze.

Hendrickx speelt Sara Silverstein , een schrijfster die samen met haar ook schrijvende man remigreert vanuit de VS. Ja, u weet gelijk ook welk showbizzkoppel we hiermee voor ogen moeten hebben. Een doorbraak in de VS is niet gelukt en  bovendien zijn haar ouders aardig op leeftijd en hebben ze teveel jaren van hen gemist. Vader draagt een groot geheim met zich mee dat nog stamt vanuit de 2e Wereldoorlog. Zijn ouders werden opgehaald door de bezetter en naar Westerbork gebracht, hij wist aanvankelijk te ontkomen. In later jaren kreeg hij een akkefietje met de kleinzoon van de NSB-er die zijn ouders arresteerde. Dat akkefietje zette zoveel kwaad bloed dat die kleinzoon zint op wraak. Een wraak die het hele gezin bedreigt. Opa en oma, moeder en vader, maar ook de twee kinderen. Een van die twee, de zoon, doet in Amerika de mariniersopleiding en voelt zich geroepen om terug te komen. Er moet immers toch iemand "de Held' spelen.

Met : Monic Hendrickx , Fedja van Huet , Kitty Courbois, Daan Schuurmans

The Party - Sally Potter

The Party op IMDb (6,8)
Hilarische mengeling van "Carnage" en "Festen". Messcherpe dialogen, volop gelegenheid tot glim- en schaterlachen. Korte film, maar hoog tempo. 

Janet heeft wat te vieren. Ze ontvangt thuis een groep vrienden ter gelegenheid van haar benoeming tot minister van Gezondheidszaken. In Engeland blijkt dat nogal een erebaan te zijn en Janet heeft er hard voor geknokt. Ze heeft zich vanuit de oppositie opgewerkt tot deze verdiende benoeming.
Daar houdt de feestelijkheid wel zo'n beetje op.
Al snel merken we dat Janet én al haar gasten onder een onhoudbare hoeveelheid spanning staan. Interne problemen, relatieproblemen, gezondheidsproblemen. Binnen het uur zijn we op een niveau dat niemand elkaar meer vertrouwt. En nog terecht ook. Ze zijn er allemaal: het lesbische koppel dat hard werkt aan de status van "we zijn zwanger". De gezondheidsgoeroe en zijn vilein-cynische vrouw. De echtgenoot van Janet, met zijn enorme geheim. De financiële wonderboy en zijn geleerde echtgenote. Nou ja, die laatste is er nog  niet , ze komt later. En we begrijpen al snel waarom.

Ik mag u wegens overmatige spoilerproblematiek nog geen tipje van de sluier geven, maar neem van mij aan dat het geheel schitterend geacteerd wordt, uitstekend gescript is en - naast de pijnlijke verschijningsvormen - ook nog eens allemaal zeer vermakelijk is.

Met : Kristin Scott-Thomas, Timothy Spall, Patricia Clarkson , Bruno Ganz, Cillian Murphy, Emily Mortimer , Cherry Jones

Silence - Martin Scorsese

Silence op IMDb (7,2)
Als dit dan toch de film was die hij al heel lang maken wilde, is het voor mij een flinke tegenvaller. Met een aantal titels op je palmares als "Taxi Driver" , "The Departed" en "Cape Fear" staat je kunde natuurlijk buiten kijf. Dan ben je een goed regisseur. Punt. Maar blijkbaar zijn er dan altijd nog verhalen die je een keer wilt vertellen waarmee je bij kijkers zoals ik er eentje ben in ieder geval alsnog wat krediet verspeelt.
Want wat wil hij nu met deze film: wilde hij per se het verháál verteld hebben? Wilde hij een eposfilm (2u41m) aan zijn lijst toevoegen? Wilde hij de definitieve historische film neerzetten? Of is ie zelf gewoon zo katholiek als de neten en deed hij met deze film een soort missiewerk? Ik weet het niet, maar u snapt inmiddels dat deze film mij niet overtuigt.

Twee jezuïetenpriesters reizen af naar het "heidense" Japan. We spreken begin 1600, de katholieke kerk wil overal over de wereld zijn heerschappij vestigen dus ook in de landen die van oorsprong weinig met het verhaal van meneer Jezus en meneer God hebben. Een kleine christelijke minderheid wordt zwaar onderdrukt, met de regelmaat van de klok afgeslacht. Nee, het zendingswerk is nog niet heel effectief. De twee priesters gaan een laatste poging doen , vooral om daar hun eigen leermeester terug te vinden. Die is volgens zeggen onder druk overgestapt naar het daar heersende boeddhistisch geloof en de beide heren kunnen dat verhaal niet ..eh.. geloven. Op naar Japan!
Ze komen in de onderdrukte gebieden terecht, ze ervaren het nodeloos grove geweld van de heersende klasse en ze zien de slachtoffers bij bosjes vallen. En uiteindelijk, ja uiteindelijk vinden ze ook priester Ferreira. Het valt de heren zwaar om bij hun geloof te blijven, keer op keer worden ze onder druk gezet om hun eigen kerk te verloochenen.

Zoals gezegd: het geweld - de martelingen - zijn vaak nodeloos grof. Het is alsof Scorsese een lijn doortrekt vanuit de harde maffiafilms naar het extreem religieuze geweld dat we destijds kenden, maar in de huidige tijd natuurlijk ook nog steeds. Niet mijn film, maar wie het eens proberen wil die mag.

Met : Andrew Garfield , Adam Driver, Liam Neeson, Issei Ogata

Ruby Sparks- Jonathan Dayton/Valerie Faris

Ruby Sparks op IMDb (7,2)
Een lichte ode aan de verbeelding. Zo leg ik deze film uit. Liever zo dan dat het een pyschologische verbeelding is van de verzinsels van een eenzame schrijver. De film heeft een aardig niemendal-gehalte maar ik vond het niet onprettig om te kijken. Mede door het goede spel van Paul Dano, die in korte tijd een repertoire heeft opgebouwd van geestelijk afwijkende personages. Ook Zoe Kazan (jazeker, kleindochter van. En hier ook schrijfster van het script overigens) speelt fris van de lever.

We kijken naar de worsteling met het leven van Calvin Weir-Fields. Als een komeet gestart met zijn schrijverscarrière loopt hij nu tegen de moeilijke drempel op van het tweede boek. Hij schreef na zijn immens populaire debuutroman nog wel een kort verhaal maar meer komt er niet uit zijn typemachine.
Volgens zijn broer komt dat doordat hij een vriendin moet zoeken en zich niet moet opsluiten. Calvin raakt in geestelijke nood en komt bij een psychiater terecht die hem uiteindelijk een korte schrijfopdracht mee geeft. Dat slaat aan: Calvin creëert een verhaal rondom het uitlaten van zijn hond, waarbij hij een lieve dame ontmoet. Hij geeft die dame dusdanig levendig beeld dat ze hem niet meer loslaat. Hij droomt van haar en brengt haar steeds meer tot leven. Dusdanig tot leven dat ze -na het afgeven van enkele signalen - op een gegeven moment in zijn keuken staat. U snapt : Calvin is in de war. Hoe kan dit? Hij legt het verhaal terzijde en probeert alledaagse dingen te doen. Maar wat ie ook probeert: Ruby (zoals zijn personage heet) breekt telkens in. Dusdanig, dat ze uiteindelijk Calvin's broer ontmoet en later zelfs diens hippie-ouders.
Hij lijkt zijn eenzame bestaan geheel zelfstandig te hebben opgelost, maar dan beginnen de problemen pas. Wat als Ruby dingen gaat doen die Calvin nooit beschreven heeft? Kiest hij voor het lekkere vlees en bloed of herschrijft hij het geestelijke ?

Tikkeltje magisch, maar voor mij net niet over het randje. Paul Dano is een sterk acteur, zoveel moge duidelijk zijn. Hij is het bijrollen-niveau wel ontgroeid.

Met : Paul Dano , Zoe Kazan, Annette Bening, Julio Banderas , Steve Coogan , Elliot Gould

Blackway (aka Go with me) - Daniel Alfredson

Blackway op IMDb (5,2)
Saaie film. Veel te karikaturaal wraakverhaaltje vanuit de binnenlanden van de VS.
Jonge vrouw erft het huis van haar moeder ergens in de rijk beboste bergdorpen van het Amerikaanse binnenland. Ze vindt een baantje als serveerster en wordt daar op een dag lastig gevallen door een irritante (en naar later blijkt : gevaarlijke) man.
Als ze aangifte wil doen, huivert de sheriff om actie te ondernemen. Overduidelijk geïntimideerd, hij verwijst haar door naar een houtzagerij alwaar een aantal oudere mannen eenzelfde reactie vertonen. Op ééntje na: Lester (Anthony Hopkins) biedt aan haar te helpen en die mysterieuze meneer Blackway op te sporen. Hij trommelt zijn houtzaag-hulpje ook op: met zijn drieën gaan ze op pad om meneer een lesje te leren. Er gaat nog flink wat water naar de zee voordat ze hem aantreffen bij een verlaten mijn. En u snapt: meneer Blackway is gevaarlijk genoeg om niet meteen maar excuus aan te bieden.

Te lineair verteld, te weinig plotverrassing, nee: gewoon rechtstreeks naar het einddoel. Dat maakt deze film te rechtlijnig om mijn waardering te ontvangen. Jammer dan.

Met : Julia Stiles, Anthony Hopkins, Ray Liotta , Alexander Ludwig

On Body And Soul (Teströl és lélékröl) - Ildiko Enyedi

On Body And Soul op IMDb (8,0)
Heeft iedereen , hoe verlaten of mislukt hij/zij zichzelf ook voelt, een zielsverwant in zijn bestaan? De film die ik gisteravond zag, bewijst van wel. Twee 100 procent eenzaten blijken op een verrassende manier in elkaars leven een rol te spelen.

Endre is financieel directeur bij een slachthuis (ja mensen, bereid je even voor op sommige nogal directe beelden), Maria wordt daar aangenomen als kwaliteitscontroleur. Hij is op leeftijd, heeft al geaccepteerd dat hij altijd alleen zal blijven , wellicht door zijn gesloten communicatie en wellicht door zijn eenzijdige verlamming (hij kan maar één arm gebruiken). Op het oog is Maria het tegenovergestelde: ze is jong, ze is mooi, ze heeft gestudeerd en ze is goed in haar werk. Te goed waarschijnlijk, want ze is autistisch precies.
De film wordt gelardeerd met beelden van een besneeuwd bos waarin twee herten (een enorm mannetje en een ranke hinde) elkaar langzaam benaderen en proberen af te tasten of ze iets voor elkaar kunnen betekenen. We blijken op dat moment te kijken naar de respectievelijke dromen van de hij en de zij uit het verhaal. In het dagelijks leven lukt het maar moeilijk om tot contact te komen, in de nacht ontmoeten ze elkaar echter daadwerkelijk in hun dromen.

Er zit uiteraard wel een script omheen gebouwd, maar bovenstaand verhaal lijkt echt hetgene te zijn dat de regisseur wil vertellen: hoeveel pogingen ook mislukken, als je echt voor elkaar bestemd bent, komt er vast een moment dat er wél contact is. Moeizaam of niet, het kan een opmaat zijn voor een klein beetje levensgeluk.

Fantastisch spel van Alexandra Borbély, ze sleepte er al enkele prijzen mee in de wacht. Maar ook de rol van Endre wordt sympathiek neergezet door Geza Morcszany. Deze prachtfilm sleepte al een nominatie in de wacht voor Oscar Beste Buitenlandse Film!