zaterdag, mei 28, 2016

Welcome to New York - Abel Ferrara

Welcome to New York op IMDb (5,4)
Omdat we ons - ook na het proces - geen voorstelling van kunnen maken van het gebeurde, is relregisseur Abel Ferrara er maar met zijn visie ingedoken. Hoe ging het nou allemaal eigenlijk, die hele DSK-affaire? Hoe kwam de machtige, onaantastbare Dominque Strauss Kahn tot zijn daden? Wat ging er in hem op toen hij een eenvoudig bescheiden kamermeisje aanrandde in de hotelkamer? Terwijl hij altijd op afroep al dan niet betaalde dames tot zijn seksuele beschikking had, vergreep hij zich aan een dienstdoende dame die daar niet van gediend was. Waarom?
De film heeft daar maar een antwoord op: het moet gelegen hebben aan de ontembare driften die DSK in zich heeft huizen. Dusdanig seksverslaafd is hij dat het voor de kijker een wonder is dat die man tussendoor nog vergaderingen kan bijwonen en leiden, dat hij uberhaupt een hoge positie in wat voor organisatie dan ook heeft kunnen bekleden.
Zoals we wellicht nog weten, was hij topman van het IMF en -op het moment van het gebeurde- een mogelijke socialistische presidentskandidaat in zijn thuisland Frankrijk. Dat alles ging overboord : de arrestatie zorgde voor een niet weg te poetsen smet op zijn blazoen. Carri`ere gebroken, zowel die van hem als die van zijn vrouw. Beter.

Om juridische redenen heet DSK hier natuurlijk niet DSK: Gerard Depardieu speelt hem als meneer Devereaux, Jacqueline Bisset is zijn ongelukkige - want volop bedrogen - eega, die bij hem blijft vanwege alle mogelijke status die rondom zijn functies opgehangen is. De aanloop van de film lijkt ongeloofwaardig: waar was die man mee bezig? Had ie geen werk te doen? Was er niemand die hem ergens op aansprak?
Zoals vaker gebeurd is, zorgt de peperdure batterij advocaten ervoor dat DSK niet langdurig de gevangenis in hoeft , dat de verklaringen van het kamermeisje in twijfel worden getrokken en dat de potentaat (sorry voor dat woordgrapje) vrij kan vertrekken voor een vlucht naar Frankrijk.
Maar het is wel klaar: Kahn speelt geen rol van betekenis meer, is alle geloofwaardigheid verloren.

Met oa: Gerard Depardieu en Jacqueline Bisset.


Geen opmerkingen: