vrijdag, september 28, 2018

Het leven is vurrukkulluk - Frans Weisz

Het leven is vurrukkulluk op IMDb (5,6)
Ergens in de jaren 80 moet ik het boek(je) gelezen hebben, sindsdien veel en vaak genoten van de pennenvruchten van Remco Campert. De oude baas doet het nog steeds, ademen dan he. Met publiekelijk schrijven is hij onlangs gestopt, na een vruchtbaar en productief leven. U snapt dat ik deze film dan ook ooit een keer moest gaan zien, dus toen hij op Film1 in roulatie kwam, klikte ik op REC.

Dus. Laat ik het er op houden dat ik betere films gezien heb in mijn leven, dat ik niet altijd goed overweg kan met de bewust klunzige manier zoals Nederland in de jaren 50 en 60 wordt neergezet, alsof de hele wereld wijzer was dan wat we bij ons allemaal lieten gebeuren. Maar goed, dat zetten we opzij, we proberen een film op waarde te schatten.

Boeli is een aankomend dichter die bij zijn alcoholische moeder woont en heel langzaam aan het ware leven snuffelt. Zijn vriend Mees is vele malen flamboyanter, speelt muziek voor geld en loopt daarbij tegen de ene na de andere dame aan. Boeli bereidt zich langzaam voor op zijn ontmaagding, maar maat Mees zet de sokken erin. Hij zal wel wat regelen voor zijn poëtisch aangelegde vriend.

Klinkt nobel allemaal, maar het gaat helemaal mis als ze de weelderige Vlaamse schoonheid Panda tegen het lijf lopen. In eerste instantie lijken de drie een hecht trio te worden, maar stukje bij beetje dringt Mees zich op aan de gewillige jonkvrouw. Daarmee Boelie opnieuw buitenspel zettend.
Die komt later echter volledig aan zijn trekken wanneer hij een vriend uit de brand probeert te helpen bij diens relatieproblemen maar uiteindelijk in de armen van diens dame beland. "Eind goed, al goed" zou je zeggen maar het loopt toch allemaal even anders.

Met : Geza Weisz, Reinout Scholten van Aschat, Romy Lauwers

Geen opmerkingen: