Gezin boekt met kerst een vakantietje aan een strand in Thailand. Goed plan. Meestal.
Maar niet in 2004, het jaar dat de grote tsunami vele Aziatische kusten overspoelde.
Na een idyllisch begin verwordt de film al snel tot rampenfilm. of beter: post-rampenfilm. Het geheel staat in het teken van overleven, van de zoektocht naar familieleden en van het streven niet te overlijden aan het bloedverlies van de vele wonden.
Naomi Watts werd Oscar-genomineerd voor deze rol, m.i. iets teveel eer. Maar ze speelt zeker knap de moeder die met één van haar zoontjes overblijft. Het moeilijke jongetje bovendien, die zich over zn pre-puberteit heen moet zetten en al spoedig de grootste hoeder van zn moeder wordt.
Ewan McGregor spoelde weg met de andere twee zoontjes.
Wie ziet wie nog terug en in wat voor toestand treft men elkaar aan. Film zit knap in elkaar, is gebaseerd op de ware belevenissen van een Amerikaans gezin. Kan geen kwaad om deze te kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten