zaterdag, september 08, 2018

Dogman - Matteo Garrone

Dogman op IMDb (7,6)
Matteo Garrone verfilmde eerder het roemruchte boek "Gomorra". Hij hoefde niet, zoals de schrijver Roberto Saviani, onder te duiken voor de Napolitaanse maffia maar hij weet dat een en ander hem niet in dank wordt afgenomen. Zijn nieuwe film heeft dan ook een iets andere insteek, al komen we het kringetje van de criminaliteit niet helemaal uit. Maar dat is tegen wil en dank, zoals zal blijken.

Marcello is een zacht ei. Prachtige kerel hoor, hij is lief voor zijn dochter , probeert zijn ex te begrijpen en luistert aandachtig naar de stoere-mannen-gesprekken die zijn vrienden en buren bezigen. Zelf bezit hij niets van dat stoere, hij is een meeloper en gauw te beïnvloeden.
Het is dan ook een wonder dat hij naast zijn hoofdinkomsten uit de honden-trimsalon -echt hoor, ik heb niets met huisdieren maar zoals hij hier met de beestjes omgaat is een pracht om naar te kijken- ook nog een handeltje in cocaïne heeft. Het verbaast ons, je kunt er als kijker niet bij dat hij die twee dingen verenigt, maar je snapt al snel hoe hij er in is gerold.
Simone is klant bij Marcello , bij het drugshandeltje wel te verstaan. Simone is een blok mens van twee bij twee, oersimpel en liederlijk agressief. Nauwelijks tot communiceren in staat, hij praat met zijn vuisten. De complete wijk wordt door hem geterroriseerd, ook Marcello durft hem geen weerwoord te geven, ondanks grote schulden aan beide zijden. De "wijkraad" zint op een plan om van Simone af te komen maar niemand is bereid vuile handen te maken.
Als Simone Marcello op een gegeven moment dwingt om de sleutels van zijn winkel af te geven zodat hij 's avonds via die plek bij de goudhandel van de buurman kan komen, begint alles en iedereen af te glijden. Het is volstrekt duidelijk wie de inbraak heeft gedaan, maar Marcello durft Simone niet te verraden, uiteraard uit angst voor represailles. Daarmee begeeft hij zich op een hellend vlak, het wordt onmogelijk voor hem om van de criminaliteit weg te blijven.

Prachtig verfilmd, hoe naargeestig ook. Een topacteerprestatie van de timide hondenkapper Marcello, je kunt niet anders dan in sympathie en begrip met hem meebewegen. Goeie film.

Met : Marcello FonteEduardo Pesce, Adamo Dionisi

Geen opmerkingen: